Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα....

Το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου σε πληρη σύνθεση

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο
θερίζει την αυγή θανατικό...

.ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ.
ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΚΑΙΝΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ...
.

Η παρέμβαση της Λαϊκής Συσπείρωσης για τις Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

4-3-2012
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΠΕΔ Κρήτης στις 2/3/2012 στα Χανιά, ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η συμμετοχή της ΠΕΔ Κρήτης στη σύσταση της εταιρείας «ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ Α.Ε.».
Οι εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ – ΔΗΣΥ υπερψήφισαν την πρόταση της Περιφέρειας και της Παγκρήτιας Τράπεζας για συμμετοχή των δήμων στο μετοχικό κεφάλαιο της υπό σύστασης εταιρείας.
Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Μανώλης Συντυχάκης, όχι απλώς καταψήφισε την πρόταση για συμμετοχή της ΠΕΔ και των Δήμων στην υπό σύσταση εταιρεία, αλλά αντιτάχθηκε και στην ίδια τη σύστασή της.
Η επίκληση, της πλειοψηφίας, για τη στάση της ήταν ότι πρόκειται για εταιρεία «λαϊκής βάσης» που θα δρα με γνώμονα τα «τοπικά» συμφέροντα. Οι αιτιάσεις αυτές αποτελούν το φύλλο συκής για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού της Κρήτης και να αποδεχτεί τη λύση για μια πανάκριβη ενέργεια που θα έχουν χρυσοπληρώσει οι ίδιοι οι καταναλωτές, για να κερδίζουν αμύθητα ποσά οι ενεργειακοί κολοσσοί, στο όνομα του... περιβάλλοντος. Κυρίως όμως πρόκειται για έναν ακόμα παραμορφωτικό καθρέφτη, με τον οποίο όταν οι συνθήκες το απαιτούν, οι προπαγανδιστές εφαρμόζουν και αυτό το κόλπο των εταιρειών «λαϊκής βάσης» αποπροσανατολίζοντας το λαό. Προπαγανδίζουν - και μάλιστα ως αντισυστημική επιλογή - το λαϊκό καπιταλισμό, προς ικανοποίηση των ορίτζιναλ καπιταλιστών. Θα είναι και θα δρουν τόσο «τοπικά» και τόσο «λαϊκά», όσο είναι και δρουν οι ΜΙΝΩΪΚΕΣ και η ΑΝΕΚ στο χώρο της ακτοπλοΐας.
Η υπερψήφιση της πρότασης από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ - ΔΗΣΥ σημαίνει :
• συναίνεση στους σχεδιασμούς κυβέρνησης μαύρου μετώπου – ΕΕ για την πλήρη απελευθέρωση της ενέργειας και τις επενδύσεις στις ΑΠΕ,
• ενίσχυση, με ζεστό χρήμα και πλήθος φοροαπαλλαγών, των επιχειρηματικών ομίλων και τραπεζών που θα επενδύσουν στο χρυσοφόρο χώρο των εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
Και με τη βούλα πλέον, μπάζουν τους δήμους στο πεδίο της επιχειρηματικής κερδοσκοπίας, συνδέοντας στενότερα την Τοπική Διοίκηση με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
Ο εκπρόσωπος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην τοποθέτησή του είπε : «Το ζήτημα δεν είναι αν χρειάζονται ή αν πρέπει να αξιοποιηθούν οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Προφανώς χρειάζονται και πρέπει να αξιοποιηθούν. Ποιος θα είναι όμως ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της ενέργειας; Με ποιο βασικό κριτήριο επιλέγεται η τεχνολογία, το μέγεθος, η χωροθέτηση κάθε λύσης;
Σήμερα, τα μέσα παραγωγής τα κατέχουν οι μονοπωλιακοί κολοσσοί και γνώμονάς τους είναι το καπιταλιστικό κέρδος και όχι η ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών. Η ιδιωτικοποίηση υπονομεύει ακόμη περισσότερο την πολιτική τιμών, τον ενεργειακό σχεδιασμό, την προστασία του περιβάλλοντος προς όφελος του λαού.
Για μας η αξιοποίηση κάθε πηγής ενέργειας και ο βαθμός αξιοποίησής της εξετάζεται με γνώμονα το αν :
• ανταποκρίνεται στις διευρυνόμενες λαϊκές ανάγκες.
• διασφαλίζει φθηνό ρεύμα και γενικότερα φθηνό ενεργειακό προϊόν για το λαό.
• συμβάλλει στην αξιοποίηση εγχώριων πηγών ενέργειας.
• αναβαθμίζει την ασφάλεια των κατοίκων και των εργαζομένων στον ενεργειακό τομέα, καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος.
• εξασφαλίζει ένα αξιόπιστο και ευσταθές σύστημα ηλεκτροπαραγωγής για τη χώρα μας.
• αξιοποιείται για την ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών και εγχώριων βιομηχανικών κλάδων.
Σ' αυτές τις συνθήκες χρειάζεται να διαμορφωθεί κίνημα στην περιοχή, όχι με αποκλειστικά τοπικά κριτήρια, αλλά κίνημα που να αγκαλιάζει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα σε εθνικό επίπεδο. Να αντιταχτεί στη συγκεκριμένη απόφαση, να μην τη νομιμοποιήσει στη συνείδησή του, να αναπτύξει δράση και κίνημα, που θα διεκδικήσει να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση και κάθε προσπάθεια αδειοδότησης. Κίνημα που να θέτει στο επίκεντρο την πάλη ενάντια στην απελευθέρωση της ενέργειας, την παράδοση των πηγών, της παραγωγής και της διανομής στα μονοπώλια.
Για μας η αναγκαία και χρήσιμη για τους εργαζομένους αξιοποίηση των ΑΠΕ, μπορεί να γίνει μέσα από έναν αποκλειστικά κρατικό, ενιαίο, εθνικό φορέα ενέργειας, στο πλαίσιο μιας λαϊκής οικονομίας με κοινωνικοποιημένα τα βασικά μέσα παραγωγής, όπου μπορεί να σχεδιάζεται ενεργειακή πολιτική με συνδυασμό των κριτηρίων για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, την ανάπτυξη, την απεξάρτηση της χώρας στον τομέα της ενέργειας.
Αυτή η λύση προϋποθέτει να πάρει ο λαός την τύχη του στα χέρια του, να εγκαθιδρύσει τη δική του εξουσία και να απαγορεύσει κάθε ιδιωτική δραστηριότητα στον ενεργειακό τομέα».

.().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().

Σημείωση βυσσινόκηπου: Την ίδια στάση κράτησε η Λαϊκή Συσπείρωση Αγίου Νικολάου στη συζήτηση της 29/2 στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου. Λιγότερο πολιτικοποιημένη αλλά επίσης αρνητική στάση, είχε τόσο η Οικολογική Κίνηση Μιραμβέλλου όσο και η Παγκρήτια Επιτροπή ενάντια στις Βιομηχανικές Α.Π.Ε

Αποτέλεσμα, να αναδιπλωθούν αναφανδόν οι παρατάξεις Κουνενάκη-Καρατζή που υποστήριζαν τα επενδυτικά σχέδια αλλά και την συμμετοχή του Δήμου σε αυτά.

Η τελική απάντηση του Δήμου μας κρατάει επιφυλάξεις και επί λέξη αναφέρει τα εξής:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Άγιος Νικόλαος : 2/3/2012
ΝΟΜΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ Αριθμ. Πρωτ. : 4533
ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
-----------------
Πληρ.: Γραφείο Δημάρχου
Τηλ. & Fax : 2841340100 & 2841025493

ΠΡΟΣ : 1. Περιφερειάρχη Κρήτης
- κ. Αρναουτάκη Σταύρο
2. Π.Ε.Δ. Κρήτης
ΚΟΙΝ. : Ως Πίνακα Αποδεκτών

κ. Περιφερειάρχη,
Στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου κατά τη συνεδρίαση της 29ης Φεβρουαρίου 2012 έγινε ευρεία συζήτηση για το θέμα των Α.Π.Ε.
Στη συνεδρίαση παρευρέθηκαν επίσης φορείς αλλά και κινήσεις πολιτών οι οποίοι εξέφρασαν τις απόψεις τους.
Από τη συζήτηση προέκυψαν τα παρακάτω :

1) Οι Α.Π.Ε. αποτελούν μία εναλλακτική μορφή ενέργειας η οποία είναι πολύτιμη για τον τόπο μας, για την οικονομία και το περιβάλλον. Επιπλέον είναι μια οικονομική δραστηριότητα η οποία μπορεί να προσφέρει πολλά στην οικονομική ανάπτυξη.
2) Είμαστε όμως μάρτυρες ενός ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού και σε μία χωρίς σχέδιο χωροθέτηση, επέκταση και εγκατάσταση Α.Π.Ε., με αποτέλεσμα μία ¨πράσινη πολιτική¨ να οδηγεί σε άναρχη ανάπτυξη και εξέλιξη με κίνδυνο κυρίως για το φυσικό περιβάλλον καθώς και για τις κύριες οικονομικές δραστηριότητες του νησιού, τον τουρισμό και τη γεωργία.
3) Το νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει σήμερα και η έλλειψη χωροταξικού σχεδίου, επιτρέπουν την άνευ ορίων εγκατάσταση διαφόρων συστημάτων τα οποία σε πολλές περιπτώσεις προσβάλλουν το περιβάλλον και δημιουργούν δικαιολογημένες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες.
4) Θεωρούμε αδιανόητο και αντιδεολογικό να μαθαίνουν τα εκλεγμένα τοπικά όργανα και οι τοπικές κοινωνίες χωρίς καμιά προηγούμενη συζήτηση και διαβούλευση, την χωροθέτηση των Α.Π.Ε. Καταργείται έτσι κάθε έννοια προγραμματισμού και σχεδιασμού και η τακτική αυτή φέρνει δυστυχώς σε αντίθεση τους πολίτες προς την ¨πράσινη ενέργεια¨.
5) Θεωρούμε ως εκ τούτου κ. Περιφερειάρχη αναγκαίο να προχωρήσει η σχετική μελέτη του Πολυτεχνείου Κρήτης, την οποία γνωρίζουμε ότι προωθείτε, ν΄ ακολουθήσει ευρύτατη συζήτηση στα εκλεγμένα όργανα ώστε να προκύψουν κανονιστικές αποφάσεις και βεβαίως ειδικό χωροταξικό για το νησί, ώστε ως κοινωνίες να γνωρίζουμε που μπορούν να εγκατασταθούν Α.Π.Ε. με ποιες προϋποθέσεις και ποια μορφή.
Μέχρι τότε θα πρέπει να ανασταλούν οι σχετικές αποφάσεις για χωροθέτηση Α.Π.Ε. και εν πάσει περιπτώσει οποιαδήποτε ενέργεια να μπαίνει στη διαδικασία του ελέγχου και της διαβούλευσης των συλλογικών οργάνων.

Γιώργη Χατζησάββα έφυγες κι ήθελε ακόμα πολύ φως να ξημερώσει...

Ο μπαρμπαγιώργος με το σκούφο του, στην πορεία για την υγεία στο Ηράκλειο (Περιφέρεια Κρήτης)

Δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας το απόγευμα της Πέμπτης όταν μαθεύτηκε ότι ο γηραιός σύντροφός μας, που το πρωί στη κατάληψη μας ευχήθηκε καλό μήνα, μας είχε εγκαταλείψει για πάντα.

Ο μπαρμπαΓιώργης Χατζησάββας δεν θα εγκατέλειπε τον αγώνα με άλλο τρόπο. Ένα αγώνα που δεν άρχισε πριν 19 μέρες με την έναρξη της κατάληψης στη Νομαρχία. Άρχισε πριν πολλές δεκαετίες, σε εποχές που η αντίσταση, ήταν ένα καθήκον βαθιά πατριωτικό.

Ο σύντροφος Χατζησάββας δεν ήταν σπορά της τύχης, μα ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής. Πρόσφυγες από τη ΜικρΑσία οι γονείς του, πέρασαν από την Κέα, στον Περαιά για να καταλήξουν στη Κρήτη και τη Βασιλική Ιεραπέτρας. Μαζί τους είχαν φέρει και τα αμπέλια τους και καλλιέργησαν τη γη. Παρά τη προσφυγιά και τη φτώχεια, έδωσαν στο τόπο μας δημιουργική ορμή και μας μπόλιασαν με τη ξεχωριστή κουλτούρα τους.

