Αλίμονο σ αυτούς που δεν αγάπησαν… τον τόπο τους.

 Ο Αποστόλης της "Ελληνοφρένειας" σε ένα κείμενο για τον επανακαθορισμό της ταυτότητάς μας

Αλίμονο σ αυτούς που δεν αγάπησαν… τον τόπο τους. [19-04-2012]  

Όσοι έκτισαν αυτόν τον τόπο με τούβλα που κουβάλησαν τα χέρια τους, με αξίες που βρήκαν από τους προγόνους  τους, με ιδέες, ήθη, έθιμα και κάλλος, αποχωρούν. Μήπως αυτός ο τόπος, όπως έγινε δεν τους χωρούσε πια; Και τι έμεινε πίσω, πέρα απ το ανεκτίμητο έργο τους; Μια γένια που γκρέμισε τα τούβλα, ξερίζωσε τα δέντρα και τις αξίες του λαού. Μια γενιά που κατεδάφισε ελπίδες, όνειρα και κατακτήσεις. Μια γενιά που έχτισε πολυώροφα εκτρώματα με τέντες πράσινες και πορτοκαλί  που κρύβουν τον ήλιο. Πώς να ονειρευτείς όταν δεν βλέπεις ουρανό;
Η πλατεία του κέντρου έπαψε να ναι στρόγγυλη, ο καφές σταμάτησε να ναι ελληνικός, το τραμ δεν είναι πια ανοιχτό και οι πόρτες μας είναι κλειστές και τριπλοκλειδωμένες, όπως και οι αλήθειες μας. Μας βόλεψαν οι έτοιμες αλήθειες που υιοθετήσαμε και αργά καταλάβαμε πως ήταν ψέματα. Ανοιγόμαστε ελάχιστα και μόνο όταν αισθανόμαστε ασφαλές το περιβάλλον, εκφραζόμαστε φτωχά, δημιουργούμε τίποτα.
Πονηρέψαμε και χάσαμε την αθωότητα της ψυχής και των συναισθημάτων μας. Η αισθητική μας χάλασε. Θυμάται κανείς τι μας άφησαν οι ποιητές; Πόση βενζίνη, για να ξανασηκωθεί ένας λαός στο πόδια του, μπορεί να του δώσει το έργο του Ρίτσου που γράφτηκε πριν τόσα χρόνια, θα πει κάποιος.  Ανεξάντλητη. Αρκεί να το διαβάσει και να νιώσει την αγνότητα με την οποία γράφτηκε. Κι όμως, υπάρχουν και πράγματα που δεν έχουν ίχνος πονηριάς μέσα τους και για καλή μας τύχη κάποιοι μας τα άφησαν κληρονομιά. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε την αποδοχή της όμως;
Ποιός έχει να απαντήσει σ αυτούς τους στίχους, που βγήκαν απ τη γάργαρη φωνή του Ξυλούρη κάποτε; ‘’Αγρίμια κι αγριμάκια μου, λάφια μου μερωμένα, πέστε μου πού'ναι οι τόποι σας, πού'ναι τα χειμαδιά σας;’’. Ξεσυγγενέψαμε και αγριέψαμε. Όμως, όσο κι αν δείχνει τα δόντια του το πρόβατο, το Πάσχα αρνί θα φαγωθεί.
Θυμάται κανείς τις μελωδίες των παιδικών του χρόνων; Το Πάσχα δεν είχαμε σιντί-πλέιερ και σιντί από εφημερίδες κι όμως γλέντι γινότανε. Τραγουδούσαμε όλοι και οι φωνές ακούγονταν σαν μια. Και χωρίς παραφωνία. Τραγούδι λέγαμε ριζίτικο γιατί δεν ξεχνούσαμε τις ρίζες μας, τραγούδι λέγαμε αληθινό γιατί είχαμε αλήθεια και ποτέ δεν ξεχνιόμασταν. Πατάγαμε χορό που δεν είχε σταματημό. Χορό λαϊκό γιατί τότε ήμασταν λαός, χορό παραδοσιακό γιατί είχαμε παράδοση, χορό νησιωτικό γιατί μας ξύπναγε η αλμύρα απ τα νερά μας. Ποτέ δε χάναμε τα βήματα, όχι στο χορό, εκεί ήταν δεδομένο ότι δε θα τα χάσουμε και το κεφάλι κοιτούσε πάντα ψηλά δεν έψαχνε τα βήματα, τα πόδια τρέχαν μόνα τους και ρυθμικά. Γελάγαμε.
Δε χάναμε τα βήματα ούτε μετά, που χε τελειώσει ο συρτός. Ξέραμε που πατάμε. Γιατί είχαμε σταθερές, δε ψάχναμε τις ευκολίες. Κι όμως, ήρθαν οι ευκολίες και τα ψέματα και μας βρήκαν. Μας βρήκαν τα μεγάλα λόγια, οι υπεύθυνες υποσχέσεις από τα υπεύθυνα στόματα, οι φλούδες (και όχι φρούδες) ελπίδες που τις πατήσαμε με επιτυχία.
Κι ύστερα ήρθαν κι οι ‘’θεοί’’ που τρύπωσαν στα σπίτια μας μέσα από ένα κουτί. Τόσο ύπουλα. Χαμπάρι δεν πήραμε. Θεοποιήσαμε το σκουπίδι και το τίποτα. Την κατάντια του ο λαός δεν αρκεί να την καταλαβαίνει όταν φτάνει να ζει με 400ευρώ. Κατάντια είναι που πάψαμε να μας εμπνέουν Σεφέρηδες και προσπαθήσαμε να μιμηθούμε μικρούτσικους. Αντιγράψαμε όλοι τους χειρότερους εαυτούς μας και αναπαράγαμε την αηδία.
Και το χειρότερο; Όλο αυτό μας φαίνεται φυσιολογικό. Περνάει απαρατήρητο στην κάθε μέρα μας. Κι είχε δίκιο σε αυτό που είχε πει κάποτε ο Χατζιδάκις σε μια από τις εκπομπές του στο τρίτο πρόγραμμα, ‘’Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι του μοιάζει’’. Κι εμείς έχουμε πάψει να το φοβόμαστε από καιρό. Δε μας τρομάζει το κιτς, δε μας αηδιάζει το σάπιο, δε μας κουφαίνει η παραφωνία. Είμαστε τόσο μάγκας λαός που έχουμε κάνει κι ένα βήμα παραπέρα. Επικροτούμε και υπέρ-προβάλουμε την ασχήμια. Γίναμε η παραφωνία.
Φύγαν πολλοί τον τελευταίο καιρό, φύγαν όμως ήσυχα και με αξιοπρέπεια. Γιατί; Γιατί έζησαν ήσυχα και με αξιοπρέπεια. Εμείς θα φύγουμε σκλαβωμένοι αναξιοπρεπείς αφήνοντας πίσω τη βροντερή μας σάπια ύπαρξη;
Αν η παράδοση μας πια, είναι να θάβουμε τον τόπο μας και τις ζωές μας, εμείς θα βυσσοδομήσουμε πάνω στην παράδοση. Σε τούτη τη γη που την πατούμε, όλοι μέσα ΔΕΝ θα μπούμε. Με το φόβο το γλεντάμε και χορεύουμε. Δεν ημερεύουμε. Αντρειεύουμε!
Ας ελπίσουμε λοιπόν, πολύ γρήγορα να είμαστε έτοιμοι να δώσουμε απαντήσεις. Μέχρι τότε, την απάντηση στην ερώτηση του, θα τη δώσει ο ίδιος ο Ξυλούρης:
Γκρεμνά'ναι εμάς οι τόποι μας, λέσκες τα χειμαδιά μας,
τα σπηλιαράκια του βουνού είναι τα γονικά μας.

Καλή επιστροφή… στα σπηλιαρακια του βουνού που ναι τα γονικά μας. Από κει θα ξεκινήσουμε.
Αποστόλης Μπ

Βυσσινοκηπιώτες - βυσσινοκηπιώτισες...

 

ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΙΩΤΕΣ - ΒΥΣΣΙΝΟΚΗΠΙΩΤΙΣΕΣ
Σε αυτές τις εκλογές θα μετρηθεί πόσοι εργαζόμενοι αρχίζουμε να τραβάμε τη γραμμή αντιπαράθεσης με την εξουσία των μονοπωλίων. Πόσοι σκεφτόμαστε και επιθυμούμε να χτίσουμε σοσιαλισμό στη πατρίδα μας. Να χτίσουμε την λαϊκή εξουσία.

Ακόμα κι αν διαφωνούμε στο δρόμο που θα ακολουθήσουμε, στο ακριβές θεσμικό πλαίσιο και στις μορφές εξουσίας της νέας κοινωνίας, αυτά τα αφήνουμε προς επεξεργασία.

