Η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν την αρμενίσαμε ακόμα.

Το πιο όμορφο παιδί δε μεγάλωσε ακόμα.

Τις πιο όμορφες μέρες, τις πιο όμορφες μέρες μας, δεν τις ζήσαμε ακόμα.
Δεν τις ζήσαμε ακόμα.

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Το Αμμούδι πρέπει να μείνει λαϊκή παραλία. Πως οι πράξεις και παραλείψεις των Δημοτικών αρχών, οδήγησαν σε απώλεια Δημοτικής περιουσίας.




Από όλα τα στόματα των Δημάρχων που ονειρεύονται να γίνουν μάνατζερ αυτής της πόλης, θα ακούσετε ότι διαθέτουν εντιμότητα και πρόγραμμα για μια σωστή διαχείριση των δημοτικών προβλημάτων.  Θα τους συνιστούσα λιγότερη έπαρση γιατί όλοι έχουν υπάρξει Δήμαρχοι ή Αντιδήμαρχοι αλλά τα προβλήματα είναι ακόμα εδώ και συνεχίζουν να οξύνονται. Ταυτόχρονα όλοι έγιναν συνοδοιπόροι και απολογητές των αλλαγών που συνέτριψαν την αυτοδιοίκηση. Τέλος, στη θητεία τους δεν έγινε διαχείριση προς όφελος του λαού και του τόπου μας, γεγονός το οποίο και θα προσπαθήσω να αποδείξω παρακάτω με ένα τρανταχτό παράδειγμα.
Κομπρεμί συμφερόντων ήταν η περίφημη «διαχείρισή» τους και μανατζάρισμα με τρόπο άστοχο για την ποιότητα ζωής στις πόλεις και τα χωριά. Δεν θα επεκταθώ στο παρόν κείμενο στις ήττες για τα απορρίμματα, για τις αθλητικές εγκαταστάσεις, για τις απολύσεις και τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις, για την αξιοποίηση του ΕΟΤ, για τη καθαριότητα, το κυκλοφοριακό, για τη διαχείριση της μαρίνας, την απουσία τους από την Νεάπολη, το Βραχάσι την ύπαιθρο κλπ. Δεν χρειάζεται να επιχειρηματολογήσω για το αν υπήρξαν πυροσβέστες ενός λαϊκού ξεσηκωμού που συγκέντρωσε 4.000 Λασηθιώτες στο Σεληνάρι. Δεν χρειάζεται να θυμίσω ότι έκαναν γαργάρα τις παραιτήσεις που είχαν υποσχεθεί, όταν στο τόπο μας κλείνανε κλινικές, τμήματα ΤΕΙ και απομακρύνονταν υπηρεσίες. Δεν θέλησαν ποτέ να δημιουργήσουν πολιτικό πρόβλημα στις κυβερνήσεις των μνημονίων, με τους εκπροσώπους των οποίων συναγελάζονταν ή στην καλύτερη τους εξέφραζαν μια τυπική διαμαρτυρία.
Θέλω να επικεντρωθώ σήμερα σε ένα παράδειγμα που συμπυκνώνει όλες τις συνισταμένες της «χρηστής» διοίκησής τους. Και δεν είναι άλλο από τη παραλία του Αμμουδιού. Μια παραλία που για γενιές ολόκληρες, τα Αγιονικολιωτάκια απολαμβάναμε τις καλοκαιρινές διακοπές μας.
