Δεύτεροι στο κόσμο σε ετήσιες εργατοώρες... οι τεμπέληδες Έλληνες εργαζόμενοι

Έλληνες εργάτες σε ώρα εργασίας, από αρχαίο Κορινθιακό αγγείο.

Μετά τους Κορεάτες, είμαστε εμείς.

Όσο κάποιοι άλλοι τα τρώγανε, οι Έλληνες εργάτες τα δουλεύανε...

		2003	2004	2005	2006	2007	2008	2009	2010
	Australia	1 737	1 732	1 727	1 719	1 712	1 717	1 690	1 686
	Austria	1 658	1 663	1 652	1 642	1 632	1 620	1 581	1 587
	Belgium	1 575	1 549	1 565	1 566	1 560	1 568	1 550	1 551
	Canada	1 736	1 754	1 739	1 738	1 738	1 728	1 700	1 702
	Chile	2 235	2 232	2 157	2 165	2 128	2 095	2 074	2 068
	Czech Republic	1 972	1 986	2 002	1 997	1 985	1 992	1 942	1 947
	Denmark	1 577	1 579	1 579	1 586	1 570	1 570	1 559	..
	Estonia	1 985	1 996	2 010	2 001	1 999	1 969	1 831	1 879
	Finland	1 719	1 723	1 716	1 709	1 706	1 704	1 673	1 697
	France	1 533	1 561	1 557	1 536	1 556	1 560	1 554	..
	Germany	1 439	1 442	1 434	1 430	1 430	1 426	1 390	1 419
	Greece	2 103	2 082	2 086	2 148	2 115	2 116	2 119	2 109
	Hungary	1 990	1 993	1 993	1 989	1 985	1 986	1 968	1 961
	Iceland	1 807	1 810	1 794	1 795	1 807	1 807	1 716	1 697
	Ireland	1 671	1 668	1 654	1 645	1 634	1 601	1 549	1 664
	Israel 1	..	1 905	1 989	1 887	1 921	1 898	1 889	..
	Italy	1 826	1 826	1 819	1 815	1 816	1 803	1 772	1 778
	Japan	1 799	1 787	1 775	1 784	1 785	1 771	1 714	1 733
	Korea	2 424	2 392	2 351	2 346	2 306	2 246	2 232	2 193
	Luxembourg	1 630	1 586	1 570	1 580	1 515	1 555	1 601	1 616
	Mexico	1 857	1 849	1 909	1 883	1 871	1 893	1 857	1 866
	Netherlands	1 401	1 399	1 393	1 392	1 388	1 379	1 378	1 377
	New Zealand	1 813	1 828	1 811	1 788	1 766	1 750	1 738	1 758
	Norway	1 399	1 417	1 420	1 414	1 419	1 423	1 407	1 414
	Poland	1 984	1 983	1 994	1 985	1 976	1 969	1 948	1 939
	Portugal	1 742	1 763	1 752	1 757	1 727	1 745	1 719	1 714
	Slovak Republic	1 734	1 774	1 785	1 779	1 793	1 790	1 738	1 786
	Slovenia	1 776	1 740	1 762	1 750	1 742	1 724	1 664	1 664
	Spain	1 706	1 690	1 668	1 656	1 636	1 647	1 653	1 663
	Sweden	1 582	1 605	1 605	1 599	1 618	1 617	1 602	1 624
	Switzerland	1 643	1 673	1 667	1 652	1 643	1 640	..	..
	Turkey	1 943	1 918	1 936	1 944	1 911	1 900	1 881	1 877
	United Kingdom	1 674	1 674	1 673	1 668	1 670	1 665	1 643	1 647
	United States	1 800	1 802	1 799	1 800	1 798	1 792	1 768	1 778
	OECD-Total	1 785	1 783	1 782	1 779	1 773	1 767	1 741	1 749
Last updated: 31 August 2011

This table includes average annual working time in hours per worker. The table is part of the key table collection on employment and labour

Πηγή:

http://www.oecd-ilibrary.org/employment/average-annual-working-time_20752342-table8

Αναδημοσίευση από:

redflyplanet.blogspot.com

Κρήτη : Αποκλειστική συνέντευξη με τους απεργούς της Αριάδνης ΑΕΒΕ

Written by radiokalloni. Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ




Γράφει ο Σταύρος Μαντατής

-Εδώ και ένα μήνα περίπου βρίσκεστε σε απεργία έξω από τις πύλες στην αποθήκη της Αριάδνης ΑΕΒΕ που βρίσκεται στις Μαλάδες Ηρακλείου. Πως πήρατε την απόφαση να σταματήσετε από τις δουλειές σας και να δώσετε ένα τόσο δύσκολο αγώνα;

