Η Κυβέρνηση της επιτήρησης δεν είναι ανίκητη.

Τόση χαρά είχα να πάρω από τη νίκη των ναυτεργατών στον Πειραιά...
http://visinokipos.blogspot.com/2010/06/blog-post_30.html

"Αγαπάω τους αγώνες όλων των ανθρώπων- Ελλήνων και μεταναστών. Δεν υπάρχει λόγος να αναλύσω το γιατί. Μου αρκεί που στο τέλος χαμογελάνε."
(Πιτσιρίκος)

Θα καταθέσω αυτό το ψήφισμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, ως ελάχιστη υποχρέωσή μου σε ένα συγκλονιστικό και δίκαιο αγώνα

Ψήφισμα συμπαράστασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Αγίου Νικολάου στους 300 μετανάστες απεργούς πείνας

Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας στην απεργία πείνας των 300 μεταναστών.
Στηρίζουμε το αίτημα των απεργών για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με τους έλληνες εργαζομένους και εργαζόμενες.

Η απεργία πείνας των 300 μεταναστών εργατών αποτελεί απάντηση στην κρατική επιχείρηση διαίρεσης των εργαζομένων, εξαίρεσης δικαιωμάτων, κοινωνικού αποκλεισμού και ρατσισμού. Γι’ αυτό μας αφορά όλους και όλες, ανεξάρτητα από εθνική καταγωγή, χρώμα και θρησκεία.

Η εξαθλίωση ενός τμήματος της κοινωνίας προαναγγέλλει την εξαθλίωση και άλλων. Γι’ αυτό η αλληλεγγύη μας στον αγώνα των μεταναστών είναι αγώνας για τα δικαιώματα όλων μας.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ

Προς
Υπ. Εσωτερικών
Πρωθυπουργικό γραφείο
Προεδρία της Δημοκρατίας
Πολιτικά κόμματα

.

Κι ενώ εμείς καρναβαλιζόμαστε...

Εμείς οι 7 απεργοί πείνας που από την Πέμπτη 3 Μαρτίου ξεκινήσαμε και απεργία δίψας μεταφερθήκαμε σήμερα το απόγευμα στα νοσοκομεία Ελπίς και Αγ. Όλγα με νεφρική ανεπάρκεια. Αρνηθήκαμε να μας τοποθετηθεί ορός. Μετά από έκκληση των συντρόφων μας στην Υπατία και τη Θεσσαλονίκη, που μας ζήτησαν να μην ξεπεράσουμε το όριο καταστροφής των νεφρών μας, ανακοινώσαμε στους γιατρούς ότι δεχόμαστε να μας τοποθετηθεί μόνο ορός και δηλώνουμε ότι συνεχίζουμε την απεργία πείνας και δεν δεχόμαστε κανενός είδος σίτιση.

