Ανακοίνωση των κομμουνιστών αγροτών του Λασιθίου

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια, από τότε που έταζαν, ότι με την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΕ, οι αγρότες θα τρώνε με «χρυσά κουτάλια», όμως τους πήραν και αυτά που είχαν, για να αυξήσουν τα κέρδη τους τα μονοπώλια, οι τράπεζες, εμποροβιομήχανοι και μεγαλοπαραγωγοί.
Σήμερα, στο όνομα της κρίσης οι αγρότες και κτηνοτρόφοι δέχονται συνεχή αντιαγροτικά μέτρα. Εξευτελιστικές τιμές στα προιόντα , απούλητη και απλήρωτη παραγωγή (λάδι, σταφύλια, οπωροκηπευτικά, γάλας,κρέας κλπ). Μαζί με όλα τα παραπάνω οι αγρότες πληρώνουν «χαράτσι» στον ΕΛΓΑ και ΟΓΑ, μαζί με όλα τα άλλα χαράτσια που επιβάλλει η κυβέρνηση και η τρόικα (αύξηση του ΦΠΑ στα τρόφιμα, στα είδη λαικής κατανάλωσης, ανατιμήσεις στα καύσιμα, τιμολόγια της ΔΕΗ, χαράτσι στα νοσοκομεία και κέντρα υγείας κλπ)
Από κοντά και η αναθεώρηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής που θα περιορίσει δραστικά εώς και θα καταργήσει τις επιδοτήσεις, αλλά και με τα άλλα μέτρα που προωθεί θα οδηγήσουν στον πλήρη αφανισμό των μικρομεσαίων αγροτών.
Στην ίδια κατεύθυνση βρίσκεται και το τελευταίο ανδραγάθημα της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, ο νόμος που ψήφισε για τους συνεταιρισμούς, τις ενώσεις και το συνδικαλιστικό κίνημα. Ο νόμος αυτός δίνει τη χαριστική βολή σε ότι είχε απομείνει από το συνεταιριστικό κίνημα που στήριζε το μικρομεσαίο αγρότη. Εξασφαλίζει πλήρη έλεγχο του συνδικαλιστικού κινήματος από τους κυβερνώντες.
Για όλα τα παραπάνω, τα καθοριστικά για την επιβίωση της μικρομεσαίας αγροτιάς του νομού μας, δε βρίσκει κουβέντα να πει η «διοίκηση» της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΛΑΣΙΘΙΟΥ, η οποία παραμένει σταθερό στήριγμα της αντιαγροτικής πολιτικής, της κυβέρνησης και της Ε.Ε. της ΚΑΠ.
Καλούμε του μικρομεσαίους αγρότες του νομού μας να βγάλουν τα αναγκαία συμπεράσματα. Καμία εμπιστοσύνη στην ηγεσία της ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ. Οι μικρομεσαίοι αγρότες με τον οργανωμένο, μαζικό και προσανατολισμένο αγώνα τους πρέπει να συγκρουστούν με την πολιτική που τους αφανίζει. Καθοριστικό για αυτό είναι η ενεργοποίηση των Αγροτικών Συλλόγων, η αλλαγή συσχετισμών στην ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΚΑΙ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥΣ και γενικά στο αγροτοσυνδικαλιστικό κίνημα. Να μετατρέψουν τους αγροτικούς συλλόγους σε κάστρα αντίστασης της βάρβαρης λαίλαπας.
Καλούμε τους μικρομεσαίους αγρότες να εγκαταλείψουν χωρίς καθυστέρηση το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, αλλά και τα φερεφωνά τους, που έχουν την πλήρη ευθύνη για την καταστροφή τους. Να συμπορευτούν σε κοινό μέτωπο με τα ταξικά εργατικά σωματεία και το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ , τους αγωνιζόμενους αυτοαπασχολούμενους και τη νεολαία.
Οι κοινές κοινητοποιήσεις που ήδη έχουν ξεκινήσει (συλλαλητήρια, καταλήψεις εφοριών κλπ) να κλιμακωθούν και να κορυφωθούν στις 19 Οκτώβρη στις Απεργιακές συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ ,ΠΑΣΥ ,ΠΑΣΕΒΕ σε όλες τις πόλεις του Νομού Λασιθίου.
Με καθολική συμμετοχή των μικρομεσαίων αγροτών. Οργανώνουμε λαικές συνελεύσεις σε κάθε χωριό- συγκροτούμε λαικές επιτροπές-στέλνουμε μαζικά και οργανωμένα ξεκάθαρο μήνυμα στην κυβέρνηση και στην τρόικα ότι δε θα πληρώσουμε ούτε ένα χαράτσι από αυτά που προσπαθούν να επιβάλλουν.
Τα χρέη είναι του κεφαλαίου δεν αφορούν την μικρομεσαία αγροτιά.Εχουμε χρέος να ανατρέψουμε τις αποφάσεις που συνθλίβει τη ζωή μας και σκοτώνει το μέλλον των παιδιών μας.Που καταδικάζει σε εξαθλίωση και σε ξεκλήρισμα την μεγάλη πλειοψηφία των μικρομεσαίων αγροτών του Νομού μας.
Να διεκδικήσουμε αγροτική ανάπτυξη για το λαό, με λαϊκή εξουσία και οικονομία,τη δημιουργία των παραγωγικών συνεταιρισμών, που θα προωθούν κοινές καλλιεργητικές εργασίες με κρατική στήριξη, γιας την παραγωγή φτηνών και ασφαλών τροφίμων για τη διατροφή του λαού και των αναγκαίων πρώτων υλών για την μεταποιητική βιομηχνία. Ετσι θα επιβάλλουμε λύσεις σε όφελος των λαϊκών στρωμάτων.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ • Να μην πληρωθεί ούτε ένα ευρώ από τα χαράτσια (εισφορά αλληλεγγύης, ειδικό τέλος για την ακίνητη περιουσία μέσω ΔΕΗ) • Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, στα αγροτικά εφόδια, αγροτικά μηχανήματα, ενέργεια • Κάλυψη ελλειμάτων και χρηματοδότηση του ΟΓΑ • ΕΛΓΑ αποκλειστικά δημόσιο, με πλήρη ασφάλιση της αγροτικής παραγωγής και κεφαλαίου για το 100% των ζημιών • Ιατροφαρμακευτική κάλυψη και περίθαλψη όλων των αγροτών με ευθύνη του κράτους • Θεσμοθέτηση ικανοποιητικών εγγυημένων τιμών και επιδοτήσεων για όλα τα γεωργικά και κτηνοτροφικά προιόντα ώστε να καλύπτεται το κόστος παραγωγής και να εξασφαλίζεται αξιοπρεπές εισόδημα .

