Οι δύο όψεις της βιολογικής γεωργίας στην εποχή του κεφαλαίου

Κατά τις δεκαετίες 1960-70-80 στην αναπτυγμένη Δύση αναπτύσσονταν ένα δίκτυο μικροκαλλιεργητών βιολογικής γεωργίας. Το δίκτυο αυτό ήταν μια απάντηση στην παραγωγικίστικη λογική του αναπτυγμένου καπιταλισμού.

Το κίνημα αυτό ενσωμάτωνε λογικές όπως η χρήση φυσικών μεθόδων παραγωγής, η εναλλαγή των καλλιεργειών, η βιοποικιλότητα και η παραγωγή σπόρων από τους ίδιους τους παραγωγούς. Επίσης προωθούσε την λογική των λαϊκών αγορών και των καταναλωτικών συνεταιρισμών. Παράλληλα, συνδέθηκε στενά με το αντιπυρηνικό κίνημα και με το κίνημα κατά των μεταλλαγμένων. Πολλοί υποστηρικτές της βιολογικής γεωργίας μιλούσαν ανοικτά για νησίδες διαφορετικής παραγωγής που είναι δυνατόν να υπάρξουν μέσα στο αναπτυγμένο καπιταλισμό.


Το 1991 αποτέλεσε έναν σημαντικό σταθμό όλης αυτής της προσπάθειας. Η ΕΕ θέσπισε ενιαίες προδιαγραφές για τα λεγόμενα βιολογικά προϊόντα και καθόρισε την ανάγκη ύπαρξης σήματος και άρα πιστοποίησης των βιολογικών προϊόντων. Αποτέλεσμα αυτού ήταν να αρχίσει η ανάπτυξη του εμπορίου τους και η ελεύθερη κυκλοφορία τους.

Το 2009 τέθηκε σε ισχύ ένας νέος κανονισμός της ΕΕ που επιτρέπει την ύπαρξη 0,9 % γενετικά τροποποιημένων οργανισμών μέσα στα βιολογικά τρόφιμα. Έτσι περνάμε στην εποχή όπου πλέον δεν έχει και πολύ νόημα ο τρόπος παραγωγής αλλά το επίπεδο υπολειμμάτων.

Πολύ συχνά «ξεχνιέται» ότι πλέον έχουμε να κάνουμε με μια μεγάλη βιομηχανία σε επίπεδο ΕΕ. Για τα μεγέθη αυτής της βιομηχανίας στην ΕΕ να αναφέρουμε π.χ ότι στην Ισπανία η Bionest παράγει σε θερμοκήπια 5000 στρεμμάτων βιολογική φράουλα με μεθόδους παραπλήσιες των συμβατικών καλλιεργειών. Η συγκομιδή γίνεται από Ρουμάνες, Πολωνίδες και Φιλιππινέζες εργάτριες οι οποίες ζουν σε κανονικά γκέτο.

Τα ίδια γίνονται και από την AgriEco η οποία παράγει βιολογικές τομάτες και αγγούρια σε θερμοκήπια έκτασης 2000 στρ. Στην Γαλλία το 60% των φρούτων και λαχανικών εισάγονται κυρίως από την Pronatura η οποία είναι η μεγαλύτερη στον κλάδο της προμήθειας των βιολογικών προϊόντων στα Supermarket.

Στις βιολογικές ζωοτροφές και ειδικά την σόγια κυριαρχούν η Βραζιλία και η Κίνα όπου οι συνθήκες παραγωγής είναι σύγχρονα κάτεργα. Στην Βραζιλία υπάρχει αγρόκτημα 200000 στρ. το οποίο παράγει βιολογικό ζαχαροκάλαμο και ανήκει σε ένα γαιοκτήμονα. Γενικά οι πολυεθνικές των τροφίμων και οι γαιοκτήμονες δημιουργούν βιολογικές μονοκαλλιέργειες με εξαγωγικό προσανατολισμό όπου βέβαια όλα είναι πλήρως πιστοποιημένα από ιδιωτικούς οργανισμούς.

Όπως η πιστοποίηση των σπόρων παλιότερα στο όνομα του υγιούς πολλαπλασιαστικού υλικού έγινε ο κρίκος απόσπασης της παραγωγής σπόρων από τους μικροαγρότες, σήμερα επιστρατεύεται πάλι για την κυριαρχία των πολυεθνικών στην ανερχόμενη αγορά των βιολογικών προϊόντων. Ποιος μικροαγρότης της Κολομβίας θα πάρει πιστοποίηση για βιολογικό φοινικέλαιο όταν την αγορά την ελέγχει ο γίγαντας Daabon;

Τα τελευταία χρόνια έχουν διαπραχθεί δεκάδες δολοφονίες από τον στρατό εναντίων αγροτών που αντιστέκονται στην εκδίωξη από την γη τους για την παραγωγή βιολογικού φοινικέλαιου από την Daabon. Στην χώρα μας η παραγωγή βιολογικών προϊόντων γίνεται με τους ίδιους σκληρούς όρους από ξένους εργάτες γης. Ειδικά στην Ηλεία τα προγκρόμ ενάντια στους μετανάστες έγιναν και από παραγωγούς βιολογικής φράουλας. Τα θερμοκήπια κάτεργα για την παραγωγή βιολογικής τομάτας και κηπευτικών στον Μαραθώνα δεν είναι μακριά μας.
Γιώργος Κάργας
Αναδημοσίευση από http://aristeroblog.gr/

Κι ένα εύστοχο σχόλιο από Yuri στην αναδημοσίευση του redflyplanet.blogspot.com ...

Είναι αλήθεια ότι ο καπιταλισμός προσαρμόζει το κάθε τι στα μέτρα του. Σε οτιδήποτε δεν στρέφεται εναντίον του, απλά του βάζει μια ταμπέλα κι ένα ελκτικό περιτύλιγμα και το πουλάει. Το κακό με όλα αυτά τα κινήματα είναι ότι, παρόλες τις αρχικά αγνές προθέσεις (σε πολλές των περιπτώσεων), υποβάθμισαν την πολιτική και προσπάθησαν να ανεξαρτητοποιηθούν από αυτή, θεωρώντας την βαρίδι δίχως νόημα. Επίσης μια άλλη αδυναμία τέτοιων κινημάτων είναι το τοπικό επίπεδο σκέψης και δράσης τους. Δεν ασχολήθηκαν ποτέ ιδιαίτερα με την μαζική παραγωγή. Όμως πόλεις των 10 εκ. δεν θρέφονται με χωράφια 20 στρεμμάτων, ούτε με ευχές για αποκέντρωση. Έτσι, πολλές φορές αντί να γίνουν προπλάσματα μιας νέας κοινωνίας (με τα οποία προσωπικά δεν έχω πρόβλημα), γίνονται πολλές φορές και άθελά τους εργαστήρια πειραματισμού του συστήματος, μετασχηματίζοντας την βιώσιμη ανάπτυξη σε βιώσιμα...κέρδη.Η απολίτικη και περιορισμένη χρονικά και τοπικά σκέψη δεν καταφέρνει δυστυχώς τίποτε άλλο από το να ανοίγει νέους τομείς κερδοφορίας για το κεφάλαιο. Η δυστυχία και η αλλοτρίωση παραμένει και ίσως και να αυξάνεται όταν κάποια στιγμή το κεφάλαιο αποφασίσει να εντάξει τέτοιες κινήσεις στις δοσμένες παραγωγικές σχέσεις. Αν λοιπόν έχουν κάποιο νόημα όλα αυτά είναι , αυτό είναι μόνο όταν αποφασίζουν να πολιτικοποιηθούν και να ενωθούν με ένα γενικότερο αντισυστημικό αγώνα. Φυσικά το ίδιο ισχύει και για τον αγώνα: Θα πρέπει να είναι έτοιμος να εντάξει ενδιαφέρουσες κινήσεις κάτω από τα λάβαρά του.

.

Νίκο ζεις... με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγείς

Το γεγονός που σημάδεψε τη ζωή μου περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο. Μια πολιτική δολοφονία που μου αποκάλυψε ότι η δημοκρατία τους τελειώνει, όταν το λαϊκό κίνημα γίνεται επικίνδυνο για τα συμφέροντα της πλουτοκρατίας. Το δυστύχημα είναι ότι μέσω των ανθρώπων της, στο ίδιο το κίνημα, η αστική τάξη πέρασε το 90% από όσα είχαμε μπλοκάρει τότε με τον Κοντογιαννόπουλο. Τί να πεις. Όλα αυτά μας δίδαξαν. Μας ωρίμασαν πολιτικά κι ας ήμασταν αμούστακα παιδιά. Μοναδικός χαμένος αγώνας είναι αυτός που δεν έγινε ποτέ.

.

Οι μάσκες έπεσαν...Ακροδεξιοί και χρυσαυγίτες εναντίον Ελλήνων εργατών.

Η Xρυσή Aυγή τιθεται ΑΠΕΝΤΑΝΤΙ απο τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΡΓΑΤΕΣ και στηρίζει ανοικτά τον ΒΙΟΜΗΧΑΝΟ Μάνεση της Ελληνικης Χαλυβουργιας.
"XΡΥΣΗ" εφεδρεία ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛαΟΣ -Καπιταληστων* ενάντια στον αγώνα της ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑΣ

Με ανακοίνωση του το φασιστικό μόρφωμα της ‘’Χρυσής Αυγής’’, επιτίθεται με σφοδρότητα στον αγώνα των εργαζομένων στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ. Μιλούν κινδυνολογικά, για ‘’νέα PIRELLI’’, επισείοντας τον κίνδυνο να κλείσει το εργοστάσιο. Είναι καλά γνωστό, πως οι ακροδεξιοί και πολύ περισσότερο οι φασίστες είναι ενάντια στις εργατικές απεργίες και στα συνδικάτα, πράγμα που αποδεικνύει και την ψεύτικη φύση του ενδιαφέροντός τους για τους ‘’έλληνες εργάτες’’. Δεν είναι και τόσο συνηθισμένο ωστόσο να αναγκάζεται η οργάνωση αυτή να πάρει δημόσια ειδική θέση για μια απεργία.

Δεν είμαστε όμως και σε συνηθισμένη περίοδο. Όταν στις 11/11/11 στην κυβέρνηση του δοτού πρωθυπουργού Παπαδήμου,σύρθηκαν εξευτελιζόμενοι ο Σαμαράς και ο Καρατζαφέρης, ενώ υπήρχε ήδη δηλωμένη μνημονιακή κοινοβουλευτική ΠΑΣΟΚική πλειοψηφία, πολλοί είχαν εκπλαγεί. Μα γιατί τους επιστρατεύουν άρον-άρον εκθέτοντας τους; Δεν ήταν μόνο ότι το ΠΑΣΟΚ δεν μπορούσε μόνο του να γονατίσει την αγωνιζόμενη κοινωνία. Ήταν και είναι η ανάγκη μιας μεγάλης αστικής συστράτευσης χωρίς ρωγμές, για την επιτυχή έκβαση μιας συντριπτικής επίθεσης σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων.
Κατά τη γνώμη μας, τα σοβαρότερα και τα χειρότερα αποτελέσματα αυτής της επίθεσης, δεν τα έχουμε δει ακόμη. Δεν θα κινδυνεύσουν μόνο το εισόδημα, τα κοινωνικά δικαιώματα και η απασχόληση. Το δικαίωμα λαού να οργανώνεται, να αγωνίζεται, να επιβάλλει την θέληση του στα κοινωνικά και πολιτικά πράγματα, με άλλα λόγια το τσάκισμα της δημοκρατίας και της λαϊκής κυριαρχίας, έστω σαν δυνητικό ενδεχόμενο, είναι η μεγάλη προϋπόθεση, αλλά και ο σαφής στόχος αυτής της ‘’επανίδρυσης του καπιταλισμού’’ επί των ερειπίων των εργατικών δικαιωμάτων και κοινωνικών καταχτήσεων.

Η υπερ-αντιδραστική στροφή του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού, είναι ο δίδυμος αδερφός της κλιμάκωσης της εκμετάλλευσης της ανθρώπινης εργασίας και της αρπαγής του κοινωνικού πλούτου.

Ακριβώς επειδή είναι έτσι τα πράγματα, θα γίνουμε μάρτυρες και σε νέα στιγμιότυπα επιστράτευσης εφεδρειών του συστήματος. Μέσα από το κράτος, το παρακράτος, τις υπηρεσίες. Εφεδρείες πολιτικές, ιδεολογικές, αλλά και κατασταλτικές. Ο λαός πρέπει να πεισθεί για το μάταιο της αντίστασης, μπροστά σε ένα συντριπτικό χτύπημα.

Εδώ εντάσσεται η επιστράτευση και της σποράς του δικτάτορα Παπαδόπουλου. Έχει επομένως πολιτική σημασία και πρέπει να κάνουμε τον κόπο να ασχοληθούμε μαζί της.

Η ανακοίνωση των φασιστών εκπέμπει συγκεκριμένα μηνύματα.

Πρώτον, η ΧΑ στηρίζει καθαρά, απόλυτα και συγκεκριμένα τον βιομήχανο Μάνεση.

Ας παρακολουθήσουμε σχετικά:
‘’Αφορμή της απεργίας είναι το αίτημα της διοίκησης να μειωθούν οι ώρες εργασίας του προσωπικού στις πέντε ώρες την ημέρα από 1η Νοεμβρίου 2011 - 29 Φεβρουαρίου 2012, ώστε να περιορίσει η εταιρεία τις ζημιές της και να μην προβεί σε απολύσεις 180 εργαζομένων’’

‘’Η πρόταση της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» προς τους εργαζομένους ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά’’.

‘’το περιορισμένο χρονικό διάστημα ισχύος του πενταώρου αποδεικνύει ότι η εργοδοσία δεν επιθυμεί να προβεί σε απολύσεις’’.

‘’Δυστυχώς, παρ' όλο που η διοίκηση της εταιρείας έκανε δεκτά τις τελευταίες ημέρες τα αιτήματα των απεργών και επιθυμεί να ανακαλέσει τις απολύσεις, τίθενται και νέες αξιώσεις που αφορούν ανύπαρκτες προθέσεις της «Ελληνικής Χαλυβουργίας» να καταργήσει τις συλλογικές συμβάσεις και να προωθήσει τις ατομικές’’.

Συμπέρασμα:
Πρόκειται για πιστή αναπαραγωγή των ψεύτικων ισχυρισμών της εργοδοσίας. Αποδεικνύουν έτσι, πόσο δημαγωγική και ψεύτικη είναι και η προπαγάνδα τους πως δήθεν η ΧΑ είναι ‘’εχθρός της μεγάλης και εκμεταλλευτικής ιδιοκτησίας, είτε ντόπιας είτε διεθνιστικής’’.

Δεύτερον, σε μια στιγμή λεηλασίας των εργατικών εισοδημάτων, η ΧΑ έρχεται να μιλήσει γενικότερα για τα ιερά δίκαια του κεφαλαίου γενικά.

Διαβάζουμε σχετικά στην ανακοίνωση τους:
‘’Δεν αρνείται κανείς ότι οι ελληνικές Χαλυβουργίες είχαν πολύ μεγάλα κέρδη τα προηγούμενα έτη, εκμεταλλευόμενες τόσο τους Ολυμπιακούς Αγώνες όσο και τα μεγάλα κατασκευαστικά έργα, κάτι που δεν είναι κατακριτέο καθώς οι επενδυτές στήνουν εργοστάσια για να κερδίσουν και όχι για να χάσουν’’.

Συμπέρασμα:
Οι φασίστες ζώντας υποτίθεται σε άλλο κόσμο, διατείνονται να μη γνωρίζουν πως τα πλούτη των βιομηχάνων είναι η εργασία και το αίμα των εργαζομένων. Ίσως να θεωρούν πως αυτά βγαίνουν με μαγικά αθώα κόλπα ή αυτό-πολλαπλασιάζονται σαν τα κουνέλια. Ομολογούν πόσο υποκριτές είναι όταν δηλώνουν εχθροί ‘’κάθε εξουσίας που διαιωνίζει αυτή τη σήψη που ‘χει για στήριγμά της την πλουτοκρατία’’.

Τρίτον, οι φασίστες με την ανακοίνωση τους επιχειρούν με χυδαίο τρόπο να προκαλέσουν πόλεμο μεταξύ των εργαζομένων, προς χάρη και χαρά του εργοδότη φυσικά.

Αναφέρεται στην ανακοίνωση τους:
‘’Οι εργαζόμενοι του εργοστασίου Ασπροπύργου έχουν επιτύχει να θεωρούνται υπάλληλοι και να δικαιούνται αποζημίωσης απόλυσης βάσει της υπαλληλικής κλίμακας, οι εργαζόμενοι του Βόλου θεωρούνται εργάτες και σε περίπτωση απόλυσης, η αποζημίωσή τους θα είναι βάσει της εργατοτεχνικής κλίμακας, δηλαδή ψίχουλα.Εάν το εργοστάσιο του Ασπροπύργου κλείσει οι εργαζόμενοι θα λάβουν παχυλές αποζημιώσεις ενώ αντίθετα οι εργαζόμενοι του Βόλου θα βρεθούν στον δρόμο απένταροι.’’

Συμπέρασμα:
Όταν το εθνικιστικό φασιστικό ρεύμα ισχυρίζεται πως αποτελεί τη ‘’μόνη απόλυτη και πραγματική επανάσταση γιατί επιδιώκει γέννηση νέων ηθικών, πνευματικών, κοινωνικών και ψυχικών αξιών’’, δεν εννοεί τίποτα άλλο παρά την καλλιέργεια της λογικής ‘’ο θάνατος σου, η ζωή μου’’. Αποδεικνύουν έτσι ότι το υπόβαθρο του χυδαίου ρατσισμού τους κατά των μεταναστών, δεν είναι η ανοησία της ‘’βιολογικής καθαρότητας της φυλής’’, αλλά ο στόχος που έχουν για εμφύλιο πόλεμος μεταξύ των εργαζομένων, για να μένει αλώβητο το σύστημα της εκμετάλλευσης.

Είναι χρήσιμο να δούμε αυτή την παρέμβαση μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο.

Αρχικά θα κάνουμε ορισμένους σχολιασμούς σε ότι αφορά τη στάση του ευρύτερου ακροδεξιού χώρου στην Ελλάδα απέναντι στην κρίση, το μνημόνιο, την αντεργατική επίθεση.

Στη συνέχεια, θα γίνουν κάποιες επισημάνσεις για την συνολική ταυτότητα του φασιστικού φαινομένου, όπως αυτό ιστορικά εμφανίστηκε.

Η ακροδεξιά σε ρόλο ελεύθερου σκοπευτή

Η λαϊκίστικη δημαγωγία του ακροδεξιού ΛΑΟΣ μαζεύτηκε ταχύτατα, όταν χρειάστηκε να στηριχτεί ο σκληρός πυρήνας της πολιτικής του συστήματος. Είναι γνωστό ότι το ΛΑΟΣ ψήφισε το Μνημόνιο Ι επί της αρχής, πρωτοστάτησε στην συγκρότηση της δοτής συγκυβέρνησης Παπαδήμου, στηρίζει όλη την αντεργατική και αντικοινωνική επίθεση.

Με πιο κριτήριο και γιατί;

Καθόλου δεν υιοθετούμε τους χαρακτηρισμούς ‘’κωλοτούμπας’’ για τον Καρατζαφέρη.

Είναι χρήσιμοι μόνο στον μικρό εμφύλιο δεύτερης σημασίας μεταξύ ΛΑΟΣ και ΧΑ για την φθορά του πρώτου και την είσοδο της δεύτερης στη Βουλή, που είναι τώρα ο στόχος της.

Ο Καρατζαφέρης (ας μην ξεχνάμε ένας από τους πλουσιότερους βουλευτές) και η ακροδεξιά ευρύτερα, συμπεριφέρονται με απόλυτη ταξική συνέπεια, σε ένα δύσκολο έργο.
Από τη μια, πρέπει να έχουν επαφή με την κοινωνική δυσαρέσκεια, ώστε αυτή να μην αποχτά αριστερό αντικαπιταλιστικό πρόσημο. Σε αυτό βοηθάει το σχήμα ‘’βρίζουμε τους πολιτικούς, ακόμη και τους αστούς πολιτικούς, όχι όμως την αστική πολιτική’’.

Από την άλλη, όπως πάντα, η ακροδεξιά και ο φασισμός, πρέπει να είναι σε ρόλο ελεύθερου σκοπευτή, μαντρόσκυλου προστασίας του καπιταλιστικού συστήματος.

Το ΛΑΟΣ ουδέποτε σκοτίστηκε να επιμείνει σε τεχνοκρατικά υποκριτικά επιχειρήματα περί ‘’οικονομικής καταστροφής’’ ή ‘’κινδύνου χρεωκοπίας’’.

Επέμενε πάντα στο πολιτικό διακύβευμα: Προστασία του συστήματος, αναχαίτιση της αριστεράς ως πολιτική πρόταση ανατροπής, χτύπημα του εργατικού κινήματος.

Ας δούμε δύο πολύ χαρακτηριστικές τοποθετήσεις.

Ο Μάκης Βορίδης, πρώην γενικός γραμματέας της ΕΠΕΝ που ίδρυσε ο δικτάτορας Παπαδόπουλος μέσα από τη φυλακή και σημερινός Υπουργός Μεταφορών, έλεγε τον Νοέμβρη του 2010:

‘’Η Αριστερά, πολιτικά κερδισμένη, θα αισθανθεί υποχρέωσή της την αύξηση της έντασης για να ανατραπεί η «μνημονιακή» πολιτική. Κινητοποιήσεις, ακτιβισμοί, καταλήψεις κ.λπ. Η κυβέρνηση απέναντι σε αυτό έχει μία υποχρέωση: να προστατέψει την κοινωνία, τους πολίτες, τις επιχειρήσεις, την παραγωγική δραστηριότητα. Η Ελλάδα δεν θα διαλυθεί γιατί κάποιοι θέλουν να ζήσουν την επαναστατική τους φαντασίωση. Και εμείς, ως ΛΑ.Ο.Σ., θα διεκδικήσουμε, θα απαιτήσουμε, θα πιέσουμε την κυβέρνηση για την διατήρηση της ευταξίας και της νομιμότητας.’’ (Η Νέα Δημοκρατία «γιγάντωσε» την Αριστερά
Συνέντευξη του Μάκη Βορίδη στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος»)

Τα δικά μας σχόλια περιττεύουν εδώ. Απλά βρίσκουμε μια ακόμη ευκαιρία να συγχαρούμε το ΠΑΣΟΚ που περιμάζεψε ένα τυπικό φασίστα, προστάτη των επιχειρηματιών και εχθρό του λαού.

Και όταν ο στόχος που είχε τεθεί επετεύχθη με τη συγκρότηση της κυβέρνησης των τραπεζιτών και της ΕΕ, να πως συνοψίζει τα πράγματα ο Πρόεδρος του ΛΑΟΣ:

‘’Αυτό το οποίο τόνισα χθες στην συνάντησή μου με τους εκπροσώπους της τρόικα είναι πως έτσι όπως επιμένουν τελικά ίσως θα πρέπει να πάρουν υπογραφές από την κυρία Παπαρήγα και τον κ. Τσίπρα γιατί με την στάση τους θα κάνουν την αριστερά κυβέρνηση. Τότε οι δικές μας υπογραφές δεν θα έχουν πια καμία αξία. Είναι μια παράμετρος που δεν τους είχε θέσει ποτέ κανείς έως τώρα, πως με την στάση τους θα κάνουν κυβέρνηση την αριστερά, θα μετατρέψουν την Ελλάδα σε «Κούβα της Μεσογείου» και φυσικά δεν ομιλώ για κόμματα της αριστεράς που συμφωνούν με την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη. Τα κόμματα αυτά θα έπρεπε κατά την άποψή μου να συμμετέχουν και στην κυβέρνηση’’. (ΚΥΡΙΑ ΣΗΜΕΙΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗΣ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΛΑΟΣ κ. Γ. ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗ ΣΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΟΥ MEGA 21/11/11)

Φυσικά αυτή η επιλογή θα έχει κόστος για το ΛΑΟΣ, που ήδη καταγράφεται σε καθοδικά δημοσκοπικά ποσοστά. Η ΧΑ έρχεται ακριβώς από πίσω να περιμαζέψει ότι αποβάλλεται από τον Καρατζαφέρη. Δεν πρόκειται για ανταγωνισμό, αλλά για αλληλοκάλυψη, συγκοινωνούντα δοχεία. Όνειρο της ΧΑ να διανύσει την διαδρομή του Βορίδη: Από τις συμμορίες με τα μαχαίρια και τα τσεκούρια, στα βουλευτικά κοστούμια. Απαράλλακτες ομοιότητες. Άλλωστε ο αρχηγός της, Ν. Μιχολολιάκος, είναι και αυτός ‘’της οικογενείας’’, καθώς ήταν ‘’αρχηγός της Νεολαίας ΕΠΕΝ, κατόπιν προσωπικής εντολής του Γεώργιου Παπαδόπουλου’’, όπως περηφανεύονται.

Θα έλεγε μάλιστα κανείς, πως η ΧΑ αν και εξωκοινοβουλευτική και περιθωριακή, είναι πολύ προσεκτική στη δημαγωγία της και δεν ανοίγεται δημαγωγικά.

Ενώ κάνει λόγο για ‘’καταγγελία του Μνημονίου και όλων των δανειακών συμβάσεων που δέσμευσαν την χώρα μας’’, δεν θα βρει κανείς θέση για διαγραφή του χρέους.

Ενώ διατυπώνεται μια αόριστη θέση για ‘’αποδέσμευση από διεθνείς οργανισμούς που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά μας συμφέροντα’’, πουθενά δεν ονοματίζεται η ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Αντίθετα, διατυπώνεται η γνωστή διαφυγή: ‘’Ναι στην Ευρώπη των Εθνών, όχι στην Ευρώπη του κεφαλαίου’’. Ας μην κάνουμε πικρόχολα σχόλια εδώ

Φασισμός: ακραία αστική απάντηση στην καπιταλιστική κρίση και γέννημα της

Κάθε εκμεταλλευτική τάξη όταν κινδυνεύει, αναπτύσσει την τάση προς την απολυταρχία, το χτύπημα της δημοκρατίας, την συντριβή της ελευθερίας των εκμεταλλευόμενων.

Το φασιστικό κίνημα γέννημα των δεκαετιών 1920 και 1930, συμπύκνωσε τον διπλό φόβο του αστικού κόσμου.

Από τη μια, ο κίνδυνος από την αναρχία στην καπιταλιστική παραγωγή, τον ενδοκαπιταλιστικό ανταγωνισμό, τις καπιταλιστικές κρίσεις.

Από την άλλη, ο κίνδυνος των εργατικών κοινωνικών επαναστάσεων, με τον κύκλο που εγκαινίασαν οι μπολσεβίκοι αλλά όχι μόνο.

Στην πρώτη απειλή, ο φασισμός διατυπώνει την απάντηση της σωτηρίας, μέσα από μια περισσότερο διευθυνόμενη οικονομία και ένα καπιταλιστικό κράτος πραγματικό στρατόπεδο. Πρόκειται για την προσπάθεια να περισωθεί, με ελάχιστους και φαινομενικούς περιορισμούς, η βάση της αστικής κοινωνίας, η ατομική ιδιοκτησία της παραγωγής και η ατομική ιδιοποίηση των προϊόντων της. Είναι η αυταπάτη να παγιοποιηθεί η εκμεταλλευτική σχέση εργοδότη και εργάτη. Δεν πρόκειται για νέα μορφή οικονομίας, ούτε για νέα σχέση παραγωγής. Γίνεται μόνο προσπάθεια να καταργηθούν όλα εκείνα τα στοιχεία, που δημιουργούν κλονισμό και κίνδυνο μεταβολής της σημερινής βασικής εκμεταλλευτικής σχέσης.

Στην πολιτική απειλή του εργατικού κινήματος και της κοινωνικής επανάστασης ο φασισμός απαντά με συντριβή των ατομικών και συλλογικών ελευθεριών, κατάργηση του δικαιώματος της ελεύθερης οργάνωσης, έκφρασης, σκέψης και φυσικά του δικαιώματος του λαού να επιβάλει τη θέληση του.

Στο επίπεδο της φασιστικής ιδεολογίας, ο εθνικισμός και η ‘’ενιαία εθνότητα, χωρίς κόμματα και τάξεις’’, είναι το αναγκαίο επίστρωμα για την ουτοπία της κατάργησης της ταξικής πάλης, για την δικαιολόγηση της διάλυσης των εργατικών οργανώσεων και των επαναστατικών (αλλά και όλων, πλην φασιστικού) κομμάτων. Ο φυλετικός ρατσισμός είναι το απαραίτητο συμπλήρωμα του αστικού εθνικισμού για να λυθεί τεχνητά η αντίφαση μεταξύ των χωριστών εθνικισμών και να δικαιολογηθεί στη βάση της ανωτερότητας κάποιας ράτσας/φυλής/έθνους, το δικαίωμα να συντρίψει άλλα.

Η προσφυγή των φασιστών στα γνωστά μας και από την απριλιανή δικτατορία 1967-1973 στο τρίπτυχο ‘’πατρίς-θρησκεία-οικογένεια’’, αντανακλά την αναζήτηση ενός συνεκτικού κοσμοθεωρητικού οράματος με μια εξωιστορική επιστροφή στο παρελθόν, πίσω και από την αστική επανάσταση και τον διαφωτισμό. Η αρχαιοπρέπεια και αρχαιολατρεία (και μάλιστα στην σπαρτιατική πολεμική εκδοχή) είναι μια κλασσική έκφραση αυτών των φαντασιώσεων

Ο φασισμός ενάντια στον κομμουνισμό

Ειδικά μετά την κατάρρευση του 1989 στην Ανατολική Ευρώπη, στο πλαίσιο του λεγόμενου ‘’ιστορικού αναθεωρητισμού’’, επιχειρείται από τους αστούς ιδεολόγους η ταύτιση φασισμού και κομμουνισμού, ως ιδεολογιών νομιμοποίησης των «ολοκληρωτικών καθεστώτων».

Είναι μια τοποθέτηση αντιϊστορική.

Αξιοποιεί ωστόσο μορφολογικές ομοιότητες που σκόπιμα επινόησε ο φασισμός στα οργανωτικά και θεωρητικά του σχήματα, ως στοιχείο της πειθούς του (μαζί με τη βία φυσικά).

Εκμεταλλεύεται την αποτυχία της σοβιετικής επανάστασης, να κινηθεί στην οικοδόμηση αταξικής κομμουνιστικής κοινωνίας με ελευθερία για το λαό και την επικράτηση εκμεταλλευτικών και καταπιεστικών σχέσεων σε όλη την ανατολική Ευρώπη.

Παρ’ όλα αυτά, η ουσία δεν αλλάζει.

Ο φασισμός ήταν και είναι η ακραία επιθετική απάντηση της καπιταλιστικής τάξης πραγμάτων στον κομμουνισμό και το εργατικό κίνημα. Συντρίφτηκε κυρίως χάρη στη Σοβιετική Ένωση και τον κόκκινο στρατό των εργατών και αγροτών.

Ο Δημήτρης Γληνός, στο υπέροχο έργο του «Η ΤΡΙΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ - Η φασιστική ιδεολογία- Οι μονόλογοι του ερημίτη της Σαντορίνης», συνοψίζει εξαιρετικά εύστοχα με την γνωστή δημοτική γλώσσα του:

‘’Ο φασισμός είνε η βασική άρνηση της δημοκρατίας, ο σοσιαλισμός είνε η ολοκλήρωση της δημοκρατίας, η μετάβαση από τη φαινομενική αστική δημοκρατία στην ουσιαστική σοσιαλιστική δημοκρατία, που έχει για προϋπόθεσή της την οικονομική δημοκρατία’’.

Και ο μεγάλος διανοητής, προεκτείνοντας τη σκέψη του στο φιλοσοφικό επίπεδο, συμπληρώνει:

‘’Ο φασισμός είνε η δέσμευση του ανθρώπινου, για να διατηρηθεί η εκμετάλλεψη του υλικού,ο σοσιαλισμός είνε η ρύθμιση του υλικού για να απολυτρωθεί το ανθρώπινο μέσα στον άνθρωπο’’.

Παναγιώτης Μαυροειδής

*προσθεση yiok-yiok
Υ.Γ Στην Ελληνική Χαλυβουργία Α.Ε. δουλεύουν Έλληνες εργάτες και όχι μετανάστες... Άρα γιατί η χρυσή αυγή δεν τους στηρίζει όπως τόσα χρόνια τσίριζε πως είναι με τον Έλληνα εργάτη;;;;; Μάλλον επειδή είναι με τους Έλληνες εργοδότες και όχι με τους Έλληνες εργάτες...

Αναδημοσίευση από REDFLYPLANET.BLOGSPOT.COM

.

Αυτοί που παίρνουν όλα τα δωσίματα... ζητάνε θυσίες

Μπήκα στο site της EUROBANK για να δω γιατί χτύπησε η κάρτα μου. Όπως ήταν αναμενώμενο η κάρτα έπιασε όριο... Η είδηση όμως δεν είναι αυτή, αφού ολοένα και περισσότερες οικογένειες πιάνουν τα οικονομικά τους όρια, πολύ νωρίτερα από όσο είχαν υπολογίσει. Η είδηση ήταν ότι στην αρχική σελίδα της τράπεζας, διαφημίζεται με νταούλια και ζουρνάδες η αυξημένη κερδοφορία του τρίτου τριμήνου από τα καταστήματά της σε Ελλάδα και Βαλκάνια.
Την περίοδο δηλαδή που η κυβέρνηση των τραπεζιτών ζητά θυσίες για να σωθεί η χώρα... την περίοδο που η λαϊκή οικογένεια στέρεψε από καταθέσεις... την περίοδο που υπάρχουν 'Ελληνες που ψάχνουν στα σκουπίδια για την επιβίωση... την ίδια αυτή ώρα το χρηματιστικό κεφάλαιο κάνει πάρτυ στην υγειά των κορόϊδων.
Και έχουν το θράσος να το διαφημίζουν στη πρώτη σελίδα του ιστολογίου τους, ώστε να ανεβάσουν το πρεστίζ τους, ενόψη της συγχώνευσης EUROBANK EFG και ALPHA BANK.
Δείτε τι γράφουν:

Αποτελέσματα Γ΄ Τριμήνου 2011
 Αύξηση λειτουργικών κερδών σε €13εκ. το Γ΄ τρίμηνο, από €3εκ. το Β΄ τρίμηνο. €89εκ. καθαρά λειτουργικά κέρδη το εννεάμηνο του 2011 (-€575εκ. μετά το PSI της 21ης Ιουλίου)
 Κέρδη Νοτιοανατολικής Ευρώπης €50εκ. το εννεάμηνο του 2011, υπερδιπλάσια σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο
 Περαιτέρω περιορισμός των λειτουργικών δαπανών κατά 3,1% στο τρίμηνο και 5,9% στο εννεάμηνο του 2011
 Ενίσχυση καθαρών εσόδων προ προβλέψεων κατά 7% το Γ΄ τρίμηνο σε €346εκ.
 Μείωση καταθέσεων και το Γ΄ τρίμηνο κατά €992εκ., συνεπεία της επιδείνωσης των γενικότερων συνθηκών, που επηρέασαν αρνητικά τη διαθέσιμη ρευστότητα στην αγορά
 Τα νέα δάνεια σε καθυστέρηση παρέμειναν στα επίπεδα του Β΄ τριμήνου 2011
 Μετά τις θετικές αποφάσεις των Γενικών Συνελεύσεων των Μετόχων, η νομική συγχώνευση της Eurobank EFG με την Alpha Bank αναμένεται να λάβει τις τελικές εγκρίσεις και να ολοκληρωθεί εντός του Δεκεμβρίου

Για αυτούς που δεν πιστεύουν ή που θέλουν να διαβάσουν όλη την έκθεση...
http://www.eurobank.gr/Uploads/pdf/A%CE%94%CE%B5%CE%BB%CF%84%CE%AF%CE%BF%20%CE%A4%CF%8D%CF%80%CE%BF%CF%85%20%CE%91%CF%80%CE%BF%CF%84%CE%B5%CE%BB%CE%B5%CF%83%CE%BC%CE%AC%CF%84%CF%89%CE%BD%20%CE%B5%CE%BD%CE%BD%CE%B5%CE%B1%CE%BC%CE%AE%CE%BD%CE%BF%CF%85%202011.pdf

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΑΣΜΑ

Από το "Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου" του μεγάλου Μπέρτολτ Μπρεχτ.

.

Σαν σήμερα η έναρξη μιας μαύρης σελίδας της Ελληνικής ιστορίας: Της Ουκρανικής εκστρατείας...

Οι παπούδες του σημερινού πολιτικού συστήματος, της κοινοβουλευτικής δικτατορίας του κεφαλαίου, Βενιζέλος και Πλαστήρας μεσουρανούσαν τότε στη πολιτικοστρατιωτική σκηνή της Ελλάδας. Με ένα μίγμα εθνικισμού από την μία και πλήρους υποταγής στις ορέξεις του ιμπεριαλισμού από την άλλη, ενέπλεξαν τη χώρα μας σε μια εκστρατεία για να καταπνιγεί η σοσιαλιστική επανάσταση στο νεοσύστατο τότε κράτος των εργατών.
Ότι κάναν τότε οι παπούδες στην Κριμαία, το κάνανε οι γιοί στην Κορέα και τα εγγόνια στη Γουγκοσλαβία, στο Αφγανιστάν κλπ
Χρόνια κρατάει αυτή η κολώνια με εσάνς... αίματος. Ματωμένα τα χέρια της αστικής τάξης που με την ενδιάμεση θέση που έχει στην ιμπεριαλιστική σκακιέρα, γίνεται υπόκουο σκυλί στις εντολές των κυρίαρχων ιμπεριαλιστικών κέντρων προκειμένου να γλείψει κανένα κοκαλάκι από τη λεία.
Φοβάμαι πως αν η άρχουσα τάξη της χώρας μας (και το πολιτικό της προσωπικό) δεν πάρουν πόδι γρήγορα, θα μας ξαναμπλέξουν σε νέες ματωβαμένες περιπέτειες. Τα τύμπανα ενός πολέμου, που ίσως πάρει και παγκόσμιες διαστάσεις, ακούγονται ολοένα και πιο δυνατα. Οι κρεατομηχανές των ιμπεριαλιστών αποτελούν πιθανή διέξοδο από την νέα καπιταλιστική οικονομική κρίση.Το ξαναμοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής θα βάψουν με αίμα το αύριο. Εκτός κι αν αποφασίσουν οι λαοί να στείλουν στο διάολο και τα αφεντικά και το ανθρωποφάγο σύστημά τους.

Η Εκστρατεία στην Ουκρανία (Κριμαία)

Από το http://www.sansimera.gr/articles/382

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, με προτροπή των Γάλλων, αποστέλλει χιλιάδες έλληνες στρατιώτες στη μεσημβρινή Ρωσία (σημερινή Ουκρανία) στις αρχές του 1919, για να καταπνίξουν την επανάσταση των Μπολσεβίκων. Η επιχείρηση θα σημειώσει παταγώδη αποτυχία.

Την περίοδο εκείνη, στη Ρωσία μαινόταν ο Εμφύλιος Πόλεμος. Οι Μπολσεβίκοι είχαν υπό την κυριαρχία τους τις μεγάλες πόλεις (Πετρούπολη, Μόσχα κλπ), αλλά στην ύπαιθρο συναντούσαν ισχυρή αντίσταση από τις τσαρικές και εν γένει αντικομμουνιστικές δυνάμεις. Οι μεγάλες χώρες της Δύσης βρήκαν τότε την ευκαιρία να επέμβουν στο πλευρό των αντεπαναστατών, έχοντας ξεμπερδέψει από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Στην περιοχή της Ουκρανίας, που μας αφορά, η κατάσταση ήταν αρκετά περίπλοκη. Ουκρανοί εθνικιστές, οπαδοί του Τσάρου, τοπικοί οπλαρχηγοί, στρατηγοί και πρίγκιπες με προσωπικές πολιτικές φιλοδοξίες, ένοπλες οργανώσεις, πολιτικοί και στρατιωτικοί σχηματισμοί των Μπολσεβίκων δημιουργούσαν μια κατάσταση γενικευμένης σύγχυσης. Μέτωπο δεν υπήρχε, ούτε κανείς γνώριζε ποιος είναι ακριβώς ο εχθρός.

Οι γαλλικές δυνάμεις ήταν παρούσες στην περιοχή από τις 5 Δεκεμβρίου του 1918. Ο γάλλος πρωθυπουργός Κλεμανσώ ζήτησε από τον ομόλογό του Ελευθέριο Βενιζέλο τη συμμετοχή ελληνικών δυνάμεων στις επιχειρήσεις, με αντάλλαγμα την ευμενή στάση της χώρας του υπέρ των εθνικών διεκδικήσεων σε Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία στη Διάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων. Ο Βενιζέλος ζύγισε την κατάσταση, καθώς στις περιοχές αυτές υπήρχε ισχυρή ελληνική παρουσία και προβλέψιμος ο κίνδυνος αντεκδικήσεων από τους Μπολσεβίκους, και απάντησε θετικά στο αίτημα του Κλεμανσώ.

Την αποστολή θα έφερνε σε πέρας το Α' Σώμα Στρατού υπό τη διοίκηση του υποστράτηγου Κωνσταντίνου Νίδερ, που μόλις είχε ολοκληρώσει την αποστολή αποκατάστασης της ελληνικής κυριαρχίας στην Ανατολική Μακεδονία. Η μεταφορά των ελληνικών δυνάμεων (2η και 13η Μεραρχία) άρχισε στις 2 Ιανουαρίου 1919, ενώ η 1η Μεραρχία παρέμεινε στην Καβάλα αναμένοντας διαταγές.

Οι πρώτοι έλληνες στρατιώτες άρχισαν να αποβιβάζονται στην Οδησσό στις 7 Ιανουαρίου και στο επόμενο διάστημα το εκστρατευτικό σώμα αριθμούσαν 23.551 άνδρες. Ανάμεσα στους διοικητές των μονάδων γνωστοί στρατιωτικοί, με σημαντικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας αργότερα, όπως ο συνταγματάρχης Αλέξανδρος Οθωναίος (επιτελάρχης του Α' Σώματος Στρατού) και οι αντισυνταγματάρχες Γεώργιος Κονδύλης (διοικητής του 3ου Συντάγματος Πεζικού) και Νικόλαος Πλαστήρας (διοικητής του 5/42 Συντάγματος Ευζώνων).

Οι ελληνικές δυνάμεις τέθηκαν αμέσως υπό τη διοίκηση της Α' Συμμαχικής ομάδας μεραρχιών, δυνάμεως 70.000 ανδρών, την οποία διοικούσε ο γάλλος στρατηγός Ντ' Ανσέλμ. Οι Έλληνες ήταν το πιο αξιόμαχο τμήμα της συμμαχικής δύναμης, καθώς οι γάλλοι στρατιώτες ήταν εμφανώς καταπονημένοι από την περιπέτεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και πολλοί από αυτούς έβλεπαν με συμπάθεια το κομμουνιστικό καθεστώς του Λένιν. Κλήθηκαν, όμως, να συμμετάσχουν σ' έναν πόλεμο σκοπιμότητας, «αδικαιολόγητο και πρόχειρα προετοιμασμένο», σύμφωνα με μεγάλη μερίδα ιστορικών.

Εναντίον του συμμαχικού εκστρατευτικού σώματος, οι Σοβιετικοί διέθεσαν τρεις στρατιές, με δύναμη 217.000 ανδρών. Ο στρατός αυτός, αφού συνέτριψε το ουκρανικό αυτονομιστικό κίνημα τον Ιανουάριο του 1919, στράφηκε στη συνέχεια κατά των Συμμάχων στην Οδησσό και την Κριμαία. Με τη συντριπτική του υπεροχή τους ανάγκασε σε μάχες οπισθοφυλακών, στις οποίες οι ελληνικές δυνάμεις διακρίθηκαν για την αυταπάρνηση και την πειθαρχία τους.

Η πρώτη μάχη με την εμπλοκή ελληνικών δυνάμεων δόθηκε στις 25 Φεβρουαρίου, όταν το 1ο Σύνταγμα Πεζικού υπό τον αντισυνταγματάρχη Νικόλαο Ρόκα, απελευθέρωσε τη φρουρά της Χερσώνας, την οποία πολιορκούσε ο Κόκκινος Στρατός. Στη συνέχεια, οι έλληνες στρατιώτες έλαβαν μέρος σε πολλές μάχες, έως τις 20 Μαρτίου 1919, όταν έπειτα από απόφαση των συμμάχων δόθηκε εντολή για το τέλος της εκστρατείας και την εκκένωση της Οδησσού.

Οι ελληνικές μονάδες υποχώρησαν με υποδειγματική τάξη και παρατάχθηκαν στη δυτική όχθη του ποταμού Δνείστερου για να υπερασπίσουν την περιοχή της Βεσσαραβίας (σημερινή Μολδαβία) από τις επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού. Στην περιοχή της Κριμαίας παρέμεινε έως τις 14 Απριλίου 1919 το 2ο Σύνταγμα Πεζικού, όπου αντιμετώπισε αλλεπάλληλες επιθέσεις του Κόκκινου Στρατού και κατέστειλε την εξέγερση των εργατών της Σεβαστούπολης, ενισχυμένους με γάλλους ναύτες, οι οποίοι είχαν στασιάσει. Τον Ιούνιο του 1919 το Α' Σώμα Στρατού προωθήθηκε στη Σμύρνη, όπου ο ελληνικός στρατός επιχειρούσε από τον Μάιο. Οι συνολικές απώλειες του ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στη μεσημβρινή Ρωσία ανήλθαν σε 398 νεκρούς και 657 τραυματίες.

Η επιλογή του Ελευθέριου Βενιζέλου για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην εκστρατεία της Ουκρανίας δεν δικαιώθηκε από τα πράγματα. Οι εθνικές διεκδικήσεις σε Ανατολική Θράκη και Μικρά Ασία δεν ευοδώθηκαν, αφού μεσολάβησε η Μικρασιατική Καταστροφή, ενώ κόστισε βαρύτατα στις ελληνικές κοινότητες της νότιας Ρωσίας, που θεωρήθηκαν αμφίβολης νομιμοφροσύνης από τις σοβιετικές αρχές και πολλά μέλη της αναγκάσθηκαν να καταφύγουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα.

.

Η αλήθεια για τα ευρωπαϊκά προγράμματα

ΟΛΑ ΤΑ ΠΟΥΛΑΝ-ΟΛΑ ΤΑ ΣΦΑΖΟΥΝ-ΟΛΑ ΤΑ ΜΑΧΑΙΡΩΝΟΥΝ

Οι προπαγανδιστές των ευρωπρογραμμάτων και του ευρωμονονόδρομου από το νομό Λασιθίου, μαζί με ένα περίεργο τύπο με ιδεολογία ευρωλιγούρη-εθνικοτσολιά-αντικομμουνιστή, ο οποίος προσφάτως προήχθη σε υπουργό από την κυβέρνηση των τραπεζιτών.
ΦΤΟΥ ΣΑΣ να μη σας ματιάξουμε...

ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΜΕΝΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ

Πολλά ακούγονται για το ρόλο των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων, λέγοντας μάλιστα ότι με τα χρήματα αυτά θα βγούμε από την κρίση, θα μειωθεί η ανεργία, θα συγκλίνουμε οικονομικά, θα πετύχουμε την κοινωνική συνοχή και θα μειώσουμε τις κοινωνικές ανισότητες. Δήμαρχοι, περιφερειάρχες, βουλευτές και διάφοροι άλλοι προκειμένου να δικαιολογήσουν τις περικοπές στους ΟΤΑ (ΚΑΠ, SATA, κ.λ.π.) από κυβέρνηση – ΕΕ δε διστάζουν να παραπληροφορούν ότι τα προγράμματα της ΕΕ οδηγούν στην ανάπτυξη. Είναι όμως απόλυτα βέβαιο ότι παρόμοιου είδους κονδύλια (ΜΟΠ, Κ.Π.Σ., κ.λ.π.) από το 1980 μέχρι σήμερα ποτέ δε συνέβαλαν στη βελτίωση της θέσης των εργαζομένων, ποτέ δεν έπαιξαν κάποιο θετικό ρόλο για την πραγματική ανάπτυξη προς όφελος του λαού και του τόπου.
Ποια είναι η αλήθεια γι’ αυτά τα κονδύλια ;

Πρώτον: Τα κονδύλια που κατανέμονται μέσω του ΕΣΠΑ δεν είναι λεφτά που ανήκουν στην Κομισιόν και στα επιτελεία. Είναι λεφτά των λαών – δικά μας, του ελληνικού - που εισπράττει η ΕΕ από εισφορές και παρακρατήσεις και τα χρησιμοποιεί συμβάλλοντας στην ανακατανομή πόρων, υπέρ συγκεκριμένων ομάδων της οικονομικής ολιγαρχίας. Υπέρ αυτών, δηλαδή, που στο όνομα των επενδύσεων κατασπαράσσουν τα κονδύλια αυτά.

Δεύτερον: Η αρχή για τις χρηματοδοτήσεις του ΕΣΠΑ είναι μία και μοναδική: Στόχο έχουν να διαμορφώνουν συνθήκες, ώστε η οικονομική ολιγαρχία να εξασφαλίζει για μεγάλες χρονικές περιόδους υπερκέρδη. Οι επενδύσεις πρέπει να είναι «συμφέρουσες», «αποδοτικές», «ανταγωνιστικές» και, πάντως, κερδοφόρες, κάτι που σημαίνει ότι η επιλογή τους δε γίνεται με κριτήριο τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, αλλά με βάση τον καταμερισμό που γίνεται στα πλαίσια των ανταγωνιστικών σχέσεων, όπως διαμορφώνονται στην ΕΕ, αλλά και της ΕΕ με τις άλλες καπιταλιστικές μητροπόλεις, κ.λ.π. Για παράδειγμα, τι εξυπηρετεί το πολυδιαφημιζόμενο πρόγραμμα JESSICA που αποτελεί – όπως λένε - έναν κοινοτικό χρηματοδοτικό μηχανισμό για τη στήριξη επενδυτικών προγραμμάτων και έργων αστικής ανάπτυξης. Τα 258.000.000 € που προβλέπει να δοθούν θα χρηματοδοτήσουν έργα ΣΔΙΤ, τα οποία θα αναγκαστεί να πληρώνει στη συνέχεια ο λαός και για τη χρήση. Δηλαδή, εξασφαλίζει «ζεστό» χρήμα στις επιχειρήσεις για «πράσινες» μπίζνες σε έργα αστικής ανάπτυξης (αναπλάσεων, ενέργειας, διαχείρισης αποβλήτων, έργων υδροδότησης κ.ά.). Κι όπως είχε δηλώσει η πρώην υπουργός Περιβάλλοντος Τ. Μπιρμπίλη, η αξιοποίηση της πρωτοβουλίας JESSICA «μπορεί να λειτουργήσει καταλυτικά στην αναγκαία συνεργασία τοπικών φορέων και ιδιωτών». Το ερώτημα που τίθεται και μάλιστα σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης είναι γιατί αποκλείονται επενδύσεις που θα στηρίξουν την αγροτική παραγωγή, θα ενισχύσουν την ορθολογική αξιοποίηση των πλουτοπαραγωγικών πηγών, ή θα συμβάλουν στην ανάπτυξη κλάδων υψηλής προστιθέμενης αξίας για τη χώρα. Η απάντηση απλή : Διότι δεν εξασφαλίζουν κέρδη για την ολιγαρχία τέτοιες επενδύσεις.

Τρίτον: Βασική προϋπόθεση για την εκταμίευση των πόρων του ΕΣΠΑ είναι πως «...εξασφαλίζει ότι η συνδρομή από τα Ταμεία συμβαδίζει με τις κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές για τη συνοχή και προσδιορίζει το σύνδεσμο μεταξύ των κοινοτικών προτεραιοτήτων, αφενός, και του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, αφετέρου». Άρα, βασική προϋπόθεση για την ενεργοποίηση των χρηματοδοτήσεων του ΕΣΠΑ είναι ότι πρέπει να κινούνται μέσα στα πλαίσια της Στρατηγικής της Λισσαβόνας και των Μνημονίων δηλαδή, στη λήψη μέτρων για χαμηλότερα μεροκάματα, για ακόμα πιο ελαστικές μορφές απασχόλησης, για μείωση των δαπανών κοινωνικού χαρακτήρα, για κατάργηση των συντάξεων, αύξηση των άμεσων και έμμεσων φόρων, κ.λπ.
Παραδίδονται ολόκληρα κομμάτια στο ιδιωτικό και τραπεζικό κεφάλαιο, μέσω της αξιοποίησης χρηματοδοτικών εργαλείων, που στόχο έχουν με το πρόσχημα των αναπλάσεων να κερδοσκοπήσουν πάνω σε δημόσια γη.

Η ανεργία, η φτώχεια, η ανασφάλεια για το αύριο, η αδυναμία πρόσβασης σε υπηρεσίες Υγείας, Πρόνοιας, άθλησης, ψυχαγωγίας, είναι αυτά που βασανίζουν τα λαϊκά στρώματα. Αλλά γι' αυτά δεν έχει να μας πουν πολλά οι Περιφερειάρχες και οι Δήμαρχοι.
Σε ένα ακόμα βήμα στην κατεύθυνση του ξεπουλήματος της δημοτικής ακίνητης περιουσίας έχουν προχωρήσει κυβέρνηση και ΚΕΔΕ (πρώην ΚΕΔΚΕ). Εκπόνησε μελέτη που καταγράφει συνολικά τα ακίνητα των δήμων, ώστε αυτά να αξιοποιηθούν, ανάμεσα σε άλλα, για μια σειρά από επιχειρηματικές και εμπορικές δραστηριότητες. Μάλιστα, για την προσέλκυση του ιδιωτικού κεφαλαίου στην υπόθεση της «αξιοποίησης» προτείνεται η σύμπραξη με τον ιδιωτικό τομέα και τη σύσταση ανωνύμων εταιρειών, αλλά και η αναζήτηση σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Το έργο της καταγραφής της δημοτικής ακίνητης περιουσίας με την προγραμματική σύμβαση του υπουργείου Εσωτερικών με την ΚΕΔΕ και την Ελληνική Εταιρεία Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ), είχε προϋπολογισμό 150.000 ευρώ. Συγκεκριμένα, στο αντικείμενο του έργου της προγραμματικής σύμβασης περιλαμβάνονται: Μελέτη αξιοποίησης σύγχρονων χρηματοδοτικών εργαλείων και νέων κοινοτικών πρωτοβουλιών, όπως το JESSICA, το οποίο μέσω της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων χρηματοδοτεί πολεοδομικές παρεμβάσεις. Προτάσεις και καλές πρακτικές συνεργίας αξιοποίησης ακίνητης περιουσίας δήμων και ΣΔΙΤ.
Σε κάθε περίπτωση, το ιδιωτικό κεφάλαιο θα μπορεί να έχει στο πιάτο όλους τους πιθανούς στόχους εκμετάλλευσης για την αύξηση της κερδοφορίας του. Η μελέτη αφορούσε τους δήμους με πληθυσμό πάνω από 5.000 κατοίκους, που προφανώς διαθέτουν μεγαλύτερη ικανότητα απόδοσης κερδών απ' ό,τι μικρότεροι δήμοι και κοινότητες.
Η εν λόγω μελέτη «έρχεται» να προστεθεί στο ισχύον νομοθετικό πλαίσιο που επιτρέπει το ξεπούλημα της ακίνητης περιουσίας και συμφωνούν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ, ηγεσίας της ΚΕΔΕ. Πρώτα ήταν οι Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), οι οποίες αποτελούν μια μορφή μακρόχρονης συνεργασίας των δύο πλευρών με σκοπό το σχεδιασμό, την υλοποίηση και τη λειτουργία δημοτικών έργων ή και υπηρεσιών.
Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις των φορέων που μετέχουν στην προγραμματική σύμβαση, «η δημοτική ακίνητη περιουσία μπορεί να αξιοποιηθεί προς πολλές κατευθύνσεις. Η ευρωπαϊκή εμπειρία προσφέρει μεγάλη ποικιλία υπηρεσιών που μπορούν να αξιοποιήσουν τα πλεονεκτήματα της ακίνητης περιουσίας». Τέτοιες υπηρεσίες είναι: Διοικητικές υπηρεσίες, Κοινωνικές υπηρεσίες, Στέγαση συμβουλευτικών υπηρεσιών, Κοινωνική κατοικία, Ακίνητη περιουσία (γη και κτίρια) για επιχειρηματικές δραστηριότητες, Νοσοκομεία και υγειονομικές περιουσίες, Πολιτιστικά κέντρα. Αθλητικά κέντρα, Δημόσια πάρκα και χώροι πρασίνου, Νεκροταφεία, Σφαγεία, Αγορές (υπαίθριες και κλειστές).
Η μελέτη αναφέρει : «Οι ΣΔΙΤ αποτελούν μορφές συνεργασίας που αποσκοπούν στην εξασφάλιση της χρηματοδότησης, της κατασκευής, της συντήρησης ή και της λειτουργίας μιας υποδομής ή στην παροχή μιας υπηρεσίας, σε διάφορους τομείς της οικονομίας.

Όπως καταλαβαίνετε, έπετε σκληρή αντιπαράθεση εντός και εκτός Δημοτικού Συμβουλίου.
Η Λαϊκή Συσπείρωση δεν θα αφήσει τη νέα πρόκληση αναπάντητη. Δεν θα αφήσουμε κομματια της Δημοτικής περιουσίας που φτιάχτηκαν με λεφτά του λαού και ανήκουν στην Αγιονικολιώτικη κοινωνία, να ιδιωτικοποιηθούν και να γίνουν βορά σε κερδοσκόπους. Ο Δήμαρχος κύριος Κουνενάκης δεν πήρε διδάγματα, από την προσπάθεια του να ιδιωτικοποιήσει την καθαριότητα.
Συνεχίζει να γίνεται ο προπαγανδιστής και θιασώτης του "Δήμου επιχείρηση" και του "Δημότη πελάτη". Θα μας βρει μπροστά του...

«Ελεύθερο ωράριο» σκλαβιάς των εργαζομένων και αφανισμού των μικρομεσαίων

«Ελεύθερο» είναι το ωράριο καταστημάτων όλο το 24ωρο και όλες τις ημέρες της εβδομάδας στην Ιταλία! Πρόκειται για ένα από τα κύρια μέτρα της «απελευθέρωση της αγοράς», που εγκρίθηκε από την «κυβέρνηση τεχνοκρατών» υπό τον Μάριο Μόντι και το οποίο τέθηκε σε ισχύ από 1.1. 2012. Προφανώς δεν είναι τόσο τεχνοκράτες όσο νεροκουβαλητές του μεγάλου κεφαλαίου.


Το «ελεύθερο ωράριο» είναι το όνειρο κάθε ισχυρού έμπορα καπιταλιστή που επιδιώκει να εξοντώσει τους πιο αδύναμους. Όχι να νικήσει στον ανταγωνισμό με τους ίδιους όρους αλλά ανατρέποντας τους όρους με διοικητικές και κυβερνητικές αποφάσεις σε βάρος των αδυνάτων. Και όλοι ξέρουμε ότι στη προκειμένη περίπτωση αδύνατοι είναι οι μικρομεσαίοι που μπαίνουν πλέον στην μηχανή του κιμά για να γίνουν τροφή για τα μονοπώλια, στο όνομα του ξεπεράσματος της κρίσης βεβαίως, βεβαίως!


Πανηγυρίζουν και οι εδώ μονοπωλητές των πολυκαταστημάτων που αναμένουν το ίδιο μέτρο «απελευθέρωσης» ώστε να εξοντώσουν τους μικρομεσαίους!

Στο λεγόμενο «ελεύθερο ωράριο» κανέναν από τους θιασώτες της «απελευθέρωσης» δεν απασχολούν οι παρακάτω αρνητικές συνέπειες:
-Θα αφανιστούν χιλιάδες μικρομεσαίες.
-Θα χαθούν δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας.
-Θα ενταθούν οι μορφές μερικής απασχόλησης.
-Θα μειωθεί γενικά και ειδικά το εργατικό εισόδημα.
-Για τους εργαζόμενους δεν θα υπάρχει Κυριακή, αργία, μέρα και νύχτα εκτός αν θέλουν να γίνουν άνεργοι.
-Θα μονοπωληθεί θα αγορά και θα μετατραπούν οι καταναλωτές σε ομήρους των μονοπωλίων που θα βάζουν όποιες τιμές θέλουν χωρίς ανταγωνισμό.
-Θα αυξηθεί κατακόρυφα το λειτουργικό κόστος των επιχειρήσεων που θα επιμηκύνουν το ωράριο και θα το επιρρίψουν στις τιμές δηλαδή στους καταναλωτές με συνέπεια την αντίστοιχη μείωση του όγκου κατανάλωσης.
-Θα αυξηθεί το κόστος ασφάλειας των καταστημάτων.
-Θα ανατραπούν προς το χειρότερο οι όροι διαβίωσης των μικρών εμπόρων και των εργαζομένων καθώς και των οικογενειών τους αφού θα εργάζονται πολλές ώρες θυσιάζοντας πολλές οικογενειακές και κοινωνικές δραστηριότητες απαραίτητες για την αποκατάσταση των εργασιακών τους δυνάμεων και της οικογενειακής ζωής.


Από την επιμήκυνση δεν αυξάνει ούτε το διαθέσιμο εισόδημα των μικρομεσαίων και των καταναλωτών, ούτε ο τζίρος της αγοράς. Απλώς μεταφέρονται σε λίγες επιχειρήσεις.



Φυσικά ο ΣΕΛΠΕ όργανο των μεγάλων πολυκαταστημάτων και των εμπορικών κέντρων, χειροκρότησε την ιταλική απελευθέρωση και ζήτησε άμεσα την εφαρμογή της ίδιας πολιτικής και εδώ!


Όλα τα παραπάνω ισχύουν και για τα φαρμακεία τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να παραδώσει σε φαρμακευτικά μονοπώλια τύπου σούπερ μάρκετ φαρμάκων και για τα βενζινάδικα που θέλουν να παραδοθούν άνευ όρων στις πολυεθνικές των καυσίμων.


Η μάχη συμφερόντων γύρω από το ωράριο


Το ζήτημα «ωράριο λειτουργίας των εμπορικών καταστημάτων» βρίσκεται από το 1970 στο επίκεντρο μιας ισχυρής σύγκρουσης συμφερόντων, στην οποία εμπλέκονται κατά κύριο λόγο οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις, οι μεγάλες επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι, το κράτος, οι καταναλωτές κ.ά.


Οι αντιπαραθέσεις γύρω από το ωράριο είναι πάντα μάχη συμφερόντων. Μάχη μεταξύ των μονοπωλιακών μεγαλεμπορικών επιχειρήσεων που προσδοκούν από την απελευθέρωση να εξοντώσουν τους μικρούς και αδύναμους ανταγωνιστές τους και του μικρού και αδύναμου κεφαλαίου από την άλλη που προσπαθεί να επιβιώσει στο υφιστάμενο πλαίσιο ωραρίου. Στη μάχη μπλέκονται οι καταναλωτές που επιφανειακά ευνοούνται αλλά στην πραγματικότητα θα πληρώσουν ακριβά τόσο την μονοπώληση όσο και την αύξηση του λειτουργικού κόστους. Όσο για τους εργαζόμενους για κάθε νέα θέση εργασίας στα μεγαλεμπορικά καταστήματα θα χάνουν τρεις στο κλασικό εμπόριο της αγοράς.


Θα πρέπει να σημειώσουμε ότι η κοινωνία θα μπορούσε -εν δυνάμει- να κερδίσει από τη συγκέντρωση και συγκεντροποίηση του εμπορικού κεφαλαίου και την παραγωγικότητα της εργασίας, αν τα οφέλη από τις οικονομίες κλίμακας τα καρπώνονταν οι καταναλωτές (πτώση τιμών, μεταφορά πόρων σε παραγωγικές εργασίες και στις υπηρεσίες). Δυστυχώς, στον καπιταλισμό η συγκέντρωση τους εμπορίου είναι αντιστρόφως ανάλογη των κοινωνικών ωφελειών και ευθέως ανάλογη των κερδών του κεφαλαίου σε βάρος της κοινωνίας. Ούτε ένα ευρώ από τα κέρδη τους δεν ανήκει στην κοινωνία.


Η αντιπαράθεση γίνεται γιατί το «ελεύθερο ωράριο» ανατρέπει την ίση επιχειρηματική βάση στους όρους ανταγωνισμού και εισάγει έναν ανταγωνισμό που στηρίζεται στη βιολογική και οικονομική αντοχή των μικρών. Με την εξάντληση αυτών των αντοχών, οι μεγάλες επιχειρήσεις μπορούν πλέον να συγκεντρώνουν ανενόχλητα το τζίρο της αγοράς.


Το «Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο των ΜΜΕ» για το ωράριο


«Η απελευθέρωση του ωραρίου των λιανεμπορικών καταστημάτων φαίνεται να επιταχύνει τη μείωση του μεριδίου της αγοράς των ΜΜΕ, ελαττώνοντας την κερδοφορία τους (το κόστος αυξάνει περισσότερο από τις πωλήσεις). Οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι πιο ικανές να εκμεταλλευτούν το συνεχές ωράριο, αφού και είναι σε θέση να προσλάβουν εργαζόμενους μερικής απασχόλησης και να οργανώσουν εναλλαγές βάρδιας. Τα μικρά καταστήματα δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν έναν επιπλέον εργαζόμενο και ειδικότερα τα μικρά εξειδικευμένα μαγαζιά δεν είναι σε θέση να προσλάβουν φθηνό ανειδίκευτο προσωπικό μερικής απασχόλησης, αφού η σωστή εξυπηρέτηση πελατών απαιτεί ένα συγκεκριμένο βαθμό εμπειρίας».
(Έκτη Έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις ΜΜΕ, 2000, σελ.8).

Το παραπάνω κείμενο φυσικά έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την επίσημη πολιτική που προωθεί με ένταση η ΕΕ αλλά έχει την αξία του γιατί φανερώνει ότι τα πραγματικά προβλήματα φτάνουν μέχρι εκεί.

Ωράριο δια πάσα νόσο…

Τα συμφέροντα που απαιτούν ωράριο 24 ωρών, 7 μέρες τη βδομάδα, όλο το χρόνο» έχουν και τα… επιχειρήματά τους. Ούτε λίγο ούτε πολύ μας λένε ότι η κοινωνία θα ευημερήσει και τα προβλήματα φτώχειας και κρίσης θα λυθούν με την απελευθέρωση του ωραρίου! Ας παρακολουθήσουμε τα απίστευτα επιχειρήματά τους και το «δούλεμα» που επιχειρείται σε βάρος της νοημοσύνης μας.
• Θα αυξηθεί ο τζίρος των καταστημάτων. Ξαφνικά οι καταναλωτές θα αποκτήσουν εισόδημα για κατανάλωση!
• Θα υπάρξει υγιής ανταγωνισμός. Επί 24 ώρες θα διεξάγεται… υγιής ανταγωνισμός σε βιολογική και όχι επιχειρηματική βάση!!!
• Θα υπάρξει μείωση τιμών. Εδώ πετυχαίνουν διάνα. Θα ισχύσει μια ανατρεπτική αριθμητική που λέει ότι όσο περισσότερες ώρες εργάζεται το εμπόριο για την εξυπηρέτηση των καταναλωτών, τόσο θα μειώνεται το κόστος λειτουργίας του και άρα θα… πέφτουν οι τιμές!
• Οι επιχειρήσεις θα έχουν περισσότερη δουλειά. Ναι, θα απλώσουν την ίδια δουλειά των 45 - 50 εβδομαδιαίων ωρών που αντικειμενικά επαρκούν σήμερα σε 168 ώρες και έτσι θα… έχουν δουλειά!
• Θα δουλέψουν οι μικρές επιχειρήσεις που τώρα εμποδίζονται από το… μικρό ωράριο. Αυτό που εμποδίζει τον τζίρο είναι η φτώχεια των εισοδημάτων όχι οι ώρες.
• Θα αυξηθεί η απασχόληση. Τρεις θα απολύονται ένας θα προλαμβάνεται. Ούτε η τρόικα να ήταν!
• Αυξάνεται η παραγωγικότητα του εμπορίου. Είναι πρωτοφανής και παγκόσμια πρωτοτυπία. Αυξάνουμε τις ώρες εργασίας για τον ίδιο όγκο έργου, αυξάνουμε τα λειτουργικά του έξοδα και στο τέλος γελοιοποιούμε όλους τους οικονομολόγους πετυχαίνοντας αύξηση της παραγωγικότητας!
• Θα παίζουν όλοι στο ίδιο γήπεδο με τους ίδιους όρους. Ακριβώς!!! Μόνο που οι όροι θα είναι των 5-6 υπεραγορών.

• Εξυπηρετείται ο καταναλωτής. Ο καταναλωτής, λένε, θέλει ανοικτά τα καταστήματα 24 ώρες το 24ωρο. Μόλις, όμως, του πουν αν προτιμάει να πληρώνει αυτός (ποιος άλλος;;;) το κόστος της διεύρυνσης, που στο τέλος οδηγεί στη μονοπώληση, τότε να δουν τι απάντηση θα πάρουν.
• Θα αναβαθμισθεί το εμπόριο! Άγνωστη η τεκμηρίωση του επιχειρήματος. Μάλλον πρόκειται για ιδεοληψία.

Ας είναι ειλικρινείς αυτοί που προωθούν την «απελευθέρωση». Τα κέρδη θέλουν, όχι να γιατρέψουν την αγορά και την οικονομία από την κρίση με την απελευθέρωση του ωραρίου. Φοβάμαι όμως πολύ ότι οκ. Παπαδήμος αυτούς θα ακούσει.

Αναδημοσίευση από http://aristeripolitiki.blogspot.com/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Πάγια θέση της Λαϊκής Συσπείρωσης (όχι μόνο σε συνθήκες κρίσης), είναι ότι όλοι οι εκλεγμένοι, πρέπει να προσφέρουν αμισθί τις υπηρεσίες τους. Αυτό κάνουν οι εκλεγμένοι κομμουνιστές. Το σύνολο των αποζημιώσεων και όποια άλλα οικονομικά οφέλη από τη συμμετοχή τους σε δημόσιες θέσεις αποδίδονται στο κομμουνιστικό κόμμα. Αυτό αφορά τους πάντες: βουλευτές, δημάρχους μέχρι τον τελευταίο δημοτικό σύμβουλο.

Οι εκλεγμένοι της Λαϊκής Συσπείρωσης στον Άγιο Νικόλαο, δεν είναι μέλη του Κ.Κ.Ε. Παρόλα αυτά συμφωνώντας απόλυτα με την εθελοντική και πολιτική φύση της συμμετοχής μας στα δημοτικά πράγματα, προχωρούμε σε μια απόλυτα ξεκάθαρη δημόσια δήλωση: Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι Χατζηδάκης Βασίλης, Δατσέρης Γιάννης, Πιταροκοίλης Κωστής, θα καταβάλλουμε το σύνολο της αποζημίωσής μας σε δομές και δράσεις που θα δημοσιοποιήσουμε μόλις μας ανακοινώσουν την «αποζημίωση» (όπως την αναφέρουν) από τη συμμετοχή μας στα Δημοτικά Συμβούλια.

Ξέρουμε ότι αυτές οι ενισχύσεις, όπου θα δοθούν δεν θα λύσουν τα προβλήματα. Αποτελεί μια συμβολική κίνηση αλληλεγγύης η οποία δεν πρέπει να μείνει εκεί. Η δράση του Λαού θα φέρει την πραγματική λύση των προβλημάτων. Αυτή την πάλη θέλουμε να πυροδοτήσουμε. Για αυτό θα κριθούμε.

Ότι ποιο αισιόδοξο κρατήσαμε από το 2011

Σας παρουσιάζω μια σειρά από φωτογραφίες που τράβηξα από τη συναυλία συμπαράστασης στους εργαζόμενους στην Ελληνική Χαλυβουργία.
Η συναυλία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 21/12, στις 6 το απόγευμα, μπροστά στην πύλη της Ελληνικής Χαλυβουργίας στον Ασπροπύργο, με τους Βασίλη Παπακωνσταντίνου, Διονύση Τσακνή, Μίλτο Πασχαλίδη, Κίτρινα Ποδήλατα.

ΑΠΟ ΤΟ http://www.aformi.gr/

ΝΙΚΗ ΣΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ

ΝΙΚΗ ΛΑΪΚΗ
.

Αφιερωμένο εξαιρετικά...

ΓΙΑ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΜΟΝΟ

............

Ποιά θα είναι η έκπληξη αυτής της πρωτοχρονιάς;

Που κρύβονται όλοι αυτοί που έλεγαν πως με τη μετοχοποίηση και ιδιωτικοποίηση της Δ.Ε.Η. θα είχαμε φτηνότερες και ποιοτικότερες υπηρεσίες για το λαό;;;

Που κρύβεστε ρεεεεεεεεεεεεεεεε

.

Το πρωτοχρονιάτικο διήγημα του Ρωμύλου

Η μεγαλύτερη πολιτική συμμορία όλων των εποχών.

Ωραία εφεύρεση ο ύπνος-λες τώρα, κύριε Ξερόλα, να μην γνωρίζω, ότι πρόκειται για μια φυσική κατάσταση;-μόνο που τις περισσότερες φορές συνοδεύεται από όνειρα, ενίοτε δε από εφιάλτες. Λένε τώρα οι ειδικοί, ότι τα όνειρα διαρκούν λίγα μόνο δευτερόλεπτα πριν την αφύπνιση. Γι αυτό άλλωστε και οι περισσότεροι τα θυμούνται και μετά ανατρέχουν στους διάφορους ‘ονειροκρίτες’-άλλη πατέντα και τούτη για να τα οικονομάνε οι ‘ξύπνιοι’ απ’ αυτούς που ‘κοιμούνται’.

Να σας δώκω ένα παράδειγμα προκειμένου να τεκμηριώσω την άποψή μου. Είναι γνωστό ότι παλιότερα εκτός από το ‘υγρό πυρ’, συνέδεσα τη ζωή μου και με αρκετές υπάρξεις από το λεγόμενο ‘ασθενές’ φύλο. Τώρα θα μου πεις.’ Τότε, ρε άνθρωπε, είχες όλα τα δόντια στη θέση τους’. Για τότε μιλάω και μη με αποπροσανατολίζεις. Ποτέ πάντως δεν είδα όνειρο σχετικό με θηλυκές υπάρξεις, μόνο κάτι αηδίες μ’ απασχολούν, όπως η χθεσινοβραδινή.

Είχα φάει που λέτε τα κιοφτεδάκια μου, το τζατζικάκι μου. τη σαλάτα μου, έκαψα κι ένα τσιγάρο όσο η απόσταση Μελβούρνη- Γιοχάνεσμπουργκ και μετά τόκοψα για ύπνο, μιας κι έπρεπε να σηκωθώ πρωί ένεκα που ευρισκόμεθα εν τω μέσω της ελαιοσυλλεκτικής περιόδου-κοπιαστική δουλειά να βαράς τα κλωνάρια της ελιάς.

Δεν μπορεί, τόσα χρόνια που πηγαίνατε στο σχολείο, όλο και θ’ ακούσατε να λένε: ‘ Άλλα μεν θνητοί βούλονται, αλλά οι θεοί κελεύουν’. Έτσι αντί να πάω για ελιές βρέθηκα ξαφνικά κάτοχος συντάξεως του Δημοσίου, και μάλιστα αναδρομικά. Πλήρωσα λοιπόν τους περιπτεράδες, τακτοποίησα κάτι ήσσονος ευρύτητας οικονομικές υποχρεώσεις σε μερικούς φίλους, πλήρωσα τις υποχρεώσεις μου στην ΑΝΑΤΟΛΗ, έβγαλα ένα εισιτήριο με την EGYPT-AIR και νάσου τον καλό σου στο Κάιρο. Γραμμή τράβηξα για το καφενείο του Σαλάχ, στη σέρα-οδό- Μπαγκντάτ.

‘Αλ Λαχ ου άκμπαρ’, ανέκραξε ο Σαλάχ με το που με είδε. Χάρηκε ο άνθρωπος, χάρηκα κι εγώ που ήταν καλά, όπως κι όλες σχεδόν οι μουσουλμανικές και κόπτικες φάτσες που ήταν στη γωνιά του ο καθένας με τον καφέ ή το τσάι τους και την σίσσα τους, όπως λέγεται στ’ αραβικά ο αργιλές.

‘ Άντι φλους;’, -έχεις λεφτά;-με ρώτησε ο Σαλάχ καθώς μου έφερνε τον καφέ και τη σίσσα και μούκλεισε το μάτι.

‘ Άντακ φλους κιτίρ, Σαλάχ-έχω φράγκα πολλά, να φάνε κι οι κότες.

‘Σε ρωτάω γιατί εδώ κάθε Παρασκευή μετά την προσευχή, ο ιμάμης έκανε έρανο και μάζευε ρούχα και τρόφιμα για τους Έλληνες που πεινάνε και λιγοθυμάν τα παιδιά τους στα σχολεία σας, ενώ χιλιάδες κοιμούνται στους δρόμους σαν εμάς εδώ πέρα. Μόνο που τώρα τελευταία σταμάτησαν την αγαθοεργία αυτή γιατί έχετε, όπως μας είπαν ανοίξει χοντρές παρτίδες με τους Εβραίους για πετρέλαια και φυσικό αέριο νότια από την Κρήτη.

‘ Άμα πες το έτσι, ρε Σαλάχ, και με τρόμαξες. Αυτοί που μου περιγράφεις πως κοιμούνται στους δρόμους και πεινάνε τα παιδιά τους είναι κάτι νεόπτωχοι τραπεζίτες, βιομήχανοι, εφοπλιστές και μεγαλοξενοδόχοι, οι οποίοι τώρα με την κρίση έχασαν και τ’ αυγά έχασαν και τα καλάθια. Μην φοβάσαι για τους εργαζόμενους, my Muslim Brother, ο Πρόεδρος της Βουλής ο κυρ-Φίλιππος ο Πετσάλνικος έχει ιδρύσει ένα Ταμείο Σωτηρίας της χώρας. Τα λεφτά από το ειδικό αυτό ταμείο, τώρα που γέμισε, δεν τα διαθέτει για την ολιγαρχία του τόπου, αλλά τα μοιράζει στους φτωχούς, τους άνεργους, τους χαμηλοσυνταξιούχους. Που νομίζεις ότι τα βρίσκουν οι άνεργοι τα λεφτά και πληρώνουν φόρο για το σπίτι, ασχέτως αν μένεις σε ενοίκιο, φόρο για κάθε παιδί, φόρο για το αυτοκίνητο, φόρο διαβίωσης-νέα πατέντα τούτη εδώ- φόρο για τα καναρίνια σου, φόρο για τη γυναίκα. Να μη σου πω και το άλλο. Εμείς, μπρε κουτεντέ Σαλάχ Μουσουλμάνε, έχουμε και την Παναγία και μας βοηθάει…

‘ Θα με τρελάνεις τελείως, δάσκαλε; Πως σας βοηθάει;’

‘ Να, βρε αγαθιάρη μούσλιμ, έκανε δώρο η Παναγία την Ζώνη της στον Εφραίμ κι αυτός έχει οργώσει τον κόσμο και την δείχνει δεξιά κι αριστερά. Να δεις κλάαααμα που ρίχνουν οι γριούλες με την Αγία Ζώνη της Παναγίας. Και μαζί με το κλάμα ρίχνουν και τα φράαααγκα τους στο κουτί. Χοντρή κονόμα το παπαδαριό. Πλούσιες οι εκκλησίες και τα μοναστήρια μας, με μάρμαρα που αστράφτουν, με πολυέλαιους τελευταία λέξη της τεχνολογίας, με μικροφωνικές εγκαταστάσεις για ν’ ακούνε κι οι κουφοί ξεκουφαίνοντας τους άλλους. Όχι σαν τα δικά σας τα τζαμιά, που δεν έχουν μια εικόνα, ένα μανουάλι ν’ ανάψεις ένα κερί. Και να δεις κι ένα άλλο θαύμα που έκανε τώρα τελευταία η Παναγία μας. Απαρνήθηκε ο Καρατζαφέρης τον Χίτλερ και τα ψέλνει στον Παπαδήμο, γιατί κλονίστηκαν οι σχέσεις μας με την ιμπεριαλιστική Ρωσία, που διαμαρτύρονται γιατί φυλάκισαν τον Εφραίμ που είχε πάει τη ζώνη στη Ρωσία κι έβγαλε 100 εκατομμυριάκια ευρώ…’

‘Πω, πω. Τι μου λες, ρε δάσκαλε. Άκου πράγματα………….’

…………………………………………………………………………………………………………….……………………..

‘Σκώσου, κακομοίρη άντρα και πήγε η ώρα οχτώ. Πότε θα φτάσουμε στο χωράφι, το μεσημέρι;’

‘Αμάν, ρε γυναίκα, τι σόι άνθρωπος είσαι εσύ, γαμώ την γκαντεμιά μου μέσα. Να μην πούμε κακό λόγο για το παπαδαριό σου, ούτε στον ύπνο μου δεν μ’ αφήνεις να τους τα ψάλω’.

Άντε Καλή Χρονιά, συντρόφια μου, γεμάτη με αγώνες ταξικούς. Τουλάχιστον εμείς το λέμε:

ΑΠΕΙΘΕΙΑ-ΑΝΥΠΑΚΟΗ-ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ, μέχρι το τέλος. Μέχρι τη ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΓΙΑ ΜΙΣΘΟΥΣ-ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΑΙΡΕΤΩΝ

1. Κατάργηση των αποζημιώσεων των αιρετών στους δήμους για τη συμμετοχή τους στα συμβούλια, τις επιτροπές και τα νομικά πρόσωπα.
2. Να υπάρξει ασυμβίβαστο στη μισθοδοσία αιρετών (αντιδημάρχων, Προέδρων συμβουλίων και νομικών προσώπων, κ.λ.π.) στην περίπτωση που μισθοδοτούνται ή δουλεύουν συγχρόνως και στον επαγγελματικό τους χώρο (δημόσιο, ιδιωτικό, ελεύθερο επάγγελμα). Δηλαδή όσοι θέλουν να μην αποκοπούν με τον επαγγελματικό τους χώρο κατά τη διάρκεια της θητείας τους, δεν θα πρέπει να μισθοδοτούνται κι από το Δήμο. Όσοι θέλουν να μισθοδοτούνται από το Δήμο, θα πρέπει να αποχωρήσουν από τις επαγγελματικές τους δραστηριότητες.
3. Να καταργηθεί με αναδρομική ισχύ η συνταξιοδότηση αιρετών (Δημάρχων, πρώην Νομαρχών) εφ’ όσον έχουν σύνταξη από άλλο ταμείο επαγγελματικού φορέα.