Ας αρχίσουμε από την αρχή. Ο Δήμος Αγίου Νικολάου παραχώρησε τη δεκαετία του ’60 ένα τεράστιο χώρο στην περιοχή δυτικά της παραλίας, ώστε να οικοδομηθεί μια τουριστική μονάδα πρότυπο η οποία θα αξιοποιούσε το προβλεπόμενο τουριστικό ρεύμα για τα πανέμορφα παράλια της Β.Α. Κρήτης. Ο χώρος παραχωρήθηκε, με αντίτιμο το 25% των μετοχών της εταιρείας. Κατά τις επόμενες δεκαετίες ακολούθησαν αυθαίρετες κατασκευές που σιγά σιγά έφτασαν ως το Αμμούδι. Σε μια από αυτές τις κατασκευές, (την πλησιέστερη) λειτούργησε αργότερα καντίνα υπό Δημοτική εκμετάλλευση.  Κι αυτό σαν ανταπόδοση από πλευράς της ξενοδόχου, του γεγονότος ότι ΠΟΤΕ δεν εδώθηκε ούτε μία δραχμή στο Δήμο από τα μερίσματα που δικαιολογούσε το 25% του μετοχικού κεφαλαίου. Οι Δήμαρχοι φαίνονταν ευχαριστημένοι και δεν διεκδίκησαν έτερον ουδέν. Με τα χρόνια όμως και μέσω των αυξήσεων του μετοχικού κεφαλαίου, το ποσοστό του Δήμου στην «εταιρεία» μειώθηκε στο 2,5%. Εννοείται πως δεν θα ήταν σωστό ο Δήμος να συμμετείχε στις αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου, γιατί αυτό θα σήμαινε πως τα χρήματα των Αγιονικολιωτών, θα πήγαιναν ώστε καλύπτονται τα επενδυτικά σχέδια και οι επεκτάσεις μιας ιδιωτικής επιχείρησης. Έτσι όμως η εταιρεία έφτασε στο σημείο να μην χρωστά σχεδόν τίποτα και ο Δήμος κινδύνευε να χάσει ακόμα και την εκμετάλλευση της παραλίας. Πως διαχειρίστηκε λοιπόν ο Δήμος το πρόβλημα;
Έχουμε και λέμε: η Λαϊκή Συσπείρωση είχε καταγγείλει την άθλια διαχείριση της παραλίας του Αμμουδιού, τα σπασμένα κράσπεδα από το χειμέριο κύμα που αφήνονταν αδιόρθωτα εν μέσω σαιζόν, τις κλειδωμένες τουαλέτες, τη τριτοκοσμική κατάσταση στα αποδυτήρια που βρωμούσαν από εκατό μέτρα μακριά. Βέβαια ούτε λόγος για πρόσβαση αναπήρων ή για καθαρισμό της θάλασσας, στην οποία μερικές μέρες απλά δεν έμπαινες… Αυτή ήταν η «μοντέρνα» διαχείριση του Δήμου σε μια λαϊκή παραλία, που κάθε χρόνο γέμιζε με περισσότερες και πιο ακριβές ξαπλώστρες εν μέσω κοινωνικής και οικονομικής κρίσης. Η απάντησή τους ήταν πως η παραλία είχε… «γαλάζια σημαία» και πως θα την έχανε αν συνεχίζαμε τις καταγγελίες. Με αυτά και με αυτά, η πλειοψηφία των λουόμενων ήταν έτοιμη να πει καλύτερα ιδιώτης παρά αυτό το χάλι…
Η ιδιοκτήτρια λοιπόν του ξενοδοχείου, με την οποία όλοι οι Δήμαρχοι ήθελαν να έχουν καλές σχέσεις μπας και τους χρηματοδοτούσε καμιά πολιτιστική εκδήλωση, είδε τις ευκαιρίες που της έδινε η νέα κατάσταση. 1) οι δήμαρχοι ευμενώς προσκείμενοι 2) η δημοτική εκμετάλλευση κατάπτυστη, 3) οι νόμοι για νομιμοποίηση αυθαίρετου άλλαζαν υπέρ της 4)η κρίση θα της έφερνε ένα σωρό ενδιαφερόμενους ιδιώτες ενοικιαστές, για να εισπράττει και από εκεί….
Οπότε τα χέρια της ήτανε λυτά και τα σκυλιά δεμένα. Δεν χρωστούσε πια τίποτα και σε κανένα και ήταν αρκετά έξυπνη για να δει τις νέες προοπτικές κερδών. Από την άλλη η Δημαρχία Κουνενάκη… τα ζώα μου αργά. Δεν σήμανε συναγερμό ούτε όταν συμπολίτης μας, ενόχλησε τη ΔΑΕΑΝ για την ενοικίαση του παρατημένου περιπτέρου. Όταν είδε την αδιαφορία τους, τους επισήμανε. «Εγώ θα απευθυνθώ στην ξενοδόχο»
Στο Δημοτικό Συμβούλιο που βάλαμε το θέμα, προτείναμε άμεση λύση για να πιεστεί η κ. ξενοδόχος σε συμβιβασμό (πρακτικά υπάρχουν) αλλά ο Δήμαρχος πρότεινε τη μαγική λύση… Να φτιαχτεί μια επιτροπή που θα συζητήσει με την κυρία ξενοδόχο. Αυτό κάνει συνήθως… μια επιτροπή. Αν πετύχει, πετυχαίνει ο ίδιος, αν αποτύχει αποτυγχάνει η επιτροπή, αλλά ακόμα συνηθέστερα όλα τα θέματα καταλήγουν στις καλένδες.