Οκτώβρης 2011 ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΣΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ
.

Η οργή να γίνει οργανωμένη άρνηση πληρωμών

Η ΟΡΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΑΡΝΗΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

Δικαιολογημένη η οργή ανέργων, μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων, για την επαίσχυντη φοροεπιδρομή κυβέρνησης – ΕΕ – Τρόϊκας με πρόσχημα την πληρωμή της 6^ης δόσης του Δανείου.

Η λαϊκή οικογένεια είναι ήδη γονατισμένη με:

√ Τα εκκαθαριστικά της εφορίας να τρέχουν ακόμη.

√ Την αύξηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς κατανάλωσης, στην εστίαση, το τέλος επιτηδεύματος, που πλήττουν καταναλωτές και βάζουν λουκέτο στους αυτοαπασχολούμενους.

√ Δυσβάσταχτους άλλους φόρους και δημοτικά τέλη (ΤΑΠ, νερό, ηλεκτροφωτισμός, καθαριότητα, νεκροταφεία, χρήση πλατειών και κοινόχρηστων χώρων, κ.ά.), δήθεν για να παρέχουν υπηρεσίες οι δήμοι, τις οποίες δεν βλέπουν οι δημότες .

ΤΩΡΑ ΣΚΑΡΦΙΣΤΗΚΑΝ ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ, ΤΕΛΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΙΜΑ!

ΉΔΗ, ΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ!

√ Τη λεγόμενη «εισφορά αλληλεγγύης».

√ Τα πρόστιμα αυθαιρέτων και μάλιστα χωρίς να τα νομιμοποιούν βάζοντας σε νέα διαρκή

ομηρία τους οικιστές.

√ Ειδικό τέλος για την ακίνητη περιουσία μέσω ΔΕΗ.

Η επιβολή φόρων δεν έχει τελειωμό! Σε κάθε αποπληρωμή των δόσεων ο λαός θα καλείται να βάζει το χέρι στην - έτσι κι αλλιώς - άδεια τσέπη.

ΣΤΟΧΟΣ ΤΟΥΣ είναι να εξοντώσουν το λαό, να ζει χωρίς μισθό, σύνταξη, νερό και ρεύμα, να αρπάξουν τη μικροϊδιοκτησία κατεδαφίζοντας ή κατάσχοντας περιουσίες που έγιναν με κόπο και αίμα.

Φορολογούν τη φτώχεια μας – Επενδύουν στην ανοχή και στην απραξία μας.