Μέλος λοιπόν μιας τέτοιας φτωχής λαϊκής οικογένειας, ο μπαρμπαΓιώργος μπαίνει σαν αετόπουλο στα 7 του χρόνια στην αντιφασιστική αντίσταση του λαού μας, μοιράζει προκηρύξεις που έκρυβε στο παιδικό του κόρφο, εφοδιάζει με πληροφορίες τους αντάρτες του βουνού, κάνει μικροσαμποτάζ στην Ιταλική διοίκηση και με την συνεργασία άλλων κλέβει ντουφέκια από το διοικητήριο σ την Παχειά Άμμο. Εκεί ακούει και τα κηρύγματα του ήρωα της Εθνικής αντίστασης και οργανωτή του Ε.Α.Μ. στη Κρήτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη, του οποίου τα λόγια θα αποτελούσαν φάρο για την υπόλοιπη ζωή του.

Στα 11 του χρόνια μένει ορφανός, όταν ο πατέρας του Κυριάκος, δολοφονήθηκε την 25^η Μαρτίου 1945 από σφαίρες Ελλήνων, στην διαδήλωση των χωριών Πάνω Χωριού, Κάτω χωριού, Βασιλικής, Παχειάς Άμμου, Καβουσίου κλπ, των οποίων οι κάτοικοι ζητούσαν να σταματήσει το καθεστώς της βίας που επικράτησε μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας και να απελευθερωθούν οι αγωνιστές της αντίστασης.

Η ζωή του Γιώργου Χατζησάββα είχε για πάντα σημαδευτεί από την ένταση εκείνων των γεγονότων. Έτσι βάδισε τη ζωή του αναντρανιστά. Φτωχός, τίμιος και δουλευτής, βοήθησε την οικογένειά του, μη ξεχνώντας όμως ποτέ το κοινωνικό του χρέος. Πάντα πάλευε για λευτεριά και δικαιοσύνη. Μέχρι και τη τελευταία μέρα της ζωής του. Κι αν ο Χαρίλαος είχε δίκιο στη ρήση του «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», τότε ο σύντροφος Χατζησάββας είναι για μας το σύμβολο της συνέπειας. Κομμουνιστής μέχρι το τέλος. Τι κι αν ποτέ δεν ζήτησε και δεν πήρε αξιώματα, τι κι αν έμεινε ένας απλός «ανώνυμος» αγωνιστής. Για μας αυτοί οι άνθρωποι είναι οι δικοί μας Χριστοί… οι δικοί μας Άγιοι.

Όσοι τον γνωρίσαμε στο τελευταίο αγώνα της ζωής του, στη κατάληψη της νομαρχίας και της εφορείας, αισθανόμαστε ιδιαίτερα τυχεροί. Από αυτόν ακούγαμε δίπλα στη φωτιά, ιστορίες για την αντίσταση των Ελλήνων σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες από τη σημερινή. Έτσι γεμίζαμε αισιοδοξία και πείσμα να συνεχίσουμε. Από αυτόν γεμίζαμε με σύμπνοια, όταν σε στιγμές έντασης πεταγόταν κι αφού σιχτίριζε την τύχη του που δεν έμαθε γράμματα ώστε να χειρίζεται το λόγο, μας φώναζε να μονιάσουμε γιατί έχουμε ένα κοινό εχθρό κι ένα κοινό αγώνα. Από αυτόν γεμίζαμε δύναμη, αφού έπαιρνε χωρίς δεύτερη κουβέντα τις προκηρύξεις της κατάληψης και ξεχυνόταν στα καφενεία, με την ίδια αποφασιστικότητα, όπως μοίραζε σαν αετόπουλο τα κείμενα που λύγισαν το τρίτο ράιχ. Μας γέμιζε θάρρος, όταν κουνώντας τη μαγκούρα του μπροστά από το Πλακιωτάκη, του έλεγε: Εγώ βρε έχω λίγες μέρες ζωής ακόμα και δε σε φοβάμαι. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας πως θα ζήσουνε, που τα ξεπουλάτε σαν σκλάβους;

Ο τυμπανάτορας του αγώνα

Η στιγμή που θα θυμόμαστε όμως σαν πιο ξεχωριστή, ήταν στην πορεία που έκανε η κατάληψή μας στους δρόμους της πόλης. Μια πορεία που έγινε με κρόταλα, σήμαντρα, γκαζοτενεκέδες, για να αφυπνίσει τις συνειδήσεις που ακόμα παρέμεναν σπίτια τους. Ήταν μια εντυπωσιακή πορεία, που διατήρησε δυναμικό παλμό υπό συνεχή καταρρακτώδη βροχή και πολικό ψύχος. Για ένα υπερήλικα η συμμετοχή σε μια τέτοια πορεία άγγιζε πραγματικά τα όρια της αυτοθυσίας. Παρ’ όλες τις προτροπές μας να μην ακολουθήσει και να μείνει στη περιφρούρηση του προθαλάμου της Νομαρχίας, αυτός κρέμασε στο λαιμό του ένα μαντεμένιο ταψί. Στο κέντρο του είχε μια στρογγυλή σφραγίδα με την παλιά τουρκική γραφή που έμοιαζε με αραβική. Κοιτάζοντάς το με έκπληξη έσκυψα για να το παρατηρήσω προσεκτικά. Καταλαβαίνοντας την γεμάτη απορία κίνησή μου εκείνος μου εξήγησε ότι αυτό το ταψί το είχε φέρει η μάνα του από τη Σμύρνη στη μικρασιατική καταστροφή. Εκεί μέσα είχε φτιάξει ένα χριστόψωμο, που μέσα είχε κρύψει τα τιμαλφή της οικογένειας τους και τα είχε περισώσει. Το ίδιο ταψί, με πάθος χτυπούσε ο μπαρμπαγιώργος, για να σημάνει τη νέα καταστροφή σε βάρος του λαού. «Οι δυνατοί του κόσμου δεν μας ξεπουλούν για πρώτη φορά» μου είπε. «Το έχουμε ξαναδεί το έργο.» Ο σύντροφός μας αν και είχε γιάλυνο το ένα μάτι, έβλεπε καλύτερα από όλους μας.

Πράγματι το έχουμε ξαναδεί το έργο… Μικρασιατικός ξεριζωμός, εμφύλιος σπαραγμός, μνημονιακό ολοκαύτωμα του λαού, της περιουσίας του, της ελευθερίας του, της αξιοπρέπειάς του. Η ιστορία του τόπου πέρασε σαν φιλμ δευτερολέπτων από τα μάτια μου. Μου ήρθαν στο μυαλό και οι στίχοι του Μανώλη Αναγνωστάκη:

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. 'Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. 'Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Ο Γιώργος Χατζησάββας είχε τελειώσει το δημοτικό, «κι αυτό σιμισακό» μας έλεγε. Όμως για όλους όσους τον γνωρίσαμε ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος.

Σύντροφε Χατζησάββα, είμαστε πολύ τυχεροί και αισθανόμαστε πολύ περήφανοι, που σε ακολουθήσαμε στην τελευταία σου πορεία. Σε ευχαριστούμε για όλα.

Ανακοίνωση-καταγγελία του σωματείου εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Καταγγέλλουμε με την εργοδοσία, που με διάφορα μέσα, ψέματα, μηνύσεις κι εξώδικα, προσπαθεί να σταματήσει το δίκαιο και ηρωικό αγώνα μας. Δηλώνουμε ομόφωνα ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να υπονομεύσει ένα τέτοιο απεργιακό αγώνα, που τον έχει αγκαλιάσει και στηρίξει όλη η εργατική τάξη.
Καταγγέλλουμε τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, γιατί την ώρα που ο Μάνεσης συνεχίζει να απολύει εργάτες, και ζητάει οι υπόλοιποι να δουλέψουν με 500 και 400 ευρώ, του δίνει άδεια να ανοίξει ιδιωτικό λιμάνι, για να βγάζει περισσότερα κέρδη και δεν ικανοποιεί κανένα από τα αιτήματα που θέτουν οι απεργοί Χαλυβουργοί όλο αυτό το διάστημα. Με πρόσφατο δημοσίευμα στον Τύπο αποκαλύπτει ότι ο Μάνεσης πήρε δάνειο 265 εκατομμύρια ευρώ για τις επιχειρήσεις του, και αμέσως μετά προχώρησε σε απολύσεις και 5ωρο. Επιβεβαιώνεται και από ατό ότι η κυβέρνηση και εργοδοσία είναι εχθρός των εργατών.
Τώρα φαίνεται ότι θα πάρει νέες δουλείες, πιέζεται να ξαναλειτουργήσει το εργοστάσιο. Γι’ ατό έχει βάλει το μηχανισμό του να μας τρομοκρατήσει. Κάνει όμως λάθος, γιατί τώρα θα συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, είμαστε έτοιμοι για τη νέα επίθεση.
Τα περί άκυρων συνελεύσεων που διαδίδει ο μηχανισμός του είναι μια μπαρούφα, δείχνουν τον πανικό του. Καμία άλλη απεργία δεν έχει αποφασιστεί και οργανωθεί τόσο συλλογικά και καθαρά όσο η απεργία των Χαλυβουργών.


Στις 121 μέρες έχουν γίνει 11 συνελεύσεις με συμμετοχή από 220 έως 280 εργαζόμενους, Δηλαδή οι Χαλυβουργοί κάθε 10 μέρες περίπου, μέσα από συνέλευση συζητάνε, αποφασίζουν και οργανώνουν συλλογικά κάθε βήμα του αγώνα τους. Καμία ενέργεια δε γίνεται χωρίς την έγκριση του ΔΣ που σχεδόν καθημερινά συνεδριάζει και οργανώνει την υλοποίηση των αποφάσεων των συνελεύσεων.
Στο πλάι του ΔΣ δουλεύουν διάφορες επιτροπές, απολυμένων, για την αλληλεγγύη, γυναικών . Δεκάδες άλλοι απεργοί παίρνουν καθημερινά μέρος στις περιφρουρήσεις, σε εξορμήσεις σε άλλα εργοστάσια και επιχειρήσεις, Καλούν τους εργαζόμενους σε στήριξη και αλληλεγγύη, προσπαθούν να μεταφέρουν την σπίθα της απεργίας και αλλού. Όλοι οι συνάδελφοι έχουν δικαίωμα να λένε ελεύθερα την γνώμη τους, όπως το κάνουν από την αρχή.

Συνάδελφοι
Οι Χαλυβουργοί παλεύουν για το δίκιο τους, δίνουν πάνω από 4 μήνες έναν παλικαρίσιο αγώνα. Ότι έχουν να πουν το λένε ελεύθερα, δεν έχουν να κρύψουν τίποτα για να το κάνουν μυστικά. Τα περί ‘’μυστικότητας’’ είναι προφάσεις, είναι αυτό που λέει ο λαός <>. Καλούμε όσους συναδέλφους έχουν παρασυρθεί από το μηχανισμό του Μάνεση να μην παίξει το παιχνίδι του. Τους λέμε, από τη λαίλαπα που έρχεται κανένας δε θα γλυτώσει επειδή θα σκύψει το κεφάλι του. Απόδειξη ότι ορισμένοι από τους συναδέλφους που το έκαναν στην τελευταία μας συνέλευση, που καταψήφισαν τη συνέχιση της απεργίας, σήμερα είναι και αυτοί απολυμένοι.
Από το χώρο του εργοστασίου έχουν περάσει για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους χιλιάδες εργαζόμενοι απ’ όλη την Ελλάδα, απ’ όλο τον κόσμο. Αυτό είναι θετικό και έτσι πρέπει να γίνεται για κάθε αγώνα. Όπως ο Μάνεσης στην επίθεση εναντίον μας στηρίζεται απ’ όλους τους βιομήχανους και την κυβέρνηση, έτσι και ο κάθε χώρος ή κλάδος που αγωνίζεται για να έχει αποτελέσματα πρέπει να στηρίζεται απ’ όλη την εργατική τάξη. Εμείς καλούμε να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η αλληλεγγύη στον αγώνα μας, γιατί αποτελεί το βασικό στήριγμά μας Για την πορεία του αγώνα μας όμως, αποφασίζουμε εμείς οι Χαλυβουργοί μέσα από συνελεύσεις μας, μέσα από τις συνεδριάσεις του ΔΣ του σωματείου μας. Οι κατηγορίες του μηχανισμού του Μάνεση ενάντια στους εργαζόμενους εκφράζουν την αλληλεγγύη τους, που κάνει τον αγώνα μας δικό τους αγώνα, είναι απαράδεκτες και συκοφαντικές. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να απομονώσουν όσους εκφράζουν τέτοιες απόψεις, που ούτε ο ίδιος ο Μάνεσης δεν τόλμησε τουλάχιστον ανοιχτά να ξεστομίσει.