Ο χειμώνας πέρασε νωχελικά για Δήμο-ΔΑΕΑΝ, κι ο χώρος όπως είχαμε προβλέψει νοικιάστηκε στον ενδιαφερόμενο από τη ξενοδόχο. Ευτυχώς για τη πόλη ο ενοικιαστής έκανε αυτό που δεν μπορούσε να κάνει η διαχείριση Κουνενάκη-Καρτζή-Ζερβού. Δηλαδή ένα χώρο καθαρό, πολιτισμένο με δωρεάν πρόσβαση στα ντους, στις καρέκλες και στα αποδυτήρια. Όμως όπως όλοι αντιλαμβανόμαστε, στις ιδιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να υπάρχει ένα αντίτιμο. Και το αντίτιμο ήταν να μπουν τόσο πολλές ξαπλώστρες που είναι πια δύσκολο ένας ντόπιος ή επισκέπτης να απλώσει τη πετσέτα του και να απολαύσει ΔΩΡΕΑΝ τον ήλιο και τη θάλασσα.
Δεν θα πω περισσότερα για τα ταλέντα των μεγαλόσχημων υποψηφίων στη διαχείριση. Θα παρακαλέσω όμως για κάτι. Αφενός το Δήμο και αφετέρου τους συνδημότες μας. Όσο ο Δήμος έχει ακόμα στα χέρια του τα νομικά κλειδιά, να πάει να μετρήσει το χώρο και να κάνει διευθέτηση για αισθητά λιγότερες ξαπλώστρες. Επίσης να προβεί στους απαιτούμενους χειρισμούς, δικαστικούς ή εξωδικαστικούς για να ξαναπάρει πίσω την δημοτική περιουσία στη παραλία. Τουλάχιστον να εισπράττει ο Δήμος το ενοίκιο και όχι η ξενοδόχος. Από τους συνδημότες μας ζητώ αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, να παρέμβουν οι ίδιοι για να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά τους δεν θα είναι λιγότερο ελεύθερα από όσο ήμασταν εμείς όταν παίζαμε στις παραλίες. Επίσης να ψηφίσουν σωστά όχι μόνο στο Δήμο αλλά και στην ευρωβουλή. Τα νομοσχέδια που έρχονται βάζουν ακόμα μεγαλύτερους φραγμούς στην ελεύθερη πρόσβασή μας στις παραλίες. Η ψήφος μας ας μην τους δώσει το δικαίωμα να πουν ότι ο λαός τους νομιμοποιεί…




5 σχόλια:

  1. "Από τους συνδημότες μας ζητώ αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα, να παρέμβουν οι ίδιοι για να διασφαλίσουν ότι τα παιδιά τους δεν θα είναι λιγότερο ελεύθερα από όσο ήμασταν εμείς όταν παίζαμε στις παραλίες".
    Η φράση αυτή είναι ένα απόσπασμα από τέλος του ανωτέρω κειμένου σας.Αυτή ακριβώς η φράση μας βάζει σε σκέψεις.Διότι κατηγορείτε τις εκάστοτε δημοτικές Αρχές ότι δεν διαχειρίστηκαν σωστά την κατάσταση .Εγώ συμφωνώ ότι η στάση του Δήμου δεν ήταν αυτή που έπρεπε να είναι.Το ερώτημα όμως είναι άλλο.Οταν εσείς κατήλθατε στον "πολιτικό στίβο" προφανώς δεν υποσχεθήκατε ότι θα είστε ένας καλός θεατής αλλά κάτι άλλο.Μπορείτε να συμβουλευτείτε το πρόγραμμά σας σχετικά με το τι είχατε υποσχεθεί.Επομένως μετά από τον γενικόλογο απολογιμό που εκάμετε όταν παραιτηθήκατε (εγώ δεν κατάλαβα πως κάποιος που κατέρχεται στις εκλογές παραιτείτε τόσο εύκολα), πες τε μας τι εκάματε για το συγκεκριμένο θέμα και την άποψή και θέση σας ακριβώς.Εχω την άποψη ότι το θέμα έχει δύο πλευρές.Την πολιτική που έχει να κάνει με αυτό που γράψατε για το τι σχέση ήθελαν να έχουν οι εκάστοτε κυβερνώντες τον Δήμο με τους συνεταίρους του.