ΚΑΛΟΥΜΕ, κάθε αποφασισμένη εργαζόμενη και εργαζόμενο, κάθε νέο και νέα, κάθε αυτοαπασχολούμενο, την οργή του να τη μετατρέψει σε ορμητικό ποτάμι οργανωμένης άρνησης πληρωμής.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΠΑΛΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΟΥ !

Κανένας δεν πρέπει να φοβηθεί και να σκύψει το κεφάλι. Η άρνηση πληρωμής είναι νόμιμη πράξη για τις λαϊκές οικογένειες που δεν έχουν να πληρώσουν τα χαράτσια, αλλά και χρέος και πράξη αλληλεγγύης για όσες οικογένειες ακόμα αντέχουν. Να εκφραστεί με πρακτικό, οργανωμένο αγωνιστικό τρόπο

ΟΧΙ ΑΛΛΕΣ ΘΥΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΖΩΝΗ

Είναι ώρα ο λαός να γνωρίσει τη δύναμή του και να την χρησιμοποιήσει. Να σωθεί ο λαός, όχι ο καπιταλισμός και τα μονοπώλια που οδηγούν στη φτώχεια, στην καταστροφή και τους πολέμους.

Τέρμα στη μοιρολατρία, στις αυταπάτες. Λαϊκή οργάνωση και συμμαχία ενάντια στον κοινό εχθρό, στα μονοπώλια, στην κυβέρνηση και τα κόμματα που τα υπηρετούν. Αυτοί ευθύνονται για την κρίση και το χρέος, αυτοί να πληρώσουν.

Με το Π.Α.ΜΕ στην απεργία.

ΗΜΕΡΑ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΑΝΤΙΛΑΪΚΗΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΡΧΗ ΝΕΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Εργαζόμενες –Εργαζόμενοι, Νέοι –Νέες
ΟΛΟΙ στον αγώνα. Όλοι στη μάχη για να μην περάσουν τα νέα βάρβαρα μέτρα.
Στις 15 ΙΟΥΝΗ κανείς στη δουλειά. Νεκρώνουμε τα εργοστάσια, τα γραφεία, τα λιμάνια, τα γιαπιά.. Μηχανή να μην δουλέψει. Προπέλα να μην γυρίσει. Σε κάθε χώρο δουλειάς με μαζικές διαδικασίες, με γενικές συνελεύσεις παίρνουμε αποφάσεις καταδίκης των μέτρων, συμμετοχής στην απεργία και κλιμάκωσης του αγώνα με νέα πανελλαδική πανεργατική απεργία την πρώτη ημέρα συζήτησης στη βουλή του αντεργατικού αντιλαϊκού τερατουργήματος.
Αγώνας διαρκής έως την ανατροπή τους.
Διαδηλώνουμε μαζικά με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΕΒΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ και το ΜΑΣ δυναμώνοντας το μήνυμά μας. Τα αντιλαϊκά μέτρα δε θα περάσουν.
Υπάρχει άλλος δρόμος. Υπάρχει φιλολαϊκή λύση. Ο δρόμος της σύγκρουσης με τα μονοπώλια και την Ευρωπαϊκή Ένωση για οικονομία και εξουσία που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού και όχι των μονοπωλιακών ομίλων.
Κανένας συμβιβασμός, καμιά υποχώρηση. Αντιστεκόμαστε στα τρομοκρατικά διλλήματα, στους κυβερνητικούς και εργοδοτικούς εκβιασμούς.
Όχι άλλες θυσίες για τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Όχι στα αντεργατικά τελεσίγραφα και στη διαρκή ανεργία και λιτότητα.
• Δεν θα ζήσουμε με τον εφιάλτη της ανεργίας.
• Δεν θα ζήσουμε χωρίς συλλογικές συμβάσεις, έρμαια στα χέρια των εργοδοτών.
• Δεν θα δουλεύουμε από ήλιο σε ήλιο, για ένα κομμάτι ψωμί, όποιες ώρες, όποιες ημέρες, όποιους μήνες, θέλει ο εργοδότης.
• Δεν θα αποδεχτούμε να κάνουν τα μυαλά των παιδιών μας «κιμά» στα σχολεία και μετά να τα βασανίζουν, να χτυπάνε επί χρόνια κλειστές πόρτες για μια κακοπληρωμένη θέση εργασίας.
• Δεν ανεχόμαστε να επιδοτούνται με δισεκατομμύρια οι εργοδότες και οι άνεργοι και οι οικογένειές τους να μην έχουν να αγοράσουν τρόφιμα, να τους κόβουν το φως, το νερό, το τηλέφωνο, να τους παίρνουν το σπίτι οι τραπεζίτες.
• Ως εδώ η φόρο-ληστεία και η φοροκλοπή των μισθωτών, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων την ίδια ώρα που στους βιομήχανους, στους τραπεζίτες, στους εφοπλιστές, στους μεγαλέμπορους όχι μόνο τους μειώνεται αυτό που πληρώνουν, αλλά και τσεπώνουν ό,τι μαζεύουν τα κρατικά ταμεία από την αφαίμαξη των λαϊκών νοικοκυριών.
• Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου, που είναι αίμα και ιδρώτας δικός μας και των πατεράδων μας.
• Καμία αναγνώριση του χρέους. Το χρέος είναι δημιούργημα των καπιταλιστών και όχι των εργαζομένων.
Τώρα ξέρουμε ακόμα πιο πολλοί από ότι πριν, ότι όσο το κουμάντο θα το κάνουν οι μεγάλοι εργοδότες, τα μονοπώλια και οι πολυεθνικές, όσο οι κυβερνήσεις θα αποτελούνται από τους πολιτικούς τους εκπροσώπους, όσο θα παραμένουμε στην ευρωπαϊκή λυκοσυμμαχία, τόσο η πρέσα της εκμετάλλευσης θα συνθλίβει τις δικές μας τις ζωές και ας είμαστε εμείς που παράγουμε όλο τον πλούτο και ας μην γυρνά ούτε γρανάζι χωρίς εμάς.
Γι’ αυτό η απάντησή μας πρέπει να είναι :
• Η οργάνωση πριν από όλα στον τόπο δουλειάς, η αλλαγή των συσχετισμών υπέρ του ταξικού συνδικαλιστικού κινήματος του ΠΑΜΕ, για να μεγαλώσει και να έχει αποτελέσματα η σύγκρουση με τους εργοδότες και το αστικό κράτος.
• Το κοινό μέτωπο και η ενιαία δράση των εργαζομένων με τα άλλα λαϊκά στρώματα, ενάντια σε κυβέρνηση και πολυεθνικές. η αποδυνάμωση των κομμάτων του κεφαλαίου και όλων των κομμάτων του ευρώ-μονόδρομου.
ΌΛΟΙ- ΌΛΕΣ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ
Αγ.Νικόλαος 10.30 Μαρίνα - Ιεράπετρα 10.30 Πλατεία Παπαγεωργίου - Σητεία 10.30 Πλατανάρια
ΚΑΜΙΑ ΘΥΣΙΑ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ Η ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑ
ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ Π.Α.ΜΕ. ΝΟΜΟΥ ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Υ.Γ. βυσσινόκηπου. Πολλοί με ρωτάνε γιατί πρέπει να γίνουν 2 ξεχωριστές συγκεντρώσεις σε μια πόλη που μετά βίας συγκεντρώνονται μερικές δεκάδες κόσμου, σε μια πόλη η οποία δεν δίνει βρε αδελφέ και κανένα πολιτικό πανελλαδικό μήνυμα...