Συνάδελφοι
Δηλώνουμε ότι και αυτή η προσπάθεια, όπως και κάθε προβοκάτσια, θα συναντήσει χαλύβδινο τείχος, την ενωμένη θέληση των απεργών Χαλυβουργων και την αλληλεγγύη όλων των εργατών.
Τώρα συνεχίζουμε πιο δυνατά. Τώρα που η εργοδοσία με τις ενέργειές της δείχνει πανικό, που θέλει να επεκτείνει την επιχείρηση αι με ιδιωτικό λιμάνι, που αποκαλύφθηκε η κυβέρνηση ακόμα περισσότερο, κανένας μας δεν έχει δικαίωμα να κάνει πίσω. Συνεχίζουμε πιο μαχητικά, δυναμώνουμε την περιφρούρηση και επαγρύπνηση, γιατί τώρα η αναμέτρηση γίνεται πιο σκληρή και δύσκολη.
Οι Χαλυβουργοί δεν τρομοκρατούνται, έχουν μάθει να δουλεύουν μέρα και νύχτα μέσα στη φωτιά. Προειδοποιούμε προς όες τις κατευθύνσεις, πως κάθε απόπειρα τρομοκράτησης. Καταστολής, θα μας βρει όλους τους Χαλυβουργούς και συνολικά την εργατική τάξη ενωμένους.

Συνάδελφοι
Σας καλούμε να πάρετε πιο μαζικά μέρος, στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις και στις εξορμήσεις στα εργοστάσια, και στη συναυλία που διοργανώνουμε την Κυριακή στις 4 Μαρτίου, στις 12 το μεσημέρι, στην πύλη της Χαλυβουργίας.
Συνεχίζουμε τη νίκη.
Το Δ.Σ. Του σωματείου των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία
29/2/2012

Φταίει η έλλειψη επενδύσεων και η μειωμένη παραγωγή προϊόντων ή μήπως αιτία της κρίσης είναι ο καπιταλισμός;

Η άλλη κοινωνία

Ακόμα και τώρα που η οικονομική κρίση του συστήματος καταρρίπτει μαζικά δοξασίες και μύθους, υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα δεινά της εργατικής τάξης και τα αδιέξοδα της καπιταλιστικής κοινωνίας με το ...μείγμα της οικονομικής πολιτικής και το «μοντέλο ανάπτυξης». Οι περισσότεροι εννοούν ότι σε μια αναπτυγμένη καπιταλιστική οικονομία, όπως είναι η ελληνική, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες επενδύσεις σε κλάδους της υλικής παραγωγής, να ήταν περισσότερο αναπτυγμένη η βιομηχανία, να υπήρχε μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στους διάφορους τομείς της μεταποίησης.

Είναι αλήθεια ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη της κοινωνίας δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στη συνεχή ενίσχυση της παραγωγικής της βάσης, στην αύξηση των αποτελεσμάτων της παραγωγικής διαδικασίας, στη βελτίωση των όρων και συνθηκών της παραγωγής. Μόνο που αυτά, στις συνθήκες της καπιταλιστικής κοινωνίας, είναι ζητούμενα. Οι σχέσεις εκμετάλλευσης που κυριαρχούν στην κοινωνία και η απόλυτη εξάρτηση - υποταγή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας στο κέρδος του καπιταλιστή δημιουργούν όρια, σύνορα και περιορισμούς. Για τις επενδύσεις. Για την παραγωγική δραστηριότητα. Τους επιμέρους κλάδους που θα αναπτυχθούν. Τις συνολικές αναλογίες στις διάφορες σφαίρες της οικονομίας. Για τα όρια της απασχόλησης, το ύψος των αμοιβών των εργαζομένων. Για τα πάντα!

Τα πάντα υποτάσσονται στο κέρδος. Δίνουν κέρδη η κλωστοϋφαντουργία και το έτοιμο ένδυμα; Τότε όχι ένας και δύο, αλλά ολόκληρες ορδές καπιταλιστών θα πέσουν με τα μούτρα στους συγκεκριμένους κλάδους. Άτακτα και άναρχα. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 έφτασαν να λειτουργούν 2.500 μεγάλες επιχειρήσεις, που τα αφεντικά τους πνίγηκαν στα υπερκέρδη, από τη δουλειά 100 χιλιάδων εργατών. Μόλις απελευθερώθηκε η κίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων τα δεδομένα άλλαξαν. Οι καπιταλιστές, σαν ποντίκια που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο σκάφος, άτακτα και άναρχα παράτησαν τα εργοστάσιά «τους» και έτρεξαν να γίνουν εισαγωγείς ή εργοστασιάρχες σε Κίνα, Ινδίες, Φιλιππίνες κ.α. Το 2006 υπήρχαν μόνο 500 επιχειρήσεις με 22.000 απασχολούμενους. Φταίει το μοντέλο;

Παρόμοια είναι η εικόνα και σε άλλες σφαίρες της οικονομίας και σε κλάδους της βιομηχανίας, σχεδόν παντού. Έτσι, το βέβαιο είναι ένα: Το μοναδικό μοντέλο που ισχύει στον καπιταλισμό είναι το μοντέλο του κέρδους. Ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας, η παραγωγή θα υπάρχει και θα διατηρείται μόνο όσο υπάρχει κέρδος. Αν δεν υπάρχει, ή όταν παύει να υπάρχει τότε έρχεται η κρίση, τα εργοστάσια γίνονται κουφάρια, τα μέσα παραγωγής αχρηστεύονται και οι εργάτες καταδικάζονται στη φτώχεια και την ανέχεια. Αυτό είναι το μοναδικό μοντέλο που μπορεί να προσφέρει ο σύγχρονος καπιταλισμός στους λαούς.

Τα πράγματα έφτασαν σε σημείο που οι εργάτες δεν έχουν πια να παζαρέψουν τίποτα. Τα έχουν χάσει όλα! Πρέπει να γίνει όσο πιο γρήγορα κατανοητό, να συνειδητοποιηθεί ότι διέξοδο μπορούμε να αναζητήσουμε μόνο σε μια άλλη κοινωνία. Απαλλαγμένοι από τα παράσιτα που μας σέρνουν ανάλογα με την πορτοφόλα τους. Η διέξοδος βρίσκεται στην κοινωνία με κοινωνικοποιημένα τα μονοπώλια, που βάσει επεξεργασμένου σχεδίου θα δώσει νέα πνοή στη δύναμή μας, θα ξαναζωντανέψει τα κουφάρια των εργοστασίων και μαζί με τα νέα που θα χτίσουμε, θα βάλει τις μηχανές να δουλεύουν για το δικό μας μέλλον και το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί το μέλλον μας ποτέ δεν ήταν ο καπιταλισμός. Είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός!

ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Όχι άλλος φαρισαϊσμός

Θράσος και υποκρισία
Υποκρισία και θράσος χωρίς όρια από τους αστούς. Εδώ και δυο μέρες, αστικά ΜΜΕ, βουλευτές των αστικών κομμάτων, ο πρόεδρος της Βουλής, υπουργοί εξανίστανται γιατί «ανακάλυψε» ο εισαγγελέας ένα βουλευτή που το 2011 έβγαλε «νόμιμα» ένα εκατομμύριο ευρώ στην Ελβετία. Εχουν βγει κυριολεκτικά στα κεραμίδια επειδή ο μεν εισαγγελέας δεν αποκαλύπτει το όνομά του γιατί αν το κάνει διαπράττει λέει «παρανομία», ο δε βουλευτής, παρά τα παρακάλια των υπολοίπων, δεν αυτοαποκαλύπτεται. Η απόκρυψη του ονόματος, λένε, «δυσφημεί» το πολιτικό τους σύστημα, είναι όλοι εκτεθειμένοι. Αλλά το πολιτικό τους σύστημα είναι σάπιο και εχθρικό για το λαό. Στους καπιταλιστές δεν είναι εκτεθειμένοι. Ολοι μαζί, καπιταλιστές, ηγεσίες αστικών κομμάτων, βουλευτές τους κ.λπ., είναι του ιδίου φυράματος ανήκοντας στην αστική τάξη. Κλέβουν «νόμιμα» τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι και με τα μέτρα του νέου μνημονίου η κλοπή πολλαπλασιάζεται. Κοροϊδεύουν αισχρά το λαό όταν μιλούν για «ανήθικη» ενέργεια την ώρα που περικόπτονται μισθοί και συντάξεις του λαού, γιατί οι ίδιοι διαπράττουν αυτό το έγκλημα. Ετσι προσπαθούν να κρύψουν αυτή την τεράστια, δισεκατομμυρίων ευρώ, κλοπή και την εξαγωγή τους είτε στις τράπεζες της Ελβετίας, είτε επενδύοντας σε άλλες χώρες για να κερδοφορήσουν από την υπερεκμετάλλευση των λαών τους. Η εικόνα τους ξεπερνά τα όρια του γελοίου, όταν κάποιοι αστοί βουλευτές λένε ότι δεν είναι αυτοί και ιδιαίτερα όταν επιχειρηματολογούν για τον ανήθικο όμοιό τους που έβγαλε το εκατομμύριο στην Ελβετία τώρα, που η Ελλάδα χρειάζεται χρήμα για επενδύσεις, ανάπτυξη. Ολοι προάγουν τον πλουτισμό, την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, τη μεταφορά κερδών των μονοπωλίων στο εξωτερικό. Αυτά υπηρετούν με την πολιτική τους οι υποκριτές. Ο λαός με την ψήφο και την πάλη του να τους σαρώσει.

Να ποια είναι η πρόταση του ΚΚΕ. Αφιερωμένη σε αυτούς που λένε... ότι δεν την έχουν ακούσει πουθενά.

Normal 0 false false false EL X-NONE X-NONE MicrosoftInternetExplorer4 <![endif][if gte mso 9]> <![endif][if gte mso 10]> <![endif]-->

ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ

Το ζήτημα ποιος δρόμος ανάπτυξης ωφελεί το λαό είναι στην πρώτη γραμμή

Η συνέντευξη της ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, την Παρασκευή στην ΕΤ3

Συνέντευξη στην εκπομπή «Λαβύρινθος» της ΕΤ3 και στον δημοσιογράφο Αλ. Τριανταφυλλίδη έδωσε το βράδυ της Παρασκευής η ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ. Ο «Ριζοσπάστης» αναδημοσιεύει παρακάτω τη συζήτηση της Αλέκας Παπαρήγα με το δημοσιογράφο.

***

-- Είχατε πει στην ομιλία σας με την οποία τοποθετηθήκατε στη διάρκεια της συνεδρίασης στη Βουλή, να μη χαθεί άλλος χρόνος γιατί και πολιτική αστάθεια θα έρθει και χρεοκοπία θα έρθει και ο πόλεμος θα έρθει. Οταν είπατε και ο πόλεμος θα έρθει ως κατακλείδα το λέγατε μεταφορικά, κυριολεκτικά; Τι είχατε στο μυαλό σας;

-- Κυριολεκτικά. Ξέρουμε πάρα πολύ καλά ότι σε συνθήκες κρίσης ο πόλεμος μπαίνει στην ημερήσια διάταξη. Και δε μιλάμε μόνο για την ελληνική κρίση, μιλάμε για κρίση παγκόσμια, εδραιωμένη τώρα στην Ευρώπη, σε μια περιοχή μάλιστα που αναπτύσσεται μεγάλος πόλεμος για τους αγωγούς του φυσικού αερίου και του πετρελαίου. Η Ευρώπη βγαίνει στη Μεσόγειο, είναι πολύ κοντά στην Ασία, στη Βόρειο Αφρική κ.λπ. Σήμερα (σ.σ. την Παρασκευή) π.χ. το ΣΑ του ΟΗΕ πήρε μέτρα κατά της Συρίας, αποφάσισε κατά της Συρίας. Ολα αυτά είναι το προανάκρουσμα που δείχνει ότι η διέξοδος απ' την κρίση θα συνδεθεί και με διαπάλη για τις αγορές. Ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Μπορεί να μην είναι ενδεχομένως πολύ άμεσος, δεν μπορεί να είναι κανείς βέβαιος αλλά αυτή η κρίση του καπιταλισμού δεν μπορεί να βρει διέξοδο αν δεν οδηγήσει και εκεί.