Σάββατο 5 Μαρτίου 2011, ώρα 21.30
Οι 7 απεργοί δίψας

Κι όμως υπάρχουν ακόμα πρωτοπόροι καλλιτέχνες

Δεν εκπροσωπώ κανένα κόμμα και κανένα σχηματισμό, ερχόμενος ολόψυχα να συμμετάσχω σ’αυτήν την συναυλία συμπαράστασης. Η απόγνωση όμως των 300 αυτών ανθρώπων είναι κάτι που μπορεί να καταλάβει απόλυτα ο βαθύτερος εαυτός μου.
Λυπάμαι πάρα πολύ που οι περισσότεροι συμπολίτες μας μπορούν να συγκινούνται από τους λεπρούς της τηλεοπτικής Σπιναλόγκα και όχι από ανθρώπους που ζουν δίπλα μας και που φτάνουν μέχρι τα έσχατα για να αξιωθούν μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια.
Μην ακούτε τους μεγαλοδημοσιογράφους και τα επίσημα media: οι 300 αυτοί δεν θα μπορούσαν να υποκινούνται από κανένα κόμμα, όταν δεν τους φοβίζει καν ο θάνατος. Θα έπρεπε να είμαστε όλοι κοντά τους, αλλά και να επηρεαστούμε από το θάρρος τους- ειδικά τώρα που κι εμείς ασφυκτιούμε από τις απαιτήσεις ενός χαλασμένου συστήματος που θέλει να επιβιώσει εις βάρος μας.
Μην αφήσουμε τον εντός μας φασισμό να αυταπατάται ότι αν εξαφανίσουμε τους εξαθλιωμένους μετανάστες (που το ίδιο το κράτος και οι λαμογιές του, κρατάνε στη χώρα μας) θα ξαναβρούμε εμείς τα «περασμένα μεγαλεία» μας. Ο μόνος τρόπος να αγγίξουμε πάλι οποιοδήποτε μεγαλείο, είναι να ξαναβρούμε την ανθρωπιά μας και τη δύναμη να καταλαβαίνουμε τους άλλους. Ελπίζω αυτή η συναυλία να βοηθήσει να συγκινηθούν όλο και περισσότεροι. Ας μη φτάσουμε στο σημείο να παρακολουθήσουμε αδιάφοροι τον θάνατο 300 ανθρώπων. Πρέπει να διαλέξουμε το ρόλο που μας ταιριάζει: αυτόν του Λεωνίδα ή αυτόν του Εφιάλτη;

Φοίβος Δεληβοριάς

13η μέρα απεργίας πείνας... Ακούει κανείς?

Ανακοίνωση των απεργών πείνας μεταναστών – 5/2/2011
Φεβρουαρίου 5, 2011
Διανύοντας τη 12η μέρα απεργίας πείνας, θέλουμε για άλλη μια φορά να ξεκαθαρίσουμε το τοπίο γύρω από τον σκληρό αγώνα που αποφασίσαμε να κάνουμε για αξιοπρεπή ζωή.
Τώρα που σταμάτησε ο πόλεμος της λάσπης και των ψεμάτων, που κατέκλυσαν τα ΜΜΕ τις πρώτες μέρες της απεργίας πείνας στη Νομική, τώρα που η παραπλανητική κουβέντα για το πανεπιστημιακό άσυλο μπήκε στην άκρη, τώρα που Ελληνες σύντροφοί μας διώκονται σχεδόν σαν δουλέμποροι, τώρα που ακόμα και υπουργοί παραδέχονται κάποια από τα δίκια μας, ήρθε η ώρα ν’ ακουστεί δυνατά το δίκαιο αίτημά μας για νομιμοποίηση, για να μπει ένα τέλος στην πολύχρονη εκμετάλλευσή μας στην Ελλάδα.

Δηλώνουμε ξανά σε όλους τους τόνους και προς κάθε πλευρά, ότι ζούμε χρόνια στην Ελλάδα, ότι δουλεύουμε ανασφάλιστοι και με μεροκάματα πείνας. Ηρθαμε στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη και ξεκινήσαμε αυτόν τον αγώνα, γιατί δεν πάει άλλο. Κι αυτή η απόφαση είναι όλη δική μας, εμάς των 300 και όλων των άλλων μεταναστών που μας εμπιστεύθηκαν ν’ αγωνιστούμε γι’ αυτή.

Δεν θα σταματήσουμε αυτή την απεργία πείνας ό,τι και αν συμβεί σε μας, στην υγεία μας και τη ζωή μας. ‘Η θα φύγουμε σαν αξιοπρεπείς άνθρωποι με ψηλά το κεφάλαι και με εγγυήσεις ότι θα ζούμε νόμιμα και με δικαιώματα ή αλλιώς δεν έχουμε λόγο να ζούμε.

Ο αγώνας μας είναι αγώνας και όλων των Ελλήνων συναδέλφων μας. Τους καλούμε για άλλη μια φορά να σταθούν δίπλα μας και στο ύψος των περιστάσεων.

Καλούμε την κυβέρνηση να σταματήσει την αδιαλλαξία απέναντί μας και να προχωρήσει στα αυτονόητα. Είμαστε εργαζόμενοι στην Ελλάδα και ή θα μας αντιμετωπίσει ως τέτοιους ή να δώσει εντολή για κατασκευή 300 φερέτρων.

5 Φεβρουαρίου 2011

12η μέρα απεργίας πείνας