Η απάντησή μου είναι η εξής. Υπάρχει μια εξαιρετικά σημαντική διαφορά , που κάνει τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τους μικρομεσαίους να συμμετέχουν στη μία ή την άλλη απεργιακή κινητοποίηση.

Η κινητοποίηση του Π.Α.ΜΕ. και τα αιτήματά της, βάζουν ξεκάθαρα το αίτημα για συνολική ανατροπή των παραγωγικών σχέσεων, ώστε οι εργάτες να πάρουν όλη την οικονομική αλλά και πολιτική εξουσία στα χέρια τους .

Η άλλη συγκέντρωση "παλεύει" ώστε να γίνουν διαχειριστικές αλλαγές εντός του σημερινού εκμεταλλευτικού πολιτικού συστήματος. Και βάζω το "παλεύει" εντός παρενθέσεων γιατί με την τακτική τους τόσα χρόνια, οδήγησαν σε συνεχόμενες υποχωρήσεις την εργατική τάξη, οδήγησαν σε αποστράτευση από τα συνδικάτα, από όσους έβλεπαν τους εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ να εξελίσονται σε δήμιους της εργατικής τάξης όταν αναρριχόταν στα κοινοβούλια και τα υπουργεία.

Για αυτό λοιπόν η διαφορετική συγκέντρωση και η ισχυροποίηση των μπλοκ του Π.Α.ΜΕ., είναι ελάχιστη υποχρέωση για όσους δεν θέλουν να ρίχνουν νερό στο νερόμυλο της αντίδρασης.

Τώρα αν οι 2 πορείες θα μπορούσαν να συναντιούνται, εγώ λέω ότι όταν υπάρχει κοινός αγώνας για ένα επιμέρους ζήτημα, μπορούν να σχηματίζονται και κοινές πορείες που τα μπλοκ τους θα διατηρούν τη πολιτική τους αυτοτέλεια, τα διαφορετικά συνθήματα και σύμβολά τους.