-- Σε σχέση με τη χρεοκοπία, λέτε ότι ο βρεγμένος δεν πρέπει να φοβάται τη βροχή, ο λαός πρέπει να είναι έτοιμος και να αναλάβει την ευθύνη. Είναι δεδομένο ότι η χρεοκοπία θα έρθει; Και πόσο αυτό θα πλήξει και τη μέση ελληνική οικογένεια που βιώνει όλη αυτή την ανασφάλεια, το πετσόκομμα των μισθών και των συντάξεων το τελευταίο διάστημα;

-- Ενα σημαντικό μέρος του λαού έχει ήδη χρεοκοπήσει. Υπάρχει διεύρυνση της σχετικής και της απόλυτης εξαθλίωσης. Ηδη αυτές τις μέρες ολοκληρώνεται η φάση της χρεοκοπίας του 50-50. Της επίσημης, γιατί για το λαό είναι πολύ πάνω από 50. Η εκτίμησή μας είναι ότι δεν τελειώσαμε εδώ. Μέσα στο 2012, ενδεχομένως και στους πρώτους μήνες του 2013, θα επέλθει καινούριο βάθος στην κρίση και η χρεοκοπία θα είναι μεγαλύτερη. Και οι μορφές χρεοκοπίας είναι πάρα πολλές. Μπορεί να έχεις χρεοκοπία με ευρώ, μπορεί να έχεις χρεοκοπία με έξοδο από το ευρώ, μπορεί να έχεις χρεοκοπία που θα λέγεται ελεγχόμενη, αλλά για το λαό θα είναι ανεξέλεγκτη. Δεν τελειώνει. Αλλωστε, ήδη ομολογήθηκε σήμερα. Ενώ χειροκροτούσαν για το γεγονός ότι το 2020 το ποσοστό, ας πούμε, του χρέους θα είναι 120% επί του ΑΕΠ, τώρα λένε θα είναι 129% στο ΑΕΠ. Και ρωτώ: Ποιο ΑΕΠ; Το σημερινό; 'Η θα είναι ΑΕΠ ακόμα πιο κάτω το 2020; Το 129% πού το υπολογίζουν; Τώρα μιλάμε με ποσοστά, αλλά ξέρετε τα ποσοστά συνδέονται με τα πραγματικά μεγέθη και νούμερα. Η κρίση στην ευρωζώνη θα βαθύνει.

-- Κάποιοι λένε ότι όσο υπάρχει το ευρώ είναι σημαντικό να είμαστε μέσα, γιατί αν είμαστε απέξω αυτοί οι οποίοι έχουν στείλει τα λεφτά τους στην Ελβετία, κάτι που το καταγγέλλει και το ΚΚΕ, θα γυρίσουν πίσω και ουσιαστικά θα πλιατσικολογήσουν τη χώρα, θα αγοράσουν τη χώρα, τις επιχειρήσεις, τα σπίτια που είναι με στεγαστικά δάνεια για ένα κομμάτι ψωμί. Επομένως, λένε, ας περιμένουμε και όταν θα διαλυθεί το ευρώ, που είναι θέμα χρόνου, τότε προφανώς δε θα είμαστε και εμείς μέσα.

-- Κοιτάξτε, υπάρχει το «λόμπι» της δραχμής, υπάρχει και το «λόμπι» του ευρώ. Στην πραγματικότητα δεν είναι λόμπι, είναι τμήματα του κεφαλαίου στην Ελλάδα και στην Ευρώπη που έχουν μεταξύ τους αντιπαρατιθέμενα συμφέροντα. Σαφώς υπάρχει ένα τμήμα κεφαλαιοκρατών, που τους συμφέρει η Ελλάδα να περάσει στη δραχμή για να έρθουν να πάρουν μπιτ παρά φιλέτα στην Ελλάδα. Υπάρχει όμως και το άλλο τμήμα, που ενδιαφέρεται να μείνει στο ευρώ. Υπάρχουν πολλά σενάρια.

Εμείς δεν μπαίνουμε στη λογική ευρώ ή δραχμή, να το ξεκαθαρίσουμε. Εμείς λέμε αποδέσμευση από την ΕΕ και δε μένουμε μόνο εκεί. Λέμε ότι πρέπει ο λαός να πάρει την περιουσία που υπάρχει στον τόπο, οτιδήποτε υπάρχει σ' αυτόν τον τόπο, στα χέρια του. Μιλάμε για εργατική λαϊκή εξουσία και για μονομερή διαγραφή του χρέους. Αν δεν πάρεις όλους αυτούς τους παράγοντες και επιλέξεις τον ένα, μόνο αποδέσμευση ή μόνο μονομερή διαγραφή του χρέους ή μόνο έξοδο απ' την ευρωζώνη, αυτά όλα σηματοδοτούν μία πορεία επίσης καταστροφής του λαού.

Εμείς όμως υπερβαίνουμε αυτά τα διλήμματα. Σαφώς παρακολουθούμε και τις αντιθέσεις τις οξυμένες μέσα στους κόλπους της ΕΕ, αντιθέσεις ανάμεσα στα καπιταλιστικά κράτη. Και πρέπει να σας πω ότι αυτή τη στιγμή έχει οξυνθεί η αντίθεση και σε θέματα τακτικής. Αυτό που ζήσαμε στη Βουλή την περασμένη Κυριακή δεν ήταν τίποτα άλλο από αντιθέσεις εντός των κόλπων των κομμάτων που υποστηρίζουν την ΕΕ, αντιθέσεις σε θέματα τακτικής. Αλλοι υποστηρίζουν να προταχθεί η μείωση του χρέους, άλλοι να προταχθεί η επενδυτική δραστηριότητα για την ανάπτυξη. Γι' αυτό έχουμε τώρα αποσκιρτήσεις από τα κόμματα ή ελαφρά πηδηματάκια από το ένα κόμμα στο άλλο. Είναι σύνθετη κατάσταση, την οποία όμως ταυτόχρονα πρέπει να την ξεκαθαρίσει ο λαός.

-- Να ρωτήσω ευθέως: Ζήτησαν απ' την Αλ. Παπαρήγα να υπογράψει τη δέσμευση ότι αν και εφόσον θα συμμετέχει σε ένα κυβερνητικό σχήμα της επόμενης μέρας, να αποδεχτεί τη δανειακή σύμβαση;

-- Οχι, δεν ζητήθηκε και πολύ αμφιβάλλω ότι ειπώθηκε κάτι τέτοιο, εννοώντας και το ΚΚΕ. Δεν θεωρώ ότι είναι τόσο ανόητοι, εν πάση περιπτώσει, οι ηγέτες της ΕΕ. Ξέρετε τι έβαζαν; Να ερμηνεύσω αυτό που ειπώθηκε. Θέλουν να μη γίνουν άμεσα εκλογές στην Ελλάδα. Θέλουν να γίνουν εκλογές αφού έχουν διαμορφώσει ένα πολιτικό σκηνικό ελεγχόμενο. Βεβαίως, ξέρετε ότι υπάρχει και ο λαός. Ο,τι σχέδιο κι αν κάνουν κι ό,τι ελέγχους να κάνουν, υπάρχει και ο λαός. Και μ' αυτή την έννοια, το αντιμνημονιακό μέτωπο σήμερα δεν είναι αυτό που έχει ανάγκη ο τόπος, είναι ένα μέτωπο πολύ επιφανειακό, συγκεντρώνει ετερόκλητες δυνάμεις, συγκεντρώνει και τις δυνάμεις εκείνες που λένε ότι ήθελαν ένα άλλο μείγμα μνημονίου, μια άλλη συνταγή. Δηλαδή, το αντιμνημονιακό μέτωπο παραπέμπει στη συνταγή του μνημονίου.

Εμείς δε διαλέγουμε καμία συνταγή. Είτε γλυκόξινη είτε πικρόξινη, το απορρίπτουμε ριζικά. Αλλά τα πράγματα στην Ελλάδα δεν άρχισαν με το μνημόνιο. Προϋπήρξε η εκδήλωση της κρίσης και επομένως δεν μπορείς να ξεκινάς απ' το μνημόνιο. Κι αυτοί που δε θέλουν να ξεκινήσουν από εκεί που ξεκινάμε εμείς, καπιταλισμός π.χ. πρέπει να ξεκαθαρίσουν: Πού οφείλεται η κρίση; Το μνημόνιο είναι συνέχεια, ήρθε σαν το φάρμακο όχι για το ξεπέρασμα της κρίσης, ήταν τα πρώτα μέτρα που πάρθηκαν για να γίνει αυτό που επιστημονικά λέμε εμείς απαξίωση της εργατικής δύναμης, της αξίας, της τιμής της εργατικής δύναμης. Αυτό ήταν το πρώτο μέτρο κι αυτό το υπηρέτησε και το πέτυχε. Η συνταγή προχώρησε γιατί βεβαίως υπήρχε και ο πολιτικός συσχετισμός.

Δε μας χρειάζεται αντιμνημονιακό μέτωπο. Δυστυχώς όλα τα άλλα κόμματα, αυτά που είναι εναντίον του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, μιλάνε για αντιμνημονιακό μέτωπο. Αυτό το μέτωπο είναι φαύλος κύκλος, οδηγεί σε μια καλύτερη εκδοχή του μνημονίου, οδηγεί στην επιλογή ευρώ ή δραχμή, οδηγεί στην επιλογή της μιας ή της άλλης τακτικής. Ο λαός έτσι κι αλλιώς θα βγει βαθιά χρεοκοπημένος, ανεξάρτητα της συνταγής του μνημονίου. Επομένως, συνθηματικά λέμε, όχι στη δικτατορία των μονοπωλίων. Που σημαίνει όχι στην εξουσία των μονοπωλίων. Αυτή τη στιγμή το ζήτημα, ποιος δρόμος ανάπτυξης ωφελεί το λαό, είναι στην πρώτη γραμμή. Ο καπιταλιστικός δρόμος ανάπτυξης είναι σε κρίση, κι όχι απλώς η διαχείριση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Αυτό ισχύει σε όλες τις χώρες.

Ασταθής κυβέρνηση και ο λαός σε δράση

-- Θέλω την εκτίμησή σας, θα γίνουν εκλογές άμεσα; Τις βλέπετε τον Απρίλιο ή στο τέλος της τετραετίας;

-- Διαλέγουμε και παίρνουμε μου φαίνεται. Καταρχήν, τις τελευταίες μέρες ακούσαμε πολύ περήφανα λόγια, τα οποία βγήκαν από τα στόματα των ηγεσιών της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του Προέδρου της Δημοκρατίας και άλλων, οι οποίοι είπαν ότι μπορεί να είμαστε σε κρίση, αλλά είμαστε ένας περήφανος λαός κ.λπ. κ.λπ. Εγώ δε λέω ότι αυτά που έλεγαν δεν τα πίστευαν, είναι όμως μια πολύ επιδερμική επίδειξη περηφάνιας. Διότι πάνω απ' όλα μας ενδιαφέρει το βιοτικό επίπεδο και τα δικαιώματα του λαού. Εκεί πρέπει να δείξουμε την πυγμή μας και όχι στα προσβλητικά λόγια που λένε. Και νομίζω ότι αναγκάστηκαν να το κάνουν αυτό γιατί ξεμπροστιάστηκαν στα μάτια του ελληνικού λαού αυτοί οι περίφημοι εταίροι και οι σύμμαχοί μας στην ΕΕ, γενικά οι κοινωνικοί εταίροι όπως χρησιμοποιείται.

