Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.

Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα.

Τις πιο όμορφες μέρες, τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Δεν τις ζήσαμε ακόμα.

Δευτέρα, 8 Μαρτίου 2010

8 ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ



Η φετινή επέτειος για την παγκόσμια μέρα της γυναίκας, είναι μια ξεχωριστή ιστορική επέτειος. Κλείνουν 100 χρόνια από τότε που η γερμανίδα Κλάρα Τσέτκιν , μια από τις μεγαλύτερες γυναικείες φυσιογνωμίες του παγκόσμιου εργατικού κινήματος, πρότεινε και υιοθετήθηκε στη Β΄ διεθνή συνδιάσκεψη των σοσιαλιστριών γυναικών, να εορτάζεται κάθε χρόνο η 8 του Μάρτη ως επέτειος για την ηρωική θυσία των απεργών εργατριών γυναικών που έγινε στις 8 Μάρτη 1857 στη Νέα Υόρκη. Τότε που μια μεγάλη διαδήλωση εργατριών στην κλωστοϋφαντουργία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης που διεκδικούσε «10ωρη δουλειά, φωτεινές και υγιεινές αίθουσες εργασίας, μεροκάματα ίσα με των κλωστοϋφαντουργών και των ραφτών», χτυπήθηκε από την αστυνομία και βάφτηκε στο αίμα των εργατριών.
Το 1908 ιδρύεται ο «Σύνδεσμος Εργατικών τάξεων της Ελλάδας», στον οποίο συμμετέχουν και γυναίκες και προωθεί το αίτημα δικαιώματος ψήφου στις Ελληνίδες.
Σημαντική ήταν η προσφορά του Σοσιαλιστικού Εργατικού Κόμματος Ελλάδας (ΣΕΚΕ), που ιδρύθηκε το 1918 και μετονομάστηκε το 1924 σε Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας ,στο γυναικείο κίνημα. Ήταν το πρώτο κόμμα που έβαλε στο πρόγραμμά του το γυναικείο ζήτημα, θεωρώντας τον αγώνα για τα δικαιώματα της γυναίκας, ως ένα μέρος της πάλης για κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης και καταπίεσης στην κοινωνία.
Το 1919 οργανώνονται οι πρώτοι σοσιαλιστικοί όμιλοι γυναικών που είναι η πρωτοπορία για την έκφραση του γυναικείου ζητήματος. Ανοίγει και για την Ελλάδα, μια νέα σελίδα για το γυναικείο κίνημα. Ο ερχομός του γυναικείου προσφυγικού πληθυσμού μετά τη μικρασιατική καταστροφή και η μαζική είσοδος του στην παραγωγή είχε θετική επίδραση στη χειραφέτηση της γυναίκας και στην συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό κίνημα. Τις δεκαετία του 1920 και του 1930, οι ελληνίδες εργάτριες συμμετέχουν στο εργατικό κίνημα, συμμετέχουν και οργανώνουν απεργίες στα καπνεργοστάσια, στην κλωστοϋφαντουργία, στα ραφτάδικα για αύξηση στο μεροκάματο, για οχτάωρο, για το δικαίωμα ψήφου. Το 1940 οι ελληνίδες γυναίκες βγαίνουν αντάρτισσες στα βουνά, παίρνουν μέρος στην εθνική αντίσταση για την απελευθέρωση του λαού μας από τη γερμανική και ιταλική κατοχή. Για πρώτη φορά η κυβέρνηση του βουνού δίνει δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες υλοποιώντας ένα μακροχρόνιο αίτημα των γυναικών, που οι αστικές κυβερνήσεις αρνιόταν να ικανοποιήσουν και το ικανοποίησαν τελικά το 1956.
Γυναίκες αγωνίστριες παίρνουν μέρος στο Δημοκρατικό στρατό. Σέρνονται στις φυλακές και στις εξορίες, στην πολιτική προσφυγιά, γιατί υπερασπίστηκαν τα ιδανικά τους. Πολλές φορές το πληρώνουν και με τη ζωή τους. Φωτεινό παράδειγμα στον τόπο μας η ηρωίδα δασκάλα Μαρία Λιουδάκη, που έδωσε τη ζωή της για μια πιο δίκαιη κοινωνία. Γυναίκες αγωνίστριες συμμετέχουν στον αντιδικτατορικό αγώνα και το πληρώνουν με φυλακές και εξορίες. Οι γυναίκες των λαϊκών στρωμάτων, οι εργάτριες, οι εργαζόμενες έχουν δώσει σκληρούς αγώνες μέσα στο εργατικό, λαϊκό κίνημα.