VENCEREMOS

Οι «νέοι συνεταιρισμοί», που προωθεί η κυβέρνηση, θα μεταβληθούν σε αποκλειστικό «φέουδο» των μεγαλοαγροτών - επιχειρηματιών

ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΓΡΟΤΙΚΟΥΣ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΜΟΥΣ
Πλήγμα για τη μικρομεσαία αγροτιά


Ο νέος νόμος για τους συνεταιρισμούς που επιχειρεί να κάνει πράξη η κυβέρνηση είναι σε βάρος των συμφερόντων της μικρομεσαίας αγροτιάς και των εργαζομένων στους συνεταιρισμούς. Στο νομοσχέδιο που δόθηκε για διαβούλευση φαίνεται καθαρά πως η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επιχειρεί διά νόμου να μετατρέψει τους συνεταιρισμούς σε επιχειρήσεις - εταιρείες, στις οποίες θα συμμετέχουν, ως «μεριδιούχοι» ή «κεφαλαιούχοι», μόνο οι μεγαλοαγρότες και οι αγροτοεπιχειρηματίες.
Η κατεύθυνση που δίνεται σημαίνει ότι οι «νέοι συνεταιρισμοί» θα μεταβληθούν σε αποκλειστικό «φέουδο» των μεγαλοαγροτών - επιχειρηματιών. Αλλά και όσοι μικρομεσαίοι αγρότες θα ενταχθούν στους «νέους συνεταιρισμούς», δε θα παραμείνουν για πολύ, καθώς τα δικά τους συμφέροντα θα έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα των μεγαλοαγροτών - επιχειρηματιών (εμπόρων, μεταποιητών κ.ά.). Το αντιδραστικό αυτό νομοσχέδιο εντάσσεται στη συνολική αντιλαϊκή πολιτική που εφαρμόζεται και εξυπηρετεί την πολιτική της ΕΕ και των μονοπωλίων. Επίσης γίνονται οι ανάλογες προσαρμογές ενόψει της αναθεώρησης της νέας ΚΑΠ για μετά το 2013, που θα είναι σε ακόμα πιο αρνητική κατεύθυνση. Αν γίνει πράξη αυτή η πολιτική, το πλήγμα θα είναι πολύ μεγάλο και για τους μικρομεσαίους αγρότες και τους εργαζόμενους στις συνεταιριστικές οργανώσεις. Οι μικρομεσαίοι αγρότες θα οδηγηθούν σε βίαιο ξεκλήρισμα και τη γη τους θα τη συγκεντρώσουν λίγοι μεγαλοεπιχειρηματίες αγρότες - καπιταλιστές. Οι εργαζόμενοι στις συνεταιριστικές οργανώσεις θα οδηγηθούν μαζικά στην ανεργία και σε ξεχαρβάλωμα των εργασιακών τους σχέσεων.
Στόχος της κυβέρνησης είναι από τους 6.500 περίπου συνεταιρισμούς (πρωτοβάθμιους και δευτεροβάθμιους) να μείνουν 200-300 περίπου. Η κυβέρνηση, για να δικαιολογήσει την ολέθρια πολιτική της, επικαλείται ότι οι υπάρχοντες συνεταιρισμοί είναι καταρρακωμένοι και χρεοκοπημένοι. Δε λέει, όμως, ότι η υποβάθμιση και η χρεοκοπία οφείλονται στην ολέθρια πολιτική που εφάρμοσαν εδώ και πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Παράλληλα δημιουργείται και μεγάλο θέμα με το τι θα γίνει η περιουσία των συνεταιρισμών που θα κλείσουν. Εδώ φαίνεται ότι ανοίγει ο δρόμος της μαζικής εκποίησης της περιουσίας τους, ενώ ακόμα επιχειρείται η εξυγίανση του χαρτοφυλακίου της ΑΤΕ, που οδεύει και αυτή για ξεπούλημα. Η κυβέρνηση πάντως επιχειρεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί για να περάσει το νέο αντιδραστικό νομοσχέδιο για τους συνεταιρισμούς πολύ σύντομα.
Η διέξοδος
Η όλη κατάσταση αποδεικνύει πόσο αναγκαία και ωφέλιμη για τους μικρομεσαίους αγρότες είναι η πρόταση του ΚΚΕ για τους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, για μια άλλη αγροτική ανάπτυξη, ενάντια στα μονοπώλια, τους επιχειρηματικούς ομίλους και τους μεγαλοαγρότες. Ανάπτυξη που θα συμφέρει το λαό και θα υλοποιείται με κεντρικό σχεδιασμό της οικονομίας και λαϊκό έλεγχο, θα στηρίζεται στους παραγωγικούς συνεταιρισμούς και στις κρατικές, καθετοποιημένες, αγροτικές παραγωγικές μονάδες, θα εξασφαλίζει μόνιμη και σταθερή δουλειά στους μικρομεσαίους αγρότες και θα αξιοποιεί όλες τις δυνατότητες της χώρας για την παραγωγή επαρκών, φτηνών, ποιοτικών και υγιεινών τροφίμων, αλλά και πρώτων υλών στη μεταποιητική βιομηχανία. Με την εθελοντική συνένωση του μικρού και πολυτεμαχισμένου κλήρου σε μεγάλους παραγωγικούς συνεταιρισμούς, με την αξιοποίηση της επιστήμης και της σύγχρονης τεχνολογίας και με την ολόπλευρη στήριξη του κράτους, θ' αυξάνεται η παραγωγικότητα της γης. Προϋπόθεση, όμως, για όλα αυτά είναι η ανατροπή των συσχετισμών σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, έτσι ώστε ν' ανοίξει ο δρόμος για την κυριαρχία της Λαϊκής Εξουσίας και Οικονομίας.