 Όμως ΣΗΜΕΡΑ πρέπει να βάλουμε χωρίς περιστροφές το όραμα της σοσιαλιστικής κοινωνίας. Ο πιο ξεκάθαρος τρόπος για να γίνει αυτό είναι ψηφίζοντας ΚΚΕ κι όχι ψηφίζοντας κόμματα ή συμμαχίες που δεν μιλάν για σοσιαλιστική οικοδόμηση. Είναι κόμματα ακίνδυνα για το σύστημα κι επικίνδυνα για νέες αυταπάτες, για νέες απογοητεύσεις και για μια νέα ήττα της εργατικής τάξης.Εμείς πάμε για νίκη. Πάμε να καταπλήξουμε το κόσμο ακόμα μια φορά από την Ελλάδα.

ΚΚΕ! Κάθε ψήφος εδώ πιάνει τόπο άμεσα. Κάθε παράταση της βαρβαρότητας έχει μόνο κι άλλη βαρβαρότητα να φέρει

Εξαρχής το ΚΚΕ τόνισε ότι πίσω από τα περί «κρίσης χρέους» βρίσκεται η επιδίωξη των καπιταλιστών να ξεπεράσουν την καπιταλιστική κρίση, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τους μισθούς των εργατών.

Τώρα που τέλειωσαν - αν τέλειωσαν - οι αναφορές στο «σπάταλο δημόσιο τομέα», τα στοιχεία μαρτυρούν πως αυτοί που έχουν πάθει το μεγάλο στραπάτσο, είναι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας. Στα τέσσερα χρόνια από τη διαπίστωση της κρίσης το μεγάλο κεφάλαιο έχει βγάλει τρελά κέρδη μόνο και μόνο από τη διαρκή μείωση των μισθών. Παράλληλα έχει επενδύσει σε τρελά κέρδη από την από δω και πέρα εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, αφού η εργατική τάξη ακόμα και στην περίπτωση καπιταλιστικής ανάκαμψης θα βρίσκεται με τουλάχιστον 40% κάτω τους μισθούς κι ακόμα χειρότερα με καταργημένο διά παντός το 5ήμερο - 40ωρο που είχε κατακτήσει για να εξασφαλίζει στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης.

Είναι αυτά κριτήριο ψήφου; Είναι, λέμε. Κι ακόμα περισσότερο είναι κριτήριο ψήφου αυτά που έρχονται και για τα οποία δε γίνεται κουβέντα στα κανάλια. Η 14η του Μάη είναι μια ημερομηνία που επίσης έχει εντοπιστεί έγκαιρα από το ΚΚΕ. Είναι η ημερομηνία με την οποία μπαίνει ταφόπλακα (με σφραγίδα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις. Το ειδικό στοιχείο της είναι η μία βδομάδα μετά τις εκλογές. Οι άνθρωποι θα έχουν ψηφίσει πρώτα και μετά θα πάθουν της ψυχής τους τον τάραχο...

***

Μέχρι τότε το εκλογικό σώμα καλείται να πάει στις εκλογές με τη βεβαιότητα ότι οι κακοί κατατροπώθηκαν (η υπόθεση Τσοχατζόπουλου μετέτρεψε σε σχεδόν μονοθεματικά τα χτεσινά δελτία) κι ότι τώρα πια η χώρα πρέπει να αφεθεί να επουλώσει τις πληγές της. Πώς; Με το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ ή και τους δυο μαζί ή με παραλλαγές της σύμπραξης του ενός με κάποιους από τους ήδη πρόθυμους ή άλλους που σήμερα παριστάνουν τα κοκόρια, αλλά ήδη έχουν ορίσει μέχρι πού πάει το κακάρισμα: Ολους αυτούς που ήδη χειροκροτούν την ΕΕ και η οποία «αλλάζει σελίδα», όπως οι ίδιοι προβλέπουν, βαφτίζοντας «αλλαγή σελίδας» την επαναφορά των σοσιαλδημοκρατών, για να συνεχίσουν από κει που σταμάτησαν οι νεοφιλελεύθεροι.
Η επαναφορά της σοσιαλδημοκρατίας (ακόμα και με παραλλαγές στήριξης τύπου Μελανσόν στη Γαλλία) ως λύση, είναι ένδειξη του αδιεξόδου στο σύστημα, που ενώ έχει ανάγκη τη βαρβαρότητα, τη μασκαρεύει για να την πλασάρει ως λύση. Οι πυκνές αναφορές αστών αναλυτών στον Μαρξ (για να πάνε από αυτόν στον Κέινς, δηλαδή για να πείσουν ότι σηκώνει ανθρώπινη διαχείριση ο καπιταλισμός), δεν μπορούν να κρύψουν την αποσιώπηση του Λένιν (του δικαιώματος αλλά και της δυνατότητας, δηλαδή, της εργατικής τάξης να κάνει άλμα μπροστά, να βάλει στόχο να 'ναι δικά της και τα μέσα παραγωγής και η πολιτική εξουσία).

***

Πυκνώνουν οι τρομοκρατικές αναφορές ότι οι εργαζόμενοι έχουν να χάσουν κι άλλα αν δεν επιτρέψουν στα κόμματα που στηρίζουν την ΕΕ να κυβερνήσουν. Η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι βρίσκονται μπροστά στην πιθανότητα να προσθέσουν αλυσίδες στα δεσμά τους, αν επιτρέψουν στα κόμματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας να διατηρήσουν την εξουσία. Αντίθετα, η εργατική τάξη έχει να κερδίσει και μόνο να κερδίσει, αν ορθώσει ανάστημα, πλάι στο κόμμα της, το ΚΚΕ και μόνο. Το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι ήδη ξανά εδώ, όσο κι αν το ξορκίζουν διάφοροι.

***

Ολο και περισσότεροι αστοί αναλυτές ζητάνε από τους ανθρώπους να μην ψηφίσουν εν θερμώ. Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι έχουν αποφασίσει να ψηφίσουν με κρύο κεφάλι. Μετράνε ένα προς ένα αυτά που χάσανε κι αυτά που θα χάσουν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως αυτή η επιλογή δεν έχει κατασταλάξει ακόμα και σε θετική ψήφο για τα ίδια τα συμφέροντά τους, δηλαδή σε ψήφο στο ΚΚΕ, κινδυνεύει να σκορπίσει σε επιλογές - φερετζέ για τη σωτηρία του συστήματος.

***

Η κατάσταση είναι δύσκολη. Στο χέρι καθενός είναι να μην την κάνει δυσκολότερη. Σωστά λένε πως σ' αυτές τις εκλογές κανείς δεν μπορεί να δηλώσει την επόμενη μέρα «δεν ήξερα»...
Δύσκολη η επιλογή που προτείνει το ΚΚΕ, καθώς ζητά από τον καθένα να αποφασίσει και να αναλάβει ευθύνες. Να μην εξουσιοδοτήσει κανέναν να του λύσει πρόβλημα, αλλά να γίνει ο ίδιος μέρος της λύσης. Να οργανωθεί στο σωματείο, στην επιτροπή αγώνα, στη λαϊκή επιτροπή, να έχει ένα δυνατό ΚΚΕ και στη Βουλή, να συμμετάσχει στους αγώνες και, το κύριο, να σηκώσει κεφάλι μέσα στους χώρους δουλειάς. Αυτός που δεν ξέρει πια τι θα κάνει με το παιδί που το μέλλον του είναι μόνο η ανεργία, όλοι όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βλέπουν τοίχο ψηλό τα αδιέξοδα, έχουν δρόμο: με το ΚΚΕ! Κάθε ψήφος εδώ πιάνει τόπο άμεσα. Κάθε παράταση της βαρβαρότητας έχει μόνο κι άλλη βαρβαρότητα να φέρει. Κατά κάποιο τρόπο βρισκόμαστε ήδη στην επομένη των εκλογών, αυτό που μετράμε και στις κάλπες είναι η δύναμη πυρός που διαθέτουμε ως τάξη ενάντια σε τάξη.

Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

ΖΩΗ ΝΤΑΛΙΚΑ ΚΟΚΚΙΝΗ

Ξεδοντιάστε τη πλουτοκρατία και τα κόμματά της. Δώστε δύναμη στους κομμουνιστές. Φέρτε τη Λαϊκή Εξουσία μια ώρα αρχύτερα.