Εμείς οι εργαζόμενοι της εταιρείας ΑΡΙΑΔΝΗ ΑΕΒE εδώ και έξι μήνες πριν ακόμα αναλάβουν ως νέα διοίκηση οι προμηθευτές ζούσαμε μέσα στην αγωνία και στην αβεβαιότητα για το μέλλον μας χωρίς να ευθυνόμαστε για την σημερινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η εταιρεία. Αργότερα με την είσοδο των προμηθευτών και τον ορισμό του νέου ΔΣ της Εταιρείας άρχισε κατά τα άλλα η εξυγίανση της εταιρείας.



Για να γίνει η κατά τα άλλα εξυγίανση μας ζητήθηκε να δώσουμε χρόνο στο νέο ΔΣ. Από την δική μας την πλευρά, πέραν από τον χρόνο, μας ζητήθηκε να παίρνουμε άδειες άνευ αποδοχών τις οποίες δεχτήκαμε για τους 2 πρώτους μήνες. Τον τρίτο μήνα στην άρνηση κάποιων συναδέλφων απάντησαν με απολύσεις. Τότε ξεκίνησαν να φαίνονται και έντονα τα προβλήματα τις μισθοδοσίας με συνεχόμενες καθυστερήσεις πληρωμής και σε αυτό το διάστημα λαμβάναμε έναντι του μισθού μας μετά από πιέσεις δικές μας. Αρχές Δεκεμβρίου όμως η καθυστερούμενη μισθοδοσία μετρούσε ήδη 2 μήνες και κατόπιν δικής μας παράκλησης έγινε συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΔΣ ο οποίος και μας καθησύχασε λέγοντας μας ότι θα τα πληρωθούμε όλα μαζί με το δώρο Χριστουγέννων έως τις 21 του μήνα. Όμως το μόνο που πληρωθήκαμε ήταν το Δώρο Χριστουγέννων φοβούμενοι την αυτόφωρη διαδικασία. Σημειωτέον όλο αυτό το διάστημα δεν υπήρχε σαφής απάντηση για το σχέδιο διάσωσης της εταιρείας και βλέπαμε ότι αντί να φέρνουν προϊόντα στην αποθήκη την άδειαζαν. Τότε αρχίσαμε να ανησυχούμε και προχωρήσαμε στην επίσχεση εργασίας ως μέσου πίεσης πρώτον για να πληρωθούμε τους μισθούς μας και για να λάβουμε επιτέλους σαφής απάντηση για το πλάνο που μας υποσχόταν ότι είχαν ορίσει.



Εν τέλει πληρωθήκαμε τους μισθούς και την ίδια μέρα μας ζητήθηκε συνάντηση από τον κ Μανωλιδάκη για να διαβουλευτούμε σε πνεύμα συνεργασίας την πορεία της εταιρείας, τις εργασιακές θέσεις και τις δυνατότητες διατήρησης των εργασιακών σχέσεων, όπως μας ανακοινώθηκε η εκ περιτροπής εργασία 2 φόρες το μήνα στην αρχή και μετά το διόρθωσε σε 2 φορές την εβδομάδα με απώτερο σκοπό να παραιτηθούμε από τις αποζημιώσεις. Η απάντησή μας ήταν από την αρχή ξεκάθαρη: ΑΠΕΡΓΙΑ και την πήραμε την ίδια μέρα έπειτα από Γενική Συνέλευση. Η στάση της εργοδοσίας στην γνωστοποίηση της απόφασής ήταν σαρκαστική «καθίστε όσο θέλετε απ έξω» και απέφευγε την εξεύρεση κάποιας λύσης.



-Από τα μεγαλύτερα «όπλα» που διαθέτει ο εργάτης είναι η ταξική αλληλεγγύη. Είχατε κάποια βοήθεια από σωματεία, επιτροπές ή συλλόγους όταν ξεκινήσατε και όλο αυτό το διάστημα;

Από την πρώτη μέρα η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου και το Π.Α.ΜΕ είναι δίπλα μας. Είναι μεγάλο πράγμα να ξυπνάς τα χαράματα για να πας στην περιφρούρηση της απεργίας στην αποθήκη και να βλέπεις να σε περιμένουν αυτοί οι συνάδελφοι. Δεχόμαστε αλληλεγγύη από δεκάδες σωματεία από όλη τη χώρα, αυτή τη στιγμή ξεπερνάνε τα 30. Αλληλεγγύη με κάθε έκφραση ηθική και οικονομική. Κάθε μέρα αρκετοί είναι αυτοί που σταματάνε τα αυτοκίνητα τους έξω από την αποθήκη και μας προσφέρουν χρήματα πολλές φορές και από το υστέρημα τους, ακόμα και ρακές ή κρασί!!! Δεχθήκαμε την αλληλεγγύη των συναδέρφων μας στην Χαλυβουργία και του Αλτερ.



-Στα δύσκολα τα «καλύτερα παιδιά» πιάνουν δουλειά. όταν η ταξική πάλη οξύνεται η εργοδοσία τα παίζει όλα για όλα και ξαμολάει τους υποτακτικούς της για να κάμψει έναν αγώνα που φωτίζει όλη την εργατική τάξη. Ποια ήταν η στάση της εργοδοσίας στη συνέχεια, καθώς φαινόταν πως ο αγώνας σας δείχνει να γίνεται και υπόθεση τρίτων;

Στην αρχή δεχτήκαμε τηλεφωνήματα από στελέχη της Διοίκησης που μας καλούσαν να σταματήσουμε την απεργία με το επιχείρημα πως «κάνουμε κακό στην ανάπτυξη της επιχείρησης». Το οποίο είναι και μεγάλο ψέμα, φτάνει και μόνο να πούμε πως η Αριάδνη ΑΕΒΕ είναι μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση που τα προηγούμενα χρόνια τα κέρδη της ανήλθαν σε εκατομμύρια ευρώ! Ενδεικτικά μόνο το 2009 η Αριάδνη ΑΕΒΕ, έκανε τζίρο 69 εκατομμύρια ευρώ και η ΑΕ (τα 4 ιδιόκτητα καταστήματα) 100 εκατομμύρια ευρώ! Αυτοί το μόνο που θέλουν είναι να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους εις βάρος των εργαζόμενων. Με πρόσχημα τα Μνημόνια και την οικονομική κρίση θέλουν να στήσουν ένα νέο κύκλο ανάπτυξης.



Ακόμα και παράνομος απεργοσπαστικός μηχανισμός στήθηκε από το ΔΣ.Και όχι μόνο αυτό. Εντάθηκαν οι πιέσεις και σε άλλους συναδέλφους με εκβιασμούς και απειλές ότι αν δεν πάνε για δουλειά το μέλλον τους είναι αβέβαιο.

Όλα αυτά λειτούργησαν συσπειρωτικά για μας και μας πεισμώνουν να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση των αγώνα μας. Μας «ανοίγουν τα μάτια» για να ξεχωρίσουμε τους φίλους και όσους εμφανίζονται σαν «φίλοι» και γενικότερα μέσα στο εργατικό κίνημα στο οποίο παλεύουμε.



-Στις μέρες μας είναι αναγκαίο να υπάρχουν πολλά «κάστρα» αντίστασης και οργάνωσης που να παλεύουν για κατακτήσεις, για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στοχεύετε να μεταδώσετε και σε άλλους κλάδους τον αγώνα σας;

Έχουμε πραγματοποιήσει περιοδείες σε επιχειρήσεις κοντά στην περιοχή της αποθήκης όπως και στο κέντρο του Ηρακλείου, σε εμπορομάγαζα. Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους για τους σκοπούς μας και την εξέλιξη του αγώνα. Ο κόσμος δείχνει πρόθυμος να μας ακούσει. Το επόμενο διάστημα στοχεύουμε στην γενίκευση του αγώνα. Δίνουμε σημασία στο να προβληθεί ο αγώνας μας στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στον τύπο (ηλεκτρονικό και έντυπο). Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο να μεταφερθεί ο αγώνας μας στα τέσσερα μαγαζιά (στην οδό 1866, στο Κοκκίνη Χάνι, στη Σητεία και στην Ιεράπετρα) που οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε άδειες άνευ αποδοχών. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και να μεταφέρουμε την πολύτιμη εμπειρία μας σε όποιον μας την ζητήσει. Συμβουλεύουμε δε όλους τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν γύρω από τα σωματεία τους και να μην υποχωρήσουμε σε κανένα εκβιασμό από την εργοδοσία. Όσο περισσότεροι είμαστε τόσο μεγαλύτερη δύναμη αποκτούμε ενάντια στα άδικα μέτρα. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει: ή θα γίνουμε δούλοι ή θα ξυπνήσουμε και θα σπάσουμε τις αλυσίδες μας!