Περισσότερα για τις αντιδραστικές αλλαγές άρθρο κατ' άρθρο εδώ:

http://www.rizospastis.gr/page.do?publDate=23/4/2011&id=13404&pageNo=15&direction=1

1910-2010 Ένας αιώνας από τον μεγάλο ξεσηκωμό του Κιλελέρ

Τα αιματηρά επεισόδια, συνέβησαν στις 6 Μαρτίου 1910 και εντάσσονται στη μακρά ιστορία του αγροτικού ζητήματος στη Θεσσαλία. Παρότι έλαβαν χώρα κατά κύριο λόγο στην Λάρισα, πήραν το όνομά τους από το χωριό Κιλελέρ (σήμερα Κυψέλη), από το οποίο δόθηκε το έναυσμα. Η επέτειος αυτή τιμάται κάθε χρόνο και αποτελεί την κορυφαία εκδήλωση της ελληνικής αγροτιάς, που έχει την ευκαιρία να προβάλει τα αιτήματά της.

Το αγροτικό ζήτημα στη Θεσσαλία εμφανίζεται οξυμένο από την επαύριο της ένταξης της περιοχής στην ελληνική επικράτεια το 1881. Οι κολίγοι υπήρξαν οι χαμένοι της ενσωμάτωσης και οι τσιφλικάδες οι μεγάλοι κερδισμένοι. Το λάθος των κυβερνήσεων εκείνης της εποχής ήταν ότι εφάρμοσαν το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο, που ίσχυε στην Παλαιά Ελλάδα, παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα των κολίγων, βάσει του οθωμανικού δικαίου.

Επί Τουρκοκρατίας, οι τσιφλικάδες είχαν μόνο το δικαίωμα εισπράξεως των προσόδων επί των μεγάλων εκτάσεων που κατείχαν, ενώ οι κολίγοι είχαν πατροπαράδοτα δικαιώματα επί των κοινόχρηστων χώρων του τσιφλικιού (επί της γης, των οικιών, των δασών και των βοσκοτόπων). Με τη νέα κατάσταση, οι έλληνες πλέον τσιφλικάδες, που διαδέχθηκαν τους οθωμανούς, είχαν δικαιώματα απόλυτης κυριότητας σε όλη την ιδιοκτησία τους, ενώ οι κολίγοι είχαν περιπέσει σε καθεστώς δουλοπαροίκου.

Οι κολίγοι διεκδίκησαν μαχητικά την επαναφορά των πραγμάτων στο προηγούμενο καθεστώς, ενώ έθεταν και θέμα απαλλοτριώσεων. Ο εκσυγχρονιστής Χαρίλαος Τρικούπης, που κυριαρχούσε στην πολιτική σκηνή, ήταν αντίθετος με τη διανομή της γης στους κολίγους, γιατί δεν ήθελε να χάσει τους ξένους επενδυτές και την εισροή νέων κεφαλαίων στην Ελλάδα.

Η κατάσταση άλλαξε δραματικά στην αυγή του 20ου αιώνα, με την ίδρυση των πρώτων αγροτικών συλλόγων σε Λάρισα, Καρδίτσα και Τρίκαλα. Με τη βοήθεια φωτισμένων αστών της εποχής, οι κολίγοι υιοθέτησαν σύγχρονες μορφές πάλης (μαζικές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια στις μεγάλες πόλεις, ψηφίσματα σε Κυβέρνηση, Βουλή και Βασιλιά κ.ά.). Η δολοφονία του Μαρίνου Αντύπα από όργανο των τσιφλικάδων το 1907 χαλύβδωσε το αγωνιστικό τους φρόνημα.


Στις αρχές του 1910, κύριο αίτημα των κολίγων ήταν η απαλλοτρίωση της γης και η διανομή των τσιφλικιών στους καλλιεργητές της, πάνω στη βάση της μικρής οικογενειακής ιδιοκτησίας. Η χώρα βρισκόταν υπό τον αστερισμό του Στρατιωτικού Συνδέσμου και πρωθυπουργός ήταν ο «υπηρεσιακός» Στέφανος Δραγούμης.

Οι κολίγοι είχαν προγραμματίσει το Σάββατο 6 Μαρτίου πανθεσσαλικό συλλαλητήριο στη Λάρισα, με αφορμή τη συζήτηση του αγροτικού νομοσχεδίου στη Βουλή. Από νωρίς το πρωί άρχισαν να συρρέουν στην πόλη διαδηλωτές από τα γύρω χωριά. Στο σιδηροδρομικό σταθμό του Κιλελέρ, κάπου 200 χωρικοί θέλησαν να επιβιβασθούν σε τρένο χωρίς να πληρώσουν εισιτήριο. Ο διευθυντής των Θεσσαλικών Σιδηροδρόμων, Πολίτης, που επέβαινε στο τρένο, τους το αρνήθηκε. Οι χωρικοί οργίστηκαν κι άρχισαν να λιθοβολούν το συρμό, σπάζοντας τα τζάμια των βαγονιών.

Το τρένο απομακρύνθηκε, αλλά σε απόσταση ενός χιλιομέτρου επαναλαμβάνονται οι ίδιες σκηνές από ομάδα 800 χωρικών. Οι άνδρες της στρατιωτικής δύναμης που ευρίσκοντο εντός του τρένου και μετέβαιναν στη Λάρισα για το συλλαλητήριο, διατάχθηκαν από τον επικεφαλής τους να πυροβολήσουν στον αέρα για εκφοβισμό. Οι χωρικοί εξαγριώνονται και τους επιτίθενται με πέτρες και ξύλα. Οι στρατιώτες ξαναπυροβολούν, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν δύο ή κατ' άλλους τέσσερις χωρικοί και να τραυματισθούν πολλοί. Ανάλογα επεισόδια έγιναν και στο χωριό Τσουλάρ (σήμερα Μελία), με δύο νεκρούς χωρικούς και 15 τραυματίες.

Οι συμπλοκές μεταξύ άοπλων διαδηλωτών και δυνάμεων καταστολής επεκτάθηκαν και στη Λάρισα, όταν οι αγρότες πληροφορήθηκαν τα αιματηρά επεισόδια στο Κιλελέρ και το Τσουλάρ. Δύο κολίγοι έπεσαν νεκροί, όταν το ιππικό ανέλαβε δράση. Το συλλαλητήριο έγινε, τελικά, με ειρηνικό τρόπο στις 3 το μεσημέρι στην Πλατεία της Θέμιδος. Ο φοιτητής Γεώργιος Σχοινάς διάβασε το ψήφισμα της συγκέντρωσης, που απεστάλη στη Βουλή και την Κυβέρνηση. Οι αγρότες ζητούσαν άμεση ψήφιση του νομοσχεδίου για την απαλλοτρίωση των τσιφλικιών, ενώ εξέφρασαν τη βαθιά λύπη και οδύνη τους «για την άδικον επίθεσιν κατά του φιλήσυχου και νομοταγούς λαού, ής θύματα υπήρξαν άοπλοι και αθώοι λευκοί σκλάβοι της Θεσσαλίας».

Για τις ταραχές στο Κιλελέρ, στο Τσουλάρ και τη Λάρισα, πολλά άτομα συνελήφθησαν και προφυλακίστηκαν. Αρκετοί αγρότες αθωώθηκαν στη συνέχεια με βουλεύματα, ενώ συνολικά 62 διαδηλωτές παραπέμφθηκαν σε δίκη. Αθωώθηκαν όλοι στις 23 Ιουνίου 1910, σε μια προσπάθεια εκτόνωσης της κατάστασης.