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Λασιθίου του ΚΚΕ ενημέρωσε τους εργαζόμενους, τους φτωχούς μικρομεσαίους αγρότες και αυτοαπασχολούμενους, τις γυναίκες και τους νέους των φτωχών λαϊκών στρωμάτων για το ψηφοδέλτιο που έχει καταλήξει για την περιοχή μας. Οι υποψήφιοι είναι:

• Καράμπελα Σταυρούλα Φαρμακοποιός. Μέλος της ομάδας γυναικών Σητείας της ΟΓΕ.
• Κοτσιφάκη Μαρία Συνταξιούχος Δημοσίου. Δημοτικός Σύμβουλος Ιεράπετρας εκλεγμένη με τη «Λαϊκή Συσπείρωση». Γραμματέας της Ένωσης Γονέων και Κηδεμόνων Ιεράπετρας.
• Πάγκαλος Γιώργος Συνταξιούχος χειριστής μηχανημάτων. Πρόεδρος της ένωσης συνταξιούχων ΙΚΑ Μεραμβέλλου
• Συμεωνίδης Συμεών Οικονομολόγος.Γραμματέας ΝΕ Λασιθίου του ΚΚΕ. Δημοτικός Σύμβουλος Σητείας εκλεγμένος με τη «Λαϊκή Συσπείρωση»

Και μην ξεχνάμε. Θα είναι η πρώτη φορά στην μεταπολιτευτική ιστορία του νησιού, που θα εκλεγεί κομμουνιστής βουλευτής. Ίσως μάλιστα και περισσότεροι από ένας, αφού εξαρτάται από το πόσο μεγάλη θα είναι η μούντζα που θα ρίξουν οι Κρητικοί στα κόμματα της αστικής εξουσίας και τα εξαπτέρυγά τους...

Να θυμίσουμε εδώ ότι καμιά ψήφος δεν πάει χαμένη, αφού οι ψήφοι από όλους τους νομούς της Κρήτης θα συγκεντρωθούν σε επίπεδο περιφέρειας, και θα κρίνουν το πόσοι κομμουνιστές θα εκλεγούν.

Το πάθος για τη Λευτεριά, για την οποία οι Κρητικοί κομμουνιστές έδωσαν ανυστερόβουλα το αίμα τους, είναι θαρρώ προάγγελος για ένα καλό αποτέλεσμα. 

Η αγάπη του λαού μας για την ελευθερία, δεν συνάδει με την υποταγή στα μονοπώλια.

Η ανυπότακτη φύση των Κρητικών, δεν σηκώνει προσβολή στην αξιοπρέπειά τους από κανένα χαρτογιακά των Βρυξελλών.

Η ντομπροσύνη τους κάνει να μη δέχονται μισόλογα και κούφιες υποσχέσεις.

Θυμούνται πολύ καλά οι πατριώτες μου, ποιος τους έλεγε την αλήθεια για τις επιδοτήσεις και τα αποτελέσματά τους, ποιοι τους προειδοποίησαν για την ερήμωση των χωριών και την απαξίωση της πραγματικής παραγωγής, ποιοι σήκωσαν κεφάλι σε λαοπλάνους βολευτές αποκαλύπτοντας το ρόλο τους που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των πλουτοκρατών.

Την ίδια στιγμή που οι κομμουνιστές τους έλεγαν αλήθειες για το εργασιακό μεσαίωνα που ερχόταν, οι "εκσυγχρονιστές" λωποδύτες, υπέγραφαν τη Λευκή Βίβλο που αλυσόδενε τους εργαζόμενους.

 Οι ίδιοι πολιτικοί απατεώνες προπαγάνδιζαν ότι η εργασία δεν ήταν σημαντική, αφού στο σύγχρονο κόσμο μετράει πιο πολύ η καλή χρηματιστηριακή πληροφορία, και η καταναλωτική συμπεριφορά.

 Δημιούργησαν έτσι και στη Κρήτη στρατούς ευνοούμενων ψηφοφόρων. Ανέχθηκαν και υπεράσπισαν εστίες εγκλήματος τις οποίες έλεγχαν και ενίοτε χρησιμοποιούσαν. Φτιάξανε σιωπηλούς υποτακτικούς που συνήθισαν να μην παράγουν, περιμένοντας την επιδότηση. 

Κάπως έτσι κατέστρεψαν το φιλοπρόοδο και φίλεργο χαραχτήρα του λαού μας, εισάγοντας πρότυπα τα οποία δεν είχαν σχέση με πραγματικές ανθρώπινες αξίες αλλά με ξενόφερτα καπιταλιστικά ήθη...

Στα χρόνια της βασιλείας τους, οι γαλαζοπράσινοι πολιτευτές και τα τσιράκια τους σε αυτοδιοίκηση, συνεταιριστικό κίνημα και συνδικάτα, αλλοίωσαν και δυσφήμισαν τα χαρακτηριστικά τού λαού μας. Η ειλικρίνεια γιουχαΐστηκε. Η αντρειά αντικαταστάθηκε από το τραμπουκισμό. Η συλλογική πολιτική, πολιτιστική και παραγωγική δραστηριότητα που έγραψε σελίδες δόξας στη Κρητική ιστορία, απαξιώθηκαν προκειμένου να περάσει το μοντέλο του σύγχρονου ιδιώτη επιχειρηματία. 

Με λίγα λόγια η Κρήτη έχει πολλούς πρόσθετους λόγους για να καταψηφίσει το σύστημα της αστικής εξουσίας και τους κολαούζους του.

Έχει λόγους να παλέψει σήμερα για μια ανάπτυξη σχεδιασμένη από το λαό, που θα εξυπηρετεί τα λαϊκά συμφέροντα και θα προστατεύει το περιβάλλον από τα αρπακτικά των πολυεθνικών που είναι έτοιμα να το κατασπαράξουν.

ΚΚΕ δαγκωτό λοιπόν. Για να ξαναθυμηθούμε την ανυπότακτη φύση μας.

Να ποιοι είναι οι Έλληνες εφοπλιστές και ποιος ο "πατριωτισμός" του κεφαλαίου

 ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ: Απολαμβάνει καθεστώς φορολογικής ασυλίας

«Για 5 Ελληνες εφοπλιστές δουλεύει η κορεατική ναυπηγική βιομηχανία», αναφωνεί έμπλεα πατριωτισμού και εθνικής υπερηφάνειας γνωστή οικονομική ιστοσελίδα («capital»), σπεύδοντας να παραθέσει και τα αδιάσειστα στοιχεία που επιβεβαιώνουν τον παραπάνω τίτλο. Οπως αναφέρει, στα ναυπηγεία της Νότιας Κορέας «τη στιγμή αυτή κατασκευάζονται ή πρόκειται να κατασκευαστούν 31 ποντοπόρα δεξαμενόπλοια μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου ή liquefied natural gas carriers (LNGC)». Τα δεξαμενόπλοια αυτά - η αξία του καθενός εξ αυτών ανέρχεται στα 205 εκατομμύρια δολάρια - αποτελούν τον πιο «καυτό» κλάδο των ναυλαγορών, καθώς η μεγάλη ζήτηση για φυσικό αέριο και ο μικρός αριθμός του παγκόσμιου στόλου συντηρούν τα επίπεδα των ημερήσιων ναύλων κοντά στα 150.000 δολάρια. Αναφέρεται ακόμα ότι «τα 31 πλοία LNGC που έχουν παραγγελθεί στη Νότια Κορέα ανήκουν στους Ελληνες εφοπλιστές Γ. Αγγελικούση, Γ. Προκοπίου, Π. Λιβανό, Γ. Οικονόμου και Μαρτίνο». Συνεχίζοντας στον ίδιο πατριωτικό τόνο το ρεπορτάζ αποφαίνεται ότι «η ψυχορραγούσα ελληνική ναυπηγική βιομηχανία ποτέ δεν μπορούσε να κατασκευάσει τόσο σύνθετα τεχνολογικά πλοία, για τη ναυπήγηση των οποίων απαιτείται μεγάλη τεχνογνωσία». Βέβαια παρακάτω ομολογεί ότι «εξακολουθεί να υπάρχει κάποια ζήτηση για ελληνικά χέρια εξαιτίας της υψηλής τεχνογνωσίας και ποιοτικής δουλειάς που μπορούν να κάνουν» (!), αλλά το... πρόβλημα είναι «οι συνεχείς απεργίες που τα συνδικάτα επιβάλλουν»... Την «οπτική γωνία» και τα συμφέροντα των εφοπλιστών φυσικά εκφράζει, αλλά οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να υιοθετήσουν τη θέση τους «φτηνά μεροκάματα μήπως έρθει δουλειά».