Εχει όμως και την Νομική πλευρά που άντε τώρα να ψάξει να βρεί κανείς χαρτιά.Βέβαια ίσως και να μην χρειάζονται και πολλές έρευνες αλλά με μερικές απλές σκέψεις αρκεί να υπάρχει και η ανάλογη βούληση για να υπερασπιστούν τα συμφέροντα του Δήμου.Εσείς λοιπόν κε Χατζηδάκη που είστε και άνθρωπος της αγοράς πιστεύεται ότι η αξία του οικοπέδου που παραχωρήθηκε τότε είναι σήμερα ίση με το ύψος του 2,5% των μετοχών του συνολικού κεφάλαιου, όσες αυξήσεις κεφαλαίου και αν έχει κάνει η εταιρεία;Θα ήθελα αφού συμβουλευτείτε έναν λογιστή να μας εκφράσετε την άποψή σας.Επίσης καλό είναι να εκφράσουν και την άποψή τους όλοι οι υποψήφιοι με το εάν συμφωνούν με τα όσα συμβαίνουν στην περιοχή του Αμμουδίου, διότι εκτός από την κατάληψη της παραλίας συμβαίνουν και άλλα πράγματα που όλοι επίσης όπως αναφέρατε κάνουν πως δεν βλέπουν.Και αυτά συνέβησαν πέρυσι που είδαμε αυθαίρετες κατασκευές να ξεφυτρώνουν στην περιοχή, που δε μπορώ να ξέρω αν τις είδατε εσείς, μπορείτε όμως να πάτε να τις δείτε και να μας πείτε την άποψή σας.θα περιμένομε λοιπόν από τους υποψήφιους να μας πουν στα προγράμματά τους που όλα είναι μεταγενέστερα των καταστάσεων που έχουν δημιουργηθεί στο Αμμούδι πως θα διασφαλίσουν τον δημόσιο χαρακτήρα της παραλίας, αλλά και τα συμφέροντα του Δήμου στο όλον θέμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. http://visinokipos.blogspot.gr/2010/09/blog-post_05.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2011/06/blog-post_10.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2012/08/blog-post_17.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2011/06/blog-post_6445.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2010/09/blog-post_14.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2010/09/blog-post_03.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html
    http://visinokipos.blogspot.gr/2013/06/holliday.html

    Αγαπητέ φίλε, με αυτές τις παραπομπές θέλω να σου θυμίσω ένα μικρό μέρος των παρεμβάσεών μας, που συνεχίστηκαν με προτάσεις παρεμβάσεις για τον Αλμυρό, τον καλό ποταμό (Ιστρώνα), την προσφυγή μας για τα λιμενικά έργα του "Μιραμπέλλο", την αναφορά στον εισαγγελέα για μη αδειοδοτούμενα λιμενικά στου "ληστή το σπήλιο" και το Σίσι, την παρέμβασή μας ενάντια στην ιδιωτική πολεοδόμηση στα "πλευρά" και το "Τσιφλίκι", την παρέμβαση για την ασύδοτη επέκταση επαγγελματιών σε κοινόχρηστους χώρους κλπ κλπ. Πολλά από αυτά γίναν με την αρωγή του κόσμου. Όπου υπήρξε ήταν καθοριστική. Για αυτό και στον επίλογο του κειμένου μου, καλώ τον πολίτη να διεκδικήσει από οποινδήποτε τα δικαιώματα που του αποστερούν.
    Αλήθεια όμως ανώνυμε φίλε μου. Εμείς είπαμε τα όσα είπαμε και κάναμε τα όσα κάναμε εντός κι εκτός των τοιχών του Δήμου. ΕΣΥ ΠΟΥ ΗΣΟΥΝ. Δεν το λέω γιατί πρέπει να δώσεις λόγο σε κανένα άλλο πάρεξ τον ίδιο σου τον εαυτό.
