1945-2010 ...55 χρόνια από την αντιφασιστική νίκη

Περισσότερα για το ιστορικό της αντιφασιστικής νίκης μπορείτε να δείτε εδώ: http://ropewalker.pblogs.gr/apo-to-stalingkrant-sth-megalh-antifasistikh-nikh-oi-imperialist.html
από το ίδιο μπλογκ άντλησα κι αυτή την ιστορική αφίσα

Εγώ μόνο να υπογραμμίσω ότι με το φασισμό δεν τελειώσαμε ακόμα.
Όσο υπάρχει καπιταλισμός θα γεννιούνται τέτοιας υφής ιδεολογήματα (φασισμός, ναζισμός, σωβινισμός, εθνικισμός) γιατί...

• γιατί "προσφέρουν" αντίπαλο δέος προς την επαναστατική προοπτική του κόσμου της δουλειάς (πχ "αν εκτραπεί η νομιμότης θα έρθουν τα τανκς"),
• γιατί στρατολογούν νέους ανθρώπους χωρίς βαθύτερη πολιτική συνείδηση, στρέφοντάς τους εναντίον εργαζομένων που λόγω καταγωγής, θρησκείας ή χρώματος είναι εκ προοιμίου "εχθροί", διασπώντας έτσι την εργατική τάξη και αποκρύπτοντας τις πραγματικές αιτίες της φτώχειας και της ανεργίας (πχ. οι Αλβανοί μας παίρνουν τις δουλειές)
• γιατί κάτω από στρατιωτικού τύπου οργανώσεις και αγελέες συμπεριφορές καλύπτονται ψυχοπαθολογίες που γεννά το σύστημα στους ανθρώπους (πχ. ένστικτο θανάτου και αυτοκαταστροφής πιο δυνατό από το ένστικτο της ζωής)
• γιατί η φασιστικές οργανώσεις προμηθεύουν το σύστημα με μικρούς ή μεγαλύτερους στρατούς που θα χτυπήσουν το κίνημα, θα το προβοκάρουν ή θα το τρομοκρατήσουν όταν φουντώνει (πχ. όσα έγιναν έξω από την Ελληνική βουλή στις 5 Μάη ή στο Ράιχσταγκ το 1933)

Τους στίχους του Φώντα Λάδη, που μελοποίησε το 1978 ο Θάνος Μικρούτσικος και τους τραγούδησε μοναδικά η αξέχαστη Μαρία Δημητριάδη, θα ήθελα να σας θυμίσω.

Ο Φασισμός δεν έρχεται απ’ το μέλλον, καινούργιο κάτι τάχα να μας φέρει
τί κρύβει μες στα δόντια του το ξέρω καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι
Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν και χάνονται βαθιά στα περασμένα
οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν, μα όχι και το μίσος του για σένα

Ο Φασισμός δεν έρχεται από μέρος που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω και την περίσσια νιότη μας την ξέρει.
Μα πάλι θε’ ν’ απλώσει σαν χολέρα, πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα, αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου

Τον Φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον! Δεν θα πεθάνει μόνος· τσάκισέ τον!

Ενα διήμερο για την αντίσταση του χθες, μπορεί να αποτελέσει μια απαρχή προβληματισμού για την αναγκαιότητα αντιστάσεων σήμερα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΑΝΤΑ ΤΟΝ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ

Διήμερο κινηματογραφικών προβολών από την

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΛΕΣΧΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η Κινηματογραφική Λέσχη Αγίου Νικολάου οργανώνει στις 6 και 7 Μαρτίου του 2010 στο 3^ο όροφο του REX διήμερο κινηματογραφικών προβολών με θέμα Η Ιστορία συναντά τον Κινηματογράφο. Η κατοχή και η Αντίσταση στον Ελληνικό Κινηματογράφο 1945-1966. Ταινίες που αμφισβητούν την «επίσημη» αφήγηση.