Επίσης σύμφωνα με τη λίστα που καταρτίζει η εταιρεία «Golden Destiny», νέες παραγγελίες πλοίων, αξίας 1,6 δισ. δολαρίων, έκαναν το α' τρίμηνο του 2012 οι ντόπιοι εφοπλιστές, σε «ανταγωνιστικά», φτηνού εργατικού κόστους, ναυπηγεία του εξωτερικού, κυρίως στην ασιατική αγορά. Πρόκειται για μια ακόμη απόδειξη για το μελλοντικό ύψος της κερδοφορίας τους, για τις αστρονομικές αποδόσεις των υπερσυσσωρευμένων κεφαλαίων και κερδών που «επενδύουν» στην ποντοπόρο ναυτιλία για τη διακίνηση εμπορευμάτων ξηρού φορτίου, πετρελαίου, υγροποιημένου αερίου. Οι νέες παραγγελίες των Ελλήνων εφοπλιστών φτάνουν στο 7,4% των παγκόσμιων παραγγελιών που υπογράφτηκαν στο διάστημα Γενάρη - Απρίλη του 2012. Το ίδιο διάστημα αγόρασαν και 32 μεταχειρισμένα πλοία αξίας 600 εκατ. δολαρίων. Μάλιστα, το ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο, σύμφωνα με τα στοιχεία που καταρτίζει η «loyds List», ελέγχει το ένα πέμπτο του παγκόσμιου στόλου μεταφοράς υγροποιημένου αερίου.

Την ίδια ώρα εκατοντάδες εκατομμύρια έχει χάσει και χάνει το Δημόσιο, από το τεράστιο πλέγμα των φορολογικών απαλλαγών και ελαφρύνσεων που έχουν προσφέρει ειδικά προς το εφοπλιστικό κεφάλαιο οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Την ώρα που τα δύο κόμματα του δικομματισμού έχουν εξαπολύσει έναν πρωτοφανή πόλεμο φορολογικής εξόντωσης των μισθωτών και συνταξιούχων και των λαϊκών στρωμάτων, διατηρούν και διευρύνουν ακόμα περισσότερο τα προνόμια που παρέχουν προς τους κεφαλαιοκράτες. Παροχές που αντιστοιχούν σε ζεστό χρήμα και οι οποίες δίνονται στο όνομα των δήθεν επενδύσεων, το μόνο που κάνουν όμως είναι να συμβάλουν στην αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομάδων και των εφοπλιστών.

Από τη σχετική έκδοση του υπουργείου Οικονομικών που αναφέρεται στις φοροαπαλλαγές συνολικά, ο «Ρ» επιλέγει και δημοσιεύει λέξη προς λέξη τις απαλλαγές που αναφέρονται στο εφοπλιστικό κεφάλαιο:

• Απαλλάσσονται από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση πλοίων. Να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τη νέα φορολογική κλίμακα οι μισθωτοί και συνταξιούχοι πληρώνουν φόρο εισοδήματος για κάθε εισόδημα που είναι πάνω από 357 ευρώ το μήνα.
• Απαλλάσσεται από κάθε φορολογία η υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση κάποιου πλοίου, είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία. Σύμφωνα με το φορολογικό σύστημα όσοι αποφασίσουν να πουλήσουν κάποιο ακίνητο, πληρώνουν φόρο υπερτιμήματος.
• Απαλλάσσεται από το φόρο εισοδήματος το ποσό των καθαρών κερδών ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από την εκμετάλλευση πλοίων έχει και άλλες εκμεταλλεύσεις. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η τάση δημιουργίας επιχειρήσεων - μαϊμού στον κλάδο, μόνο και μόνο για να κερδίζουν φοροαπαλλαγές για δραστηριότητες σε άλλους κλάδους.
• Απαλλάσσονται από το φόρο πλοία α' κατηγορίας, ναυπηγούμενα στην Ελλάδα.
• Μείωση του φόρου κατά 50% σε πλοία και κρουαζιερόπλοια α' κατηγορίας.
• Απαλλάσσονται από το φόρο πλοία α' κατηγορίας που υφίστανται επισκευές και οι δαπάνες για αυτές καλύπτονται με εισαγωγή συναλλάγματος.
• Μείωση του φόρου κατά 60% σε επιβατηγά πλοία, μηχανοκίνητα και ιστιοφόρα, ανεξαρτήτου υλικού αυτών.
• Μείωση του φόρου κατά 75% στα αλιευτικά πλοία.
• Απαλλάσσονται από το φόρο φορτηγά πλοία εφόσον έχουν ηλικία μικρότερη των 30 ετών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά ή κρατήσεις υπέρ του Δημοσίου ή κάποιου τρίτου το εισόδημα που αποκτάται από γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά ή κράτηση το εισόδημα που δημιουργείται από την εκμετάλλευση πλοίου στο εξωτερικό.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος, τα έγγραφα που συντάσσονται για την εφαρμογή του Ν. 27/1975.
• Μειώνεται η εισφορά προς το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) για τα πλοία που αποδεδειγμένα αργούν λόγω επισκευών, ελλείψεως εργασίας ή άλλης αιτίας. Η μείωση είναι ανάλογη με το χρόνο της αργίας.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κύκλου εργασιών τα τουριστικά επαγγελματικά πλοία ή πλοιάρια.
• Απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας και από το εφάπαξ πρόσθετο ειδικό τέλος τα τουριστικά πλοία και πλοιάρια και οι βενζινάκατοι επαγγελματικής ή ιδιωτικής χρήσης.
• Απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας και από το εφάπαξ πρόσθετο ειδικό τέλος τα υπό ξένη σημαία τουριστικά πλοία και πλοιάρια επαγγελματικής ή ιδιωτικής χρήσης.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κύκλου εργασιών και από τους δασμούς τα ναυταθλητικά σκάφη κάθε τύπου που ανήκουν σε αναγνωρισμένους ναυτικούς ομίλους ή ναυτικά σωματεία ή μέλη αυτών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά το εισόδημα που αποκτάται από εταιρείες χαρτοφυλακίου που κατέχουν αποκλειστικά μετοχές εταιρειών πλοιοκτητριών που βρίσκονται υπό ελληνική σημαία.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτο η διανομή κερδών και το καθαρό προϊόν της εκκαθαρίσεως αυτής, η ανάληψη κεφαλαίου και οι σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις, οι εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας και τα δικαιολογητικά καθώς και άλλα έγγραφα που αφορούν πράξη που ενεργεί η εταιρεία στο εξωτερικό κατέρχονται στην Ελλάδα, οι καταθέσεις και τα δάνεια των μετόχων, η κεφαλαιοποίηση των κερδών και η μη ανάληψη των κερδών από τους μετόχους.
• Απαλλάσσονται από το ΦΠΑ οι παραδόσεις και εισαγωγές πλοίων ή άλλων πλωτών μέσων για εμπορική ή άλλη εκμετάλλευση.
• Απαλλάσσονται από το ΦΠΑ οι προμηθευτές καυσίμων για τη ναυσιπλοΐα αλλά και της επαγγελματικής αλιείας.

Ολα τα παραπάνω είναι ένα μικρό δείγμα για το βαθιά αντιλαϊκό, τον απόλυτα ταξικό και καθόλα αντιδραστικό χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος. Ενα φορολογικό σύστημα που λειτουργεί ως ένα πρόσθετο εργαλέιο αναδιανομής υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και των εφοπλιστών. Είναι όμως και μια απάντηση αποστομωτική για όλους εκείνους που θρηνούν για τα μεγάλα δεινά που αντιμετωπίζει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, από τους αγώνες των ναυτεργατών.

Αναπαραγωγή από το redflyplanet.blogspot.com

ΔΥΝΑΜΙΚΗ Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΥΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Αναβλήθηκε η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων ενάντια στην απεργία της Ε.ΠΑ.ΝΑ ΑΕ

ΔΥΝΑΜΙΚΗ Η ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΕΙΥΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΜΕ ΣΕ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΔΗΜΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

Αναβλήθηκε μετά από αίτηση της Ε.ΠΑ.ΝΑ ΑΕ η εκδίκαση των ασφαλιστικών μέτρων που η ίδια η εταιρία προχώρησε χθες, προσπαθώντας να βγάλει παράνομο και καταχρηστικό τον απεργιακό αγώνα των 41 εργαζομένων, γιατί δεν δέχθηκαν μειώσεις μισθών και απολύσεις.

Την ίδια ώρα σήμερα το πρωί όπου δεκάδες εργαζόμενοι, συνδικαλιστές και φορείς βρίσκονταν έξω από τα δικαστήρια, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα του σωματείου μας και του ΠΑΜΕ ενάντια στην ποινικοποίηση των αγώνων, η εταιρία Ε.ΠΑ.ΝΑ ΑΕ ζητούσε μέσα στο δικαστικό μέγαρο αναβολή της εκδίκασης ως την ερχόμενη Τετάρτη 18 Απρίλη.

Η συμμετοχή του κόσμου, των φορέων που κατέθεσαν ψηφίσματα συμπαράστασης, ήταν η καλύτερη απάντηση απέναντι στην εργοδοσία ότι οι αγώνες για αξιοπρεπείς μισθούς, συνθήκες δουλειάς δεν ποινικοποιούνται.