Μετά τη δικτατορία, το εργατικό κίνημα έχει στην αιχμή των κινητοποιήσεών του και αιτήματα που αφορούν τις γυναίκες. Έτσι έχουμε αρκετές κατακτήσεις για τις εργαζόμενες γυναίκες. Παράδειγμα το δικαίωμα της άδειας τοκετού και λοχείας, η απαγόρευση της νυχτερινής εργασίας σε μητέρες μικρών παιδιών και έγκυες, η ίδρυση και λειτουργία δωρεάν παιδικών σταθμών ακόμα και σε χώρους δουλειάς, η μείωση ηλικίας συνταξιοδότησης, το ωράριο μητρότητας κ..α.
Πολλές από αυτές τις κατακτήσεις είναι παρελθόν πλέον για τις γυναίκες με ευθύνη των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Πολλές από αυτές τις κατακτήσεις, τις παίρνουν πίσω τώρα, το μαύρο μέτωπο που συγκρότησαν η πλουτοκρατία, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η ΝΔ και το ΛΑΟΣ. Οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, που ψήφισε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ νε το νόμο2639/98, θίγουν κύρια τις γυναίκες οι οποίες βιώνουν ένα εργασιακό μεσαίωνα δουλεύοντας για 400 ευρώ το μήνα.
Με τους νόμους Σιούφα, Ρέππα Πετραλιά, αυξάνονται τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στο ιδιωτικό τομέα και μειώνονται οι συντάξεις. Ετοιμάζονται να αυξήσουν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 5 έως 17 χρόνια στις γυναίκες που δουλεύουν στο δημόσιο. Διαχωρίζουν τα ταμεία συνταξιοδότησης από τις παροχές υγείας, μόνο και μόνο για να τις αποσυνδέσουν από τους μισθούς, από την ασφάλιση και να επιβάλλουν ένα κατώτατο επίπεδο παροχών που θα αφήνει ακάλυπτες σχεδόν όλες τις ανάγκες των εργαζόμενων γυναικών. Ήδη έχουν αφαιρεθεί από τα ταμεία του δημοσίου, πάνω από 70 εξετάσεις σημαντικές για τη γυναικεία υγεία , όπως π.χ. έχει αφαιρεθεί το τεστ Παπανικολάου και η μαστογραφία σαν εξετάσεις πρόληψης.
Φέτος η Παγκόσμια Μέρα της Γυναίκας, ας γίνει το ξεκίνημα για την αντεπίθεση του γυναικείου κινήματος, ας γίνει ημέρα ξεσηκωμού των γυναικών στο πλευρό του ταξικού εργατικού κινήματος, όχι μόνο για να μη χάσουν οι γυναίκες και τα λίγα δικαιώματα που έχουν απομείνει στην εργασία και την κοινωνική ασφάλιση, αλλά και να γίνουν πραγματικότητα όλα εκείνα που ικανοποιούν τις σύγχρονες ανάγκες των ίδιων και των οικογενειών τους.
Το ΠΑΜΕ καλεί όλες τις εργαζόμενες να διεκδικήσουν μαζί με το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα:
-Δημόσιο υποχρεωτικό σύστημα κοινωνικής ασφάλισης για όλους.
-Κατάργηση των αντιασφαλιστικών νόμων Σιούφα-Ρέππα-Πετραλιά.
-Υπογραφή κλαδικών συμβάσεων εργασίας που να ικανοποιούν τις σύγχρονες πραγματικές ανάγκες.
-Σταθερή δουλειά με πλήρη δικαιώματα για όλες και όλους με αμοιβές που απηχούν τις αυξημένες ανάγκες μας.
-Μείωση του συντάξιμου χρόνου των γυναικών στα 55 και για τα βαριά και ανθυγιεινά στα 50 έτη ή στα 30 χρόνια δουλειάς, ανεξάρτητα από όριο ηλικίας.
-Αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα υγείας-πρόνοιας, εξειδικευμένο για την προστασία της γυναίκας.
-Πρόληψη με βάση τις ιδιαιτερότητες του οργανισμού της.
-Ολοκληρωμένα μέτρα προστασίας των άνεργων γυναικών.
-Επίδομα ανεργίας στο 80% του κατώτερου μισθού.
-Κέντρα οικογενειακού προγραμματισμού, δωρεάν κρατικούς και σύγχρονους παιδικούς σταθμούς.
-Ολοκληρωμένο δίκτυο κοινωνικών εγκαταστάσεων για την οικογένεια, το παιδί, τα άτομα τρίτης ηλικίας, για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Μέτρα που θα συμβάλουν στη βελτίωση της ζωής της γυναίκας, στην αύξηση του ελεύθερου χρόνου της.
-Προστασία της μητρότητας και της υγείας όλων των γυναικών στην αναπαραγωγική ηλικία.

Γραμματεία ΠΑΜΕ Λασιθίου

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου