Να πως οι Δήμοι μετατράπηκαν σε γρανάζι υλοποίησης της αντιλαϊκής πολιτικής

Δελτίο Τύπου Λαϊκής Συσπείρωσης Ηρακλείου

9/3/2012

«Ο ρυπαίνων τη γλιτώνει και ο ρυπαινόμενος την πληρώνει»

Με αφορμή την έναρξη δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με τους άξονες – τομείς δράσης του Σχεδίου Αειφόρου Ενέργειας που θα υποβληθεί από το Δήμο Ηρακλείου στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας «Σύμφωνο των Δημάρχων», η Λαϊκή Συσπείρωση καταθέτει τα εξής :

Με το «Σύμφωνο των Δημάρχων για τη βιώσιμη ανάπτυξη και την εξοικονόμηση ενέργειας» που θέσπισε η ΕΕ, γίνεται προσπάθεια να μπουν στο συρτάρι οι ευθύνες του μεγάλου κεφαλαίου για την υποβάθμιση του περιβάλλοντος, η ασύδοτη δράση των ρυπογόνων βιομηχανικών ομίλων, ο ενεργειακός σχεδιασμός με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, η εμπορευματοποίηση της γης, του αέρα, του νερού, σε τελευταία ανάλυση ο ίδιος ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής, ενώ ταυτόχρονα ενοχοποιούν τον εργαζόμενο άνθρωπο ως συνυπεύθυνο, δήθεν, για την υπερθέρμανση του πλανήτη.

Το «Σύμφωνο των Δημάρχων» αποτελεί μια κεντρικά μεθοδευμένη, ευρείας έκτασης προσπάθεια εγκλωβισμού των εργαζομένων μέσω «δραστηριοτήτων ευαισθητοποίησης» για τη «στήριξη των πολιτικών» που περιλαμβάνουν από το σχολείο μέχρι και τους τοπικούς φορείς. Σ' αυτήν την προσπάθεια συμβάλλουν, με τη συνειδητή παρέμβασή τους οι Δήμοι, ώστε οι εργαζόμενοι όχι μόνο να αποδεχθούν αλλά και ενεργητικά να στηρίξουν δράσεις και μέτρα που υπηρετούν την κερδοφορία των μονοπωλιακών ομίλων, που δημιουργούν και επιδεινώνουν και το πρόβλημα της κλιματικής αλλαγής. Χαρακτηριστική είναι η αναφορά του παραρτήματος στις τοπικές αρχές ως «παραγωγούς και προμηθευτές» ενέργειας και «οικονομικής ενίσχυσης τοπικών πρωτοβουλιών από πολίτες». Σ' αυτήν, προβάλλοντας ως ΑΠΕ την καύση της βιομάζας, καλούνται οι «τοπικές και περιφερειακές αρχές» να προωθήσουν τις καρκινογόνες και πανάκριβες μονάδες καύσης απορριμμάτων με συμπαραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας.

Στην παραίνεση «Εμείς οι Δήμαρχοι Επιδοκιμάζουμε» (την πολιτική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να προωθήσει και να στηρίξει υλικοτεχνικά το όλο εγχείρημα) εμείς αντιτάσσουμε πρώτα και κύρια την αντίθεσή μας απέναντι στην ΕΕ. Ξεσκεπάζουμε κάθε προσπάθεια εγκλωβισμού των εργαζομένων σε μηχανισμούς και προγράμματα συνδιαχείρισης της περιβαλλοντικής κρίσης, αποκαλύπτουμε τη γενεσιουργό αιτία της, που δεν είναι ούτε κάποια «μοντέλα ανάπτυξης», ούτε κάποιες «νεοφιλελεύθερες πολιτικές». Είναι η ίδια η εξουσία των μονοπωλίων που την γεννά, την αναπαράγει και την οξύνει στο δρόμο για όλο και μεγαλύτερα κέρδη.

Στην έκκληση «Εμείς οι Δήμαρχοι καλούμε» (την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών της ΕΕ να ενισχύσουν με «χρηματοδοτικές διευκολύνσεις» και άλλα μέσα τα Σχέδια Δράσης των Δήμων για τη «Βιώσιμη Ενέργεια»), αντιτάσσουμε το κάλεσμα προς την εργατική τάξη, όλα τα λαϊκά στρώματα, να παλέψουν για την ικανοποίηση των δικών τους αναγκών. Κόντρα στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου που επιδεινώνει τους όρους διαβίωσής τους μέσα από την εργασιακή εκμετάλλευση, μέσα από την υποβαθμισμένη και εμπορευματοποιημένη Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια.

Για όλους αυτούς τους λόγους η Λαϊκή Συσπείρωση καταψήφισε το Σύμφωνο σ' όλα τα σχετικά όργανα της ΤΔ, αναδεικνύοντας το αντιλαϊκό περιεχόμενό του.

Παλεύει δραστήρια για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Ιδιαίτερα:

· Των οικοσυστημάτων από αποχαρακτηρισμούς, καταπατήσεις, πυρκαγιές.

· Των υδάτων από τη μόλυνση.

· Της ατμόσφαιρας από τη βιομηχανική και παντός άλλου είδους ρύπανση.

· Των ελάχιστων ελεύθερων χώρων πρασίνου.

· Είμαστε αντίθετοι στην εμπορευματοποίηση και ιδιωτικοποίηση της δημόσιας και δημοτικής γης, των ορεινών όγκων, των λιμανιών, των ακτών.

· Αγωνιζόμαστε για την εξασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της χώρας με σταθερή, όλες τις εποχές του χρόνου - ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών - κάλυψη των τοπικών και εθνικών ενεργειακών αναγκών.

400 δις δολλάρια σε μόλις 10(δέκα) ανθρώπους

Να σηκώσουμε ψηλά τις σημαίες της επανάστασης
για να βάλουμε τέλος στην καπιταλιστική βαρβαρότητα

400 δις δολλάρια σε μόλις 10(δέκα) ανθρώπους

από Blackpanther

Κι ενώ εμείς ασχολούμαστε με το χρέος της Ελλάδας και τις τερατώδεις θυσίες που απαιτούνται για την αποπληρωμή του, (ή μάλλον πώς στο όνομα ενός τοκογλυφικού χρέους που αυξάνεται από μόνο του απαιτείται η κοινωνική εξαθλίωση ενός ολόκληρου λαού…) μόλις κυκλοφόρησε η νέα ετήσια λίστα του forbes για τους 10 πιο πλούσιους καπιταλιστές του κόσμου.

Εκεί βλέπουμε ότι μόλις δέκα άνθρωποι έχουν μαζί πλούτο που ξεπερνά το Ελληνικό χρέος κι όμως καμιά οικονομική αρχή ή κανένας επίσημος θεσμός δικαιοσύνης δεν θεωρούν αυτή την πραγματικότητα σκανδαλώδη και άξια για διόρθωση.

Δέκα άτομα που ο καθένας τους έχει κατα μέσο όρο 40 δις δολλάρια περιουσία αποκτημένη από την απλήρωτη εργασία των υπαλλήλων τους και φουσκωμένη από έναν εκτός ελέγχου χρηματιστηριακό μηχανισμό που δίνει τα πάντα στους πιο πλούσιους και άπληστους.

Στην μικρή αυτή λίστα θα βρούμε ανθρώπους από την τεχνολογία, τα πετρέλαια αλλά και τα ρούχα. (Ναι είναι εκεί και ο βαρώνος των φθηνών ρούχων zara)

Οι περισσότεροι εκ των δέκα είναι Αμερικάνοι αλλά υπάρχουν ανάμεσα τους και Ευρωπαίοι και ένας Κινέζος ενώ ο πρώτος στην λίστα είναι Μεξικάνος.(Μια χώρα που έχει τις πιο κραυγαλέες κοινωνικές ανισότητες…)

Η λίστα των δέκα συμπληρώνεται από μια πολύ μεγαλύτερη των χιλίων που κατέχουν περιουσίες μεγαλύτερες του 1 δις δολλαρίων έκαστος.

Και για αυτούς που έχουν αγωνία για το ποιοι είναι αυτοί οι δέκα πλουσιότεροι καπιταλιστές του κόσμου ιδού:

Carlos Slim: $69 billion, telecommunications

Bill Gates: $61 billion, Microsoft Corp.

Warren Buffett: $44 billion, Berkshire Hathaway Inc.

Bernard Arnault: $41 billion, LVMH Moet Hennessy

Armancio Ortega $37.5 billion, Zara International

Larry Ellison $36 billion, Oracle Corp.

Eike Batista $30 billion, mining and oil industries

Stefan Persson $26 billion, clothing chain H&M

Li Ka-shing $25.5 billion, diversified industries

Karl Albrecht $25.4 billion, discount supermarket chain Aldi Group

http://www.google.com/hostednews/ap/article/ALeqM5g2A7KrOQCsrdLvqx7ZSa8krsE0dg?docId=f1b972513c794036bb76035733389c73

Κατά τα άλλα ζητούν από τον κόσμο σε όλες τις χώρες να κάνει θυσίες, να αποδεχτεί λιτότητες και περιστολή των εργασιακών του δικαιωμάτων…

Όμορφος κόσμος καπιταλιστικά φτιαγμένος…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΣΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ! Στη μάνα, τη σύζυγο, την κόρη, την εργάτρια...

Στις 8 του Μάρτη 1857, οι εργάτριες στα υφαντουργεία και στα ραφτάδικα της Νέας Υόρκης, κατεβαίνουν σε απεργία και διαδηλώσεις.

Ζητούν ανθρώπινες συνθήκες δουλιάς και μείωση των ωρών εργασίας.

Οι εργάτριες εκείνη την εποχή δούλευαν στα εργοστάσια περίπου 16 ώρες τη μέρα, ενώ οι μισθοί τους ήταν σημαντικά μικρότεροι απ’ τους μισθούς των ανδρών.

Ετσι, στα αιτήματα των εργατριών της Νέας Υόρκης περιλαμβανόταν και η μείωση των ωρών εργασίας στις 10, αλλά και η εξίσωση των μισθών ανδρών και γυναικών, ζητήματα ενάντια στην εκμετάλλευση, κατά των φυλετικών διακρίσεων, κατά της ανισοτιμίας ανδρών και γυναικών.

Στους εργοδότες και στην κυβέρνηση δεν έμενε άλλος δρόμος από το να χρησιμοποιήσουν την αστυνομία.

Οι αστυνομικές δυνάμεις ρίχνονται με μανία πάνω στις εργάτριες και οι διαδηλώσεις βάφτηκαν στο αίμα.................

από reddlyplanet

ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΧΑΡΙΣΤΗΚΕ... ΟΛΑ ΚΑΤΑΚΤΗΘΗΚΑΝ

Ο Παπαδήμος είναι ένας συνειδητός ψεύτης. Σκοπός του η εξυπηρέτηση μονοπωλίων.

Ας μην αναμασάμε τη προπαγάνδα των δελτίων ειδήσεων.
Ψάξτε την αλήθεια.
Μάθετε την αλήθεια.
Διαδώστε την αλήθεια.

.

Μια σιωπή που... λέει πολλά.

Από την εφ. ΑΝΑΤΟΛΗ
Εργασιακές
σχέσεις στο Δήμο
Από την Λαϊκή Συσπείρωση τέθηκε εκτός ημερησίας διατάξεως
και ερώτημα για το πώς θα διαμορφωθούν οι εργασιακές σχέσεις στο δήμο, σύμφωνα
με τις επιταγές του μνημονίου. Όπως σχολίασαν, το μνημόνιο υπαγορεύει
ελαστικές σχέσεις και απολύσεις στους δήμους. Η Λαϊκή Συσπείρωση ρώτησε ευθέος τη Δημοτική Αρχή αν θεωρεί ότι υπάρχει πλεονάζον προσωπικό. Μέσα σε μια τριετία με το μέτρο περί 1 πρόσληψης για κάθε 10 αποχωρήσεις και τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις, το 60% του προσωπικού του δήμου οδηγείται σε συνταξιοδότηση, σε απομάκρυνση λόγω κατάργησης οργανικών θέσεων, σε εφεδρείες κλπ . Το μελλοντικό προσωπικό του δήμου στην πλειοψηφία του θα κληθεί να εργάζεται με συμβάσεις ιδιωτικού δικαίου, είπε στην τοποθέτησή του ο κ. Χατζηδάκης και ρώτησε αν ο Δήμος σκοπεύει να αντιδράσει ή να εφαρμόσει αυτή την πολιτική.

Ότι απάντηση ακούσατε εσείς... άλλη τόση ακούσαμε κι εμείς. Η παγερή σιωπή τους, προς απάντησή μας και προς συναγερμό των εργαζομένων στο Δήμο... πριν να είναι πολύ αργά.

Σύντροφοι δεν φτάνει μόνο να έχουμε δίκιο... πρέπει να ξέρουμε και πως θα το διαδώσουμε

Ο βυσσινόκηπος θέλει να κάνει μια μικρή πρόταση, για τα ζητήματα γραμμής. Αυτά να εξηγούνται με απλούς όρους και παραδείγματα, αλλιώς κινδυνεύουμε να υποστούμε εύκολες προβοκάτσιες σαν κι αυτή που επιμελώς σχεδιάστηκε και υλοποιήθηκε για το ζήτημα του "κινήματος της πατάτας"...
Το παρακάτω κείμενο του σύντροφου Λεκάτη, είναι παράδειγμα απλού λόγου, στον οποίο αν είχαμε περιοριστεί, κανείς δεν θα είχε τη παραμικρή δυνατότητα να αλλοιώσει και να συκοφαντήσει τη θέση μας.

…. πάρτε κυρία μου… πατάτες

Η παρέμβαση του ΚΚΕ, που είπε ευθέως στους φτωχούς αγρότες ότι πρέπει να βρουν τη λύση μαζί με τους εργάτες για να βγάλουν απ' τη μέση τον αντίπαλο, τα μονοπώλια, άρα να οργανωθούν με αιτήματα που να προσβλέπουν σε κεντρικό σχεδιασμό, ενόχλησε πολλούς και επιχείρησαν να την προβοκάρουν.

Ο ένας μετά τον άλλο αυτοί που γνωρίζουν πως οι αγρότες πουλάνε τώρα πια την πατάτα κάτω κι από το κόστος παραγωγής, βγαίνουν και πανηγυρίζουν ακριβώς γι' αυτό: γιατί τα προϊόντα - με μεσολαβητή το «κίνημα της πατάτας» βγαίνουν στην αγορά με τιμές κάτω κι από το κόστος παραγωγού που με τη θηλιά στο λαιμό αρπάζεται σαν τον πνιγμένο από τα μαλλιά του.

...Οπως κανείς δεν είδε το περίφημο φτηνό πετρέλαιο που θα ερχόταν με πρωτοβουλία του Συνασπισμού από τη Βενεζουέλα, όπως κανείς δεν γιάτρεψε τον καρκίνο με το νερό του Καματερού, έτσι και η φτώχεια αγροτών και εργατών δεν αντιμετωπίζεται με πυροτεχνήματα 25 τόνων πατάτας, όταν παραμένουν και θα παραμείνουν αδιάθετοι 100.000 τόνοι πατάτας και την ίδια ώρα τα μεροκάματα βυθίζονται. Από απατεωνιές η ζωή γεμάτη.

***

Ομως, εδώ έχουν ξεπεράσει τα όρια.

Οι πρωτεργάτες του «κινήματος» της πατάτας γνωρίζουν πως η πατάτα έχει κόστος κοντά στα 45 - 55 λεπτά για να φτάσει στον πάγκο. Γνωρίζουν, επίσης, πως η πατάτα δεν είναι προϊόν που μπορεί να μείνει στο ράφι. Γνωρίζουν πως για τον ίδιο λόγο που δεν μπορεί να διατεθεί πατάτα Αχαΐας στην Καβάλα, έτσι δε θα φτάσει ποτέ η πατάτα από τη Βροντού στην Καλαμάτα.

Οταν κοπάσει ο θόρυβος, οι παραγωγοί θα έχουν μείνει με χιλιάδες τόνους αδιάθετους.

Και το θέμα τους τότε θα είναι αυτό που ήδη ομολογούν: Του χρόνου δεν μπορούμε να καλλιεργήσουμε.

Αλλά τότε ποιος θα θυμάται τους πατατοπαραγωγούς;

Μέχρι που όσοι είναι στοιχειωδώς σοβαροί να πάρουν τους απατεώνες παραμάζωμα μαζί με τους πάτρωνές τους...

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ:

.

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα....

Το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου σε πληρη σύνθεση

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και τρόμο
θερίζει την αυγή θανατικό...

.ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ.
ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ ΚΑΙΝΕ ΤΗ ΣΗΜΑΙΑ ΤΗΣ Ε.Ε ΣΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ...
.

Η παρέμβαση της Λαϊκής Συσπείρωσης για τις Βιομηχανικές Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

4-3-2012
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΠΕΔ Κρήτης στις 2/3/2012 στα Χανιά, ένα από τα θέματα που συζητήθηκαν ήταν η συμμετοχή της ΠΕΔ Κρήτης στη σύσταση της εταιρείας «ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΑΝΑΝΕΩΣΙΜΕΣ Α.Ε.».
Οι εκπρόσωποι ΠΑΣΟΚ - ΝΔ – ΔΗΣΥ υπερψήφισαν την πρόταση της Περιφέρειας και της Παγκρήτιας Τράπεζας για συμμετοχή των δήμων στο μετοχικό κεφάλαιο της υπό σύστασης εταιρείας.
Αντίθετα, ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ με το ψηφοδέλτιο της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Μανώλης Συντυχάκης, όχι απλώς καταψήφισε την πρόταση για συμμετοχή της ΠΕΔ και των Δήμων στην υπό σύσταση εταιρεία, αλλά αντιτάχθηκε και στην ίδια τη σύστασή της.
Η επίκληση, της πλειοψηφίας, για τη στάση της ήταν ότι πρόκειται για εταιρεία «λαϊκής βάσης» που θα δρα με γνώμονα τα «τοπικά» συμφέροντα. Οι αιτιάσεις αυτές αποτελούν το φύλλο συκής για να ρίξουν στάχτη στα μάτια του λαού της Κρήτης και να αποδεχτεί τη λύση για μια πανάκριβη ενέργεια που θα έχουν χρυσοπληρώσει οι ίδιοι οι καταναλωτές, για να κερδίζουν αμύθητα ποσά οι ενεργειακοί κολοσσοί, στο όνομα του... περιβάλλοντος. Κυρίως όμως πρόκειται για έναν ακόμα παραμορφωτικό καθρέφτη, με τον οποίο όταν οι συνθήκες το απαιτούν, οι προπαγανδιστές εφαρμόζουν και αυτό το κόλπο των εταιρειών «λαϊκής βάσης» αποπροσανατολίζοντας το λαό. Προπαγανδίζουν - και μάλιστα ως αντισυστημική επιλογή - το λαϊκό καπιταλισμό, προς ικανοποίηση των ορίτζιναλ καπιταλιστών. Θα είναι και θα δρουν τόσο «τοπικά» και τόσο «λαϊκά», όσο είναι και δρουν οι ΜΙΝΩΪΚΕΣ και η ΑΝΕΚ στο χώρο της ακτοπλοΐας.
Η υπερψήφιση της πρότασης από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ - ΔΗΣΥ σημαίνει :
• συναίνεση στους σχεδιασμούς κυβέρνησης μαύρου μετώπου – ΕΕ για την πλήρη απελευθέρωση της ενέργειας και τις επενδύσεις στις ΑΠΕ,
• ενίσχυση, με ζεστό χρήμα και πλήθος φοροαπαλλαγών, των επιχειρηματικών ομίλων και τραπεζών που θα επενδύσουν στο χρυσοφόρο χώρο των εναλλακτικών μορφών ενέργειας.
Και με τη βούλα πλέον, μπάζουν τους δήμους στο πεδίο της επιχειρηματικής κερδοσκοπίας, συνδέοντας στενότερα την Τοπική Διοίκηση με τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
Ο εκπρόσωπος της «Λαϊκής Συσπείρωσης» στην τοποθέτησή του είπε : «Το ζήτημα δεν είναι αν χρειάζονται ή αν πρέπει να αξιοποιηθούν οι εναλλακτικές μορφές ενέργειας. Προφανώς χρειάζονται και πρέπει να αξιοποιηθούν. Ποιος θα είναι όμως ο ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής, μεταφοράς και διανομής της ενέργειας; Με ποιο βασικό κριτήριο επιλέγεται η τεχνολογία, το μέγεθος, η χωροθέτηση κάθε λύσης;
Σήμερα, τα μέσα παραγωγής τα κατέχουν οι μονοπωλιακοί κολοσσοί και γνώμονάς τους είναι το καπιταλιστικό κέρδος και όχι η ικανοποίηση των διευρυνόμενων λαϊκών αναγκών. Η ιδιωτικοποίηση υπονομεύει ακόμη περισσότερο την πολιτική τιμών, τον ενεργειακό σχεδιασμό, την προστασία του περιβάλλοντος προς όφελος του λαού.
Για μας η αξιοποίηση κάθε πηγής ενέργειας και ο βαθμός αξιοποίησής της εξετάζεται με γνώμονα το αν :
• ανταποκρίνεται στις διευρυνόμενες λαϊκές ανάγκες.
• διασφαλίζει φθηνό ρεύμα και γενικότερα φθηνό ενεργειακό προϊόν για το λαό.
• συμβάλλει στην αξιοποίηση εγχώριων πηγών ενέργειας.
• αναβαθμίζει την ασφάλεια των κατοίκων και των εργαζομένων στον ενεργειακό τομέα, καθώς και την προστασία του περιβάλλοντος.
• εξασφαλίζει ένα αξιόπιστο και ευσταθές σύστημα ηλεκτροπαραγωγής για τη χώρα μας.
• αξιοποιείται για την ανάπτυξη συγκεκριμένων περιοχών και εγχώριων βιομηχανικών κλάδων.
Σ' αυτές τις συνθήκες χρειάζεται να διαμορφωθεί κίνημα στην περιοχή, όχι με αποκλειστικά τοπικά κριτήρια, αλλά κίνημα που να αγκαλιάζει την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα σε εθνικό επίπεδο. Να αντιταχτεί στη συγκεκριμένη απόφαση, να μην τη νομιμοποιήσει στη συνείδησή του, να αναπτύξει δράση και κίνημα, που θα διεκδικήσει να σταματήσει κάθε διαπραγμάτευση και κάθε προσπάθεια αδειοδότησης. Κίνημα που να θέτει στο επίκεντρο την πάλη ενάντια στην απελευθέρωση της ενέργειας, την παράδοση των πηγών, της παραγωγής και της διανομής στα μονοπώλια.
Για μας η αναγκαία και χρήσιμη για τους εργαζομένους αξιοποίηση των ΑΠΕ, μπορεί να γίνει μέσα από έναν αποκλειστικά κρατικό, ενιαίο, εθνικό φορέα ενέργειας, στο πλαίσιο μιας λαϊκής οικονομίας με κοινωνικοποιημένα τα βασικά μέσα παραγωγής, όπου μπορεί να σχεδιάζεται ενεργειακή πολιτική με συνδυασμό των κριτηρίων για το περιβάλλον, τη δημόσια υγεία, την ανάπτυξη, την απεξάρτηση της χώρας στον τομέα της ενέργειας.
Αυτή η λύση προϋποθέτει να πάρει ο λαός την τύχη του στα χέρια του, να εγκαθιδρύσει τη δική του εξουσία και να απαγορεύσει κάθε ιδιωτική δραστηριότητα στον ενεργειακό τομέα».

.().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().().

Σημείωση βυσσινόκηπου: Την ίδια στάση κράτησε η Λαϊκή Συσπείρωση Αγίου Νικολάου στη συζήτηση της 29/2 στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου. Λιγότερο πολιτικοποιημένη αλλά επίσης αρνητική στάση, είχε τόσο η Οικολογική Κίνηση Μιραμβέλλου όσο και η Παγκρήτια Επιτροπή ενάντια στις Βιομηχανικές Α.Π.Ε

Αποτέλεσμα, να αναδιπλωθούν αναφανδόν οι παρατάξεις Κουνενάκη-Καρατζή που υποστήριζαν τα επενδυτικά σχέδια αλλά και την συμμετοχή του Δήμου σε αυτά.

Η τελική απάντηση του Δήμου μας κρατάει επιφυλάξεις και επί λέξη αναφέρει τα εξής:

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Άγιος Νικόλαος : 2/3/2012
ΝΟΜΟΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ Αριθμ. Πρωτ. : 4533
ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ
-----------------
Πληρ.: Γραφείο Δημάρχου
Τηλ. & Fax : 2841340100 & 2841025493

ΠΡΟΣ : 1. Περιφερειάρχη Κρήτης
- κ. Αρναουτάκη Σταύρο
2. Π.Ε.Δ. Κρήτης
ΚΟΙΝ. : Ως Πίνακα Αποδεκτών

κ. Περιφερειάρχη,
Στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγίου Νικολάου κατά τη συνεδρίαση της 29ης Φεβρουαρίου 2012 έγινε ευρεία συζήτηση για το θέμα των Α.Π.Ε.
Στη συνεδρίαση παρευρέθηκαν επίσης φορείς αλλά και κινήσεις πολιτών οι οποίοι εξέφρασαν τις απόψεις τους.
Από τη συζήτηση προέκυψαν τα παρακάτω :

1) Οι Α.Π.Ε. αποτελούν μία εναλλακτική μορφή ενέργειας η οποία είναι πολύτιμη για τον τόπο μας, για την οικονομία και το περιβάλλον. Επιπλέον είναι μια οικονομική δραστηριότητα η οποία μπορεί να προσφέρει πολλά στην οικονομική ανάπτυξη.
2) Είμαστε όμως μάρτυρες ενός ανεξέλεγκτου ανταγωνισμού και σε μία χωρίς σχέδιο χωροθέτηση, επέκταση και εγκατάσταση Α.Π.Ε., με αποτέλεσμα μία ¨πράσινη πολιτική¨ να οδηγεί σε άναρχη ανάπτυξη και εξέλιξη με κίνδυνο κυρίως για το φυσικό περιβάλλον καθώς και για τις κύριες οικονομικές δραστηριότητες του νησιού, τον τουρισμό και τη γεωργία.
3) Το νομοθετικό πλαίσιο που υπάρχει σήμερα και η έλλειψη χωροταξικού σχεδίου, επιτρέπουν την άνευ ορίων εγκατάσταση διαφόρων συστημάτων τα οποία σε πολλές περιπτώσεις προσβάλλουν το περιβάλλον και δημιουργούν δικαιολογημένες αντιδράσεις στις τοπικές κοινωνίες.
4) Θεωρούμε αδιανόητο και αντιδεολογικό να μαθαίνουν τα εκλεγμένα τοπικά όργανα και οι τοπικές κοινωνίες χωρίς καμιά προηγούμενη συζήτηση και διαβούλευση, την χωροθέτηση των Α.Π.Ε. Καταργείται έτσι κάθε έννοια προγραμματισμού και σχεδιασμού και η τακτική αυτή φέρνει δυστυχώς σε αντίθεση τους πολίτες προς την ¨πράσινη ενέργεια¨.
5) Θεωρούμε ως εκ τούτου κ. Περιφερειάρχη αναγκαίο να προχωρήσει η σχετική μελέτη του Πολυτεχνείου Κρήτης, την οποία γνωρίζουμε ότι προωθείτε, ν΄ ακολουθήσει ευρύτατη συζήτηση στα εκλεγμένα όργανα ώστε να προκύψουν κανονιστικές αποφάσεις και βεβαίως ειδικό χωροταξικό για το νησί, ώστε ως κοινωνίες να γνωρίζουμε που μπορούν να εγκατασταθούν Α.Π.Ε. με ποιες προϋποθέσεις και ποια μορφή.
Μέχρι τότε θα πρέπει να ανασταλούν οι σχετικές αποφάσεις για χωροθέτηση Α.Π.Ε. και εν πάσει περιπτώσει οποιαδήποτε ενέργεια να μπαίνει στη διαδικασία του ελέγχου και της διαβούλευσης των συλλογικών οργάνων.

Γιώργη Χατζησάββα έφυγες κι ήθελε ακόμα πολύ φως να ξημερώσει...

Ο μπαρμπαγιώργος με το σκούφο του, στην πορεία για την υγεία στο Ηράκλειο (Περιφέρεια Κρήτης)

Δεν πιστεύαμε στα αυτιά μας το απόγευμα της Πέμπτης όταν μαθεύτηκε ότι ο γηραιός σύντροφός μας, που το πρωί στη κατάληψη μας ευχήθηκε καλό μήνα, μας είχε εγκαταλείψει για πάντα.

Ο μπαρμπαΓιώργης Χατζησάββας δεν θα εγκατέλειπε τον αγώνα με άλλο τρόπο. Ένα αγώνα που δεν άρχισε πριν 19 μέρες με την έναρξη της κατάληψης στη Νομαρχία. Άρχισε πριν πολλές δεκαετίες, σε εποχές που η αντίσταση, ήταν ένα καθήκον βαθιά πατριωτικό.

Ο σύντροφος Χατζησάββας δεν ήταν σπορά της τύχης, μα ώριμο τέκνο της ανάγκης και της οργής. Πρόσφυγες από τη ΜικρΑσία οι γονείς του, πέρασαν από την Κέα, στον Περαιά για να καταλήξουν στη Κρήτη και τη Βασιλική Ιεραπέτρας. Μαζί τους είχαν φέρει και τα αμπέλια τους και καλλιέργησαν τη γη. Παρά τη προσφυγιά και τη φτώχεια, έδωσαν στο τόπο μας δημιουργική ορμή και μας μπόλιασαν με τη ξεχωριστή κουλτούρα τους.

Μέλος λοιπόν μιας τέτοιας φτωχής λαϊκής οικογένειας, ο μπαρμπαΓιώργος μπαίνει σαν αετόπουλο στα 7 του χρόνια στην αντιφασιστική αντίσταση του λαού μας, μοιράζει προκηρύξεις που έκρυβε στο παιδικό του κόρφο, εφοδιάζει με πληροφορίες τους αντάρτες του βουνού, κάνει μικροσαμποτάζ στην Ιταλική διοίκηση και με την συνεργασία άλλων κλέβει ντουφέκια από το διοικητήριο σ την Παχειά Άμμο. Εκεί ακούει και τα κηρύγματα του ήρωα της Εθνικής αντίστασης και οργανωτή του Ε.Α.Μ. στη Κρήτη Ναπολέοντα Σουκατζίδη, του οποίου τα λόγια θα αποτελούσαν φάρο για την υπόλοιπη ζωή του.

Στα 11 του χρόνια μένει ορφανός, όταν ο πατέρας του Κυριάκος, δολοφονήθηκε την 25^η Μαρτίου 1945 από σφαίρες Ελλήνων, στην διαδήλωση των χωριών Πάνω Χωριού, Κάτω χωριού, Βασιλικής, Παχειάς Άμμου, Καβουσίου κλπ, των οποίων οι κάτοικοι ζητούσαν να σταματήσει το καθεστώς της βίας που επικράτησε μετά τη συνθήκη της Βάρκιζας και να απελευθερωθούν οι αγωνιστές της αντίστασης.

Η ζωή του Γιώργου Χατζησάββα είχε για πάντα σημαδευτεί από την ένταση εκείνων των γεγονότων. Έτσι βάδισε τη ζωή του αναντρανιστά. Φτωχός, τίμιος και δουλευτής, βοήθησε την οικογένειά του, μη ξεχνώντας όμως ποτέ το κοινωνικό του χρέος. Πάντα πάλευε για λευτεριά και δικαιοσύνη. Μέχρι και τη τελευταία μέρα της ζωής του. Κι αν ο Χαρίλαος είχε δίκιο στη ρήση του «τα στερνά τιμούν τα πρώτα», τότε ο σύντροφος Χατζησάββας είναι για μας το σύμβολο της συνέπειας. Κομμουνιστής μέχρι το τέλος. Τι κι αν ποτέ δεν ζήτησε και δεν πήρε αξιώματα, τι κι αν έμεινε ένας απλός «ανώνυμος» αγωνιστής. Για μας αυτοί οι άνθρωποι είναι οι δικοί μας Χριστοί… οι δικοί μας Άγιοι.

Όσοι τον γνωρίσαμε στο τελευταίο αγώνα της ζωής του, στη κατάληψη της νομαρχίας και της εφορείας, αισθανόμαστε ιδιαίτερα τυχεροί. Από αυτόν ακούγαμε δίπλα στη φωτιά, ιστορίες για την αντίσταση των Ελλήνων σε πολύ πιο δύσκολες συνθήκες από τη σημερινή. Έτσι γεμίζαμε αισιοδοξία και πείσμα να συνεχίσουμε. Από αυτόν γεμίζαμε με σύμπνοια, όταν σε στιγμές έντασης πεταγόταν κι αφού σιχτίριζε την τύχη του που δεν έμαθε γράμματα ώστε να χειρίζεται το λόγο, μας φώναζε να μονιάσουμε γιατί έχουμε ένα κοινό εχθρό κι ένα κοινό αγώνα. Από αυτόν γεμίζαμε δύναμη, αφού έπαιρνε χωρίς δεύτερη κουβέντα τις προκηρύξεις της κατάληψης και ξεχυνόταν στα καφενεία, με την ίδια αποφασιστικότητα, όπως μοίραζε σαν αετόπουλο τα κείμενα που λύγισαν το τρίτο ράιχ. Μας γέμιζε θάρρος, όταν κουνώντας τη μαγκούρα του μπροστά από το Πλακιωτάκη, του έλεγε: Εγώ βρε έχω λίγες μέρες ζωής ακόμα και δε σε φοβάμαι. Τα παιδιά μας και τα εγγόνια μας πως θα ζήσουνε, που τα ξεπουλάτε σαν σκλάβους;

Ο τυμπανάτορας του αγώνα

Η στιγμή που θα θυμόμαστε όμως σαν πιο ξεχωριστή, ήταν στην πορεία που έκανε η κατάληψή μας στους δρόμους της πόλης. Μια πορεία που έγινε με κρόταλα, σήμαντρα, γκαζοτενεκέδες, για να αφυπνίσει τις συνειδήσεις που ακόμα παρέμεναν σπίτια τους. Ήταν μια εντυπωσιακή πορεία, που διατήρησε δυναμικό παλμό υπό συνεχή καταρρακτώδη βροχή και πολικό ψύχος. Για ένα υπερήλικα η συμμετοχή σε μια τέτοια πορεία άγγιζε πραγματικά τα όρια της αυτοθυσίας. Παρ’ όλες τις προτροπές μας να μην ακολουθήσει και να μείνει στη περιφρούρηση του προθαλάμου της Νομαρχίας, αυτός κρέμασε στο λαιμό του ένα μαντεμένιο ταψί. Στο κέντρο του είχε μια στρογγυλή σφραγίδα με την παλιά τουρκική γραφή που έμοιαζε με αραβική. Κοιτάζοντάς το με έκπληξη έσκυψα για να το παρατηρήσω προσεκτικά. Καταλαβαίνοντας την γεμάτη απορία κίνησή μου εκείνος μου εξήγησε ότι αυτό το ταψί το είχε φέρει η μάνα του από τη Σμύρνη στη μικρασιατική καταστροφή. Εκεί μέσα είχε φτιάξει ένα χριστόψωμο, που μέσα είχε κρύψει τα τιμαλφή της οικογένειας τους και τα είχε περισώσει. Το ίδιο ταψί, με πάθος χτυπούσε ο μπαρμπαγιώργος, για να σημάνει τη νέα καταστροφή σε βάρος του λαού. «Οι δυνατοί του κόσμου δεν μας ξεπουλούν για πρώτη φορά» μου είπε. «Το έχουμε ξαναδεί το έργο.» Ο σύντροφός μας αν και είχε γιάλυνο το ένα μάτι, έβλεπε καλύτερα από όλους μας.

Πράγματι το έχουμε ξαναδεί το έργο… Μικρασιατικός ξεριζωμός, εμφύλιος σπαραγμός, μνημονιακό ολοκαύτωμα του λαού, της περιουσίας του, της ελευθερίας του, της αξιοπρέπειάς του. Η ιστορία του τόπου πέρασε σαν φιλμ δευτερολέπτων από τα μάτια μου. Μου ήρθαν στο μυαλό και οι στίχοι του Μανώλη Αναγνωστάκη:

Κι ήθελε ακόμη πολύ φως να ξημερώσει. 'Όμως εγώ
Δεν παραδέχτηκα την ήττα. 'Έβλεπα τώρα
Πόσα κρυμμένα τιμαλφή έπρεπε να σώσω
Πόσες φωλιές νερού να συντηρήσω μέσα στις φλόγες.

Ο Γιώργος Χατζησάββας είχε τελειώσει το δημοτικό, «κι αυτό σιμισακό» μας έλεγε. Όμως για όλους όσους τον γνωρίσαμε ήταν ένας μεγάλος δάσκαλος.

Σύντροφε Χατζησάββα, είμαστε πολύ τυχεροί και αισθανόμαστε πολύ περήφανοι, που σε ακολουθήσαμε στην τελευταία σου πορεία. Σε ευχαριστούμε για όλα.

Ανακοίνωση-καταγγελία του σωματείου εργαζομένων της Ελληνικής Χαλυβουργίας

Καταγγέλλουμε με την εργοδοσία, που με διάφορα μέσα, ψέματα, μηνύσεις κι εξώδικα, προσπαθεί να σταματήσει το δίκαιο και ηρωικό αγώνα μας. Δηλώνουμε ομόφωνα ότι δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να υπονομεύσει ένα τέτοιο απεργιακό αγώνα, που τον έχει αγκαλιάσει και στηρίξει όλη η εργατική τάξη.
Καταγγέλλουμε τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, γιατί την ώρα που ο Μάνεσης συνεχίζει να απολύει εργάτες, και ζητάει οι υπόλοιποι να δουλέψουν με 500 και 400 ευρώ, του δίνει άδεια να ανοίξει ιδιωτικό λιμάνι, για να βγάζει περισσότερα κέρδη και δεν ικανοποιεί κανένα από τα αιτήματα που θέτουν οι απεργοί Χαλυβουργοί όλο αυτό το διάστημα. Με πρόσφατο δημοσίευμα στον Τύπο αποκαλύπτει ότι ο Μάνεσης πήρε δάνειο 265 εκατομμύρια ευρώ για τις επιχειρήσεις του, και αμέσως μετά προχώρησε σε απολύσεις και 5ωρο. Επιβεβαιώνεται και από ατό ότι η κυβέρνηση και εργοδοσία είναι εχθρός των εργατών.
Τώρα φαίνεται ότι θα πάρει νέες δουλείες, πιέζεται να ξαναλειτουργήσει το εργοστάσιο. Γι’ ατό έχει βάλει το μηχανισμό του να μας τρομοκρατήσει. Κάνει όμως λάθος, γιατί τώρα θα συνεχίσουμε πιο αποφασιστικά, είμαστε έτοιμοι για τη νέα επίθεση.
Τα περί άκυρων συνελεύσεων που διαδίδει ο μηχανισμός του είναι μια μπαρούφα, δείχνουν τον πανικό του. Καμία άλλη απεργία δεν έχει αποφασιστεί και οργανωθεί τόσο συλλογικά και καθαρά όσο η απεργία των Χαλυβουργών.


Στις 121 μέρες έχουν γίνει 11 συνελεύσεις με συμμετοχή από 220 έως 280 εργαζόμενους, Δηλαδή οι Χαλυβουργοί κάθε 10 μέρες περίπου, μέσα από συνέλευση συζητάνε, αποφασίζουν και οργανώνουν συλλογικά κάθε βήμα του αγώνα τους. Καμία ενέργεια δε γίνεται χωρίς την έγκριση του ΔΣ που σχεδόν καθημερινά συνεδριάζει και οργανώνει την υλοποίηση των αποφάσεων των συνελεύσεων.
Στο πλάι του ΔΣ δουλεύουν διάφορες επιτροπές, απολυμένων, για την αλληλεγγύη, γυναικών . Δεκάδες άλλοι απεργοί παίρνουν καθημερινά μέρος στις περιφρουρήσεις, σε εξορμήσεις σε άλλα εργοστάσια και επιχειρήσεις, Καλούν τους εργαζόμενους σε στήριξη και αλληλεγγύη, προσπαθούν να μεταφέρουν την σπίθα της απεργίας και αλλού. Όλοι οι συνάδελφοι έχουν δικαίωμα να λένε ελεύθερα την γνώμη τους, όπως το κάνουν από την αρχή.

Συνάδελφοι
Οι Χαλυβουργοί παλεύουν για το δίκιο τους, δίνουν πάνω από 4 μήνες έναν παλικαρίσιο αγώνα. Ότι έχουν να πουν το λένε ελεύθερα, δεν έχουν να κρύψουν τίποτα για να το κάνουν μυστικά. Τα περί ‘’μυστικότητας’’ είναι προφάσεις, είναι αυτό που λέει ο λαός <>. Καλούμε όσους συναδέλφους έχουν παρασυρθεί από το μηχανισμό του Μάνεση να μην παίξει το παιχνίδι του. Τους λέμε, από τη λαίλαπα που έρχεται κανένας δε θα γλυτώσει επειδή θα σκύψει το κεφάλι του. Απόδειξη ότι ορισμένοι από τους συναδέλφους που το έκαναν στην τελευταία μας συνέλευση, που καταψήφισαν τη συνέχιση της απεργίας, σήμερα είναι και αυτοί απολυμένοι.
Από το χώρο του εργοστασίου έχουν περάσει για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους χιλιάδες εργαζόμενοι απ’ όλη την Ελλάδα, απ’ όλο τον κόσμο. Αυτό είναι θετικό και έτσι πρέπει να γίνεται για κάθε αγώνα. Όπως ο Μάνεσης στην επίθεση εναντίον μας στηρίζεται απ’ όλους τους βιομήχανους και την κυβέρνηση, έτσι και ο κάθε χώρος ή κλάδος που αγωνίζεται για να έχει αποτελέσματα πρέπει να στηρίζεται απ’ όλη την εργατική τάξη. Εμείς καλούμε να δυναμώσει ακόμα περισσότερο η αλληλεγγύη στον αγώνα μας, γιατί αποτελεί το βασικό στήριγμά μας Για την πορεία του αγώνα μας όμως, αποφασίζουμε εμείς οι Χαλυβουργοί μέσα από συνελεύσεις μας, μέσα από τις συνεδριάσεις του ΔΣ του σωματείου μας. Οι κατηγορίες του μηχανισμού του Μάνεση ενάντια στους εργαζόμενους εκφράζουν την αλληλεγγύη τους, που κάνει τον αγώνα μας δικό τους αγώνα, είναι απαράδεκτες και συκοφαντικές. Καλούμε όλους τους συναδέλφους να απομονώσουν όσους εκφράζουν τέτοιες απόψεις, που ούτε ο ίδιος ο Μάνεσης δεν τόλμησε τουλάχιστον ανοιχτά να ξεστομίσει.

Συνάδελφοι
Δηλώνουμε ότι και αυτή η προσπάθεια, όπως και κάθε προβοκάτσια, θα συναντήσει χαλύβδινο τείχος, την ενωμένη θέληση των απεργών Χαλυβουργων και την αλληλεγγύη όλων των εργατών.
Τώρα συνεχίζουμε πιο δυνατά. Τώρα που η εργοδοσία με τις ενέργειές της δείχνει πανικό, που θέλει να επεκτείνει την επιχείρηση αι με ιδιωτικό λιμάνι, που αποκαλύφθηκε η κυβέρνηση ακόμα περισσότερο, κανένας μας δεν έχει δικαίωμα να κάνει πίσω. Συνεχίζουμε πιο μαχητικά, δυναμώνουμε την περιφρούρηση και επαγρύπνηση, γιατί τώρα η αναμέτρηση γίνεται πιο σκληρή και δύσκολη.
Οι Χαλυβουργοί δεν τρομοκρατούνται, έχουν μάθει να δουλεύουν μέρα και νύχτα μέσα στη φωτιά. Προειδοποιούμε προς όες τις κατευθύνσεις, πως κάθε απόπειρα τρομοκράτησης. Καταστολής, θα μας βρει όλους τους Χαλυβουργούς και συνολικά την εργατική τάξη ενωμένους.

Συνάδελφοι
Σας καλούμε να πάρετε πιο μαζικά μέρος, στις προγραμματισμένες εκδηλώσεις και στις εξορμήσεις στα εργοστάσια, και στη συναυλία που διοργανώνουμε την Κυριακή στις 4 Μαρτίου, στις 12 το μεσημέρι, στην πύλη της Χαλυβουργίας.
Συνεχίζουμε τη νίκη.
Το Δ.Σ. Του σωματείου των εργαζομένων στην Ελληνική Χαλυβουργία
29/2/2012

Φταίει η έλλειψη επενδύσεων και η μειωμένη παραγωγή προϊόντων ή μήπως αιτία της κρίσης είναι ο καπιταλισμός;

Η άλλη κοινωνία

Ακόμα και τώρα που η οικονομική κρίση του συστήματος καταρρίπτει μαζικά δοξασίες και μύθους, υπάρχουν πολλοί που προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα δεινά της εργατικής τάξης και τα αδιέξοδα της καπιταλιστικής κοινωνίας με το ...μείγμα της οικονομικής πολιτικής και το «μοντέλο ανάπτυξης». Οι περισσότεροι εννοούν ότι σε μια αναπτυγμένη καπιταλιστική οικονομία, όπως είναι η ελληνική, θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερες επενδύσεις σε κλάδους της υλικής παραγωγής, να ήταν περισσότερο αναπτυγμένη η βιομηχανία, να υπήρχε μεγαλύτερη οικονομική δραστηριότητα στους διάφορους τομείς της μεταποίησης.

Είναι αλήθεια ότι οποιαδήποτε ανάπτυξη της κοινωνίας δεν μπορεί παρά να στηρίζεται στη συνεχή ενίσχυση της παραγωγικής της βάσης, στην αύξηση των αποτελεσμάτων της παραγωγικής διαδικασίας, στη βελτίωση των όρων και συνθηκών της παραγωγής. Μόνο που αυτά, στις συνθήκες της καπιταλιστικής κοινωνίας, είναι ζητούμενα. Οι σχέσεις εκμετάλλευσης που κυριαρχούν στην κοινωνία και η απόλυτη εξάρτηση - υποταγή κάθε παραγωγικής δραστηριότητας στο κέρδος του καπιταλιστή δημιουργούν όρια, σύνορα και περιορισμούς. Για τις επενδύσεις. Για την παραγωγική δραστηριότητα. Τους επιμέρους κλάδους που θα αναπτυχθούν. Τις συνολικές αναλογίες στις διάφορες σφαίρες της οικονομίας. Για τα όρια της απασχόλησης, το ύψος των αμοιβών των εργαζομένων. Για τα πάντα!

Τα πάντα υποτάσσονται στο κέρδος. Δίνουν κέρδη η κλωστοϋφαντουργία και το έτοιμο ένδυμα; Τότε όχι ένας και δύο, αλλά ολόκληρες ορδές καπιταλιστών θα πέσουν με τα μούτρα στους συγκεκριμένους κλάδους. Άτακτα και άναρχα. Μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '80 έφτασαν να λειτουργούν 2.500 μεγάλες επιχειρήσεις, που τα αφεντικά τους πνίγηκαν στα υπερκέρδη, από τη δουλειά 100 χιλιάδων εργατών. Μόλις απελευθερώθηκε η κίνηση κεφαλαίων και εμπορευμάτων τα δεδομένα άλλαξαν. Οι καπιταλιστές, σαν ποντίκια που εγκαταλείπουν το βυθιζόμενο σκάφος, άτακτα και άναρχα παράτησαν τα εργοστάσιά «τους» και έτρεξαν να γίνουν εισαγωγείς ή εργοστασιάρχες σε Κίνα, Ινδίες, Φιλιππίνες κ.α. Το 2006 υπήρχαν μόνο 500 επιχειρήσεις με 22.000 απασχολούμενους. Φταίει το μοντέλο;

Παρόμοια είναι η εικόνα και σε άλλες σφαίρες της οικονομίας και σε κλάδους της βιομηχανίας, σχεδόν παντού. Έτσι, το βέβαιο είναι ένα: Το μοναδικό μοντέλο που ισχύει στον καπιταλισμό είναι το μοντέλο του κέρδους. Ανεξάρτητα από τις ανάγκες της κοινωνίας, η παραγωγή θα υπάρχει και θα διατηρείται μόνο όσο υπάρχει κέρδος. Αν δεν υπάρχει, ή όταν παύει να υπάρχει τότε έρχεται η κρίση, τα εργοστάσια γίνονται κουφάρια, τα μέσα παραγωγής αχρηστεύονται και οι εργάτες καταδικάζονται στη φτώχεια και την ανέχεια. Αυτό είναι το μοναδικό μοντέλο που μπορεί να προσφέρει ο σύγχρονος καπιταλισμός στους λαούς.

Τα πράγματα έφτασαν σε σημείο που οι εργάτες δεν έχουν πια να παζαρέψουν τίποτα. Τα έχουν χάσει όλα! Πρέπει να γίνει όσο πιο γρήγορα κατανοητό, να συνειδητοποιηθεί ότι διέξοδο μπορούμε να αναζητήσουμε μόνο σε μια άλλη κοινωνία. Απαλλαγμένοι από τα παράσιτα που μας σέρνουν ανάλογα με την πορτοφόλα τους. Η διέξοδος βρίσκεται στην κοινωνία με κοινωνικοποιημένα τα μονοπώλια, που βάσει επεξεργασμένου σχεδίου θα δώσει νέα πνοή στη δύναμή μας, θα ξαναζωντανέψει τα κουφάρια των εργοστασίων και μαζί με τα νέα που θα χτίσουμε, θα βάλει τις μηχανές να δουλεύουν για το δικό μας μέλλον και το μέλλον των παιδιών μας. Γιατί το μέλλον μας ποτέ δεν ήταν ο καπιταλισμός. Είναι ο νέος κόσμος ο σοσιαλισμός!

ΑΠΟ ΤΟ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ

Όχι άλλος φαρισαϊσμός

Θράσος και υποκρισία
Υποκρισία και θράσος χωρίς όρια από τους αστούς. Εδώ και δυο μέρες, αστικά ΜΜΕ, βουλευτές των αστικών κομμάτων, ο πρόεδρος της Βουλής, υπουργοί εξανίστανται γιατί «ανακάλυψε» ο εισαγγελέας ένα βουλευτή που το 2011 έβγαλε «νόμιμα» ένα εκατομμύριο ευρώ στην Ελβετία. Εχουν βγει κυριολεκτικά στα κεραμίδια επειδή ο μεν εισαγγελέας δεν αποκαλύπτει το όνομά του γιατί αν το κάνει διαπράττει λέει «παρανομία», ο δε βουλευτής, παρά τα παρακάλια των υπολοίπων, δεν αυτοαποκαλύπτεται. Η απόκρυψη του ονόματος, λένε, «δυσφημεί» το πολιτικό τους σύστημα, είναι όλοι εκτεθειμένοι. Αλλά το πολιτικό τους σύστημα είναι σάπιο και εχθρικό για το λαό. Στους καπιταλιστές δεν είναι εκτεθειμένοι. Ολοι μαζί, καπιταλιστές, ηγεσίες αστικών κομμάτων, βουλευτές τους κ.λπ., είναι του ιδίου φυράματος ανήκοντας στην αστική τάξη. Κλέβουν «νόμιμα» τον πλούτο που παράγουν οι εργαζόμενοι και με τα μέτρα του νέου μνημονίου η κλοπή πολλαπλασιάζεται. Κοροϊδεύουν αισχρά το λαό όταν μιλούν για «ανήθικη» ενέργεια την ώρα που περικόπτονται μισθοί και συντάξεις του λαού, γιατί οι ίδιοι διαπράττουν αυτό το έγκλημα. Ετσι προσπαθούν να κρύψουν αυτή την τεράστια, δισεκατομμυρίων ευρώ, κλοπή και την εξαγωγή τους είτε στις τράπεζες της Ελβετίας, είτε επενδύοντας σε άλλες χώρες για να κερδοφορήσουν από την υπερεκμετάλλευση των λαών τους. Η εικόνα τους ξεπερνά τα όρια του γελοίου, όταν κάποιοι αστοί βουλευτές λένε ότι δεν είναι αυτοί και ιδιαίτερα όταν επιχειρηματολογούν για τον ανήθικο όμοιό τους που έβγαλε το εκατομμύριο στην Ελβετία τώρα, που η Ελλάδα χρειάζεται χρήμα για επενδύσεις, ανάπτυξη. Ολοι προάγουν τον πλουτισμό, την ελευθερία κίνησης κεφαλαίων, τη μεταφορά κερδών των μονοπωλίων στο εξωτερικό. Αυτά υπηρετούν με την πολιτική τους οι υποκριτές. Ο λαός με την ψήφο και την πάλη του να τους σαρώσει.