Αμέσως μετά ακολούθησε συλλαλητήριο στο κέντρο της πόλης όπου κατέληξε στο Δημαρχείο Ηρακλείου προκειμένου να γίνει συνάντηση της σωματειακής επιτροπής των εργαζομένων στην ανακύκλωση, της διοίκησης του σωματείου μας και του δημάρχου Ηρακλείου κυρίου Κουράκη ο οποίος είχε ενημερωθεί.

Παρά της επανειλημμένες προσπάθειες των απεργών να συναντηθούν με τον Δήμαρχο κο Κουράκη, για ακόμη μια φορά δεν πραγματοποιήθηκε συνάντηση λόγω απουσίας του. Μετά την πίεση των εργαζομένων ο Αντιδήμαρχος δεσμεύτηκε ότι θα πραγματοποιηθεί συνάντηση την Τρίτη 17 Απρίλη.
Καλούμε το δήμαρχο Ηρακλείου να πάρει θέση για την ικανοποίηση των αιτημάτων των απεργών, καθώς ο δήμος έχει συμβατικές υποχρεώσεις και ευθύνες για τη λειτουργία του εργοστασίου ανακύκλωσης όπως επίσης για το αν τίθεται θέμα δημόσιας υγείας με την μη λειτουργία του εργοστασίου όπως επικαλείται η επιχείρηση.

Οι 41 απεργοί αταλάντευτοι και ατσαλωμένοι συνεχίζουν τον απεργιακό τους αγώνα και καλούν όλους τους εργάτες και τις εργάτριες στο απεργιακό πασχαλινό τραπέζι που διοργανώνει το σωματείο μας και το ΠΑΜΕ έξω από τις πύλες της επιχείρησης την Κυριακή του Πάσχα και ώρα 12:00 το πρωί.
Η Νίκη των απεργών ενάντια στις μειώσεις 22% και τις απολύσεις θα είναι νίκη όλου του λαού

ΕΝΩΣΗ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ
Σωματειακή Επιτροπή Εργαζομένων στο Εργοστάσιο Ανακύκλωσης Ε.ΠΑ.ΝΑ ΑΕ της ΕΙΥΗ

Αναμετάδοση από: redflyplanet

Πρώτα έκλεψαν τα ταμεία των ΑΕΙ-ΤΕΙ και τώρα τα στρέφουν στις μπίζνες με εταιρείες-χορηγούς...Γιατί άραγε;;;

Μπίζνες Πανεπιστημίων και ΤΕΙ

Ανακοίνωση της Εκτελεστικής Γραμματείας του ΜΑΣ

Με αφορμή δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για νέες μπίζνες με επιχειρήσεις που ετοιμάζονται να ανοίξουν Πανεπιστήμια και ΤΕΙ της χώρας, το Μέτωπο Αγώνα Σπουδαστών σε ανακοίνωση της Εκτελεστικής Γραμματείας του αναφέρει:

«Ανάμεσα στις πιθανές συμφωνίες ξεχωρίζουν αυτές του Πανεπιστημίου Πειραιά και του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με τη γνωστή κινεζική πολυεθνική COSCO και του Γεωπονικού Πανεπιστημίου με την εταιρεία Hail Agriculture.

Με μεγάλα λόγια για "εξωστρέφεια" και "απάντηση στην κρίση", κρύβουν την ενίσχυση της επιχειρηματικής λειτουργίας των ΑΕΙ - ΤΕΙ και τη σύνδεσή τους με την αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.
Η πιθανή συμφωνία ελληνικών πανεπιστημίων με την COSCO σημαίνει:

• Ερευνα που θα δικαιολογεί και θα ενισχύει την εκμετάλλευση των εργατών και την καταστροφή του περιβάλλοντος, θα συγκαλύπτει τα εργατικά ατυχήματα, τελικά θα βοηθά στην αύξηση των κερδών της επιχείρησης εις βάρος των εργαζομένων και του λαού. Ούτε λόγος φυσικά για έρευνα π.χ. για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών για φτηνές, συχνές και ασφαλείς ακτοπλοϊκές συγκοινωνίες.
• Για τους απόφοιτους, δουλειά-λάστιχο, ανασφάλιστη εργασία, μισθοί πείνας των 430 ευρώ, ανύπαρκτες συλλογικές συμβάσεις. Η συγκεκριμένη πολυεθνική έχει μετατρέψει το λιμάνι του Πειραιά σε εργασιακό γκέτο. Η άνοδος της εμπορευματικής κίνησης στο Σταθμό Εμπορευματοκιβωτίων Πειραιώς, που κατέχει η επιχείρηση, κατά 73,5% και τα τεράστια κέρδη της, ακόμα και σε περίοδο κρίσης, χτίζονται πάνω στις πλάτες των εργαζομένων: Με απολύσεις, εκ περιτροπής εργασία, εργατικά ατυχήματα και μισθούς Κίνας. Αυτά υπόσχονται στους απόφοιτους οι ιδιοκτήτες της COSCO και οι συνεταίροι τους στα πανεπιστήμια, διοικήσεις, μεγαλοκαθηγητάδες και οι παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.
• Εκπαίδευση των φοιτητών με τις αξίες των μονοπωλίων, να καθορίζει η COSCO τι θα μαθαίνουν οι φοιτητές.
• Επιβολή διδάκτρων.

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών που ιδρύει, κατά παραγγελία της εταιρείας Hail Agriculture, παράρτημα στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αυτό το πανεπιστήμιο ονειρεύονται τα κόμματα της πλουτοκρατίας που ψήφισαν και υλοποιούν το νέο νόμο-πλαίσιο: Πανεπιστήμιο που όλη του η λειτουργία ενισχύει την κερδοφορία του κεφαλαίου. Αυτό εννοούν όταν λένε "σύνδεση με την αγορά".
Τώρα οι φοιτητές και οι σπουδαστές να σηκώσουν ανάστημα. Να γυρίσουν την πλάτη στις παρατάξεις του κεφαλαίου μέσα στις σχολές που συμφωνούν με το πανεπιστήμιο-επιχείρηση. Να παλέψουν μαζί με το ΜΑΣ για πτυχία με αξία και δουλειά με δικαιώματα σε μια κοινωνία που η επιστήμη και η εξουσία θα βρίσκεται στην υπηρεσία του λαού και όχι των μονοπωλίων»

Σφαγή των ξενοδοχοϋπαλλήλων στον Άγιο Νικόλαο

Παρέμβαση της «Λαϊκής Συσπείρωσης Αγίου Νικολάου», για την πρωτοφανή ταξική επίθεση που δέχονται οι χιλιάδες ξενοδοχοϋπάλληλοι της περιοχής μας .

Μετά την καταγγελία της τοπικής κλαδικής σύμβασης από το Σύνδεσμο Ξενοδόχων Λασιθίου και μετά την ολοκλήρωση των αντεργατικών μνημονίων σε κεντρικό επίπεδο, οι ξενοδόχοι της περιοχής μας αποθρασύνθηκαν τελείως. Έχοντας κάνει την καταγγελία της τοπικής κλαδικής το Δεκέμβριο, προσμένουν να λήξει η μετενέργειά της για να διαπραγματευτούν νέους μειωμένους μισθούς.
Όμως ακόμα και σήμερα, με τη δύναμη που τους δίνει η εξατομικευμένη διαπραγμάτευση και η λειψή ενημέρωση των εργαζομένων, ζητούν υποχωρήσεις που θα βουλιάξουν τις λαϊκές οικογένειες στην ανέχεια και θα οδηγήσουν στην εντατικοποίηση της εργασίας και στη πτώση της ποιότητας παροχής υπηρεσιών εστίασης. Οι ξενοδόχοι προσφέρουν λιγότερα για περισσότερη δουλειά και ανύπαρκτα εργασιακά δικαιώματα .
Στην κατάληψη της Περιφέρειας προσήλθαν πολλοί ξενοδοχοϋπάλληλοι, καταγγέλλοντας προσωπικά παραδείγματα ή γενικευμένες μεθοδεύσεις, που αποδεικνύουν την αναλγησία των ξενοδόχων απέναντι στο προσωπικό που τους δούλευε και τους παρήγαγε κέρδη όλα τα προηγούμενα χρόνια.
Επειδή οι ξενοδοχοϋπάλληλοι αποτελούν την τεράστια πλειοψηφία των εργαζομένων της πόλης, η επίθεση στα εισοδήματά τους είναι επίθεση στην ίδια τη πόλη, αφού επηρεάζει όλη την οικονομική ζωή της.
Για να μπούμε στην ουσία της παρέμβασής μας, θα παρουσιάσουμε μόνο μερικές περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχει διασταύρωση.

Miramare: 700 ευρώ για 30 μέρες (αυτό ίσχυε από το 2011 στο Miramare, τουλάχιστον στις καμαριέρες). Στο πρωτάθλημα σκακιού που φιλοξενήθηκε πρόσφατα εκεί , το προσωπικό δεν πληρώθηκε για το Σαββατοκύριακο γιατί θεωρήθηκε ότι συμμετείχε σε training.

ORMOS-CRYSTAL: 750 ευρώ για 30 μέρες (έχουν υπογράψει συμβάσεις)

ΟΜΙΛΟΣ ΣΠΑΝΟΥ: ( Blue Bay, Charob trees, Domes of Elounda, Ledra, Pleiades) Στους μεν Έλληνες 750-800 ευρώ, στους δε αλλοδαπούς 700-750 ευρώ, επίσης έχει καταργήσει θέσεις εργασίας π.χ. ταμπλώ από το Blue Bay κλπ.

ELOUNDA BEACH: Έχουμε καταγγελίες για 4ωρα εργασίας, τα οποία μετατρέπονται σε πολλαπλάσιες ώρες πραγματικής εργασίας. Τα 4άωρα είναι «νόμιμα» από το 2010 πρέπει όμως να ελεγχθεί το πόσες πραγματικά ώρες απασχολούνται οι εργαζόμενοι . Στο ίδιο συγκρότημα υπάρχει εκτεταμένη χρησιμοποίηση των μαθητευόμενων αλλοδαπών με 250-350ε οι οποίοι καλύπτουν οργανικές ανάγκες. Επειδή δεν επιτρέπεται να αναλάβουν ευθύνες ουσιαστικά διπλασιάζεται η δουλειά των λίγων μονίμων εργαζομένων. Από την άλλη όταν λόγο φόρτου εργασίας, καλούνται να αναλάβουν τέτοιες ευθύνες, υπάρχει πιθανότητα ατυχήματος όταν δεν υπάρχει εποπτεία. Πέρσι υπήρξε σοβαρό περιστατικό εργατικού ατυχήματος.

PORTO ELUNDA MARE: Προσλήψεις καθαριστών-τριών από εταιρείες ενοικίασης προσωπικού με 300-400ε. Τα συνεργεία θα αναλάβουν τους καθαρισμούς πριν το άνοιγμα. Ακόμα κι έτσι οι ντόπιες καθαρίστριες χάνουν περίπου 15 εργάσιμες μέρες. Σύμφωνα με πληροφορίες συζητείται και η πιο μόνιμη συνεργασία με τις συγκεκριμένες εταιρείες για όλη τη σαιζόν στο σύνολο του ομίλου Κοκοτού. Στον ίδιο όμιλο ασκούνται πιέσεις για μειώσεις μισθού 20-25%. Θέση σερβιτόρου παζαρεύεται στα 630ε για 26 μέρες εργασίας.

Aquila Elounda Village: απολύθηκαν οκτώ οικογενειάρχες εργαζόμενοι στις… 17 του Μάρτη, για να πάρουν νέους των 500ε . Προβλεπόμενη πληρότητα στο 100% στο μεγαλύτερο μέρος του καλοκαιριού.

Καλούμε το Σωματείο Ξενοδοχοϋπαλλήλων και το Εργατικό Κέντρο να παρέμβει δυναμικά, τόσο σε απευθείας επαφή με τους ξενοδόχους όσο και με τους ελεγκτικούς μηχανισμούς, γιατί εδώ παραβιάζονται ακόμα κι οι αντεργατικοί νόμοι που πρόσφατα ψηφίστηκαν.. Οι εργαζόμενοι πρέπει να δείξουν τώρα τα δόντια τους κι αυτό μπορεί να γίνει μόνο συλλογικά κι όχι εξατομικευμένα. Αναβολές δεν χωράνε γιατί αύριο θα είναι πολύ αργά. Κανείς ξενοδοχοϋπάλληλος δεν πρέπει να υπογράψει ατομική σύμβαση.
Καλούμε τον Δήμο να πάρει ξεκάθαρη θέση. Με ποιον θα πάει και ποιόν θα αφήσει. Η πόλη μας όσες αναπλάσεις κι αν σχεδιάσει, όσους ποδηλατόδρομους κι αν προγραμματίσει, θα παρακμάσει αφού θα χουν πτωχεύσει τα νοικοκυριά και θα έχει εξοριστεί η νεολαία. Ο Δήμος μπορεί και με λόγια και με μέτρα να πιέσει τους ξενοδόχους πριν είναι πολύ αργά.
Να παλέψουμε όλοι μαζί για να μην γίνουμε σκλάβοι του 21ου αιώνα. Είναι αυτονόητο ότι η «Λαϊκή Συσπείρωση» θα συνδράμει σε οποιαδήποτε κινητοποίηση αποφασιστεί για το μεγάλο αυτό πρόβλημα .

Υ.Γ. Μετά την περέμβασή μας αποφασίστηκε ομόφωνα, έκτακτη σύγκλιση της Δημοτικής Επιτροπής Τουρισμού με εκπροσώπους ξενοδόχων, ξενοδοχοϋπαλλήλων, της επιθεώρησης εργασίας, του ΙΚΑ και του ΟΑΕΔ, με σκοπό να ενημερωθούν όλοι για τις συγκεκριμένες καταγγελίες.

Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι της Λαϊκής Συσπείρωσης θα παραστούν στη διαδικασία, αλλά εκτιμούν ότι πέραν των ελεγκτικών μηχανισμών, ήρθε η ώρα για συγκεκριμένες συνδικαλιστικές δράσεις, πριν παγιωθούν αυτές οι απαράδεκτες τακτικές από τη πλευρά των ξενοδόχων.

 

Το άδειο στομάχι δεν σηκώνει λόγια…

      

    Το άδειο στομάχι δεν σηκώνει λόγια… 

( Ν. Τσιφόρος-Μυθολογία )

   

     Καλά κι ευοίωνα έκλεισε ο 19^ος αιώνας για τη ‘Νέα Τάξη’ πραγμάτων της εποχής. Οι αστοί εδραιώθηκαν στην εξουσία ανατρέποντας τους φεουδάρχες, τη σκαπούλαραν ξώφαλτσα, λόγω απειρίας των Κομμουνάρων, στην Κομμούνα του Παρισιού, έχτισαν τα εργοστασιάκια τους, τις Τραπεζούλες τους, κι έναντι πινακίου φακής αγόραζαν την εργατική δύναμη των εργατών αυγαταίνοντας τα πλούτη τους, ελπίζοντας ότι η εμφάνιση στο προσκήνιο της Ιστορίας των Μαρξ και Ένγκελς θα πέρναγε απαρατήρητη.

     Μπήκε στο μεταξύ κι ο 20^ος αιώνας, θαρραλέος , ορμητικός με όνειρα πολλά. Έγινε το 1905 η πρώτη απόπειρα να στείλουν οι ‘ξεβράκωτοι’ τον Τσάρο της Ρωσίας αδιάβαστο κι η εργατιά άρχισε και τους ζόριζε. Έστειλαν τότε οι αστοί κάτι ρεφορμιστές μπας κι ανακατέψουν την τράπουλα, αλλά τα αποτελέσματα δεν ήταν τα αναμενόμενα. Μαζεύτηκαν τότε καμιά 15αριά νομάτοι, συλλογίστηκαν και είπαν:’ Ρε αδέλφια, σαν πολλοί δεν μαζεύτηκαν; Να κάνουμε ένα γενικό πόλεμο να σκοτωθούν καμπόσες χιλιάδες από δαύτους κι όσοι πομείνουν να δουλεύουν και για αυτούς που σκοτώθηκαν. Έτσι θα μας μείνει το φαί τους.

     Και ξεκίνησε ο ‘Α Παγκόσμιος Πόλεμος και να δεις στην αρχή που τα πράγματα πήγαιναν κατά πως τα είχαν σχεδιάσει. Μόνο που να, ήταν κάτι διαβαστερά παιδάκια ρούσικα, γενάκι, μουστάκες και γένια που είχαν καταλάβει το μαρξισμό πιο καλά κι από τον ίδιο το Μαρξ και δε μάσαγαν περί ρεφορμισμός και τα τοιαύτα,  περί δήθεν σοσιαλισμού με ανθρώπινο πρόσωπο, πράγμα το οποίον στενοχώρησε τα μάλα  τους αστούς από τη Δύση μέχρι την Ανατολή και από το Βορρά μέχρι το Νότο καθόσον μια ωραία πρωία έδωσαν μια κλωτσιά στον ευτραφή πισινό του κυρ-Κερένσκι και τον έστειλαν να δώσει συνέντευξη στους ιστορικούς του μέλλοντος. Του άρπαξαν τη ματζαδούρα από το στόμα και τη μοίρασαν στους προλετάριους και τη φτωχή αγροτιά.   Και άπαξ και την ταρατσώσει καλά ο μπατίρης κι αρχίσει να σκέφτεται ποιος ήταν και τι μπορεί να γίνει,-και να δεις που μέχρι τον Χίτλερ μπορεί να συντρίψει. Ποιος Χίτλερ και πράσινα άλογα. Μπορεί να στείλουν τον Γκαγκάριν και την Βαλεντίνα Τερέσκοβα για μια βόλτα στο φεγγάρι να δουν τον κόσμο από ψηλά, να τους βλέπουν από κάτω οι Αμερικάνοι και να σκάνε από το κακό τους.

     Έχοντας χορτάσει οι πρώην πειναλέοι και βλέποντας το κάθε σήμερα καλύτερο από το χτες δεν αντιλήφθηκαν ότι όσοι αστοί του τσαρισμού δεν είχαν πάει εις τους Παρισίους και τας Νέας Υόρκας, είχαν κρυφτεί στο Κόμμα των Μπολσεβίκων φορώντας  το πανωφόρι της επανάστασης  κι έκαναν τους επαναστάτες ειδήμονες. Όμως ο Λαός σαν περνάει καλά χαλαρώνει τα μέτρα επαγρύπνησης. Εργασία εξασφαλισμένη, Δωρεάν Παιδεία υψηλών προδιαγραφών το ίδιο , Υγεία το ίδιο, σύνταξη εξασφαλισμένη μακριά από ομόλογα, μπαλέτα Μπολσόι και Κίροφ, αθλητισμός κι ελεύθερος χρόνος για όλο το λαό. Κάπως έτσι διαβιούντες δεν έδωσαν τη δέουσα προσοχή στα ‘πανωφόρια’. Τέλος πάντων περισσότερα γι αυτήν την περίοδο άλλη φορά, δεν είναι της παρούσης. Στο μεταξύ στη Δύση ξεσηκώθηκαν οι εργάτες:’ Γιατί μόνο αυτοί κι όχι και μεις;’ Και να που ζήταγαν αυξήσεις και ΙΚΑ και οχτάωρο και άδεις γονικές και τα ρέστα. Και ανάγκασαν τους 15-περίπου-κουμανταδόρους να τα παραχωρήσουν για να μην έχουν κι αυτοί την τύχη του Τσάρου Νικολάου του Β’, Θεός σχωρέστον. Παστρικές δουλειές-ο σώζων εαυτόν σωθήτω.

      Ούτω πως προϊούσης της Ιστορίας, έγινε στην Ελλάδα το Πολυτεχνείο και μετά λίγα χρόνια οι πιο πολλοί από τους ‘Πρωταγωνιστές’ ανερριχήθησαν εις θώκους υπουργικούς, έγιναν Γραμματείς και Φαρισαίοι κι έκαναν προγούλια και κοιλιές και κάτι σβέρκα πιο χοντρά κι από τις ιερές αγελάδες του Ήλιου στη Θρινακία πριν τις φάνε οι άντρες του Οδυσσέα. Απέκτησαν και κάτι βιβλιάρια καταθέσεων στις Τράπεζες της Ελβετίας πιο χοντρά από το βιβλίο με τις αμαρτίες μου, έφαγαν και τις οικονομίες του κόσμου στο Χρηματιστήριο και μετά έδιναν δάνεια στους μεν, λαμβάνοντες μίζες από τους δε.    Κι επειδή κανένας δε λέει όχι στα πιο πολλά, σκέφτηκαν να χοντρύνουν τις μπίζνες για να πάρουν κι άλλες μίζες. Οι χαριστικές συμβάσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, οι φοροελαφρύνσεις, οι φοροαπαλλαγές, οι κρατικές επιχορηγήσεις στους αναξιοπαθούντες τραπεζίτες και τους εφοπλιστές που τους απέφεραν μέχρι τότε τα προς το ζην αποδείχτηκαν φραγκοδίφραγκα. Κι όταν ο Στρος Καν τους έκλεισε το μάτι, αυτοί φάνηκαν πρόθυμοι να εξυπηρετήσουν για πολλοστή φορά την εγχώρια και διεθνή πλουτοκρατία.

      Και τώρα κόβουν και ξανακόβουν μισθούς, συντάξεις, λεφτά από την Υγεία, την Παιδεία, την Κοινωνική Πρόνοια, τα ΑμΕΑ, απ’ όλον τον κόσμο. Φορολογούν πέντε φορές το ίδιο σπίτι, φορολογούν τις αγριάδες και τα κακοχώραφα, με τέτοιο τρόπο που εκθέτουν τους παλιούς αντικομουνιστές συνοδοιπόρους τους, οίτινες κραύγαζαν ότι :’Θα έρθουν οι κομμουνιστές να σας πάρουν τα σπίτια, τα χωράφια και τις γυναίκες’ Σήμερα τα σπίτια και τα χωράφια τα παίρνουν οι Τράπεζες, ενώ τις γυναίκες τις έχουν καταδικάσει στην ανεργία-‘όταν δεν έχεις ν’ αγοράσεις ψωμί για τα παιδιά σου τη γυναίκα του γείτονα θα προσέξεις, ρε πανηλίθιοι;’

     Κι επειδή πληθαίνουν οι άνεργοι, οι άστεγοι κι οι πεινασμένοι οργανώνουν συσσίτια ελεημοσύνης, τολμώντας να τα συγκρίνουν με τα συσσίτια της ΑΛΛΗΛΕΓΓΎΗΣ του ΕΑΜ στην Κατοχή. Άμετε στο χίλιο το διάολο, κερατάδες. Αγωνιούν για την φτώχεια, νοιάζονται για την 48ωρη απεργία των ναυτεργατών, λες και τον υπόλοιπο χρόνο η φτωχή αγροτιά και ο επιβάτης των νησιών είχαν λύσει τα προβλήματά τους. Ο φταίχτης είναι γνωστός, είναι αυτός που θα έπαιρνε τα σπίτια και τις γυναίκες του κόσμου, το ΚΚΕ. Γι αυτό και μόνο τις τελευταίες πέντε μέρες, όπως μας πληροφορεί ο Κυριακάτικος Ριζοσπάστης έχουν παρελάσει από τα τηλεοπτικά πάνελ 147 εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης και των φερεφώνων της  και φώναξαν κι έναν εκπρόσωπο από το ΚΚΕ, έτσι για να δείξουν πόσο μεγαλόψυχη είναι η αστική δημοκρατία τους.

     Ο Νίκος Τσιφόρος δεν τιμήθηκε με κάποιο βραβείο, ούτε και ‘τιμάται’ από σχολεία ή κρατικοδίαιτους πολιτιστικούς συλλόγους για την προσφορά του στα γράμματα, είπε όμως πολλά, μη όντας κομμουνιστής. Κάπου στη Μυθολογία του γράφει:’ Το άδειο στομάχι δεν σηκώνει λόγια’. Απλά, προσθέτω εγώ, γουργουρίζει από την πείνα μ’ ένα θόρυβο που μοιάζει με γέμισμα όπλου έτοιμου να επιτεθεί. Με τη συμμετοχή του στους μαζικούς κοινωνικούς αγώνες με το ΠΑΜΕ, την ΠΑΣΥ, την ΟΓΕ, το ΜΑΣ. Με την ψήφο του στο ΚΚΕ. Καμιά ψήφος χαμένη. Για να έχουμε δικαίωμα στο όνειρο.

Μην τους αφήσετε σε χλωρό κλαρί. Χαλάστε τους τα σχέδια. Με το ΚΚΕ για τη Λαϊκή Εξουσία, για το Σοσιαλισμό. 

Έργω τε και διανοία Ρωμύλου Αβδή.

Για τον κ. Δημήτρη

 Πηγή: http://vakxikon.blogspot.com/2012/04/blog-post_08.html

 

Τον ακούτε;

Περπατάει ανάμεσά μας.
Δεν είναι εύκολο,
είναι αθόρυβος,
τόσο πολύ.

Έχει το άγγιγμα της ιστορίας -
φέρεται να χαμογελάει.
Κανείς δεν ξέρει στ’ αλήθεια να πει,
πόσο γενναίος
και πόσο ανώνυμος υπήρξε.

Πώς να μετρήσεις έναν άνθρωπο;
Με λόγια ή με αριθμούς;
Με αγάπη, φίλους, συγγενείς;
Με έργα;
Ή με λυγμούς;

Είχε το άγγιγμα της ιστορίας
κι άσπρα μαλλιά,
ο κύριος Δημήτρης.

Κι αλήθεια τα κατάφερε,
να γράψει το σημείωμα,
να πει όλη την αλήθεια -
ίσως να ήταν νηστικός και να ‘γραφε -
τα ρούχα να διπλώσει,
να συγυρίσει λίγο,
να ντυθεί,
ν’ ανοίξει την πόρτα του σπιτιού και να κλειδώσει -
μια και καλή.

Μα τι να κοίταξε πριν φύγει; κάποια φωτογραφία ίσως -
να πήγε ως την εξώπορτα,
να βγήκε στον δρόμο,
τα χέρια του στις τσέπες – το αισθάνομαι
- να ‘φτασε στον σταθμό.