Τώρα, όσον αφορά τις εκλογές. Νομίζω ότι έχουν μπλεχτεί. Προκειμένου να πετύχουν αυτήν την τρικομματική κυβέρνηση, υποσχέθηκαν εκλογές γρήγορα. Τώρα έχουν δύο παράγοντες: Ενα, δεν τους βγαίνει, δεν πρόκειται να τους βγει το πρόγραμμα εξόδου απ' την κρίση, ούτε σε έξι μήνες, ούτε σε ένα χρόνο, ούτε σε δύο τρία χρόνια δε βγαίνει. Αυτό δε σημαίνει ότι δεν πρέπει να γίνουν εκλογές. Ενας λόγος παραπάνω ο λαός να απαιτήσει να γίνουν εκλογές, οι οποίες βεβαίως δεν πρόκειται να λύσουν το πρόβλημα 100%, αλλά πρέπει να διαμορφώσουν ένα ρήγμα, να διαμορφώσουν ένα πεδίο όπου ο λαός ανασυντάσσεται.

Δεύτερον, δεν τους βγαίνει το πρόγραμμα. Απ' την άλλη μεριά, δεν τους βγαίνουν και οι ίδιες οι εκλογές. Πιστεύω ότι, καταρχήν, το ΠΑΣΟΚ θέλει να ανασυνταχθεί και αυτό με νέο αρχηγό και να δει τι θα κάνει με τους διαγραμμένους, τους μη διαγραμμένους κ.λπ. Η ΝΔ επίσης, δεν της βγαίνει η αυτοδυναμία. Από την άλλη μεριά, σκέφτεται ότι μπορεί να βγει λαβωμένη απ' τη συμμετοχή της στην κυβέρνηση, με ανάθεση, ας πούμε, κυβερνητικού έργου που δεν της το έδωσε ο λαός με εκλογές. Επομένως, δεν ξέρω, νομίζω, ότι βιώνουν αντιφάσεις.

Εμείς ως Κόμμα δεν τους λυπόμαστε για τις αντιφάσεις που έχουν. Εμείς ζητάμε ο λαός να απαιτήσει εκλογές, να ρίξει την κυβέρνηση μέσα από κινητοποιήσεις, ξεκαθαρίζοντας όμως: Δεν κάνουμε αυτό που κάνουν ο κ. Τσίπρας ή οι άλλοι που λένε ότι οι εκλογές θα είναι η λύση. Γιατί δυστυχώς ο λαός δε δέχεται μόνο τόνους κινδυνολογίας. Δέχεται επίσης και τόνους αναζωπύρωσης αυταπατών, που αν υπήρχαν πριν 10-15 χρόνια θα μπορούσε κανείς να κατανοήσει, να εξηγήσει, τώρα δεν μπορεί να υπάρχουν αυταπάτες. Αυτό το κουβάρι το μπερδεμένο δεν πρόκειται να το ξεδιαλύνουν οι εκλογές. Μία κάλπη που θα πάει ο λαός να ψηφίσει. Οι εκλογές τι μπορεί να δώσουν; Οι εκλογές πρέπει να παρεμποδίσουν τα χειρότερα σχέδια, πρέπει να στείλουν ένα μήνυμα ότι ο λαός θα παλέψει, θα αντισταθεί και θα αντεπιτεθεί.

Κι απ' αυτή την άποψη, εμείς λέμε ότι στην καλύτερη περίπτωση για το λαό θα προκύψει μια αδύναμη κυβέρνηση και όσο πιο ασταθής θα είναι η νέα κυβέρνηση τόσο καλύτερα για το λαό, αρκεί να είναι σε δράση ο λαός. Οχι ασταθής κυβέρνηση και ο λαός να μετράει τις απώλειες. Και οπωσδήποτε αυτό που θα διαμορφώσει ένα ρήγμα και θα διαμορφώσει κλίμα φόβου των απάνω, των κρατούντων κι αν θέλετε και στις Βρυξέλλες, θα είναι η αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ. Αυτό που λένε αυτοί οι κύριοι «άκρα αριστερά», δεν είμαστε «άκρα αριστερά», είμαστε Κομμουνιστικό Κόμμα που παλεύει για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

-- Πώς θα παλέψετε για να ξεφοβηθεί ο λαός; Μπορεί ο λαός να σας έχει αγκωνάρι;

-- Καταρχήν, αυτό που χρειάζεται είναι ο ίδιος ο λαός να συνειδητοποιήσει ότι έχει ο ίδιος δύναμη στα χέρια του. Εμείς δε θα πούμε ψηφίστε μας για να σας σώσουμε. Αυτά τα κάνουν τα άλλα κόμματα. Εμείς λέμε: Ναι, είμαστε διατεθειμένοι να είμαστε στην πρώτη γραμμή, να καταβάλλουμε τις μέγιστες δυνατές θυσίες, χωρίς όρια θυσίες και πάνω από όλα έχουμε τη δυνατότητα να εμφυσήσουμε στο λαό την πίστη στη δύναμή του.

Αν θέλετε, εκεί κρινόμαστε. Κι όχι μόνο αν παλεύουμε εμείς οι κομμουνιστές, ούτε θέλουμε να κάνουμε επίδειξη αγωνιστικότητας. Εμείς θέλουμε σαν εμπροσθοφυλακή σήμερα του κινήματος, να χαθούμε μέσα σε ένα δυνατό λαϊκό κίνημα - δηλαδή η πολιτική μας πρόταση να γίνεται πρόταση όσο γίνεται μεγαλύτερου μέρους της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Δεν υποτιμούμε κανένα αγώνα καθημερινό. Καμία εξουσία λαϊκή δε θα έρθει αν κάθε μέρα ο λαός δεν κάνει ένα βήμα, μισό, ένα, δύο, ανάλογα πώς μπορεί.

Εμείς θέλουμε ακριβώς, τα χαράτσια, να μην τα πληρώνει ο λαός. Οταν πάνε να του πάρουν το σπίτι να αναπτυχθεί αγωνιστική κοινωνική αλληλεγγύη κι όχι να περιμένουμε να μας δίνουν συσσίτια και κουβέρτες. Επομένως, αν ο λαός τραβήξει μπρος για την ανατροπή αυτής της εξουσίας του κεφαλαίου, θα έχει και μικρότερες άμεσες νίκες πιο γρήγορα από ό,τι το φαντάζεται. Αυτό είναι το πρακτικό. Οποιος του υπόσχεται μια πιο πρακτική λύση άμεσα και να πάει να ψηφίσει έτσι στις κάλπες, η χρεοκοπία του λαού θα γίνει ακόμα μεγαλύτερη την άλλη μέρα από τις κάλπες.

Εμείς μιλάμε για εργατική - λαϊκή εξουσία

-- Η τελευταία δημοσκόπηση δίνει 14% στο ΚΚΕ, 13,5% στο ΣΥΡΙΖΑ, 16% στη Δημοκρατική Αριστερά. Η εν δυνάμει προοπτική μιας αριστερής κυβέρνησης γεννά προσδοκίες...

-- Η εναλλακτική λύση με φόβο ή με αυταπάτες δεν μπορεί να υπάρξει. Διότι εδώ πρέπει να τα βάλουμε με τέρατα, για να χρησιμοποιήσω αυτήν την έκφραση. Αυταπάτη είναι να πιστεύεις ότι μια συνεργασία αυτών των κομμάτων που είπατε, ότι θα δώσει διέξοδο στο λαό. Μια τέτοια συνεργασία, θα είναι ένα μεγάλο χτύπημα για το λαό. Θα καλλιεργήσει ελπίδες. Η ριζική αλλαγή στην Ελλάδα, ή αποτροπή του χειρότερου, δε γίνεται με ελπίδες. Δεν υπάρχει έδαφος συνεργασίας.

Τι λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Αυτή η κυβέρνηση της αριστεράς να εκλεγεί, να πάω εγώ να διαπραγματευτώ αγωνιστικά στις Βρυξέλλες. Μα υπάρχει μεγαλύτερη αυταπάτη; Δηλαδή, μόλις πάει στις Βρυξέλλες η αντιπροσωπεία Κουβέλης, Τσίπρας Παπαρήγα, η πολιτική εξουσία, η δικτατορία των μονοπωλίων θα μας φοβηθεί; Και το ΠΑΣΟΚ διαπραγματεύτηκε και η ΝΔ διαπραγματεύτηκε. Αλλά οι διαπραγματεύσεις είναι μέσα στο πλαίσιο της αγοράς και εντός των τειχών της ΕΕ. Εμείς τι θα πάμε να διαπραγματευτούμε; Εμείς λέμε ότι τα μονοπώλια πρέπει να καταργηθούν. Και στη θέση τους να γίνουν λαϊκή περιουσία τα μέσα παραγωγής, οι μονοπωλιακές επιχειρήσεις, ο πλούτος της χώρας.

Αμα πάω και το πω στη Μέρκελ και στο Σαρκοζί και στους άλλους θα μου πούνε "δεν πας μέχρι το Δαφνί, εδώ ήρθες; Εμείς είμαστε καπιταλισμός". Θα πάει ο κ. Τσίπρας, τι θα πει; Μετά από τρία χρόνια λέει να αρχίσουμε να πληρώνουμε το χρέος. Μα εμείς δεν αναγνωρίζουμε το χρέος, εμείς μιλάμε για μονομερή διαγραφή. Εντός της ΕΕ δεν υπάρχει ελπίδα διαπραγμάτευσης. Το στοιχείο της διαπραγμάτευσης το έχει κάθε αγωνιζόμενος λαός, αλλά σε ρήξη, όχι εντός των τειχών. Σοβαρά; Θα φοβηθεί η Κομισιόν μια κυβέρνηση της αριστεράς στην Ελλάδα, μόλις πάμε εμείς οι τρεις και δεν ξέρω ποιοι άλλοι, θα το βάλουν στα πόδια; Εδώ δεν κάνουν παραχωρήσεις στα κόμματα που είναι πια δικά τους κόμματα, και δεν κάνουν παραχωρήσεις για να τα διασώσουν εκλογικά. Και θα κάνουν παραχωρήσεις σε μας; Αυτά είναι αστεία.

Δεν έχει δικαίωμα ένας πολιτικός να είναι αφελής. Κι επειδή εγώ σέβομαι ότι και οι άλλοι πολιτικοί έχουν πείρα και ικανότητες, λένε ψέματα στο λαό, καθαρά πράγματα. Και είναι τρομερό, τον άνθρωπο που οδηγείται στην αυτοκτονία - όπως είπατε προηγουμένως - να του καλλιεργείς φρούδες ελπίδες. Πρέπει να του μιλήσεις για τις πραγματικές δυσκολίες και να του εμπνεύσεις δύναμη που απορρέει από το δίκιο του και από το γεγονός ότι σήμερα εργάτες και λαϊκά στρώματα είναι η μεγάλη πλειοψηφία του λαού. Αλλά αυτό δεν έχει μετατραπεί ακόμα σε δύναμη.

-- Ρωτάει τηλεθεατής: Αν το ΚΚΕ δεν είναι στο 14%, είναι στο 24%, είναι πρώτο κόμμα παίρνει και τις 50 έδρες μπόνους. Θα επιστρέψει πίσω την εντολή να συγκροτήσει κυβέρνηση;

-- Να το ξεκαθαρίσω: Οταν ο λαός είναι στην αντιπολίτευση, δηλαδή δεν έχει την εξουσία στα χέρια του, τότε κι εμείς αντιπολίτευση θα είμαστε. Προσέξτε, εμείς δεν μιλάμε για εξουσία του ΚΚΕ. Εμείς μιλάμε για εργατική - λαϊκή εξουσία, που βεβαίως το ΚΚΕ θα είναι η πολιτική δύναμη έμπνευσης και δράσης αυτής της εξουσίας, αλλά κοιτάξτε να δείτε: Στη βουλή μπορεί να είμαστε πλειοψηφία, μέσα στην κοινωνία όμως θα αντιπροσωπεύουμε και πραγματική πλειοψηφία; Γιατί μέσα στην κοινωνία δεν είναι μόνο ο λαός. Είναι και οι ιδιοκτήτες του πλούτου της χώρας.

Αυτή είναι η διαφορά μας, η οποία είναι θεμελιακή από τα άλλα κόμματα. Αυτοί μιλάνε για μια κοινοβουλευτική πλειοψηφία. Μπορεί να είσαι κοινοβουλευτική πλειοψηφία - και το έχει ζήσει η ιστορία στον 20ό αιώνα - αλλά στην οικονομία την εξουσία θα την έχουν τα μονοπώλια. Εαν ο λαός, λοιπόν, θέλει, μαζί με το λαό, να ανατρέψουμε τα μονοπώλια, αναλαμβάνουμε κάθε ευθύνη. Να βγούμε μπροστά και να το κάνουμε. Βεβαίως, τέτοιες ευθύνες θέλουμε να τις αναλάβουμε. Αλλά ευθύνες που λέει: Είμαστε σε μια κυβέρνηση, όπου η βουλή θα αποφασίζει και ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, οι τραπεζίτες και οι εφοπλιστές θα εκμεταλλεύονται τους εργάτες και θα τους πίνουν το αίμα - για να πούμε μια λαϊκή έκφραση - και θα καθορίζουν τις ατομικές συμβάσεις εργασίας, αυτή η κυβέρνηση θα είναι ένα ανδρείκελο.

Να σας το πω καθαρά: Σε κυβέρνηση ανδρείκελο δεν μπαίνουμε. Σε κυβερνητική εξουσία που θα μπορεί να παίρνει αποφάσεις και να εφαρμόζονται και στην οικονομία, εκεί αναλαμβάνουμε τις ευθύνες και να δοκιμαστούμε και τους κινδύνους.

-- Ρωτάει τηλεθεατής, δηλώνει ψηφοφόρος του ΚΚΕ από τη Λάρισα: Το 1989 μπορέσαμε να συνεργαστούμε εν όψει της κάθαρσης του σκανδάλου Κοσκωτά με τον Παπανδρέου και τον Μητσοτάκη, τώρα γιατί δεν μπορούμε με τα κόμματα της αριστεράς;

-- Ωραία ερώτηση. Καμία σχέση το ένα με το άλλο. Σήμερα μιλάμε για διέξοδο από την οικονομική κρίση, που σημαίνει ότι πρέπει να συμφωνήσεις στα πάντα. Στο χρέος, στα δάνεια, στους μισθούς, στις συντάξεις, στα ασφαλιστικά ταμεία. Εκείνη την περίοδο έγινε μια καθαρά προσωρινή συνεργασία, για να μην παραγραφούν τα σκάνδαλα. Και συνήθως τα συμπεράσματα βγαίνουν και μετά από ένα μακρύ χρονικό διάστημα. Και έγινε η συνεργασία και τα σκάνδαλα, όχι μόνο δεν παραγράφηκαν αλλά η αλήθεια πέρασε έξω από τη Δικαιοσύνη. Και το σκάνδαλο Κοσκωτά είναι παρωνυχίδα μπροστά σε αυτά που είχαμε μετά. Ηταν στην ουσία μια κυβέρνηση υπηρεσιακή, που έγινε κάτω από την πίεση του κόσμου, που κι εμείς πήραμε υπόψη αυτήν την πίεση του κόσμου.

Σήμερα δεν αντιμετωπίζουμε ένα τεχνικό ζήτημα μιας κυβέρνησης τριών μηνών για να μην παραγραφεί ένα σκάνδαλο. Σήμερα μιλάμε για διέξοδο από την κρίση. Και ακριβώς τον 21ο αιώνα όταν έχεις βαθιά κρίση καπιταλιστική δεν μπορείς να συνεργαστείς με κόμματα, τα οποία θέλουν να διαμορφώσουν ένα αριστερό τάχα ανθρώπινο προσωπείο στον καπιταλισμό. Η ζωή προχωράει. Και το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι εκείνη η κυβέρνηση δεν έκανε ζημιά στο λαό, αλλά δεν του έλυσε κανένα πρόβλημα.

Κι όχι μόνο. Ενδεχομένως δημιούργησε και κάποιες αυταπάτες ότι μπορεί κανείς να παραμερίζει θέματα ουσίας κάτω από τη λαϊκή πίεση. Αλλά τότε, εκείνη την περίοδο, το θέμα που έμπαινε ήταν η κάθαρση. Σήμερα μπαίνει η έξοδος από την κρίση. Το ίδιο πρόβλημα μπαίνει; Σε κάθε φάση της πολιτικής ζωής μπαίνουν και διαφορετικά προβλήματα στην πρώτη γραμμή για επίλυση. Καμία σχέση εκείνη η περίοδος με τώρα.

Τα κόμματα κρίνονται από τις θέσεις τους για την οικονομία

-- Αν επέλθει χρεοκοπία...

-- Μα υπάρχει χρεοκοπία. Το 21% που αποφασίστηκε τον Ιούνιο ήταν χρεοκοπία 21%, τώρα είναι 50% και μπορεί να είναι και παραπάνω, γιατί ξέρετε, το 50% μπορεί σε ορισμένους τομείς να φθάσει και το 70%. Γίνεται λόγος για ακόμη βαθύτερη χρεοκοπία. Δηλαδή τι; Δεν έχουμε χρεοκοπία; Ο λαός δεν έχει χρεοκοπήσει; Κι ακόμα δεν έχουν υλοποιηθεί τα μέτρα. Για το λαό η χρεοκοπία είναι 150%, μη φοβάται τη χρεοκοπία ο χρεοκοπημένος.

Αυτοί οι οποίοι επισείουν τον κίνδυνο της χρεοκοπίας για το λαό είναι αυτοί που θέλουν να έχουν οι κεφαλαιοκράτες τις λιγότερες ζημιές από τα προσδοκώμενα κέρδη. Εχει μεγάλη διαφορά. Ο λαός χάνει τα πάντα και οι άλλοι κάθονται και αποφασίζουν αν θα χάσουν από τα εκατό το πενήντα ή το εξήντα. Ιδια κι όμοια είμαστε; Δε παίρνουμε μέρος σε αυτήν τη συζήτηση. Τι φοβάται ο χρεοκοπημένος που οδηγείται στην αυτοκτονία; Τι φοβάται αυτός που περιμένει την κουβέρτα που θα του μοιράσει ο μητροπολίτης; Τι θα χάσει, δηλαδή;

-- Μπορεί να χτιστεί ο σοσιαλισμός πάνω στα ερείπια και στ' αποκαΐδια της ήδη χρεοκοπημένης χώρας;

-- Αυτή η χρεοκοπημένη χώρα, με λαό χρεοκοπημένο, ταυτόχρονα έχει καπιταλιστικά αναπτυχθεί. Π.χ. έχουμε σημαντικούς κλάδους της βιομηχανίας, βεβαίως έχουμε και τομείς που μπορεί να έχουν μείωση της παραγωγής, αλλά η παραγωγική βάση υπάρχει. Μπορούμε να λύσουμε το ζήτημα της διατροφής. Είναι απαράδεκτο να μας λένε ότι θα χρεοκοπήσουμε και δε θα έχουμε λέει να εισάγουμε γάλα και το ένα και το άλλο. Γιατί να εισάγουμε γάλα; Η Ελλάδα μπορεί να λύσει 100% το πρόβλημα της διατροφής. Μπορεί να λύσει το πρόβλημα της μείωσης της εισαγωγής φαρμάκων.

Δεν έχουμε διυλιστήρια, δεν έχουμε βιομηχανίες εκσυγχρονισμένες; Δεν είναι οι βιομηχανίες της δεκαετίας του '80 που έκλειναν και ήταν εντελώς πεπαλαιωμένες. Δεν έχουμε ορυκτό πλούτο - η «El Dorado Gold», που έρχεται και κάνει άλωση στη Βόρεια Ελλάδα, για να πάρει τον ορυκτό πλούτο; Φυσικό αέριο και πετρέλαιο υπάρχει. Επομένως, στην Ελλάδα υπάρχουν οι προϋποθέσεις ανάπτυξης της σοσιαλιστικής οικονομίας. Βεβαίως, αν περάσουν 10, 20 και 30 χρόνια, από χειρότερες θέσεις θα αντιμετωπίσεις αυτήν την ανάπτυξη. Η Ελλάδα δεν είναι Σαχάρα.

Να σας πω κάτι: Χορηγούν αυτήν την περίοδο - και μάλιστα απ' ό,τι φαίνεται και με παράνομη Υπουργική Απόφαση οκτώ υπουργείων, που δεν πρέπει ούτε και να κάναν συνεδρίαση - θαλάσσιες εκτάσεις για την αλιεία, για να κάνουν τις υδατοκαλλιέργειες. Στην Ελλάδα, δηλαδή, η οποία είχε πλούσια αλιεία. Οδηγούν, τώρα, τους ψαράδες, να μην ψαρεύουν, να καταστρέφουν τα πλοία τους και να έχουμε τις λεγόμενες υδατοκαλλιέργειες, τα προϊόντα των οποίων θα τα κάνουμε και εξαγωγή, δεν τα τρώμε ούτε εμείς.

Και ολόκληρες θαλάσσιες εκτάσεις, όπου αυτές οι πολυεθνικές που παίρνουν τις θαλάσσιες εκτάσεις αποκτούν δικαιώματα και πάνω στην παράλια γη. Γιατί, εκεί πέρα θα κάνουν αποθήκες για τα αλιεύματά τους, θα κάνουν μικρά λιμάνια για να έρχονται και τα πλοία, όσα φεύγουν ακτοπλοϊκώς, ή οδικώς, θα έχουν και τα δίκτυα μεταφοράς. Και αυτή τη στιγμή, ολόκληρες θαλάσσιες εκτάσεις στη χώρα μας, δίνονται σε πέντε μεγαθήρια πολυεθνικές. Θα το σταματήσουμε αυτό; Και μου λέτε τώρα κυβέρνηση αριστεράς; Η κυβέρνηση αριστεράς θα πάει απλώς να παρακαλέσει την κ. Μέρκελ και τον κ. Σαρκοζί ή τους διαδόχους τους, "σας παρακαλούμε δώστε μας πέντε χρόνια τράτο για ν' αρχίσουμε να πληρώνουμε τα χρέη;". Στα πέντε χρόνια τι έσοδα θα έχει αυτή η κυβέρνηση; Αφού την ίδια ώρα θα τρέχουν οι συμφωνίες παράδοσης του πλούτου.

-- Στην πολιτική του επιτροπή, σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ, ανακοίνωσε ότι είναι σε ευθεία αντίθεση με παρωχημένα κεντροαριστερά σενάρια που επιχειρούν να αναστήσουν υπό νέες συνθήκες ένα παρελθόν υπεύθυνο για τη σημερινή κατάσταση. Φαίνεται δηλαδή, τουλάχιστον, από αυτήν την πλευρά - δε λέω για την περίπτωση της Δημοκρατικής Αριστεράς - ότι είναι κάθετα αρνητική απέναντι σε αυτήν την εκδοχή της κεντροαριστεράς, έτσι όπως τη μεταφέρατε.

-- Εμείς, το πρόγραμμα ενός κόμματος το κρίνουμε τι λέει για την οικονομία. Γιατί το να έχεις πρόταση για ένα νέο πολιτικό σύστημα, αριστερό, κομμουνιστικό, και δεν ξέρω τι, είναι το απάνω. Το πολιτικό σύστημα, όμως, πρέπει να αντιστοιχεί στο πεδίο της οικονομίας. Πρέπει να είναι αντίστοιχα αυτά. Λοιπόν, ό,τι και να λέει οποιοδήποτε κόμμα, εάν αυτή τη στιγμή δε βάλει ζήτημα τι θα γίνει με τους επιχειρηματικούς ομίλους που έχουν στα χέρια τους τον πλούτο του κόσμου, του λαού, που ανήκει στο λαό, αν δε μιλήσει στο πεδίο της οικονομίας, ό,τι και να πεις στο πολιτικό σύστημα, δεν έχει καμιά αξία.

Γι' αυτό κι εμείς μιλάμε τι πρέπει να γίνει στο πεδίο της οικονομίας. Αν εμείς, ως ΚΚΕ, υποστηρίζουμε την εργατική, τη λαϊκή εξουσία και στο πεδίο της οικονομίας δεν έχουμε μέτρα αλλαγής, θα εκφυλιστούμε και εμείς και θα γίνουμε ένα εκφυλισμένο Κομμουνιστικό Κόμμα. Και, δυστυχώς, αλλοιωμένα Κομμουνιστικά Κόμματα και εκφυλισμένα γνώρισε ο 20ός αιώνας. Το ότι εμείς λεγόμαστε Κομμουνιστικό, να σα πω και κάτι άλλο, δε σημαίνει από μόνο του ως τίτλος, ότι είμαστε εγγύηση για το λαό. Εγγύηση είναι το πολιτικό πρόγραμμα του συγκεκριμένου Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας.

Λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα κόμματα, στο πεδίο της οικονομίας, δε λένε τίποτα. Ξέρετε τι λένε; Αναδιανομή εισοδήματος. Ακούγεται ωραία. Και εμείς όταν διεκδικούμε καλύτερες συμβάσεις, αναδιανομή υποστηρίζουμε. Προσέξτε όμως. Ας πούμε ότι έχουμε μια κυβέρνηση της αριστεράς και αποφασίζει στη Βουλή και επαναφέρει την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, τις κλαδικές συμβάσεις. Αυτές οι κλαδικές συμβάσεις για να εφαρμοστούν, πρέπει να κάτσουν «οι εταίροι» - που εμείς δεν το χρησιμοποιούμε έτσι. Πρέπει, δηλαδή, να κάτσει ο Σύνδεσμος Ελλήνων Βιομηχάνων, με τους εργαζόμενους και να συμφωνήσουμε Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση, όχι των 500, 600 και 700 ευρώ, αλλά θα σας έλεγα των 1.500 ευρώ μεικτά. Μα οι βιομήχανοι δεν κάθονται. Γιατί να κάτσουν; Θα πάνε στους τόπους δουλειάς και θα επιβάλουν ατομικές συμβάσεις. Πρώτα απ' όλα υπάρχουν οι ατομικές συμβάσεις, υπάρχουν οι ελαστικές μορφές απασχόλησης.

Και να σας πω κι ένα άλλο. Πώς θα αντιμετωπίσεις την ανεργία; Η ανεργία αντιμετωπίζεται ή με το να μοιράσεις μία θέση εργασίας σε τέσσερις ή να κοινωνικοποιήσεις τα μέσα παραγωγής. Μα δεν υπάρχει άλλος τρόπος αντιμετώπισης της ανεργίας. Ολοι οι εργαζόμενοι πρέπει να δουλέψουν. Και για να δουλέψουν, πρέπει να υπάρχει πανεθνικός σχεδιασμός. Ο σχεδιασμός είναι έξω από την οικονομία της αγοράς. Εμείς ξεκινάμε από το πεδίο της οικονομίας και εκεί φαίνονται οι θεμελιακές μας διαφορές.

-- Πάνω στο πεδίο της οικονομίας... Δε θα μπορούσε το ΚΚΕ, αν θέλετε και για να τους εκθέσει, να πάρει πρωτοβουλία και να θέσει πέντε σημεία και να βάλουμε τα καλά αριστερά μυαλά για να συγκροτήσουν ένα μίνιμουμ πρόγραμμα;

-- Εμείς δε θέλουμε να εκθέσουμε έναν αντίπαλο. Κανέναν αντίπαλο. Ούτε κάποιον με τον οποίο έχουμε θεμελιακές διαφορές. Δε θέλουμε να τον εκθέσουμε. Εμείς λέμε τα πράγματα όπως τα αντιλαμβανόμαστε και όπως είναι. Τα προγράμματα τα ξέρουμε. Κάθεσαι και συζητάς όταν υπάρχει σύγκλιση προγραμμάτων και κοινή κατεύθυνση, αλλά επειδή είμαστε και διαφορετικά κόμματα έχουμε και διαφορές. Είναι ζήτημα πέντε εγκεφάλων; Ο Συνασπισμός, έχει πρόγραμμα, καθαρό πρόγραμμα. Μόνο που αυτό το πρόγραμμά του, όχι μόνο δεν απαντάει στη διέξοδο από την κρίση, απαντάει στη συντήρηση της σημερινής κατάστασης. Εχει ωραιότατα συνθήματα - πινελιές, τα οποία έρχονται σε πλήρη σύγκρουση με αυτά που λέει στο πεδίο της οικονομίας.

Και για να ξεκαθαρίσω: Εμείς δε ζητάμε μια κυβέρνηση του ΚΚΕ. Εμείς ζητάμε μια εργατική, λαϊκή εξουσία. Πρέπει να το καταλάβουμε. Εχει διαφορά κυβέρνηση ΚΚΕ και κυβέρνηση της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Δε μιλάμε για εξουσία του ΚΚΕ. Λέμε για εξουσία της εργατικής τάξης. Προσέξτε, αυτή είναι θεμελιακή διαφορά και αυτή την εξουσία παλεύουμε. Και όταν θα έρθει αυτή η εξουσία, εμείς θα αναλάβουμε πλήρη ευθύνη. Αλλά όσο ο λαός είναι στο περιθώριο της εξουσίας, θα είμαστε και εμείς μαζί με το λαό.

Ο λαός πρέπει να ξεκαθαρίσει τι φταίει

-- Τηλεθεατής από το Ρέθυμνο ρωτάει: Ενώ μπορείτε, παραιτούμενοι μαζικά, να διαλύσετε τη Βουλή και να πάμε σε εκλογές, γιατί δεν το κάνετε;

-- Αυτό είναι ένα τρικ. Και θα σας το πω για τον εξής λόγο: Ωραία, παραιτούμαστε και γίνονται εκλογές... Εμείς, όμως, διεκδικούμε ο λαός να ζητήσει τις εκλογές. Προσέξτε όμως. Ο φίλος αυτός που έχει αυτή τη θέση, θεωρεί τις εκλογές πανάκεια. Εχει εναποθέσει τα πάντα στις εκλογές. Εμείς λέμε: απεργιακές κινητοποιήσεις, κινητοποιήσεις στους τόπους δουλειάς να ξεφοβηθεί ο κόσμος και εκλογές. Αν κάναμε αυτήν την κίνηση, είναι σα να μεταδίδαμε στον κόσμο ότι οι εκλογές είναι η σωτηρία. Δεν είναι σωτηρία οι εκλογές. Είναι μια μορφή πάλης, είναι ένα όπλο που πρέπει ο λαός να μην το καταδικάσει στην αφλογιστία, όπως έχει κάνει τόσα χρόνια. Και επομένως, και οι κινήσεις μας οι συμβολικές, οι ουσιαστικές, πρέπει να υπηρετούν αυτόν το στόχο.

Και, με την ευκαιρία, να πω το εξής πράγμα: Ο λαός πρέπει να ξεκαθαρίσει ποια είναι η αιτία της κρίσης. Αν θεωρεί ότι η αιτία της κρίσης είναι η ανίκανη ΝΔ ή το ανίκανο ΠΑΣΟΚ ή οι ηλίθιοι ηγέτες ή η κακή συνταγή ή φταίει η Μέρκελ που είναι κόρη πάστορα και είναι έτσι κι αλλιώς, ή φταίει ο κακός Σαρκοζί, αυτά όλα είναι η επιφάνεια, είναι η κρούστα του προβλήματος. Και όσο ο λαός δεν ξεκαθαρίζει πού οφείλεται η κρίση, πολύ φοβάμαι ότι και η κρίση του στην κάλπη - θα είναι πολύ καλύτερη από άλλες φορές - αλλά οι εκλογές μπορεί να γίνουν το «πλυντήριο» των νέων σχημάτων ή των νέων προσώπων που θα εμφανιστούν. Και λέω «πλυντήριο» γιατί θα είναι η παλιά συνταγή με νέα πρόσωπα...

Ο λαός πρέπει να ξεκαθαρίσει τι φταίει. Πρέπει να είναι κατά της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, όχι γιατί οι ηγεσίες τους δεν ήταν έντιμες, δεν ήταν ικανές, αλλά γιατί είναι κόμματα που εξυπηρετούν τα συμφέροντα της ιδιοκτησίας του κεφαλαίου. Δεν αρκεί να είσαι αντίθετος με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Πρέπει να ξεκαθαρίσεις γιατί. Γιατί θα εμφανιστούν νέα κόμματα, θα προκύψει νέο πολιτικό σκηνικό, το οποίο, σε συνθήκες κρίσης, θα αποδειχθεί πολύ πιο επικίνδυνο και από το σημερινό.

Και με την ευκαιρία. Στη Βουλή -σωστά είπατε- είπα για 50 κουκουλοφόρους, γιατί έτσι είπε ο κ. Βενιζέλος. Δεν ήταν οι 50 συνήθεις κουκουλοφόροι. Αυτοί που έκαψαν τη Αθήνα, που έφτασαν να λιώσουν τα σίδερα των τραπεζών - δεν καίγονται οι σιδεριές των τραπεζών, δεν ξέρω να πω τον κανονικό όρο, με μολότοφ, που άνοιγαν τις κλειδαριές των τραπεζών. Ηταν οργανωμένες ομάδες του κράτους, του παρακράτους ή δεν ξέρω τι, οι οποίοι είχαν στρατιωτικό εξοπλισμό. Και πρέπει να σας πω και το εξής πράγμα. Εχει ειπωθεί, εδώ έχουν φέρει μέχρι δυνάμεις, Γερμανούς αστυνομικούς στην Ελλάδα... Λοιπόν, τώρα μιλάνε για το πολιτικό σύστημα που χρέωσε την Ελλάδα και που έκανε σκάνδαλα και για τα σκάνδαλα του ενός ή του άλλου προσώπου;..

Εδώ λοιπόν ο λαός πρέπει να αποφασίσει, να τραβήξει το δρόμο της ρήξης και της σύγκρουσης. Σύνθετος δρόμος, και απαιτεί και αυτός θυσίες. Αλλά είναι ο δρόμος που πρέπει να έχει πρωταγωνιστή το λαό. Και σε αυτόν τον πρωταγωνιστή λαό, το ΚΚΕ θα καταθέσει όλες του τις θυσίες. Και θα κρίνεται από το λαό δέκα και είκοσι φορές την ημέρα...

-- Θέλουμε την άδειά σας να δούμε για 50 δευτερόλεπτα την πρόταση που κατέθεσε στην εκπομπή μας ο κ. Τσίπρας, για μία κοινή συζήτηση των εκπροσώπων των επικεφαλής των φορέων της αριστεράς...

-- Να τη δείξετε, δεν έχω πρόβλημα. Αλλά πρόκειται για μία εκλογική πρόταση που την κάνει, αυτή είναι η λογική, να κάνω πρόταση συνεργασίας για να εκθέσω τον άλλο...

-- Οχι, όχι, είναι πρόσκληση σε τηλεοπτικό διάλογο...

-- Εμείς δεν κάνουμε πρόταση συνεργασίας στον ΣΥΡΙΖΑ για να τον εκθέσουμε και να του λέμε «εμείς θέλουμε συνεργασία και δεν θέλεις εσύ». Είναι κοροϊδία στο λαό!

-- Είστε σαφής δε χρειάζεται να βάλουμε το βίντεο.

-- Ναι, γιατί εμείς δεν εκθέτουμε τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν εκθέτουμε τον κ. Κουβέλη, δεν εκθέτουμε το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ. Δεν πάμε π.χ. στους διαγραμμένους να τους πούμε, ελάτε να συνεργαστούμε, να βάλουμε όρους που δεν θα τους δεχθούν και μετά να τους εκθέσουμε. Αυτό δεν είναι πολιτική. Αυτό είναι πολιτικό παίγνιο και εμείς πολιτικά παιχνίδια δεν κάνουμε.

-- Δεν θα ήταν καλό για να καταλάβει ο κόσμος;

-- Εμείς θα πούμε τι έχουμε να πούμε και ο κόσμος ας κρίνει, αν συμφωνεί με τη δική μας πρόταση ή με του άλλου...

-- Ακριβώς, ακριβώς. Αρα θα συναινούσατε σε έναν τέτοιο τηλεοπτικό διάλογο, κ. Παπαρήγα. Επειδή μας ζητήθηκε να αναλάβουμε εμείς...

-- Με συγχωρείτε. Οχι, θα σας πω το εξής. Δεν δέχθηκα κάτι τέτοιο. Εγώ είπα το εξής πράγμα. Είναι γνωστές οι διαφορές και δεν κάνουμε πολιτικά παιχνίδια. Κάθε μέρα κάνουμε διάλογο με τον ΣΥΡΙΖΑ -και στη Βουλή- και τώρα ένα είδος διαλόγου είναι. Δεν θα πάμε να παίξουμε μπροστά στο λαό το παιχνίδι των εντυπώσεων. Ο διάλογος γίνεται στον τόπο δουλειάς, στις πλατείες, στις γειτονιές, εκεί γίνεται ο διάλογος... Πολιτικά παιχνίδια έκθεσης και του αντίπαλου μας δεν κάνουμε. Τελείωσε. Γιατί, δεν είδατε τα ντιμπέιτ; Δεν είναι αστεία τα ντιμπέιτ κύριε Τριανταφυλλίδη; Κρινόμαστε κάθε μέρα στον τόπο δουλειάς και στη γειτονιά. Κρινόμαστε και στο Κοινοβούλιο, κρινόμαστε παντού. Δεν θέλουμε να εκθέσουμε κανένα, και να τον εκθέσουμε μέσω πρότασης συνεργασίας...

-- Οχι στο συγκεκριμένο βίντεο δεν έλεγε να εκθέσουμε. Ελεγε για να ακούσει ο λαός...

-- Κύριε Τριανταφυλλίδη, είστε σίγουρος ότι σε αυτό το διάλογο δεν θα έχουμε όλοι στραμμένα τα μάτια μας στην κάλπη; Μα δεν είδατε στο ντιμπέιτ τι γίνεται; Ο Παπανδρέου έλεγε λεφτά υπάρχουν... Λοιπόν, όταν θα κάνουμε έναν τέτοιο διάλογο αυτός ο διάλογος θα είναι καμουφλαρισμένος. Ο διάλογος γίνεται καθημερινά...

-- Μόλις μας το είπατε, ότι γίνεται στους χώρους δουλειάς παντού...

-- Παντού! Και ξεκινά από το πεδίο της οικονομίας. Εμείς υποστηρίζουμε την αποδέσμευση από την ΕΕ. Τι διάλογο να κάνουμε πάνω σε αυτό; Δεν ξέρουμε τις διαφορές, ότι εκείνοι είναι μέσα στην ΕΕ και εμείς είμαστε απ' έξω; Δεν το ξέρει ο ελληνικός λαός αυτό; Ποιος διάλογος; Να συζητάμε για εξεταστικές επιτροπές της Βουλής και για τον εκσυγχρονισμό του συστήματος;

-- Κατανοητό. Κα Παπαρήγα σας ευχαριστούμε θερμότατα.

-- Κι εγώ σας ευχαριστώ. Και τα ερωτήματα του κόσμου και οι διαφωνίες του είναι εύλογες. Και σε άλλη εκπομπή να βάλετε τον κόσμο να κάνει οποιοδήποτε ερώτημα θέλει. Να μην έρθουν αυτοί που συμφωνούν μαζί μας. Να λένε μπράβο!...

-- Να έρθουν αυτοί που διαφωνούν...

-- Να έρθουν αυτοί που έχουν ουσιαστικές διαφωνίες

Κρήτη : Αποκλειστική συνέντευξη με τους απεργούς της Αριάδνης ΑΕΒΕ

Written by radiokalloni. Posted in ΕΛΛΑΔΑ, ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ




Γράφει ο Σταύρος Μαντατής

-Εδώ και ένα μήνα περίπου βρίσκεστε σε απεργία έξω από τις πύλες στην αποθήκη της Αριάδνης ΑΕΒΕ που βρίσκεται στις Μαλάδες Ηρακλείου. Πως πήρατε την απόφαση να σταματήσετε από τις δουλειές σας και να δώσετε ένα τόσο δύσκολο αγώνα;

Εμείς οι εργαζόμενοι της εταιρείας ΑΡΙΑΔΝΗ ΑΕΒE εδώ και έξι μήνες πριν ακόμα αναλάβουν ως νέα διοίκηση οι προμηθευτές ζούσαμε μέσα στην αγωνία και στην αβεβαιότητα για το μέλλον μας χωρίς να ευθυνόμαστε για την σημερινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η εταιρεία. Αργότερα με την είσοδο των προμηθευτών και τον ορισμό του νέου ΔΣ της Εταιρείας άρχισε κατά τα άλλα η εξυγίανση της εταιρείας.



Για να γίνει η κατά τα άλλα εξυγίανση μας ζητήθηκε να δώσουμε χρόνο στο νέο ΔΣ. Από την δική μας την πλευρά, πέραν από τον χρόνο, μας ζητήθηκε να παίρνουμε άδειες άνευ αποδοχών τις οποίες δεχτήκαμε για τους 2 πρώτους μήνες. Τον τρίτο μήνα στην άρνηση κάποιων συναδέλφων απάντησαν με απολύσεις. Τότε ξεκίνησαν να φαίνονται και έντονα τα προβλήματα τις μισθοδοσίας με συνεχόμενες καθυστερήσεις πληρωμής και σε αυτό το διάστημα λαμβάναμε έναντι του μισθού μας μετά από πιέσεις δικές μας. Αρχές Δεκεμβρίου όμως η καθυστερούμενη μισθοδοσία μετρούσε ήδη 2 μήνες και κατόπιν δικής μας παράκλησης έγινε συνάντηση με τον Πρόεδρο του ΔΣ ο οποίος και μας καθησύχασε λέγοντας μας ότι θα τα πληρωθούμε όλα μαζί με το δώρο Χριστουγέννων έως τις 21 του μήνα. Όμως το μόνο που πληρωθήκαμε ήταν το Δώρο Χριστουγέννων φοβούμενοι την αυτόφωρη διαδικασία. Σημειωτέον όλο αυτό το διάστημα δεν υπήρχε σαφής απάντηση για το σχέδιο διάσωσης της εταιρείας και βλέπαμε ότι αντί να φέρνουν προϊόντα στην αποθήκη την άδειαζαν. Τότε αρχίσαμε να ανησυχούμε και προχωρήσαμε στην επίσχεση εργασίας ως μέσου πίεσης πρώτον για να πληρωθούμε τους μισθούς μας και για να λάβουμε επιτέλους σαφής απάντηση για το πλάνο που μας υποσχόταν ότι είχαν ορίσει.



Εν τέλει πληρωθήκαμε τους μισθούς και την ίδια μέρα μας ζητήθηκε συνάντηση από τον κ Μανωλιδάκη για να διαβουλευτούμε σε πνεύμα συνεργασίας την πορεία της εταιρείας, τις εργασιακές θέσεις και τις δυνατότητες διατήρησης των εργασιακών σχέσεων, όπως μας ανακοινώθηκε η εκ περιτροπής εργασία 2 φόρες το μήνα στην αρχή και μετά το διόρθωσε σε 2 φορές την εβδομάδα με απώτερο σκοπό να παραιτηθούμε από τις αποζημιώσεις. Η απάντησή μας ήταν από την αρχή ξεκάθαρη: ΑΠΕΡΓΙΑ και την πήραμε την ίδια μέρα έπειτα από Γενική Συνέλευση. Η στάση της εργοδοσίας στην γνωστοποίηση της απόφασής ήταν σαρκαστική «καθίστε όσο θέλετε απ έξω» και απέφευγε την εξεύρεση κάποιας λύσης.



-Από τα μεγαλύτερα «όπλα» που διαθέτει ο εργάτης είναι η ταξική αλληλεγγύη. Είχατε κάποια βοήθεια από σωματεία, επιτροπές ή συλλόγους όταν ξεκινήσατε και όλο αυτό το διάστημα;

Από την πρώτη μέρα η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου και το Π.Α.ΜΕ είναι δίπλα μας. Είναι μεγάλο πράγμα να ξυπνάς τα χαράματα για να πας στην περιφρούρηση της απεργίας στην αποθήκη και να βλέπεις να σε περιμένουν αυτοί οι συνάδελφοι. Δεχόμαστε αλληλεγγύη από δεκάδες σωματεία από όλη τη χώρα, αυτή τη στιγμή ξεπερνάνε τα 30. Αλληλεγγύη με κάθε έκφραση ηθική και οικονομική. Κάθε μέρα αρκετοί είναι αυτοί που σταματάνε τα αυτοκίνητα τους έξω από την αποθήκη και μας προσφέρουν χρήματα πολλές φορές και από το υστέρημα τους, ακόμα και ρακές ή κρασί!!! Δεχθήκαμε την αλληλεγγύη των συναδέρφων μας στην Χαλυβουργία και του Αλτερ.



-Στα δύσκολα τα «καλύτερα παιδιά» πιάνουν δουλειά. όταν η ταξική πάλη οξύνεται η εργοδοσία τα παίζει όλα για όλα και ξαμολάει τους υποτακτικούς της για να κάμψει έναν αγώνα που φωτίζει όλη την εργατική τάξη. Ποια ήταν η στάση της εργοδοσίας στη συνέχεια, καθώς φαινόταν πως ο αγώνας σας δείχνει να γίνεται και υπόθεση τρίτων;

Στην αρχή δεχτήκαμε τηλεφωνήματα από στελέχη της Διοίκησης που μας καλούσαν να σταματήσουμε την απεργία με το επιχείρημα πως «κάνουμε κακό στην ανάπτυξη της επιχείρησης». Το οποίο είναι και μεγάλο ψέμα, φτάνει και μόνο να πούμε πως η Αριάδνη ΑΕΒΕ είναι μια πολύ κερδοφόρα επιχείρηση που τα προηγούμενα χρόνια τα κέρδη της ανήλθαν σε εκατομμύρια ευρώ! Ενδεικτικά μόνο το 2009 η Αριάδνη ΑΕΒΕ, έκανε τζίρο 69 εκατομμύρια ευρώ και η ΑΕ (τα 4 ιδιόκτητα καταστήματα) 100 εκατομμύρια ευρώ! Αυτοί το μόνο που θέλουν είναι να εξασφαλίσουν τα κέρδη τους εις βάρος των εργαζόμενων. Με πρόσχημα τα Μνημόνια και την οικονομική κρίση θέλουν να στήσουν ένα νέο κύκλο ανάπτυξης.



Ακόμα και παράνομος απεργοσπαστικός μηχανισμός στήθηκε από το ΔΣ.Και όχι μόνο αυτό. Εντάθηκαν οι πιέσεις και σε άλλους συναδέλφους με εκβιασμούς και απειλές ότι αν δεν πάνε για δουλειά το μέλλον τους είναι αβέβαιο.

Όλα αυτά λειτούργησαν συσπειρωτικά για μας και μας πεισμώνουν να συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση των αγώνα μας. Μας «ανοίγουν τα μάτια» για να ξεχωρίσουμε τους φίλους και όσους εμφανίζονται σαν «φίλοι» και γενικότερα μέσα στο εργατικό κίνημα στο οποίο παλεύουμε.



-Στις μέρες μας είναι αναγκαίο να υπάρχουν πολλά «κάστρα» αντίστασης και οργάνωσης που να παλεύουν για κατακτήσεις, για τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στοχεύετε να μεταδώσετε και σε άλλους κλάδους τον αγώνα σας;

Έχουμε πραγματοποιήσει περιοδείες σε επιχειρήσεις κοντά στην περιοχή της αποθήκης όπως και στο κέντρο του Ηρακλείου, σε εμπορομάγαζα. Ενημερώνουμε τους εργαζόμενους για τους σκοπούς μας και την εξέλιξη του αγώνα. Ο κόσμος δείχνει πρόθυμος να μας ακούσει. Το επόμενο διάστημα στοχεύουμε στην γενίκευση του αγώνα. Δίνουμε σημασία στο να προβληθεί ο αγώνας μας στο ραδιόφωνο, στην τηλεόραση και στον τύπο (ηλεκτρονικό και έντυπο). Δίνουμε ιδιαίτερη βαρύτητα στο να μεταφερθεί ο αγώνας μας στα τέσσερα μαγαζιά (στην οδό 1866, στο Κοκκίνη Χάνι, στη Σητεία και στην Ιεράπετρα) που οι εργαζόμενοι βρίσκονται σε άδειες άνευ αποδοχών. Είμαστε εδώ για να βοηθήσουμε και να μεταφέρουμε την πολύτιμη εμπειρία μας σε όποιον μας την ζητήσει. Συμβουλεύουμε δε όλους τους εργαζόμενους να συσπειρωθούν γύρω από τα σωματεία τους και να μην υποχωρήσουμε σε κανένα εκβιασμό από την εργοδοσία. Όσο περισσότεροι είμαστε τόσο μεγαλύτερη δύναμη αποκτούμε ενάντια στα άδικα μέτρα. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει: ή θα γίνουμε δούλοι ή θα ξυπνήσουμε και θα σπάσουμε τις αλυσίδες μας!

-Έχετε κάποια ιδιαίτερη σκέψη στο να προβληθεί αυτός ο αγώνας;

Υπάρχει σκέψη για ποδοσφαιρικό αγώνα με παλαίμαχους του ΟΦΗ ή του Εργοτέλη και με εμάς. Το γήπεδο μας έχει ήδη παραχωρηθεί.