-Έχετε κάποια ιδιαίτερη σκέψη στο να προβληθεί αυτός ο αγώνας;

Υπάρχει σκέψη για ποδοσφαιρικό αγώνα με παλαίμαχους του ΟΦΗ ή του Εργοτέλη και με εμάς. Το γήπεδο μας έχει ήδη παραχωρηθεί.

Όλος ο κόσμος ένα καζάνι που βράζει

ΗΠΑ: Λαϊκές διαδηλώσεις εν μέσω βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης
Αναδημοσίευση από Ριζοσπάστη

Από τις χτεσινές διαδηλώσεις στο Λος Αντζελες

Διευρύνονται οι λαϊκές διαμαρτυρίες στις ΗΠΑ, που έρχονται ως συνέχεια των κινητοποιήσεων στις πολιτείες του Γουισκόνσιν, του Νιου Τζέρσεϊ, του Σικάγου και αλλού ενάντια στα προγράμματα περικοπών των πολιτειών. Εδώ και τρεις εβδομάδες συνεχίζονται οι κινητοποιήσεις του κινήματος που πήρε το συμβολικό όνομα «Καταλαμβάνουμε τη Γουόλ Στριτ» στη Νέα Υόρκη, και έχει επεκταθεί σε 223 μικρές και μεγάλες πόλεις της χώρας.
Χτες πραγματοποιήθηκαν νέες δυναμικές κινητοποιήσεις. Από τις 2 το μεσημέρι - τοπική ώρα - έγινε διαδήλωση φοιτητών στα Πανεπιστήμια της Νέας Υόρκης, ενώ το μεγάλο ραντεβού των Συνδικάτων ήταν στο πάρκο Φόλεϊ στις 4.30 μ.μ. - τοπική ώρα - όπου μετά αναμενόταν να ακολουθήσει πορεία προς την Γουόλ Στριτ. Μέχρι αργά χτες, συνδικάτα και οργανώσεις πάσχιζαν να πάρουν άδεια για την πραγματοποίηση της συγκέντρωσης και της πορείας ούτως ώστε να μην υπάρχουν οι «συνήθεις» δικαιολογίες για την καταστολή, όπως «παρακώλυση συγκοινωνιών», «κατάληψη αναίτια χώρου» κλπ.

Παράλληλα, συνεχίζονταν οι «καταλήψεις» και οι διαδηλώσεις σε άλλες πόλεις, όπως έξω από το Δημαρχείο του Λος Αντζελες, στην έδρα της τοπικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας στο Σαν Φρανσίσκο και τη Βοστώνη, στο Γουίλις Τάουερς στο Σικάγο κ.α.

Το κίνημα αυτό αναδεικνύει μια πλατιά γκάμα αιτημάτων ενάντια στην οικονομική και κοινωνική ανισότητα, τον κηρυγμένο πόλεμο ενάντια στην εργατική τάξη, τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους, ενώ υπάρχουν και συνθήματα ενάντια στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα. Οπωσδήποτε αυτό το ξέσπασμα εκφράζει την οργή φτωχών και μεσαίων λαϊκών στρωμάτων που βιώνουν τις συνέπειες της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Σημαντικό κομμάτι του είναι νέοι άνθρωποι που δεν βλέπουν κανένα μέλλον μπροστά τους, άνεργοι και κακοπληρωμένοι εργαζόμενοι, αυτοί που έμειναν χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη (το σύνολό τους έχει ξεπεράσει στις ΗΠΑ τα 45 εκατομμύρια). Οχι τυχαία στα πλακάτ των διαδηλωτών δηλώνεται: «Είμαστε το 99%»! Δηλαδή ο λαός είναι αυτός που παράγει τον πλούτο, που νέμεται μόλις το 1% των πλουσίων.

Στις μαζικές διαδηλώσεις συμμετέχουν και συνδικάτα, τουλάχιστον εκείνα που έχουν έναν αγωνιστικό προσανατολισμό και αντιπαλεύουν τη συμβιβαστική γραμμή των ανώτατων συνδικαλιστικών ηγεσιών. Στη Νέα Υόρκη συμμετέχουν οι εργαζόμενοι στις μεταφορές (TWU Local 100), η Ομοσπονδία Καθηγητών (United Federation of Teachers), οι εργαζόμενοι στην αυτοκινητοβιομηχανία (United Auto Workers), στην Υγεία (National Nurses United), η Ομοσπονδία των εργαζομένων στις τηλεπικοινωνίες (Communications Workers of America), καθηγητές και προσωπικό των πανεπιστημίων της Νέας Υόρκης (CUNY), από την Ενωση Συγγραφέων στην ανατολική ακτή των ΗΠΑ (Writers Guild East) κ.ά.

Το λαϊκό αυτό ξέσπασμα φαίνεται ότι έχει θορυβήσει μερίδες του κεφαλαίου και στο χτεσινό τους φύλλο οι «Νιου Γιορκ Τάιμς» κάνουν λόγο για «καμπανάκι κινδύνου για μία ενδεχομένως γενικευμένη κοινωνική έκρηξη, εάν η κρίση συνεχιστεί». Μέχρι και ο μεγαλοκαρχαρίας Τζορτζ Σόρος, ο πρώην αντιπρόεδρος της Παγκόσμιας Τράπεζας Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο πρόεδρος της Ομοσπονδιακής Τράπεζας Μπεν Μπερνάκι, ως άλλες «Μαρίες Αντουανέτες», εμφανίζονται δήθεν να συμπαρίστανται στους διαδηλωτές...

Ένα πρωτότυπο μποϋκοτάζ, βγαλμένο από τις πιο ευφάνταστες στιγμές του εργατικού κινήματος.

Πολλοί με ρωτάνε. Υπάρχει άλλος τρόπος διεκδίκησης εκτός από την απεργία, για να νικήσουν οι εργαζόμενοι στα μικρότερα και μεγαλύτερα αιτήματά τους;

Σε μια εποχή όπου οι ξεπουλημένες ηγεσίες του εργατικού κινήματος βαράνε πιστολιές στον αέρα με απεργίες φερετζέ, ίσα για να ρίχνουν στάχτη στα μάτια του κόσμου... Σε μια εποχή ηττοπάθειας λόγο της οργανωτικής και ιδεολογικής υποχώρησης των δυνάμεων της εργασίας... Σε μια εποχή όπου οι λαοί δεν έχουν στηρίγματα στην αντικαπιταλιστική τους δράση... η απεργία φαίνεται παρωχημένη και το κόστος της δυσβάσταχτο για τις εποχές της κρίσης.

Κι όμως... αν οι εργαζόμενοι καταλάβαιναν πόσο χρειάζονται οι καπιταλιστές την εργατική τους δύναμη... Αν για παράδειγμα σταματούσαν να πουλάνε συντονισμένα την εργασία τους στο ξενοδόχο, τώρα μέσα στη σαιζόν, τώρα που τρέχουν τα συμβόλαιά τους (στους ακόμα μεγαλύτερους καπιτάλες των γραφείων εκμετάλλευσης της τουριστικής βιομηχανίας), τώρα η απεργία αν ήταν οργανωμένη και περιφρουρημένη, θα ήταν και νικηφόρα.

Δεν έχω καμία αυταπάτη όμως για το βαθμό ανάπτυξης της ταξικής εργατικής συνείδησης στη περιοχή μας, αφού ο δεξιός πρόεδρος του Εργατικού μας Κέντρου...θέλει να σηκώσει αγάλματα προς τιμήν των ξενοδόχων που ανέπτυξαν την περιοχή μας!!!

Υπάρχουν όμως κι άλλες μέθοδες (όπως λέγαμε παλιά στο κόμμα), που ο εργάτης μπορεί να δημιουργήσει κόστος στα συμφέροντα του αφεντικού του...καίγοντας το προφίλ ευεργέτη, που προπαγανδίζει μέσα από φανερούς (βλέπε διαφήμιση) ή πιο υπόγειους τρόπους (βλέπε προέδρους εργατικών κέντρων).

Μακάρι λοιπόν να δουν αυτό το βιντεάκι οι ξενοδοχοϋπάλληλοι μας, οι οποίοι τραβάνε τεράστιο κουπί και με δικαιώματα...Ρωμαϊκής γαλέρας. Ίσως τους μπουν τίποτα ιδέες...

Το Σαν Φρανσίσκο από όπου προέρχεται το βίντεο, ήταν ανέκαθεν η καρδιά των ριζοσπαστικών κινημάτων στις Η.Π.Α. και μια από τις πιο φιλόξενες μητροπόλεις του κόσμου σε οποιαδήποτε νεωτερικότητα.

Ευχαριστώ τον Νίκο Περάκη που μου το έστειλε, φτιάχνοντάς το Κυριακάτικο πρωινό μου.