Να.
Το ρολόι απέναντι λέει την ώρα.
Στο στόμα του η γεύση του καφέ, ίσως κι ενός τσιγάρου.
«Η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου…»
Τι ωραίο χι κύριε Δημήτρη
και τι ωραίο λάμδα…
μήπως να έσβηνε την υπογράμμιση;
«που επί 35 χρόνια εγώ μόνον(χωρίς ενίσχυση κράτους) πλήρωνα γι’ αυτή».

Και τι ωραίο νι στο «μόνο», επίσημο
προστακτικό, αδιάψευστο.
Σαν σφαίρα.
Α, το πιστόλι.
Κανένας μην το δει.
Ίσως τρομάξει, ιδίως τα παιδιά.

Η Έμμυ μου…
αντίο αγάπη μου,
θυμάσαι που τραγουδάγαμε μαζί
το ’75 Θοδωράκη;
Για τους δικούς μας τους νεκρούς.

Μα ποιος σφυράει;
Ήρθε το τρένο.
Τι ώρα είναι; Οχτώ και είκοσι.
Δεν έχει σημασία η ώρα.
Μόνον
να είναι πρωί,
όμορφο ανοιξιάτικο πρωινό,
παράταιρο απ’ την θανατερή σου πράξη (χωρίς ενίσχυση κράτους).

Τον βλέπετε;
Μπήκε στο μετρό.
Χαμογελάει στα παιδιά.
Έχει το άγγιγμα της ιστορίας.
Κι άσπρα μαλλιά.
Ετών εβδομήντα εφτά.

Κύριε Δημήτρη, αντίο.
Πήγε εννιά παρά.

Για τον κ. Δημήτρη Χριστούλα που αυτοκτόνησε με σφάιρα στον κρόταφο το πρωινό της τετάρτης Απριλίου 2012, στα 77 του χρόνια, καθώς, όπως ο ίδιος έγραψε στο ιδιόχειρο σημείωμα που άφησε, “η κατοχική κυβέρνηση Τσολάκογλου εκμηδένισε κυριολεκτικά την δυνατότητα επιβίωσής” του.

6 Απριλίου, ημέρα μνήμης της επίθεσης των Γερμανών εναντίον της Ελλάδας

Σταμάτης Καλογερόπουλος

Είμαστε όλοι ναυτεργάτες...

Αυτοί οι άθλιοι οι ναυτικοί

Από αυτα που βλέπουμε στα βασικά κανάλια αποβλάκωσης και μνημονιακής προπαγάνδας, που παρεμπιμπτόντως όλως τυχαίως ολα ανήκουν σε εφοπλιστές ή συνεργαζόμενους με εφοπλιστές, θα πρέπει να υποθέσουμε οτι αν ξαφνικά χάλαγε ο καιρός και είχαμε ενιάρια κι απαγορευτικά θα έπρεπε να καλούσαν σε τρισάγια για να ξορκίσουμε το κακό. Και τι δεν είδαμε χτες βράδυ στο τελευταίο δελτίο του MEGA. Ανθρώπους με βαλίτσες στα λιμάνια, μπλόκα, στίβες με κασόνια προιόντων, απελπισμένους εμπόρους νησιών, κατεστραμένους ακτοπλόους και ξενοδόχους για τα σίδερα. Δεν αντεχόταν ουτε σαν γελοίο σκηνικό. Εννοείται βεβαια οτι ενα ενδεχόμενο απαγορευτικό-που είναι πάντα πιθανό στην Ελλάδα των βοριάδων- δεν θα κατέστρεφε τουρισμό, ναυτιλια, εμπόριο, γεωργία κλπ. Ετσι ούτε και η Απεργία μπορεί να κάνει τέτοιο κακό. Και στο κάτω κάτω της γραφής δεν φέρνουν οι εργαζόμενοι το κρίσιμο νομοσχέδιο την Τρίτη στη Βουλή. Η κυβέρνηση το φέρνει. Οπως ακριβώς η κυβέρνηση είχε φέρει το νομοσχέδιο για τα ταξί στις αρχές Ιουλίου, στο κέντρο σχεδόν της τουριστικης περιόδου και που όπως αποδείχτηκε καμιά επείγουσα ανάγκη δεν το επέβαλε αφου ακόμη το συζητάνε.

Ας κάνουμε όμως καθαρά κάποια πράγματα γυρω από τις απεργίες και τις αηδίες που λέγονται από γνωστους και καλοπληρωμένους δημοσιολόγους.
Η Απεργία δεν είναι απλή δήλωση ενός αιτήματος, ουτε θυμωμένο ξέσπασμα για να βγάλουν εργαζόμενοι το άχτι και το απωθημένο τους.
Ειναι οργανωμένη και συνειδητή πίεση και εκβιασμος προς τον εργοδότη για να πετύχουν ένα στόχο, που έχει να κάνει είτε με μισθούς είτε με δικαιώματα. Η Απεργία επίσης είναι δικαίωμα και κατάκτηση των εργαζομένων που έχυσαν αίμα για να το κατακτήσουν και δεν δίνουν δεκάρα για τα επιχειρήματα της δεκάρας του καθενός, ειδικά αν προέρχεται από φερέφωνα γνωστών συμφερόντων.
Αν οι εργαζόμενοι ήθελαν απλά και μόνο να δηλώσουν κάτι και όχι να πιεσουν και να εκβιάσουν -όπως εκβιάζονται και αυτοί και όλοι μας- για να πετύχουν το στόχο τους, ειναι βεβαιο ότι οι καπιταλιστές θα τους οργάνωναν οι ίδιοι μια μεγαλειώδη συνέντευξη τύπου για να μιλήσουν ακόμη και σε εθνικό δίκτυο, αν έπαιρναν διαβεβαίωση οτι δεν θα ακολουθούσε απεργία που τους στοιχίζει και απειλει και την εξουσία τους και την ισορροπία δύναμης.
Για την Απεργία τώρα των ναυτεργατών.
1. Τόσο τρομερό είναι πια οτι κάνουν απεργία Τρίτη και Τετάρτη; Αν έκαναν Πέμπτη και Παρασκευή, που πάλι δίκιο θα είχαν, να το συζητούσαμε αλλά τώρα δείχνουν κάποια κατανόηση παρά την επίθεση που δέχονται εδώ και χρόνια και που τώρα ξεπερνλαει κάθε όριο. Πότε να έκαναν απεργία δηλαδή; Μέσα Δεκέμβρη 12-6 το πρωί για να μην ενοχλήσουν;
Οταν σε έναν κλάδο μιας χώρας που λέγεται ναυτικη από 100000 εργαζόμενους έχουν μείνει 17000 τι άλλο να κάνουν δηλαδή; Να περιμενουν να τους απολύσουν όλους;
Δεν έχουν δικαιώματα μόνον οι επιχειρηματίες των νησιών -που σε κάποια από αυτά μόνο απελπισμένοι δεν είναι- έχουν και οι απλοί εργάτες που τους καταργούν όχι μόνο σαν εργαζόμενους αλλά και σαν ανθρώπους.
Να πουμε κάτι ακόμα. Εχουν ασχοληθεί όλοι αυτοί με το ότι τα καράβια που μπαίνουν στα δρομολόγια είναι πολύ λιγότερα από τις προηγούμενες χρονιες για ευνόητους λόγους;
Επίσης ενδιαφέρει κανέναν από τους ευαίσθητους η απίστευτη καταγγελία Νταλακογιώργου της ΠΕΝΕΝ οτι δεν υπάρχει έλληνας ναυτικός στα πληρώματα των καραβιών με Ελληνική σημαία στη Μεσόγειο;;
Τέλος όπως εχουμε ξαναπεί η ΠΝΟ είναι μια ομοσπονδία που δεν της αρέσουν καθόλου οι απεργίες και που φυσικά δεν ελέγχεται καθόλου από το ΚΚΕ. Κάθε άλλο. Εκτός των ΠΕΝΕΝ και Στέφενσον υπάρχουν και άλλα σωματεία. Η ΠΝΟ ήταν σε πολλές Γεν.απεργίες η μοναδική ομοσπονδία που δεν συμμετείχε. Για να φτάσει λοιπόν η ΠΝΟ να κάνει απεργία φαντάσου τι έχει συμβεί.

Υ.Γ. Τα καράβια την Τετάρτη θα φύγουν μισά. Οποιος δεν το πιστεύει ας παρει τηλέφωνο να κλείσει θέση. Οι εκδρομείς του Πασχα στα νησιά είναι είδος υπό εξαφάνιση λόγω φτώχειας. Τα παραμύθια τους λοιπόν δεν 'εχουν δράκο. 

Αναδημοσίευση από: http://giorgossarris.blogspot.com/2012/04/blog-post_6633.html