Η εξέγερση του Κιλελέρ ξεσήκωσε κύμα συμπάθειας σε όλη τη χώρα, ενώ αυξήθηκε η κοινωνική πίεση για την επίλυση του αγροτικού ζητήματος. Η πολιτική εξουσία δεν μπορούσε άλλο να κλείνει τα μάτια. Το πρώτο δειλό βήμα για τη λύση του προβλήματος έγινε το 1911 από τον Ελευθέριο Βενιζέλο, που διαδέχθηκε τον Στέφανο Δραγούμη στην πρωθυπουργία. Πάρθηκαν ορισμένα νομοθετικά μέτρα υπέρ των κολίγων, αλλά απαλλοτριώσεις δεν έγιναν κι ένας λόγος ήταν οι πόλεμοι που ακολούθησαν. Μόνο μετά το 1923, όταν το πρόβλημα της αποκατάστασης των προσφύγων έλαβε εκρηκτικές διαστάσεις, άρχισαν από την κυβέρνηση Νικολάου Πλαστήρα απαλλοτριώσεις τσιφλικιών σε μεγάλη κλίμακα.

Ας έρθουμε στο σήμερα:

Το 2007 το 74,74% των αγροτικών εκμεταλλεύσεων (642.880) είχε τυπικό ακαθάριστο κέρδος από 1.200 έως 9.600 ευρώ, το οποίο επιδεινώθηκε τα επόμενα χρόνια. Οι τιμές παραγωγού στα αγροτικά προϊόντα μειώθηκαν τουλάχιστον κατά 50%, σε αντίθεση με το κόστος παραγωγής που αυξήθηκε, κυρίως λόγω των ακριβών τιμών των αγροτικών εφοδίων (μηχανήματα, λιπάσματα, φυτοφάρμακα, κ.ά.) που αγοράζουν οι αγρότες από τα μονοπώλια. Αποτέλεσμα οι μικροπαραγωγοί να φτωχαίνουν, οι εμποροβιομήχανοι και τραπεζίτες να αυξάνουν τα κέρδη τους.

Την τελευταία 10ετία, ετησίως, εκτοπίζονται 20.000 από την αγροτική παραγωγή. Το 2010, με τα νέα «μέτρα υγείας» της ΚΑΠ, αυτή η τάση επιδεινώνεται. Ετσι θα εξοστρακισθούν 200.000 αγροτοπαραγωγοί, οι οποίοι θα στερηθούν τις πενιχρές επιδοτήσεις και τα δικαιώματα που είχαν μέχρι τώρα. Το «έγκλημά» τους γι' αυτήν την ποινή είναι ότι έχουν μικρό κλήρο και παραγωγή.

Αυτά τα προβλήματα επιβίωσης ήταν η αιτία για τις πρόσφατες μεγάλες αγροτικές κινητοποιήσεις. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με εργαλεία τον κοινωνικό διάλογο κοροϊδίας και νέους νόμους σχετικά με τον αγροτικό συνδικαλισμό, το μητρώο αγροτών και αγροτικών εκμεταλλεύσεων, τους συνεταιρισμούς, τον ΕΛΓΑ (Οργανισμός Ελληνικών Γεωργικών Ασφαλίσεων), τον ΕΦΕΤ (Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων) κ.ά. επιταχύνει τη συγκέντρωση της αγροτικής παραγωγής και της γης σε λίγα χέρια, στους μεγαλοαγρότες, που θα πάρουν και όσες επιδοτήσεις έχουν απομείνει μετά το 2013, κινούμενοι στα πλαίσια της ΕΕ. Ταυτόχρονα, αλλάζει τη χρήση γης σε βάρος της εγχώριας αγροτικής παραγωγής, ενώ για τους καταστρεφόμενους αγρότες στην καλύτερη περίπτωση θα υπάρχει μια εποχική εργασία, στον τουρισμό ή ως εργάτες γης στους μεγαλοαγρότες επιχειρηματίες.

Αυτό το στόχο εξυπηρετεί ο διαχωρισμός των αγροτών σε δήθεν κατά κύριο και μη επάγγελμα, ο τρόπος καταβολής των επιδοτήσεων αλλά και ενισχύσεων από τα κοινοτικά προγράμματα «Αλέξανδρος Μπαλτατζής».

Ο εκσυγχρονισμός που υπόσχεται η κυβέρνηση με την πράσινη ανάπτυξη, το «νέο μοντέλο» αγροτικής παραγωγής, που θα πριμοδοτεί κάποια συμπληρωματικά προϊόντα, στο πλαίσιο του αγροτουρισμού και των φωτοβολταϊκών, δε δίνει ούτε εργασία, ούτε ζωή στο χωριό, ούτε φτηνά και ποιοτικά διατροφικά προϊόντα για το λαό, ούτε κατάλληλες πρώτες ύλες για την εγχώρια βιομηχανία, σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες.

Ο ξεσηκωμός λοιπόν της αγροτιάς, καθίσταται σήμερα εξαιρετικά επίκαιρος και αναγκαίος.