Το διήμερο θα αρχίσει με μια σύντομη ανακοίνωση του ιστορικού Γιώργου Ανδρίτσου, στην οποία θα γίνει μια προσπάθεια ανίχνευσης της σχέσης της Ιστορίας και του Κινηματογράφου και θα παρουσιαστούν τα συμπεράσματα της μελέτης του για τη αναπαράσταση της Κατοχής και της Αντίστασης από τις ελληνικές ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους που γυρίστηκαν από το 1945 μέχρι το 1966. Θα ακολουθήσει η προβολή τριών ταινιών που επιλέχτηκαν, γιατί εκπληρώνουν δύο προϋποθέσεις. Είναι από τις ελάχιστες ταινίες που αμφισβήτησαν την «επίσημη» αφήγηση για την Κατοχή και την Αντίσταση και την ίδια στιγμή έχουν κερδίσει μια θέση στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου.

Την πρώτη μέρα (Σάββατο 6 Μαρτίου στις 8.30 μμ) θα προβληθεί η ταινία του Γκρεγκ Τάλλας Το Ξυπόλητο Τάγμα, μια από τις πρώτες ελληνικές νεορεαλιστικές ταινίες. Επικεντρώνεται στην παρουσίαση της καθημερινής ζωής και ζωντανεύει τον τρόμο και την πείνα της Κατοχής. Μας δίνει τον τρόπο με τον οποίο οι απλοί άνθρωποι προσπάθησαν να επιβιώσουν, αποφεύγοντας τη ρητορεία και το μελοδραματισμό. Ήταν υποψήφια για το Όσκαρ ξενόγλωσσης ταινίας το 1954. Είναι η πρώτη ελληνική ταινία που τιμήθηκε με διεθνές βραβείο, το χρυσό βραβείο «Ντέιβιντ Ο΄ Σέλζνικ» στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Εδιμβούργου το 1954.

Τη δεύτερη μέρα (Κυριακή 7 Μαρτίου στις 7 μμ) θα προβληθεί η ταινία Ψηλά Τα Χέρια Χίτλερ του Ροβήρου Μανθούλη. Είναι μια από τις πρώτες απόπειρες για μια ιστορία της Κατοχής «από τα κάτω», συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε με Το Ξυπόλητο Τάγμα. Προχωράει όμως περισσότερο, καθώς παρουσιάζει έναν αγωνιστή, μέλος μιας οργάνωσης με αριστερό λόγο που δραστηριοποιείται σε όλη τη χώρα, και κάνει αναφορές σε μαζικές λαϊκές κινητοποιήσεις. Το 1961 κέρδισε το βραβείο καλύτερου σεναρίου και το βραβείο καλύτερου ηθοποιού για το Θανάση Βέγγο από την Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου.

Το διήμερο θα κλείσει (Κυριακή 7 Μαρτίου 8.30 μμ) με Το Μπλόκο του Άδωνι Κύρου. Είναι η πρώτη ταινία που επικεντρώνεται στην Αντίσταση και παρουσιάζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Αριστεράς, μέσα από ένα γεγονός που είχε χαραχτεί στη λαϊκή μνήμη, το μπλόκο της Κοκκινιάς στις 17 Αυγούστου του 1944. Πήρε μέρος στην Έκτη Εβδομάδα Ελληνικού Κινηματογράφου το 1965. Απέσπασε μόνο μια τιμητική διάκριση για τον Κύρου, μολονότι ήταν το μεγάλο φαβορί για τα βραβεία καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας και μουσικής. Προβλήθηκε στην Εβδομάδα Κριτικής του Φεστιβάλ των Κανών το 1966.

Μετά το τέλος των προβολών, που θα γίνουν στον 3^ο όροφο του REX, θα ακολουθήσει συζήτηση.

Ο Γιώργος Ανδρίτσος είναι απόφοιτος του Τμήματος Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Αθηνών. Έκανε μεταπτυχιακό στη Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Αθηνών και διδακτορικό στη Νεότερη και Σύγχρονη Ελληνική Ιστορία στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Είναι καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Από τις εκδόσεις Αιγόκερως κυκλοφορεί το βιβλίο του Η Κατοχή Και Η Αντίσταση Στον Ελληνικό Κινηματογράφο 1945-1966.