    Αν νομίζεις ότι κάναμε λίγα, γιατί δεν ήρθες τότε να μας τραβήξεις το αυτί και να μας πεις: Δεν βλέπετε τούτο ή εκείνο. Γιατί κι εμείς μια συλλογικότητα είμαστε με ευαίσθητες κεραίες όμως δεν είμαστε πανταχού παρόντες. Για να μη στα πολυλέω. Το μαγαζί μου είναι στο κεντρικό δρόμο. Από ότι φαίνεται με γνωρίζεις. Έλα και δώσε μου όποια πληροφορία μπορείς. Αν έχει να κάνει με την υπεράσπιση των λαϊκών δικαιωμάτων ή της δημόσιας-δημοτικής περιουσίας τότε σου υπόσχομαι να το παλέψουμε μαζί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όσο για τη λύση στο Αμμούδι η θέση μας είναι απόλυτη. Δεν ζητούμε από την ξενοδόχο, ούτε μερίσματα κερδών ούτε άλλα ανταλλάγματα. Θέλουμε απλά, μια λαϊκή παραλία που ποτέ δεν της ανήκε να παραμείνει στο Δήμο σαν δημόσια περιουσία. Το ίδιο και το παρακείμενο περίπτερο, που με πρωτοβουλία του ενοικιαστή είναι πια νόμιμο. Και υπάρχουν δρόμοι δικαίωσης του Δήμου. Θέλουμε επίσης κι από το Δήμο να τη διαχειριστεί σαν δημόσια παραλία κι όχι να θέλει να βγάλει από την εκμετάλλευσή της, τα σπασμένα της ελλειπούς χρηματοδότησής του από το κράτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το ότι μπορεί να θέλομε μια λαϊκή παραλία δεν λεει και πολλά πράγματα διότι είναι το αυτονόητο.Εσείς όμως που ηγήσθε του Δήμου οφείλετε και να το διασφαλίσετε.Διότι αυτά μαας λέτε προεκλογικά.Αλίμονο να έχω Δημοτικό Συμβούλιο και να καλούμαι από τους δημοτικούς Συμβούλους να διασφαλίσω το τάδε ή το δείνα συμφέρον του Δήμου Ιδιαίτερα όταν αυτό είναι καθαρά εσωτερική-Υπηρεσιακή δουλειά του Δήμου.Σου έκανα όμως και μια άλλη ερώτηση.Πως ένας Σύμβουλος παραιτείται τόσο εύκολα και μετά ξαναεμφανίζεται ως υποψήφιος που δεν απαντήθηκε.Κατά την γνώμη μου ένας πολιτικός παραιτείται όταν δεν είναι σε θέση να φέρει σε πέρας την εντολή που του έχει αναταθεί (εντολή έιναι και να είσαι στην μειοψηφία), για λόγους που επειρεάζουν την συνείδησή του και δεν είναι σε θέση να τους παρακάμψει, ώστε να ψηφίσει με ανεπειρέαστη την συνείδησή του.θα ήθελα λοιπόν να γνωρίζω ως πολίτης τι σε ανάγκασε σε παραίτηση και γιατί τώρα πιστεύεις ότι δεν θα επιρεαστείς και θα μπορείς να ψηφίζεις με ελεύθερη την συνείδησή σου στο Δημοτικό Συμβούλιο ή άλλα όργανα του Δήμου;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πρώτον: δεν ήμουν επικεφαλής Δήμου αλλά Δημοτικής παράταξης (της μόνης που ασκούσε πραγματική αντιπολίτευση).
    Δεύτερον: Κανένα Δημοτικό ζήτημα και ειδικά τέτοιας εμβέλειας δεν είναι "υπηρεσιακή δουλειά. Λυπάμαι αλλά έχουμε τελείως διαφορετική άποψη για το τι σημαίνει η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ.
    Τρίτον: μπορεί να μην είστε από εδώ, για να γνωρίζεται ότι στις μεγάλες περσινές αγωνιστικές κινητοποιήσεις (για νοσοκομείο, ΑΤΕΙ, αποψίλωση υπηρεσιών κλπ) είχαμε υποσχεθεί στις πλατείες την παραίτηση όλου του Δημοτικού Συμβουλίου. Αυτό είχε αποφασιστεί και από το Δ.Σ αλλά και από την επιτροπή αγώνα. Οι μόνοι που τηρήσαμε τη δέσμευση, ήταν οι 3 σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης. Οι υπόλοιποι έκαναν γαργάρα τις υποσχέσεις τους και έτσι δεν δημιούργησαν πολιτικό πρόβλημα στη κυβερνητική πολιτική. (Με τις παραιτήσεις θα προκηρυσσόταν νέες εκλογές και οι κυβερνητικοί δεν θα έβρισκαν ούτε υποψήφιο). Η πανελλήνια εμβέλεια του γεγονότος θα το μετέτρεπε σε πανελλαδικό ζήτημα. Δυστυχώς οι άλλοι Δημοτικοί Σύμβουλοι επέλεξαν την υποταγή, για να πάρουν στήριξη στις εκλογές από τη κυβέρνηση και να κρατήσουν τις ισορροπίες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή