ΜΕΣ ΤΗΝ ΜΙΖΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΙΡΩΝ, ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΑΙΣΙΟΔΟΞΗ ΕΞΕΛΙΞΗ

Μέσα στο γενικότερο γονάτισμα του λαού μας, από τις πολιτικές υποτέλειας που του έχουν επιβάλει οι λογίς λογίς εξουσίες, ξαφνικά, σε ένα (απελπιστικά) φιλήσυχο δήμο, κάποιοι άνθρωποι άρχισαν να αντιλέγουν. Και αυτό από μόνο του είναι αισιόδοξο.
Στη πόλη μας, είχε να γίνει περιβαλλοντική κινητοποίηση από το 1985, όταν ο κόσμος βγήκε μαζικά στους δρόμους και απέτρεψε τη δημιουργία εργοστασίου της ΔΕΗ στον Άγιο Αντώνιο. Ένα έργο που αν γινόταν, θα "δέσποζε"πάνω από τον κόλπο της Ελούντας και τη Σπιναλόγκα...καταστρέφοντας την ωραιότερη γωνιά της Ανατολικής Κρήτης.
Και αν τη δεκαετία του '80 οι κινητοποιήσεις ήταν κάτι το συνηθισμένο (το 82 θυμάμαι σαν παιδί να κατεβαίνουν σε πορεία ειρήνης 1000 άνθρωποι σε μια πόλη που τότε μετρούσε 8000), η πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας έβαλε φρένο στις αγωνιστικές αναλαμπές και απογοήτευε όσους προσπαθούσαν μάταια να ανάψουν τη σπίθα.
Φαίνεται όμως ότι ο ποιητής έχει δίκιο. ΤΟ ΠΙΟ ΒΑΘΥ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟ ΠΡΙΝ ΦΕΞΕΙ.
Η πρώτη ακτίδα φωτός έσκασε χτες όταν στην μαζικότερη συνέλευση της οικολογικής κίνησης Αγίου Νικολάου, ο κόσμος αποφάσισε να παρέμβει δυναμικά, για να σώσει τον Ελαιώνα από την τσιμεντοποίηση που σχεδιάζει εδώ και καιρό να υλοποιήσει ο Δήμος με ιδιώτες.
Περισσότερες λεπτομέρεις θα βρείτε σε παλιότερες αναρτήσεις του "βυσσινόκηπου".
Για να περιφρουρηθεί η απόφαση για ακτιβιστική δράση δεν θα σας δώσω άλλες λεπτομέρειες, αλλά απλά θα σας παραθέσω μια λιτή ενημέρωση από την οικολογική και θα σας καλέσω να βρεθούμε όσοι περισσότεροι μπορούμε στα σημεία του ραντεβού...

Την Τετάρτη 17/2 πραγματοποιήθηκε συνέλευση των κατοίκων του Αγίου Νικολάου που κινητοποίησε η Οικολογική Κίνηση Μεραμβέλλου για το θέμα του Ελαιώνα. Στην συνέλευση συμμετείχαν γύρω στα 80 άτομα, προσέλευση ιδιαίτερα ικανοποιητική για τα δεδομένα της πόλης. Οι αποφάσεις της συνέλευσης, ήταν η στήριξη των θέσεων της Οικολογικής Κίνησης, η πραγματοποίηση εκδήλωσης στο χώρο του Ελαιώνα καθώς και η δυναμική και μαζική παρουσία των πολιτών στο επόμενο δημοτικό συμβούλιο έτσι ώστε να απαιτηθεί η εξέλιξη του ελαιώνα να είναι αυτή που ζητούν οι πολίτες μέσα από διαδικασία πλατιάς λαϊκής συνέλευσης. Παράλληλα συνεχίζουμε με περισσότερη ένταση το μάζεμα των υπογραφών

ΤΑ ΠΛΟΥΤΗ ΤΟΥΣ - Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΜΑΣ

«ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΑΡΠΑΝΕ ΤΟ ΦΑΪ ΑΠ’ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ
κηρύχνουν τη λιτότητα.
Αυτοί που παίρνουν όλα τα δοσίματα
ζητάν θυσίες.
Οι χορτάτοι μιλάν στους πεινασμένους
για τις μεγάλες εποχές που θα ‘ρθουν.»
Μπέρτολτ Μπρέχτ

“Επιτέλους”! Αυτό αναφώνησε ο πρόεδρος του ΣΕΒ, Δημ. Δασκαλόπουλος, μετά το πρόσφατο διάγγελμα του πρωθυπουργού. Ενθουσιάστηκε από τη σκληρότητα των μέτρων που εξαγγέλθηκαν. Τώρα που μπήκαμε σε επιτήρηση θα πλέει σε πελάγη ευτυχίας. Τον περασμένο Οκτώβριο βρέθηκε σε μια έκθεση στο Λονδίνο κι αγόρασε ένα πίνακα 1,5 εκατ. $. Όσα θα βγάλει ένας εκπαιδευτικός δουλεύοντας 60 χρόνια ή ένας εμποροϋπάλληλος δουλεύοντας 80 χρόνια ! Είναι να μη χαίρεται με τη σκληρή λιτότητα (των εργαζομένων) και με την επιτήρηση;
Στην ελληνική κοινωνία υπάρχει συσσωρευμένος τεράστιος πλούτος κι εμείς πρέπει πάλι να πληρώσουμε για χρέη που ποτέ δεν δημιουργήσαμε. Τα ταμεία είναι άδεια αλλά και οι τσέπες μας επίσης. Ποιοι έχουν τέλος πάντων τα λεφτά; Ας δούμε ορισμένα παραδείγματα :
Τα τελευταία 12 χρόνια το ΑΕΠ της χώρας αυξήθηκε κατά 60%. Αφού το δικό μας – των εργαζομένων – εισόδημα δεν αυξήθηκε καθόλου, ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΟΛΟΣ ΑΥΤΟΣ Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ;
30.000 ελληνικές οικογένειες διαθέτουν στα τμήματα private banking των τραπεζών περίπου 50 δις € ενώ άλλα 40 δις έχουν καταθέσει έλληνες πολίτες στο εξωτερικό. Μάλλον δημόσιοι υπάλληλοι θα ‘ναι.
Μόνο οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο εταιρείες είχαν κέρδη: 11,8 δις € το 2009, 10 δις το 2008 και 11,3 δις το 2007. Η Εθνική Τράπεζα την τελευταία πενταετία είχε κέρδη 6,3 δις €. Το 2009 η ΔΕΗ πραγματοποίησε κέρδη 1,1 δις ενώ προέβλεπε ο προϋπολογισμός της 531 εκατ. €.
Ελληνικές επιχειρήσεις (υπολογίζονται 4.000) έχουν επενδύσει σχεδόν 20 δις € στο εξωτερικό, από τα οποία τα 16 δις στα Βαλκάνια.
Την τετραετία 2004 – 2008 χαρίστηκαν πάνω από 9 δις € σε περίπου 50.000 επιχειρήσεις ( τα 5,1 δις από τη μείωση του συντελεστή φορολόγησης των κερδών από 35% σε 25% και 3,5 δις από τις δυο ρυθμίσεις περαίωσης ανέλεγκτων χρήσεων.)
Υπάρχουν 10.000 υπεράκτιες (offshore) εταιρείες ελληνικών συμφερόντων που διακινούν γύρω στα 500 δις € και το δημόσιο χάνει ετησίως από φόρους 6 δις.
Κάθε χρόνο οι καταναλωτές πληρώνουν και οι επιχειρήσεις εισπράττουν αλλά δεν αποδίδουν περί τα 6 με 6,5 δις € από ΦΠΑ.
Η εισφοροδιαφυγή φτάνει τα 8 δις € ετησίως.
Πάνω από 5.000 επιχειρήσεις οφείλουν 31 δις € στο δημόσιο.
Οι έλληνες εφοπλιστές αγόρασαν το 2009 -χρονιά κρίσης- 164 μεταχειρισμένα πλοία διαθέτοντας 3,16 δις $. Μικρό ποσό για τους εφοπλιστές. Ο ελληνικός εφοπλισμός ελέγχει σχεδόν το 20% του παγκόσμιου στόλου και το 40,9% της κοινοτικής ναυτιλίας. Αν και αποτελεί παγκόσμια δύναμη στηρίζεται σημαντικά από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα. Η Εθνική Τράπεζα τους έχει δανείσει 3,5 δις €, η Πειραιώς 2 δις € κι ακολουθούν οι υπόλοιπες. Με τις δικές μας, τις λαϊκές αποταμιεύσεις–καταθέσεις οι τράπεζες χρηματοδοτούν το «θαύμα» της ελληνικής ναυτιλίας.
Κι επειδή είμαστε παραδοσιακά ναυτική χώρα δεν θα μπορούσε να υστερούμε και σε κότερα, θαλαμηγούς κλπ. Ο Θοδ. και Γιάννα Αγγελοπούλου πούλησαν τη θαλαμηγό τους -που ήταν η καλύτερη στη χώρα- κι αγόρασαν ένα υπερσύγχρονο mega yacht μήκους 85,6 μέτρων κι αξίας 150 εκατομ. $. Ο εφοπλιστής Προκοπίου έχει παραγγείλει θαλαμηγό 106 μέτρων και αξίας πάνω από 100 εκατ.$. Ο Π. Δράγνης έχει κότερο 82 μέτρα. Έχει γραφτεί ότι η θαλαμηγός του Μελισσανίδη κοστίζει 65 εκ., του Κούστα 60 εκ., του Βαφειά το ίδιο κι ακολουθούν άλλοι με ακριβότερα κι άλλοι με φθηνότερα κότερα, όπως Κοπελούζος, Πατέρας, Τσάκος, Αλαφούζος, Δημ. Κωστόπουλος, Ρέστης, Βασιλάκης, Κοντομηνάς, Μαρινόπουλος κλπ. Ο Σπ. Λάτσης νοικιάζει την 117 μέτρων «Τurama», σε μη έχοντες κότερο επιχειρηματίες, αντί 90.000 € τη μέρα !
Μη νομίσετε ότι υστερούμε και στον αέρα. Διακόσια είκοσι ιδιωτικά αεροπλάνα είναι καταγεγραμμένα στα ελληνικά νηολόγια (χώρια όσα είναι σε νηολόγια του εξωτερικού ). Η Μαρ. Λάτση έχει 3 ιδιωτικά τζετ (Boeing 757, Boeing 737 και Gulfstream IV), o Βγενόπουλος 2 (Cesna και Falcon 900), o M.Κυριακού ένα και καλό αξίας 50 εκ., ο Ρέστης ένα των 47 εκ., ο Κόκκαλης, ο Μελισσανίδης, ο Τσακίρης, ο Μαρινάκης, ο Θοδ. κι η Γ. Αγγελοπούλου και πολλοί άλλοι. Τα έξοδα συντήρησης ενός τέτοιου αεροσκάφους φτάνουν το χρόνο 1 με 1,5 εκατ. € !
Ο Λ. Λαυρεντιάδης ξόδεψε το Δεκέμβρη 70 εκ. € κι αγόρασε το 31,3% της Proton Bank αφού πρωτύτερα είχε δώσει 36 εκ. για το 50% του γηπέδου Καραϊσκάκη και άλλα 86 εκ. για να επαναγοράσει τη «Νεοχημική», από την πολυεθνική Carlyle. Έδωσε και κάτι «ψιλά» για ν’ αποκτήσει μερτικό σε κάποια από τα μεγαλύτερα ΜΜΕ της χώρας (13,53% στον Πήγασο, που ελέγχει ΜEGA και Έθνος, 9,62% στην Ελευθεροτυπία, κι ελέγχει Flash 9.61, Espresso, City Press, Αthens News, Σφήνα, Ισοτιμία κλπ). Ο Β. Ρέστης αγόρασε το πιο αναγνωρίσιμο τουριστικό αξιοθέατο του Μαυροβουνίου, το νησάκι του Αγ. Στεφάνου, ξοδεύοντας 30 εκ. € και σχεδιάζει να επενδύσει 50 εκ. χτίζοντας βίλες σε αυτό.
Έρευνα του Hotels.com (καλοκαίρι 2009) έδειξε πως η ακριβότερη σουϊτα στον κόσμο νοικιάζεται 50.000$ και είναι του Grand Resort στο Λαγονήσι Αττικής!
Σύμφωνα με στοιχεία του ΕΟΤ, από το Μάρτη του 2005 ως τον Οκτώβρη του 2009, είχαν υπαχθεί στον αναπτυξιακό νόμο (Ν. 3290/04) 1790 επενδύσεις ξενοδόχων προϋπολογισμού 5,7 δις € και επιδοτήθηκαν με 2,5 δις €. Δηλαδή το 44% ήταν από δικά μας λεφτά. Τζάμπα επενδυτές μιας και τα υπόλοιπα είναι δανεικά από τις δικές μας καταθέσεις στις τράπεζες.
Πάνω που πήγαν να μας πείσουν πως «δεν υπάρχει σάλιο» και λίγο μετά την ανακοίνωση της επιτήρησης, πληροφορηθήκαμε ότι αγοράζουμε 6 γαλλικές φρεγάτες κόστους 2,5 δις €, για να υπερασπίζουν τα «εθνικά μας δίκαια» ανοιχτά της Σομαλίας και στον Περσικό κόλπο.

Δεν αναφέρομαι καθόλου στις μίζες και στα σκάνδαλα (Siemens, Βατοπαίδι, δομημένα ομόλογα, διαγραφή προστίμου 5,5 δις € της «Ακρόπολης» κλπ) γιατί είναι γνωστά. Άλλωστε έχει επιληφθεί κι η ελληνική …«δικαιοσύνη».
Ούτε στα 28 δις € που τέθηκαν στη διάθεση των τραπεζών και τώρα τα χρησιμοποιούν για να δανείσουν το κράτος σαν κοινοί τοκογλύφοι.
Μπορεί να ζούμε όλοι στην ίδια χώρα αλλά είμαστε δυο διαφορετικές χώρες, δυο διαφορετικοί και αντίθετοι κόσμοι. Δυο κόσμοι μέσα στην ίδια χώρα.

Από τη μια ο κόσμος μας: ανεργία, απολύσεις, τρομοκρατία κι εξευτελισμοί στους χώρους δουλειάς, ανασφάλιστη εργασία, μερική απασχόληση, προσωρινή απασχόληση, συντάξεις των 400€ , μισθοί των 700 €, σύνταξη στα 67, δάνεια και κάρτες, τα φροντιστήρια των παιδιών, η βενζίνη στα 1,4 €, ο 14ος μισθός που κόβεται , η κατάργηση των συμβάσεων, ο φόβος κι η αγωνία για το αύριο.
Κι απ’ την άλλη ο κόσμος τους: τραπεζίτες, επενδυτές, golden boys, βιομήχανοι κι εφοπλιστές, πολυτελείς επαύλεις, ιδιωτικά τζετ, θαλαμηγοί, χειροποίητες Bentley και θηριώδη Hummer, διαμάντια και τσάντες Luis Vitton και Hermes, η Μύκονος, το Κολωνάκι και η Εκάλη, σαλέ και σούσι μπαρ, χαριτωμένοι μόδιστροι και «καλλιτεχνάδες διανοούμενοι λινάτσες», όπως λένε κι οι Active Member. Ένας κόσμος σπατάλης, χλιδής , σαπίλας και παρακμής.

Τελικά λεφτά υπάρχουν αλλά όχι για μας. Είναι δικά μας αλλά δεν είναι για μας. Εμείς τα «γεννήσαμε» αλλά δε μας ανήκουν. Φταίμε όμως κι εμείς γιατί όπως λέει κι η παροιμία «αν δεν εγονάτιζε η καμήλα δεν τηνε φορτώνανε». Η επίθεση που δεχόμαστε από ΠΑΣΟΚ – ΝΔ –ΕΕ και κεφαλαιοκράτες (διεθνείς και εθνικούς) δε θα σταματήσει ποτέ από μόνη της. Τώρα πρέπει να αναχαιτίσουμε την επίθεση, τώρα να διεκδικήσουμε αναδιανομή του πλούτου, έξοδο από τη ληστρική Ε.Ε. του κεφαλαίου. Για να επιστρέψει πάνω από την Ευρώπη το φάντασμα που κάποτε πλανιόταν, όπως έλεγε ο Μαρξ. Για ν’ αρχίσουν πάλι να τρέμουν οι ξεσαλωμένες, σήμερα, κυρίαρχες τάξεις.


Γιάννης Κυριακάκης

O ΡΩΜΥΛΟΣ ΤΑ ΣΠΑΕΙ...ΞΑΝΑ

ΜΕΓΑΛΟΥΤΣΙΚΟ ΑΛΛΑ ΑΞΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΠΟ...

Άθροισμα…..διαιρούμενον…

Τα πράγματα, μάγκες μου, είναι πιο απλά απ’ ότι νομίζετε. Ο πλούτος παράγεται από τους εργαζόμενους, αλλά τον τσεπώνουν οι καπιταλιστές και στον εργαζόμενο δίνουν ότι είναι απαραίτητο για να πάρει δυνάμεις και να πάει και την άλλη μέρα στη δουλειά. Κι επειδή τα πράγματα είναι τόσο απλά, οι καπιταλιστές φροντίζουν να τα κάνουν να φαίνονται πολύπλοκα.

Δηλαδή; Δεν υπάρχουν δηλαδή. Η βάση της κοινωνίας είναι η οικονομία, αλλά είναι ταξική: Ποιος δουλεύει για ποιον και ποιος τσεπώνει την αξία των προϊόντων τα οποία παρήχθησαν. Πάνω στη βάση, τα θεμέλια, χτίζεται το εποικοδόμημα, οι τοίχοι και η σκεπή. Η απλή λογική ισχυρίζεται, ότι αυτός που διαθέτει τα θεμέλια, χτίζει τους τοίχους κατά πως θέλει. Χτίζει λοιπόν ο κυρ-καπιταλιστής ένα τοίχο και τον ονομάζει Αστυνομία, άλλον τον ονομάζει Δικαιοσύνη. Όπως σας είναι γνωστό, όλα τα σπίτια έχουν και μια στέγη, μας προφυλάσσει από τους αέρηδες, τις βροχές και το κρύο. Έτσι κάνει κι ο κυρ-καπιταλιστής. Ρίχνει και μια σκεπή και την ονομάζει Κοινοβούλιο. Κι επειδή καπιταλιστής και κορόιδο είναι όροι αταίριαστοι, δεν κάνει χρήση της σκεπής ο ίδιος. Την νοικιάζει έναντι ανταλλαγμάτων στα τσιράκια του, οι οποίοι αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μπογιατίσουν τον τοίχο της Δικαιοσύνης. Πιάνουν λοιπόν τα πινέλα τους οι νοικάρηδες και αρχίζουν και βάφουν τον τοίχο της. Ποινικό Δίκαιο, ονομάζουν ένα τμήμα της, Αστικό Δίκαιο, ένα άλλο, Κληρονομικό Δίκαιο, ένα άλλο και πάει λέγοντας μέχρι που το τελευταίο του κομμάτι, το βαφτίζουν Εργατικό Δίκαιο. Έφτιαξαν κι ένα άγαλμα και αναπαριστάνει τη Δικαιοσύνη, της έβαλαν κι ένα μαντήλι γύρω από τα μάτια και λεν ότι είναι τυφλή, πως δεν βλέπει ποιον δικάζει. Αλλά οι νοικάρηδες του Κοινοβουλίου έχουν φτιάξει έτσι τους Νόμους, ώστε πάντα ευνοημένοι να είναι οι ιδιοκτήτες. Όταν οι ένοικοι κλέβουν, γίνονται πρόξενοι τροχαίων, διότι στο μεταξύ εφευρέθηκε το αυτοκίνητο κι η μοτοσικλέτα, όταν συκοφαντούν, όταν εξαπατούν τους πολλούς διότι άλλα λένε προεκλογικά και άλλα εφαρμόζουν μόλις γίνουν ένοικοι, και άλλα τέτοια ποινικά για τον εργαζόμενο, δε δίνουν δεκάρα, διότι θέσπισαν για την πάρτη τους τη ‘Βουλευτική Ασυλία’ και ξεμπέρδεψαν. .

Η Αστυνομία είπατε; Όχι, της δώσανε κι αυτής καθήκοντα. Να φυλάει την ασφάλεια και του ιδιοκτήτη και των ενοίκων του Κοινοβουλίου. Οι νοικάρηδες του Κοινοβουλίου είναι ανεμυστήριοι άνθρωποι. Μερικές φορές γατζώνονται στις καρέκλες και δεν κουνάνε ρούπι. Τότε λένε οι άλλοι, υποψήφιοι ένοικοι: ‘Αυτός είναι Δικτάτορας. Βαράτε τον, να φύγει αυτός για να έρθουμε εμείς.’ Διότι η ‘μάσα’ είναι χοντρή και τσακώνονται οι υποψήφιοι ένοικοι, Πολιτικούς τους ονόμασαν, ποιος θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα του ιδιοκτήτη. Αν λοιπόν οι ένοικοι αλλάζουν κάθε τέσσερα ή οκτώ χρόνια, τότε λένε ότι έχουν Δημοκρατία. Κι επειδή τους ενοίκους τους επιλέγουν οι πολλοί, οι εργαζόμενοι, τσακώνονται ‘δήθεν’ για τα συμφέροντά τους και του κρύβουν, ότι δουλεύουν για τους λίγους.

Στα 1917όμως στην αχανή, μισό-φεουδαρχική και απολίτιστη Ρωσία, τους ενοίκους και τους ιδιοκτήτες τους έδιωξαν ‘ιδιοχείρως’ οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι πολλοί. Και πολύ εκακoφάνηκεν αυτό στους ολίγους. διότι έχασαν ‘ματζαδούρα’ χοντρή και οι νέοι ένοικοι όχι μόνο τόλμησαν να συντρίψουν το ναζισμό και να ελευθερώσουν κι άλλα κράτη από την καπιταλιστική εκμετάλλευση, αλλά έστειλαν και πρώτοι άνθρωπο σε τροχιά γύρω από τη Γη. Άλλο πλήγμα γοήτρου κι αυτό.

Ως προείπομεν, οι ιδιοκτήτες είναι μεν λίγοι, αλλά είναι έξυπνοι. Παρετήρησαν ότι τα δάχτυλα του χεριού τα ανοίγεις δύσκολα όταν είναι σφιγμένα κι ενωμένα. Άρα τα πράγματα πρέπει να είναι χαλαρά και διαιρεμένα. Τόσο χαλαρά ώστε να μην ασχολούνται με το τι συμβαίνει γύρω τους, για να μην καταλαβαίνουν και τι συμβαίνει, αλλά προ πάντων γιατί συμβαίνει έτσι κι όχι αλλιώς, και διαιρεμένοι, ώστε να είναι ακίνδυνοι.

Έτσι έκαναν την εμφάνισή τους οι ‘ Συνδικαλιστές’. Θεωρητικά εκπροσωπούν τα συμφέροντα των εργαζομένων, αλλά στην πράξη συμπλέουν με τους ιδιοκτήτες και τα κόμματά τους, τα οποία σε επιβράβευση των διασπαστικών τους πρακτικών, τους αναδεικνύουν σε ευτραφέστατους ’ενοίκους’, προστατευόμενους από την πατέντα της βουλευτικής ασυλίας. Έτσι συνεχίζεται η διαίρεση των πολλών, οίτινες βλακωδώς πιστεύουν ότι μπορεί κάτι να αλλάξει με την εξουσία στα χέρια των ολίγων.

Ευτυχώς ή δυστυχώς η Επιστήμη και η Τεχνολογία αναπτύσσονται, στη ζωή όλων μπήκε η τηλεόραση. Αυτή καθαυτή η τηλεόραση είναι ένα τεχνολογικό επίτευγμα. Η χρήση της όμως παρουσιάζει μια αντίφαση σημαντική. Ενώ έγινε κτήμα των πολλών, το παρουσιαζόμενο πρόγραμμα εκπονείται από τους λίγους, οι οποίοι εντέχνως διατηρούν τους πολλούς σε ‘χαλαρή’ κατάσταση. Η τοιαύτη κατάστασις ονομάζεται ‘Πλύση Εγκεφάλου’ και δια της χρήσεως του οπτικού νεύρου χαλαρώνει το νεύρο εκείνο, το οποίο είναι αρμόδιο για την ‘κρίση’, την αξιολόγηση δηλαδή των όσων συμβαίνουν γύρω σου.

Η ‘Πλύση’ είναι ολόπλευρη, πολύωρη και πολύχρονη, ανεπαίσθητη, ώστε ο υφιστάμενος την Πλύση, να μην ακούει τους θορύβους ούτε των χτιστών, οι οποίοι υψώνουν γύρω του υψηλά ‘Ευρωπαϊκά’ τείχη, αλλά ούτε και μερικών ψυλλιασμένων, οι οποίοι προσπαθούν να αφυπνίσουν συνειδήσεις και να σηκώσουν από την πολυθρόνα της αδράνειας τους ατυχείς τηλέπαθους και να τους βγάλουν στο δρόμο της πάλης, ώστε η περιπαθής εξουσία να περιέλθει στα στιβαρά χέρια αυτών, οι οποίοι παράγουν τον πλούτο.

Η Ελλάς, ως γνωστόν, έδωσε χιλιάδες Κιλοβατώρες πολιτιστικού Φωτός στους απολίτιστους , αλλά εσχάτως φωτίζεται με το φως το οποίο εκπέμπουν τα άστρα και το φεγγαράκι. Όταν έχει συννεφιά οι κάτοικοί της μένουν στα σκοτεινά. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οι ολίγοι να συστήσουν συμμορίες αφαίμαξης του Λαϊκού Εισοδήματος. Μέλη των συμμοριών είναι αστοί πολιτικοί, επιχειρηματίες, μοναχοί, τραπεζίτες και άλλοι γραβάτες φέροντες.

Πως είπατε; Πως διαφέρουν από τους αδελφούς Παλαιοκώστα; Α, είναι απλό. Η κλοπή γίνεται σε εφαρμογή Νόμων, Κοινοτικών Οδηγιών και άλλων εφευρέσεων, τα οποία ξεγελούν την ‘Τυφλή Δικαιοσύνη’. Μια στρατιά καλοπληρωμένων δημοσιογράφων έχει αναλάβει το καθήκον να μας πείσει πρώτον, ότι τα συμφέροντα των ολίγων ταυτίζονται με τα συμφέροντα των πολλών. Δεύτερον, ότι η κρίση αφορά όλους το ίδιο. Τρίτον, ότι η Πατρίδα βρίσκεται σε κίνδυνο και επειδή η Ανθρωπότητα δεν είναι δυνατό να συνεχίσει την πορεία της χωρίς την Ελλάδα, είναι απαραίτητο οι έλληνες εργαζόμενοι να υποστούν αύξηση άμεσων και έμμεσων φόρων, αύξηση του εργάσιμου χρόνου, μείωση μισθών και συντάξεων.

Η μέθοδος της ‘σαλαμοποίησης’ είναι απαραίτητο εργαλείο για τη διαιώνιση της απαραίτητης διαίρεσης των εργαζομένων. Ο ένας εργαζόμενος στρέφεται ενάντια στον άλλο, αφού δε μπορεί να κατανοήσει τα βαθύτερα αίτια των διαφορετικών εργασιακών σχέσεων, των μισθολογικών, ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών ανισοτήτων, από τα οποία επωφελούνται οι ολίγοι. Είναι τόσες και τόσο ραγδαίες οι επερχόμενες αλλαγές, η αναγκαιότητα των οποίων τονίζεται σε τόνους υστερίας από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ώστε ο δυστυχής τηλέπαθος τελών υπό καθεστώς τρόμου, αδυνατεί να τις κατανοήσει. Ας πάρουμε ένα παράδειγμα, το οποίο για να γίνει κατανοητό πρέπει να γνωρίζουμε τι σόι εργασιακές σχέσεις υπάρχουν στη χώρα μας σήμερα. Η μόνιμη και πλήρης απασχόληση έχει αρχίσει και μειώνεται δραματικά. Αντί της μόνιμης πενθήμερης εργασίας κυριαρχούν: η μερική απασχόληση, η εποχική απασχόληση, η ωρομισθία, η ανασφάλιστη εργασία (προγράμματα Stage), ενώ επίκειται, σύμφωνα με τις εντολές των ‘Ευρωπαίων εταίρων’ μας να θεσπιστεί η τριήμερη ή τετραήμερη εκ περιτροπής εργασία, αντί της πενθήμερης ή εξαήμερης. Αυτής της μορφής οι εργασιακές σχέσεις έχουν σαν αποτέλεσμα την επιμήκυνση του εργασιακού βίου, ο οποίος είναι απαραίτητος για να συμπληρώσει ο εργαζόμενος τα απαραίτητα ένσημα προκειμένου να βγουν στη σύνταξη.

Από το 2018 και μετά αλλάζει ο τρόπος υπολογισμού των συντάξεων. Η σύνταξη θα αποτελείται από το άθροισμα της κατώτερης σύνταξης του ΟΓΑ συν τα χρόνια ασφάλισης του εργαζομένου, διαιρούμενου δια του συνόλου των ασφαλιστικών εισφορών που κατέβαλε ο εργαζόμενος. Αυτό σημαίνει: μείωση των συντάξεων και επιμήκυνση του εργασιακού βίου, ανεξάρτητα αν δουλεύεις στο δημόσιο ή τον ιδιωτικό τομέα. Πόσα χρόνια, αντί για 35, θα χρειάζεται ένας εποχικά, ένας ωρομίσθιος, ή ένας μερικά απασχολούμενος για να συγκεντρώσει όσα ένσημα συγκέντρωνες μέχρι τώρα με 35 χρόνια πλήρους εργασίας; Άρα δεν χρειάζεται να οριστεί νομοθετικά ο χρόνος εξόδου στα 67 χρόνια. Ο νέος τρόπος υπολογισμού της σύνταξης σε υποχρεώνει να δουλεύεις πολύ περισσότερο. Η επίκληση της αύξησης του ορίου ηλικίας είναι μια παγίδα. Γιατί σου δείχνει το δέντρο της ηλικίας και σου κρύβει το δάσος της μειωμένης σύνταξης. Αν θέλεις σύνταξη πλήρη, με τα σημερινά δεδομένα, θα δουλεύεις μέχρι τα 75, μιας και αυξάνει το προσδόκιμο ζωής. Στη μακαρία μας.

Αμ, το άλλο; Ποιο άλλο; Η συλλογή αποδείξεων. Η πατέντα αυτή είναι η επίσημη ομολογία της ΑΠΡΟΘΥΜΙΑΣ του Αστικού κράτους να αντιμετωπίσει τους φοροφυγάδες, τους φοροδιαφεύγοντες και γενικότερα όσους χρωστούν στο κράτος. Βλέπεις είναι κι αυτοί ‘ψηφοφόροι’ και δεν επιτρέπεται να τους στρέψεις ενάντιά σου. Το ρόλο αυτό τον αναθέτει στον καταναλωτή, ο οποίος πρέπει να έρθει σε σύγκρουση με τον καταστηματάρχη για το αυτονόητο. Την έκδοση απόδειξης. Μάλιστα αν ο καταναλωτής καταγγείλει στην Εφορία κάποιον καταστηματάρχη, ο οποίος δεν έκοψε απόδειξη, επιβραβεύεται. Για το σκοπό δε αυτό ανακοίνωσαν και τα σχετικά τετραψήφια τηλεφωνικά νούμερα. Η πρόβα είχε γίνει με το τσιγάρο.

Με τον τρόπο αυτό οι απόγονοι αυτών οι οποίοι δίδαξαν τη ‘Δημοκρατία’, στους υπόλοιπους λαούς, οι απόγονοι του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα, του Ρήγα Φεραίου και των αγωνιστών του ’21, της Εθνικής Αντίστασης και του Πολυτεχνείου με τις ευλογίες των ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΩΝ εκπροσώπων του Αστικού Κράτους, μετατρέπονται σε ΚΑΤΑΔΟΤΕΣ, στην καθομιλουμένη ΡΟΥΦΙΑΝΟΥΣ.

Αντίθετα, αν έχεις κλέψει τα χρήματα του ελληνικού λαού στο Χρηματιστήριο, αν έχεις εξαφανίσει τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων, αν έχεις τσεπώσει μίζες από τη MIESENS και δεκάδες άλλες πολυεθνικές εταιρείες, αν έχεις εκποιήσει δημόσια ή εκκλησιαστική περιουσία, θα τη γλυτώσεις με τη σύσταση μια Εξεταστικής των Πραγμάτων Επιτροπής στη Βουλή, όπου θα κληθείς να καταθέσεις και ξεμπέρδεψες. Τι; Δεν έχετε προσέξει ότι οι μεγαλοδημοσιογράφοι βγάζουν, με το αζημίωτο μάλλον, στην επιφάνεια τα μεγάλα σκάνδαλα, όταν αυτά έχουν παραγραφεί;

Ελάτε να παλέψουμε για :

ΕΥΘΑΝΑΣΙΑ στους άνω των 70,

10 μέρες εργασία για 2 ημερών αμοιβή,

ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ της Σύνταξης,

ΔΩΡΕΑΝ ΣΙΤΙΣΗ με κουπόνια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου,

ΔΩΡΕΑΝ ενταφιασμό,

ΕΙΣΑΓΩΓΗ σε ειδικούς κλιβάνους, κατά τα ναζιστικά πρότυπα, όσων αρρωσταίνουν, ώστε να μην επιβαρύνονται τα Ταμεία.


Βεβαίως υπάρχει και η πρόταση του ΚΚΕ. Αγώνας για την δημιουργία των απαραίτητων προϋποθέσεων για την ΛΑΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ και ΛΑΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ.

Η επιλογή είναι ΔΙΚΗ σου ΥΠΟΘΕΣΗ. Τέρμα στις αυταπάτες. Τέρμα στο μύθο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μη μασάς κουτόχορτο. Μάσησε τον καπιταλισμό. Είναι πιο ευκολοχώνευτος, απ’ όσο νομίζεις.
ΡΩΜΥΛΟΣ ΑΥΔΗΣ

ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΠΑΡΚΙΝΓΚ; ΝΑΙ ΤΣΙΜΕΝΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΙΔΙΩΤΗΣ; ΟΧΙ

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ - STOP
ΤΕΤΑΡΤΗ 17-2 - STOP
1o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΤΙΣ 18.00 - STOP
ΔΗΜΑΡΧΕ - STOP

Η απεργία που δεν έδειξαν...

Ξεπέρασε τις προσδοκίες μας το απεργιακό μπλοκ στο Ηράκλειο


Στην αγαπημένη μου πόλη την Πάτρα έγινε μια από τις μεγαλύτερες απεργίες των τελευταίων χρόνων


Η λαοθάλασσα της Αθήνας


Περιφρούρηση στο λιμάνι

Περιφρούρηση στη HOL

Μετανάστες εργάτες πίσω από τα πανό των συνδικάτων τους με τις σημαίες του ΠΑΜΕ στα χέρια

Τα καθεστωτικά ΜΜΕ είχαν κάθε λόγο να αποσιωποιήσουν ή να υποβαθμίσουν την πρώτη λαική απάντηση στο τσουνάμι Γιωργάκη.
Όλοι οι λιμοκοντόροι από τα καρτελ των πολυεθνικών, που μέχρι χθες κέρδοσκοπούσαν ασύστολα από τα spread και απειλούσαν την Ελλάδα με πτώχευση (δηλαδή με παύση δανεισμού), μια μέρα μετά από το τσουνάμι άλλαξαν τη γνώμη τους.
Υπόσχονται τώρα όλοι βοήθεια...Γιατί;
Μα γιατί τώρα είναι η ευκαιρεία για χρυσές μπίζνες στο Γκρίχενλαντ, από το ξεζούμισμα του Ελληνικού λαού. Ε...και για να δέσει ο έρωτας αγοράσαμε και μερικά υποβρύχια, φρεγάτες και γιουροφάϊτερ...
Και η επιτήρηση, επιτήρηση. ΤΡΙΠΛΗ!!! Από Κομισιόν, από Ευρωπαϊκή τράπεζα και από ΔΝΤ. Οι οποίοι θα μας επιβάλλουν όποτε το εκτιμούν, ότι (παραπάνω) θέλουν. Θα ματώσουμε πολύ κι ότι μας παίρνουν δεν πρόκειται να μας το ξαναδώσουν.
Εκτός και αν...οι εργαζόμενοι δεν φάνε το παραμύθι περί πατριωτικών θυσιών και διεκδικήσουν το πλούτο τον οποίο αυτοί παράγουν.
Υ.Γ. Λόγω των γνωστων προβλημάτων που υπάρχουν στο Λασίθι με τον αρνητικό συσχετισμό πολιτικών δυνάμεων αλλά και με την αργή δουλειά μας στην εργατική τάξη, η συμμετοχή στην απεργία μεσοσταθμιστικά δεν ξεπέρασε το 20%. Μόνο στη ΔΟΥ έφτασε το 60% . Στο ΙΚΑ όπου το ΠΑΜΕ έκανε περιφρούρηση και σε ελάχιστα σχολεία τα ποσοστά ίσα ξεπέρασαν το 30%.
Παρόμοιας δυναμικής ήταν και η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στη πλατεία.
Το τραγικό είναι ότι κάποιοι εργαζόμενοι στα τοπικά ΜΜΕ, αντί να αντιληφθούν τα ταξικά συμφέροντά τους και να βοηθήσουν στο ξεσηκωμό, προτίμησαν να βγάλουν αντικομμουνιστικά συμπλέγματα και ειρωνεύτηκαν την κινητοποίηση. Φταίμε εμεις, γιατί μόνο αν αρχίσουμε να δυναμώνουμε τη δουλειά μας και να πυκνώνουμε τις γραμμές μας,όλοι αυτοί, ή θα καταπιούν το σάλιο τους ή θα μας ακολουθήσουν.

ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ ΠΟΥ ΠΛΗΓΩΝΑΜΕ

Με μεγάλη λύπη, όλοι όσοι αγαπάμε πραγματικά τον Άγιο Νικόλαο, είδαμε τον κεντρικό δρόμο της πόλης μας να αποχαιρετά το ψηλό πράσινο σκέπαστρό του. Αυτό που μας έκανε χρόνια τώρα να υπερηφανευόμαστε. Να υπερηφανευόμαστε γιατί μπορέσαμε να έχουμε και να διατηρούμε ένα τέτοιο θησαυρό, μέσα σε μια πόλη που αποψιλωνόταν καθημερινά στο βωμό της τσιμεντοποίησης και της αντιπαροχής. Οι πράσινες αυλές με τα γιασεμιά και οι ακάλυπτοι χώροι με τις χαρουπιές, τις φραγκοσυκιές και τις κουκουναριές μας αποχαιρέτησαν για πάντα. Ο κεντρικός όμως έμενε αλώβητος σε πείσμα των καιρών.
Αυτός λοιπόν ο κεντρικός δρόμος που έμενε καμάρι μας και γινόταν αντικείμενο θαυμασμού από τους επισκέπτες μας, δεν υπάρχει πια. Φέτος το καλοκαίρι κανείς ξένος ή Έλληνας επισκέπτης δεν θα φωτογραφίσει την «οδό της πλάνης». Τα έργα ανάπλασης στην ιστορική Ρούσσου Κουνδούρου, έριξαν μερικά από τα μεγαλύτερα και ομορφότερα δέντρα του δρόμου. Οι αρμόδιοι μας έταξαν ότι θα αποκατασταθεί το τοπίο με νέες φυτεύσεις υψηλών πεύκων 4-7 μέτρων, ώστε να μετριαστεί τουλάχιστον το οπτικό χάλι που παρουσιάζει σήμερα ο δρόμος. Έτσι ώστε τα παιδιά μας να χαρούν τις εικόνες με τις οποίες μεγαλώσαμε. Να χαρούν μια γωνιά από τον «ωραίο Άγιο» που μας άφησαν οι παλαιότεροι.
Όλοι όσοι μένουμε σε αυτό το δρόμο, αποδεχτήκαμε με βαριά καρδιά τις επιπτώσεις στο πράσινο από ένα έργο ανάπλασης, που αισιοδοξούμε να βελτιώσει την συνολική εικόνα της πόλης. Η σιωπή μας αυτή δεν πρέπει να εκλαμβάνεται σαν συναίνεση στο τρόπο με τον οποίο, οι αρμόδιοι διαχειρίστηκαν το πράσινο του κεντρικού. Κάποιοι ήθελαν να τελειώνουν με τα αιωνόβια πεύκα από την αρχή της θητείας τους. Ένας από αυτούς κι ο αντιδήμαρχος και υπεύθυνος πρασίνου (!!!) της πόλης. Οι λόγοι που επικαλείτο τότε….(λόγοι ασφάλειας από πιθανή πτώση σε περίπτωση κακοκαιρίας), δεν έχουν καμία σχέση με τους λόγους από τους οποίους έπεσαν τα δέντρα σήμερα. Οι διαμένοντες στο κεντρικό ξέρουμε πολύ καλά γιατί έπεσαν τα δέντρα του κεντρικού. Για αυτό ο συγκεκριμένος κύριος δεν πρέπει να προκαλεί τη νοημοσύνη μας και να κομπάζει μέσα από τις στήλες της εφ. «Ανατολής» , ότι δικαιώθηκε.
Τα δέντρα έπεσαν, γιατί οι ρίζες τους κόπηκαν από τη μία πλευρά τους από την υπογειοποίηση των καλωδίων του ΟΤΕ, και από την άλλη από τη υπογειοποίηση του καλωδίου υψηλής τάσης της Εμπορικής τράπεζας, καθώς και από τις κάθετες τομές σύνδεσης των παραπλεύρων οικημάτων με το δίκτυο αποχέτευσης. Καθοριστικό ρόλο έπαιξε το γεγονός ότι απομακρύνθηκε το στρώμα επιφανείας (άσφαλτος και πεζοδρόμιο) το οποίο αντιστήριζε το ριζικό σύστημα των δέντρων.
Για να μην επεκταθούμε και σε μερικές περίεργες συμπτώσεις… όπως και στο (κατά λάθος) κόψιμο του μεγαλύτερου πεύκου του κεντρικού από τον εν λόγο κύριο στην αρχή της θητείας του, καλούμε την Δημοτική αρχή να μην κινείται με προχειρότητα σε τέτοια θέματα που έχουν να κάνουν με την κεντρική εικόνα της πόλης. Η έλλειψη σχεδιασμού είναι σχεδόν προφανής αφού απλά μπαλώνονται αστοχίες που δεν προβλέπονταν στην αρχική μελέτη.
Σαν κατακλείδα σας τονίζουμε. Η ανοχή μας πηγάζει από την αγωνία μας, να μην βρεθεί ανέτοιμη η πόλη μας στην αρχή της τουριστικής σαιζόν και δεν πρέπει να μεταφράζεται σε συμφωνία για ότι συμβαίνει.

Κάτοικοι του κεντρικού

Απέναντι ή δίπλα;

Από το συναγωνιστή μου Ρωμύλο Αυδή πήρα το παρακάτω κείμενο το οποίο προσυπογράφοντας δημοσιεύω:

Το Ρέκβιεμ των κερδοσκόπων και καιροσκόπων.

Οι εργαζόμενοι του Ιδιωτικού και Δημόσιου Τομέα της ελληνικής Οικονομίας παρήγαγαν, μαζί με τους αγρότες και τους αυτοαπασχολούμενους, ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ, Εγχώριο Πλούτο ((ΑΕΠ) για το 2009, ο οποίος εκτιμάται στα 240 περίπου δισ. Ευρώ. Κοιτάξτε όμως πως διανεμήθηκε αυτός ο πλούτος.
Πάνω από 50 δις Ευρώ δόθηκαν ΕΠΙΣΗΜΑ και ΚΑΡΑΜΠΙΝΑΤΑ στους εκπροσώπους των διαφόρων επιχειρηματικών ομίλων για να αντιμετωπίσουν την κρίση, την οποία οι ίδιοι δημιούργησαν. Πως τη δημιούργησαν; Είτε με το κόστος των εθελουσίων εξόδων, ( ΟΤΕ, ΔΕΗ, Τράπεζες, ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ, ώστε οι νέοι ιδιοκτήτες της εκποιημένης Λαϊκής Περιουσίας να βρουν τη δουλειά στρωμένη), είτε επειδή εισφοροδιαφεύγουν, φοροαπαλλάσσονται, φοροδιαφεύγουν, είτε διότι επιδοτούνται από το Κράτος, το δήθεν αδηφάγο, για να δημιουργήσουν, υποτίθεται, νέες θέσεις εργασίες και αφού πάρουν τα δις του Έλληνα εργαζόμενου την κοπανάνε προς Σκόπια, Βουλγαρία και Αλβανία μεριά. Για το 2009 υπολογίζεται ότι μ’ αυτήν την πατέντα έφυγαν προς το εξωτερικό 2 δις ευρώπουλα.
Είκοσι οκτώ δισεκατομυριάκια δόθηκαν στις Τράπεζες, 8,2 δις στα πλαίσια του Νέου Επενδυτικού Νόμου, 6 δις δίνονται σε επιλεγμένες ομάδες της πλουτοκρατίας μέσω των συμπράξεων του Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, ενώ δόθηκαν επιχειρηματικά δάνεια ύψους 3,2 δις Ευρώ με κρατική εγγύηση. Άλλα 3,2 δις χορηγήθηκαν με το δήθεν Σχέδιο της Απασχόλησης, την ίδια στιγμή που 1,5 δις δόθηκαν στο όνομα της ενίσχυσης μικρομεσαίων επιχειρήσεων και 1,3 με την ενεργοποίηση του προγράμματος Επιχειρηματικότητα και Ανταγωνιστικότητα.
Με βάση τα επίσημα στοιχεία του 9μηνου Ιανουάριος – Σεπτέμβριος του 2009, 11,8 δις Ευρώ κατάπιαν οι 166 επιχειρηματικοί όμιλοι στο Χρηματιστήριο, με τη μορφή της επίσημης κερδοφορίας, ενώ άλλα 41, 2 δις Ευρώ έφυγαν προς τους Τραπεζίτες, που δανείζουν το Ελληνικό Δημόσιο, ως τοκοχρεωλυτικές δόσεις.
Δεν τρέφουμε καμιά αυταπάτη ότι το Αστικό Κράτος και οι πολιτικοί του εκπρόσωποι στο Κοινοβούλιο μπορούν και θέλουν να διαχειριστούν με διαφορετικές προτεραιότητες τον πλούτο, τον οποίο παράγουν ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ οι εργαζόμενοι στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα. Είναι θέμα του ποιος έχει και ασκεί την εξουσία και προς όφελος ποιού, οι εργαζόμενοι ή το Κεφάλαιο.
Μακριά από μένα η υπεράσπιση όλων συλλήβδην των Δημοσίων Υπαλλήλων. Όλοι γνωρίζουμε ποιοι ‘λαδώνονται’ και σε ποιες Υπηρεσίες εργάζονται. Το ‘φακελάκι’ βασιλεύει, όπως βασιλεύουν και οι οικοδομικές παραβάσεις, οι φορολογικές λοβιτούρες και τα διπλώματα οδήγησης σε επικίνδυνους οδηγούς. Ο κακός Δημόσιος Υπάλληλος, ο οποίος δυναστεύει τον πολίτη είναι μια πραγματικότητα. Αλλά είναι ο ξάδελφός μας, ο ανιψιός μας, ο γείτονάς μας, τον οποίο τοποθέτησαν πίσω από τη σιγουριά μιας καρέκλας οι ΒΟΛΕΥΤΕΣ του Κόμματος που ψηφίζεις. Απολυτήρια Γυμνασίου και Λυκείου από 10 και κάτι ψιλά, που θα έλεγε κι ο μακαρίτης ο Ζαμπέτας, μέχρι 14, έχουν πλημμυρίσει τις Δημόσιες Υπηρεσίες, την ίδια στιγμή που χιλιάδες ιδιοκτήτες ΠΑΝΑΚΡΙΒΩΝ Πανεπιστημιακών Πτυχίων Χωρίς Αντίκρισμα, είναι άνεργοι, υποαπασχολούμενοι ή ετεροαπασχολούμενοι.
Η, από ομολογουμένως καλύτερη θέση, σιγουριά του Δημοσίου οφείλεται σε ιστορικούς και αιματηρούς κοινωνικούς αγώνες των παππούδων και των γονιών μας. Η γενιά η δική μου, μόνο δεινά, χάος και κοινωνικό όνειδος κληροδοτεί στα παιδιά της.
Δεν θα ήθελα να αναφερθώ σε μαϊμού αναπηρικές συντάξεις του ΙΚΑ, αυτές υπάρχουν και στο Δημόσιο, ούτε ότι με τη φορολογία ενός Δημόσιου Υπαλλήλου, πληρώνεται το επίδομα ανεργίας ενός ξενοδοχοϋπάλληλου. Δεν είναι σκοπός μου η αντιπαράθεση, αλλά η Συμπαράταξη. Το μεγάλο γλέντι των Ολυμπιακών Αγώνων και τις διάφορες μίζες που δόθηκαν χαριστικά στην εγχώρια και διεθνή πλουτοκρατία, θα τις πληρώσει το ίδιο κι ο εργαζόμενος στον Ιδιωτικό, κι ο εργαζόμενος στο Δημόσιο, όσο και ο αυτοαπασχολούμενος κι ο αγρότης. Η ‘λυπητερή’ είναι καθ’ οδόν.
Και μπαίνει το ερώτημα: Όλοι ίσοι προς τα κάτω; Ή με αγώνες και συμπαράταξη των εργαζόμενων στον Ιδιωτικό και Δημόσιο Τομέα, να γίνουμε όλοι ίσοι προς τα πάνω; Από κάθε άποψη.
Το ρήγμα στο διαχωρισμό των εργαζομένων, που υιοθέτησε ο καιροσκόπος Πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Παναγόπουλος, ότι χειρότερο έχει να επιδείξει η αμαρτωλή και εντόνως οσφυοκάμπτουσα τις τελευταίες δεκαετίες ΓΣΕΕ, δεν πρέπει να περάσει. Όλοι μαζί να υπερασπίσουμε ότι έχει απομείνει από την Εργασία, όχι την Απασχόληση, την Κοινωνική Ασφάλιση, τη Δημόσια Παιδεία και Υγεία. Ο Αγώνας είναι κοινός και πρέπει να είναι και ΕΝΙΑΙΟΣ.
Στις 10 του Φλεβάρη, σου δίνεται η ευκαιρία να συμπαραταχθείς με τις ταξικές δυνάμεις, με το ΠΑΜΕ, έστω κι αν διατηρείς ορισμένες επιφυλάξεις.
Σου κρύβουν το ότι, οι ‘κερδοσκόποι’ δεν ήρθαν ξαφνικά από τον Άρη ή κάποιον άλλο απομακρυσμένο Πλανήτη. Είναι σάρκα από τη σάρκα του Καπιταλισμού. Ένα κομμάτι από το παζλ της ΚΑΤΕΧΟΜΕΝΗΣ, από τους αμερικάνικους μονοπωλιακούς κολοσσούς, ΕΥΡΩΠΗΣ. Είναι οι ίδιοι ‘κερδοσκόποι’ που σου λεηλάτησαν τις οικονομίες και την προίκα των παιδιών σου στο Χρηματιστήριο. Είναι οι ίδιοι κερδοσκόποι που κατακρατούν τις εισφορές από τα ασφαλιστικά ταμεία. Είναι οι ίδιοι που με τη μορφή των ‘ομολόγων’, με τις νομοθετικές ευλογίες των πράσινων και των μπλε κυβερνήσεων, σιγοντάροντος του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, άδειασαν τα αποθεματικά των Ασφαλιστικών Ταμείων.
Σου το κρύβουν γιατί σε φοβούνται. Φοβούνται τη ΔΥΝΑΜΗ σου. Φοβούνται τη ΕΝΟΤΗΤΑ σου. Γι’ αυτό επιχειρούν να σε ΔΙΑΣΠΑΣΟΥΝ.
ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΑΦΗΣΕΙΣ.
Στις 10 Φλεβάρη, έλα ΜΑΖΙ ΜΑΣ.
ΡΩΜΥΛΟΣ ΑΒΔΗΣ, μέλος του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών Λασιθίου.


Και θα συμπληρώσω εδώ σημειολογικά κάτι, για τους "λάτρεις" της ταξικής ενότητας, που βέβαια την κρίνουν από το αν το ΠΑΜΕ προκυρήσει ξεχωριστές συγκεντρώσεις...
Το ΠΑΜΕ είχε οργανώσει άμεσα απεργία για τις 11 Φλεβάρη. Η ΑΔΕΔΥ απάντησε με απεργιακή κινητοποίηση μια μέρα πρίν...στις 10 (!!!) Φλεβάρη. Το ΠΑΜΕ άλλαξε την δικιά του ημερομηνία και έβαλε κοινή μέρα συγκέντρωσης την 10η φλεβάρη εκτιμώντας ότι στο δρόμο πρέπει να βρεθούμε όλοι την ίδια μέρα έστω και με διαφορετικά αιτήματα. Η ΓΣΕΕ που έκλαιγε για τις ανθενωτικές τακτικές του ΠΑΜΕ προκύρηξε απεργία στις 24 φλεβάρη ξεχωρίζοντας των αγώνα των ιδιωτικών υπαλλήλων από αυτό των δημοσίων...Έβηξε κανείς;

ΠΡΟΦΗΤΙΚΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΟΥ ΚΚΕ

Τρεις μέρες πριν το διάγγελμα του πρωθυπουργού για τη σωτηρία της "Πατρίδος", το ΚΚΕ είχε προειδοποιήσει ότι όσο θα τρώμε το παραμύθι της σωτηρίας και δεν θα ξεσηκωνόμαστε, νέα μέτρα σύνθλιψης των λαϊκών δικαιωμάτων μας περιμένουν .
Πριν αλέκτωρ φωνήσαι τρις...δικαιώθηκε.
Σας συνιστώ όχι μόνο να το διαβάσετε αλλά και να αποτελέσει μια αφετηρία συζήτησης με τους εργαζόμενους φίλους μας. Μεγαλύτερη αξία θα έχει βέβαια αν βρεθούμε όσοι περισσότεροι μπορούμε στα συλλαλητήρια του ΠΑΜΕ και ΑΔΕΔΥ στις 10 ΦΛΕΒΑΡΗ.



Προσοχή! Μη σε παγιδέψουν ξανά με ψέματα και απάτες. Μη βάλεις το κεφάλι σου στην καρμανιόλα...
29/01/10

Εργαζόμενη, εργαζόμενε, αυτοαπασχολούμενε, νέα, νέε

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, οι μεγάλοι επιχειρηματίες, η ΝΔ, με μια φωνή σου λένε: «Ότι έγινε, έγινε... ότι κι αν πεις έχεις δίκιο, αλλά τώρα δεν υπάρχουν χρήματα. Η χώρα κινδυνεύει να χρεοκοπήσει. Οι ευρωπαίοι μας έχουν βάλει το μαχαίρι στο λαιμό, οι κερδοσκόποι μας εκβιάζουν για να δανείσουν το κράτος. Κινδυνεύουμε να μας βγάλουν από την ευρωζώνη».
Για να καταλήξουν: Μη ζητάς τίποτε, βάλε πλάτη να βγούμε από την κρίση. Δέξου: πάγωμα και μείωση μισθών και συντάξεων, νέα φορολογικά βάρη, αντιασφαλιστικά μέτρα, κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων, τη μερική απασχόληση, την ιδιωτικοποίηση των πάντων...

ΜΗΝ ΤΟΥΣ ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ

Κινδυνολογούν τα ιμπεριαλιστικά κέντρα που διαγκωνίζονται για τον έλεγχο των αγορών της ευρύτερης περιοχής, για μεγαλύτερα μερίδια σε κρίσιμους τομείς της ελληνικής οικονομίας.
Χρήματα, δυνατότητες υπάρχουν. Ήταν τεράστια και υψηλή η κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων και συνεχίζει να είναι στην περίοδο της κρίσης. Έχουν στο σεντούκι τους τεράστιο πλούτο και τον υπερασπίζονται.

Τα ελλείμματα και το δημόσιο χρέος δεν τα δημιούργησες εσύ, αλλά οι τεράστιες κρατικές επιχορηγήσεις και οι φοροαπαλλαγές που τους έδωσαν ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και συνεχίζουν να δίνουν για να χρηματοδοτηθούν οι τραπεζίτες, οι βιομήχανοι, οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι, οι μεγαλοξενοδόχοι κ.α. Αυτοί πάλι σήμερα πιέζουν για νέα προνόμια και κέρδη, ενώ ανταγωνίζονται μεταξύ τους ποιος θα αρπάξει τη μερίδα του λέοντος. Αυτοί εκβιάζουν και κινδυνολογούν.
Γι' αυτούς δανείζονται και τώρα. Σε σένα θα στείλουν ΞΑΝΑ το λογαριασμό. Η σπατάλη του δημοσίου και η κακοδιαχείριση που ισχυρίζεται η κυβέρνηση ότι φταίει, είναι μια μικρή τρύπα μπροστά στη μεγάλη ληστεία που σου κάνει η πλουτοκρατία.
Η κυβέρνηση δεν παίρνει άγρια αντιλαϊκά μέτρα μόνο γιατί της το επιβάλει η ΕΕ, αλλά και γιατί συμφωνεί, γιατί συμφέρουν την πλουτοκρατία Μέσα στην ΕΕ μπορεί οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι να «μαλλιοτραβιούνται» για το ποιοι θα έχουν τις λιγότερες απώλειες και ποιος θα ενισχυθεί στη μάχη της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας, αλλά στο ποιος θα πληρώσει, όλες οι κυβερνήσεις ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ να πληρώσουν οι λαοί.

Αν σκύψεις το κεφάλι θα στα πάρουν όλα. Δεν θα είναι προσωρινά. Θα είναι για πάντα.

Μη δέχεσαι να σε κοροϊδεύουν και πάλι τα κόμματα της ΕΕ! Αυτοί σου έλεγαν ότι μέσα στην ευρωζώνη, στην ΟΝΕ και την ΕΕ, θα ήσουν σίγουρος και ασφαλής. Η ευρωζώνη και η ΕΕ αποδείχτηκε ότι είναι μια λυκοσυμμαχία. Ήταν και είναι επιλογή της πλουτοκρατίας για να σε εκμεταλλεύεται ακόμα περισσότερο. Το μέσα ή έξω από την ευρωζώνη είναι δικό τους δίλημμα.
Μη σε φοβίζουν. Ο «ευρωμονόδρομος» και σε φάση ανάπτυξης και σε περίοδο κρίσης, υπηρετεί την πλουτοκρατία που σε ληστεύει.

Μπορούμε να γλυτώσουμε τα χειρότερα!
Να αποκρούσουμε την αντιλαϊκή θύελλα, μόνο αν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, οι αυτοαπασχολούμενοι της πόλης και της υπαίθρου, αντεπιτεθούμε μαζί στη γραμμή: Καμιά θυσία για τα κέρδη και τα συμφέροντα των μονοπωλίων. Ανυπακοή στον «ευρωμονόδρομο».
Κοινό λαϊκό μέτωπο τώρα για πραγματικές αυξήσεις σε μισθούς, συντάξεις, επίδομα σε όλους τους ανέργους. Να ματαιώσουμε τις ανατροπές στο ασφαλιστικό σύστημα.

Να φορολογηθούν δραστικά οι μεγάλες επιχειρήσεις, να καταργηθούν όλα τα προνόμια και οι φοροαπαλλαγές τους.

Να μειωθούν τα όρια συνταξιοδότησης. Να μην εφαρμοστεί η απόφαση του Ευρωδικαστηρίου για την συνταξιοδότηση των γυναικών στα 65. Σταθερή εργασία για όλους. Σύγχρονη δωρεάν Παιδεία και υγεία, να καταργηθεί τώρα κάθε επιχειρηματική δραστηριότητα σε αυτούς τους τομείς.
Τιμώρησε τα κόμματα της πλουτοκρατίας.

Εργάτες, αυτοαπασχολούμενοι, μικρομεσαίοι αγρότες,
γυναίκες, νέοι, μετανάστες,
απαντάμε με κοινό αγώνα.

ΣΤΙΣ 10 ΦΛΕΒΑΡΗ

ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΜΑΖΙΚΑ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΜΕ

ΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ ΔΕΝ ΖΗΤΑΝΕ ΕΛΕΗΜΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ

Το μεγαλύτερο θέμα των τελευταίων ημερών είναι αδιαμφισβήτητα ο αγώνας των αγροτών. Ένας αγώνας γνήσια λαϊκός, με χαρακτηριστικά αυθορμητισμού, ιδεολογικής πολυσυλλεκτικότητας, αλλά και ενότητας από τα κάτω. Σίγουρα η ΠΑΣΥ (μετωπικό σχήμα που στηρίζεται από το ΚΚΕ), έκανε επίμονη και μεθοδική δουλειά για να ξεσηκωθούν οι αγρότες στη βάση των προβλημάτων. Ιδεολογικά μπόλιαζε το κίνημα με μια συνολική αμφισβήτηση της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) δηλαδή της επίσημης καπιταλιστικής πολιτικής που προωθείται από τις ευρωπαϊκές πολυεθνικές παραγωγής και εμπορίας τροφίμων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι αγρότες που κατεβαίνουν στο δρόμο έχουν συνειδητοποιήσει το πολιτικά αναπότρεπτο συμπέρασμα, ότι η πολιτική των καπιταλιστών είναι ασύμβατη με την ευημερία της μικρομεσαίας αγροτιάς. Επί χρόνια η ΕΕ για να χρυσώσει το χάπι (δηλ. τις επιπτώσεις της ΚΑΠ) εξαγόραζε (μέσω των επιδοτήσεων) τη σιωπή και τη συναίνεση των αγροτών. Τώρα όμως που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και τα ταμεία αδειάζουν, η πολιτική της εξαγοράς των συνειδήσεων των αγροτών, τους γυρίζει μπούμερανγκ.
Έτσι ο ξεσηκωμός εξαπλώνεται και γίνεται κάθε χρόνο και πιο άκαμπτος. Εκτός από τα λίγα (ευτυχώς) μπλόκα, που θα παίξουν ρόλο "πέμπτης φάλαγγας", (δηλαδή που είναι στον αγώνα για να αποχωρήσουν στη πιο δύσκολη καμπή του αγώνα) ο αγώνας φέτος είναι εντυπωσιακά μαζικός. Σε αυτό έπαιξαν ρόλο και τα όσα είχε τάξει ο Γιωργάκης προεκλογικά αλλά και η στάση Νεοδημοκρατών που κάνουν εσωκομματική αντιπολίτευση και δεν υπακούν στα κελεύσματα για να σπάσουν τα μπλόκα. Όμως επιμένω ότι η φοβερή μαζικότητα, οφείλεται στο ότι οι αγρότες δεν βλέπουν μπροστά τους, κανένα επαγγελματικό και κοινωνικό μέλλον.
Άλλωστε έχει ειπωθεί ξεκάθαρα ότι σκοπός της ΕΕ για τούς Έλληνες αγροτοκτηνοτρόφους είναι ο περιορισμός τους από το 18% στο 5% του Ελληνικού παραγωγικού πληθυσμού.
Έτσι όχι μόνο η Ελλάδα θα είναι μια διατροφικά (και όχι μόνο) ελεγχόμενη χώρα, αλλά και η γη θα συγκεντρωθεί σε λίγους κι εκλεκτούς νεοτσιφλικάδες.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΑΠΟ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΜΙΡΑΜΠΕΛΛΟΥ

ΕΛΑΙΩΝΑΣ : ΝΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΚΟ ΑΝΑΨΥΧΗΣ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ ΖΩΗΣ

ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΣΙΜΕΝΟ


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΑΙΩΝΑ


Έχοντας συνείδηση των προβλημάτων της πόλης που ζούμε και δουλεύουμε, ζητάμε ο Δημόσιος πλέων χώρος του Ελαιώνα να έχει τις παρακάτω χρήσεις.


Α) Δημιουργία Μητροπολιτικού πάρκου, με βασικό συστατικό του στοιχείο τα δέντρα που υπάρχουν και τον εμπλουτισμό τους με άλλα .(Να μη γίνει η μη αναστρέψιμη καταστροφή των δέντρων).


Β)Δημιουργία ανοικτού (χωρίς χρέωση) χώρου στάθμευσης, στο πρώτο γυμνό κομμάτι του ελαιώνα και συμπλήρωσή τους με άλλες θέσεις περιμετρικά, για 450 αυτοκίνητα περίπου.(Αυτό να γίνει χωρίς τσιμεντοποίηση, αλλά με καλντερίμι).


Γ)Να γίνει μελέτη για την δημιουργία παιδικού πολύωρου (με σύγχρονα παιχνίδια κάτω από τα δέντρα),Μουσείου Ελιάς και ανάδειξης του ανεμόμυλου.


Δ)Όλα τα προηγούμενα να γίνουν από την Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου για ελάχιστο κόστος, ώστε να μην επιβαρυνθούν οικονομικά οι Δημότες.


Ε)Να μη γίνει το υπόγειο κτίριο που επιδιώκεται με ιδιώτες (ΣΔΙΤ), ( με συνέπεια τον οικονομικό στραγγαλισμό των πολιτών και την εκρίζωση των δέντρων).


Στόχος μας η ποιότητα της καθημερινής μας ζωής.


Η αποτροπή της μετατροπής ενός πολλά υποσχόμενου χώρου πρασίνου σε Μαύρη τρύπα του κυκλοφοριακού στη πόλη.


Α/Α ΟΝΟΜΑ ΕΠΩΝΥΜΟ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΟΛΗ E-MAIL





υ.γ ΄Οποιος νομίζει ότι αξίζει αυτή η προσπάθεια, ας υπογράψει, κάνοντας κλικ στη σχετική παραπομπή που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά του ιστολογίου.

Δήμαρχος εργολάβων...

Χλωμά λουλούδια ευωδιαστά,
Αρετή, Ντροπή και Καλοσύνη...
ωϊμέ τι ξόδερμα φυτρώνετε,
πόσο γοργά μαδάτε
και τι βαθιά που πιάνει μέσα μας η μάνα μας η λάσπη.

(Οδύσεια μτφ Καζαντζάκη)

Σε μια από τις τελευταίες πράξεις του κωμειδυλλίου της τετραετίας Κουνενάκη, ο εν λόγω Δημαρχεύων, αποκαλύπτει το πόσο χαμηλά μπορεί να φτάσει ένας αριστερός, που ενώ αγαπήθηκε, προβλήθηκε και τιμήθηκε από τον κόσμο της αριστεράς, όσο κανένας άλλος στη περιοχή μας, έφτασε να φτύνει οτιδήποτε ιδεολογικά καλύπτει την αριστερά.
Για τους κομμουνιστές βέβαια το γεγονός δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Το είχαμε προβλέψει από τα χρόνια που περπατούσε μακριά από την ιδεολογία του Μαρξισμού-Λενινισμού, του επαναστατικού δρόμου, και της αναγκαιότητας του Σοσιαλισμού, για να πάει πρώτα στο Συνασπισμό (για να διαπραγματευτεί το βαθμό εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης), και αργότερα στο ΠΑΣΟΚ (για να διαπραγματευτεί τους απαραίτητους συμβιβασμούς) ώστε να βγει Δήμαρχος.
Επαληθεύοντας λοιπόν πλήρως τις προβλέψεις μας, φρόντισε να σπάσει όλες τις αυταπάτες που είχε ακόμα ένας κόσμος για τον Δημήτρη Κουνενάκη.
Να λοιπόν τι έγινε:
Με δάνειο (το οποίο θα πληρώνουν οι Αγιονικολιώτες για πολλά χρόνια) αγόρασε, (αφού η ιδεολογία του πια δεν του επέτρεπε να το εξασφαλίσει με αναγκαστική απαλλοτρίωση), τον τελευταίο χώρο αστικού πρασίνου, τον Ελαιώνα… Μέχρι εδώ, λίγοι θα του καταλόγιζαν σοβαρές πολιτικές ευθύνες. Όμως ζηλεύοντας τη δόξα του δημάρχου Αθηναίων και μεγαλοστελέχους της δεξιάς Νικήτα Κακλαμάνη, οραματίστηκε ένα υπόγειο πάρκινγκ, το οποίο επειδή δεν έχει λεφτά ο Δήμος θα φτιαχτεί από ιδιώτη. .. Ο οποίος με τη σειρά του, θα το εκμεταλλεύεται για δεκαετίες φτιάχνοντας στη ταράτσα του πλατεία και φυτεύοντας λουλούδια και θάμνους.
Και σε απλά Ελληνικά: οι Αγιονικολιώτες πλήρωσαν εκατομμύρια ευρώ, ώστε να στήσει την επιχείρηση του ένας εργολάβος , ο οποίος για τις επόμενες δεκαετίες θα εισπράττει από τους Αγιονικολιώτες ένα ταληράκι ευρώ για κάθε ώρα παρκαρίσματος.Αλήθεια πόσοι και ποιοί θα παρκάρουν εκεί;;; Όσοι και να'ναι, αυτό συνεπάγεται ότι θα χάσουμε το μοναδικό πνεύμονα πρασίνου στη πόλη, στον οποίο θα μπορούσαμε με μια φτηνή διαμόρφωση, να φτιάξουμε το πάρκο (που ποτέ δεν είχαμε), μια παιδική χαρά, ένα μουσείο ελιάς κλπ Θα μπορούσε δηλαδή ο Ελαιώνας να μετατραπεί σε έναν ακόμα πόλο έλξης για την τουριστικά προσανατολισμένη πόλη μας. Στην είσοδο του πάρκου (που διαμορφώθηκε εξαιρετικά από την τεχνική υπηρεσία του δήμου) θα μπορούσε να διατηρηθεί το ελεύθερο πάρκινγκ δυναμικότητας 200 αυτοκινήτων, χωρίς να κοπεί ούτε μια ελιά!!!
Να σημειώσουμε εδώ ότι
Α) Το μεγαλεπίβολο υπόγειο πάρκινγκ θα σχεδιαστεί για 350 θέσεις (100-150 παραπάνω από αυτές που διαμορφώθηκαν ήδη)
Β) Οι υπεύθυνοι του δήμου πριν καν σχεδιαστεί το έργο (δεν υπάρχουν έτοιμα σχέδια από το πολυτεχνείο Κρήτης που ανέλαβε τη μελέτη), δείχνοντας τη φορομπηχτική λογική τους, έστειλαν σε όλους τους περίοικους αιτήματα πληρωμής για την (μελλοντική) υπεραξία (;;;).
Γ) Αίσθηση προκαλεί η βιασύνη του Δημάρχου να βάλει άμεσα το θέμα στο Δημοτικό Συμβούλιο, όταν η (αγαπημένη του άλλες στιγμές) επιτροπή περιβάλλοντος, δεν έχει συναινέσει για μια τέτοια εξέλιξη
Ήδη τις στιγμές που μιλάμε, η οικολογική κίνηση Μιραμπέλλου, μαζεύει υπογραφές για την αποτροπή αυτής της απαράδεκτης μεθόδευσης. Σε επόμενη δημοσίευση θα παραθέσω το πρωτότυπο κείμενο διαμαρτυρίας και συλλογής υπογραφών, το οποίο σας προτείνω να εκτυπώσετε να το υπογράψετε, και να συλλέξετε όσο πιο πολλές υπογραφές σας είναι δυνατόν . Το ραντεβού με τις υπογραφές ανα χείρας, ας το δώσουμε τη Παρασκευή στις 18.00 στο τρίτο όροφο του ΡΕΞ όπου θα διεξαχθεί το δημοτικό συμβουλιο.

Ένας μεγάλος Άνθρωπος-ένας μεγάλος κομμουνιστής

Με ανάρμοστα μεγάλη καθυστέρηση, οι Λασηθιώτες κομμουνιστές, οι συγχωριανοί του από τον Κρούστα και οι επίσημες αρχές της περιοχής, τίμησαν μια ιδιαίτερα μεγάλη φυσιογνωμία της ένοπλης αντίστασης του λαού μας. Τον καπετάνιο του ΕΛΑΣ,ΓΙΑΝΝΗ ΡΟΥΚΟΥΝΑΚΗ.
Στην παραπομπή που θα βάλω υπάρχει ένα πλούσιο ιστορικό, για τον γνήσιο λαϊκό αγωνιστή, από το ηρωικό ανταρτοχώρι του Κρούστα. Θα ήθελα να το διαβάσουν όσοι διψάνε για την άγραφη ιστορία του τόπου μας, που κάποιοι πάνε να τη γυρίσουν ανάποδα…
Μα κυρίως θέλω να το διαβάσουν τα νέα παιδιά, για να καταλάβουν πως μέσα από τα φτωχότερα στρώματα του λαού μας, ανατράφηκαν προσωπικότητες που σε δύσκολους καιρούς όχι μόνο δεν κρύφτηκαν, για να σώσουν το τομάρι τους (όπως έκαναν οι γόνοι της άρχουσας τάξης, και οι κατέχοντες τα οφίτσια), αλλά αντίθετα… ΥΨΩΣΑΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΜΑΖΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΥΨΩΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Βιογραφικό Σημείωμα
Πιστή καθαρογραφή του χειρόγραφου βιογραφικού σημειώματος που συντάχθηκε από τον ίδιο.
«Απρήλης 1947.
Γιάννης Γ. Ρουκουνάκης (βιογραφικό Σιμίομα)
Γενίθηκα το 1907 στο Κρούστα από γονείς γεωργούς .
Ο πατέρας μου όντας γεωργός και βοσκός μαζί τελίως αγράματος , αλλά εργατικός ως τίμιος .
Θιμούμαι κε ήμαστε 4 αδέλφια ήχα μόνο μία αδελφή .
Με πολές στερίσις μασε μεγάλοσε ο πατέρας μου .
Γράματα έμαθα μέχρι ην Δ΄ταξη του Δημοτικού , μετά ο πατέρας μου μέβαλε βοσκό έκανα πεντέξι χρόνια και μετά δόθικα στι γεωργία.
Δούλεψα σε διμόσια έργα , πήγα στρατιώτης έκανα 18 μήνες στη κλαση 1927.
Γίρισα δουλεύοντας τη γη στα ήδια μας τα χωράφια .
Ο πατέρας μου είχε αρκετή περιουσία .
Το 1933 συνδέθηκα με το ΚΚΕ κε έγινα μέλοστου.
Δουλεύοντας πάντα κάτο από την καθοδήγησή του δούλεψα στο χωριό μας διμιούργησα πηρύνα του ΚΚΕ και πολούς σημπαθούντες .
Μετά προδόθηκα στην αστυνομία κε διόχτηκα , αλά επειδή δεν βρήκαν στοιχεία με παράτησαν .
Το 35 δούλεψα ενάντια στο νόθο δημοψήφισμα το Κονδύλη κε στις εκλογές ανιχτά κε το 36 στις εκλογές Δεμερτζή ; που πήρε μέρος το Παλαϊκό Μέτοπο , διένιμα προκυρήξεις , κυκλοφορούσα τον Αριστερό Τύπο κε με προφορική διαφότιση καλιεργούσα κε διέδιδα τις αρχές του κόματος .
Στη Δικτατορία του Μεταξά μέχρι τα μέσα του 37 δεν έχασα την επαφή με το κόμμα κε με δικές μου προσπάθειες δημιουργήθηκε στο χωριό μου κτινοτροφικός σύνδεσμος . Δούλεψα την ίδια εποχή διμιουργώντας κοματικές βασις κε στην Πρίνα κε Καλό Χωριό συνεργάστηκα κε με την Κ.Ο. Κρητσάς στις αρχές αρκετά καλά.
Το 39 ξαναπήρα επαφή με το κόμα κε δούλεψα στη Κρητσά και δημιούργησα πηρίνα κοματικό κήμουνα Γραμματέαστους , επήσις αναδιοργάνοσα τον πηρήνα στον Κρούστα κε τον καθοδηγούσα (Σημίοσις ;) .
Το τέλος του 38 πεντρεύτηκα στην Κρητσά .
Την Γηνέκα μου τη λένε Όλγα Καμπανού ,κάθησα προσωρινά εκεί , τη γινέκα μου σιγά –σιγά την έκανα συμπαθόν .
Το 40 μετά τη κήριξι του Εληνοϊταλικού πολέμου ξανάχασα την επαφή με το κόμα κε τον ιούνιο του 41 ξαναοργανόθικα στο κόμα με δυο-τρείς άλλους σ(υντρόφους) στην Κρητσά και άρχισα την οργάνοσι του ΚΚΕ (και τη) ..καθολική διαφότιση καθοδίγιση (για ;) του Λαού στο Κάτω Μεραμπέλο γιά την Εθνική Αντίσταση που απ΄αυτή την προκαταρκτική βγήκε έπειτα το ΕΑΜ. (σιμίοσις):πρίν το ΕΑΜ ήταν το Εθνικό Μέτοπο .
Το 43 έγινα μέλος της Περιφεριακής Επιτροπής του ΚΚΕΛασιθίου βγίκα απο συνδιάσκεψη κε οργανοτικό γρ. της Αχτίδας Κάτο Μεραμπέλου , δούλεψα πότε νόμιμα , πότε παράνομα γιατί διόχτηκα από τις Ελλ. Αρχές (εννοεί τη κατοχική κυβέρνηση) γιά αντίσταση ,στο να δόσο το φόρο των διμητριακών.
Καταδικάστηκα από την Ε. (θνική;) Ασφάλεια του προδότη Κοζήρι 6 μήνες εξορία στη Σητεία αλλά δεν την έκανα .
Το ΄44 εκλέγηκα γραμματέας της Ακτ. Επιτρ. Κρητσάς , έμεινα μόνο μερικές μέρες (γιατί;) καταδιόχτηκα από τους γερμανούς κέφιγα στο βουνό Αντάρτης στο Μόνιμο ΕΛΑΣ .
Συντέλεσα πολύ από πρότα γιά την ίδρισί του κε την τροφοδοσία του . Σόλο το διάστημα της φασιστικής κατοχής στάθηκα στο πλευρό του Λαού κε τους αγόνεστου.
Πάντα πειθαρχούσα στο κόμα κε ανάλογα με τη δίναμί μου εκτελούσα τις αποφάσιστου. Λίγο πριν την απελευθέρωσι την 14-9-44 εξετίας της δράσισμου οι Γερμανοί σκότοσαν την μάνα μου και την αδελφή μου .
Μετά την απελευθέροσι παρέμινα στον ΕΛΑΣ μέχρι τη Βάρκιζα που διαλιθήκαμε. Ήστερα με καταδιόκανε 6 μήνες με τά μάφισαν , με ξανασιλάβαν το Σεπτέμβρι του 45 γιά στάσι κε εξίβρισι κατά αρχής , μάφισαν πάλη ελεύθερο .
Νομιμοπιήθικα δούλεψα στο κόμα σα β΄γραμματέας της Α (χτιδικής) .Ε(πιτροπής). Αγίου (Νικολάου) , μετά τα τέλη του 47 με επιθιμία μου πέρασα στο Α(γροτικό) Κ(όμμα) Ε(λλάδας) μόλις άρχισε να οργανόνετε στο Νομό μας.
Δούλεψα με όρεξη στην Τομεακή Επτροπή Κάτω Μεραμέλου (Κρητσά) στην αρχή , επιτα εκλέχτικα μέλος της Νομ. Επιτρ. από συνέλευση κε παρέμινα μέχρι που συνελίφθηκα στην Σητία τον Ιούνη του 46 κε πήγα εξορία 5 μήνες στην Ανάφη.
Τους έκανα κε γύρισα περί τις 10-11-46 , ξαναδουλεύοντας στο ΑΚΕ στην Τομεακή (οργάνωση) Κρητσάς .
Την 25-12-46 με ξανασυλάβανε για τη δίθεν οργάνοση του αγροτικού λαού κατά των αρχών κε επή αντιστάσι κατά τις αρχές .
Η εισαγγελία μ΄απόλησε κε μου όρισε δίκη.
Γίρο απόλα αυτά κατάλαβα πως η αντίδρασι ήβαλε σα σκοπό της να με ξεκάνη.
Δεν ένιοθα καμιά ασφάλια της ζωής μου της δικής μου, κε ξαναπήρα την πικρή απόφασι αλλά τημιμένη κ΄έφιγα γιά το βουνό ν΄αγονισθό δίπλα στο Δημοκρατικό Στρατό κε το Λαό μας γιά τη λευτεριά.
Σημιοτέον τόρα έχο δύο αγοράκια το ένα είνε 6 χρονό τ΄άλο είνε 4 .
Αυτό το σύντομο βιογραφκό σιμίομα το γράφο γιά να κρατηθεί στο Αρχείο μου , γιά την οικογένεά μου κε γιά το κόμα μας αν καμιά φορά ζητήσει αντίγραφο να του δοθή.
Περιφέρια Κρούστα Απρήλης 1947
ιδιόχειρη υπογραφή
Υ.Γ. Τιμορίθικα μόνο μιά φορά από την κομ(ματική) Επ(ιτροπή) ΕΑΜ Κρούστα σα μέλος της το 44 γιά αριστερή παρέκλιση από το κόμα μου όμως ποτέ (δεν τιμωρήθηκα; ) . Πάντα ήμουνα (με το κόμμα;) κε κάνο λάθιτα αυτά τα αναγνωρίζο όλα , έχω δε πάρα πολές αδυναμίες.»
Ιδιόχειρη υπογραφή

Ο ΣΕΙΣΜΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ...Η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΣΚΟΤΩΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ

Δεν ξέρω αν δώσετε λεφτά γιατί η Αϊτή ήταν η πρώτη χώρα που το 1822 αναγνώρισε την Ελληνική επανάσταση...

Δεν ξέρω αν δώσετε λεφτά γιατί σε αυτή τη χώρα το 70% του πληθυσμού ζεί με λιγότερο από 2 δολάρια (1,5ε) την ημέρα...

Δεν ξέρω αν δώσετε λεφτά γιατί οι 200.000 νεκροί και τα 3 εκατομύρια άστεγοι σας φαίνονται τρομακτικοί αριθμοί....

Δεν ξέρω αν μετά από αυτές τις εικόνες χρειάζεστε μια δικαιολογία για να βοηθήσετε.

Έκανα μια μικρή έρευνα για το που θα μπορούσαμε σχετικά αξιόπιστα να δώσουμε τον οβολό μας.

Βρήκα τα εξής:

http://donate.ifrc.org/

(ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΡΥΘΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΙ ΗΜΙΣΕΛΗΝΟΣ)

https://donate.doctorswithoutborders.org/SSLPage.aspx?pid=197&hbc=1&source=ADR1001E1D01

(ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ)
https://www.wfp.org/donate/haiti

(ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ)

Να φύγετε...να πάτε αλλού

Ο φίλος μου ο Μανώλης Μαρκάκης, (που παρά τις ιδεολογικές μας διαφορές, του αναγνωρίζω συνέπεια, τιμιότητα και αγωνιστικότητα) μου έστειλε το παρακάτω ψήφισμα ενός συλλόγου γονέων και κηδεμόνων της Αθήνας:

ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ
ΤΟΥ 132ου ΔΗΜ. ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΣΤΕΛΛΑΣ ΠΡΩΤΟΝΟΤΑΡΙΟΥ
ΠΡΩΗΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ

Στις 22 Ιανουαρίου 2010, η πρώην διευθύντρια του 132ου Δημ. Σχολείου Αθηνών, κα Στέλλα Πρωτονοταρίου, θα καθίσει στο εδώλιο, κατηγορούμενη για « χρήση αιθουσών του σχολείου για διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας σε μαθητές αλβανικής καταγωγής, χωρίς γραπτή άδεια από τη υπηρεσία». Συγκατηγορούμενή της είναι η (διορισμένη από την υπηρεσία) δασκάλα Αλβανικών και μάρτυρας κατηγορίας ο διάδοχός της στη διεύθυνση του σχολείου κος Εμ. Γιουτλάκης.
Το κατηγορητήριο εστιάζει στη διδασκαλία της αλβανικής γλώσσας, απομονώνοντας τη συγκεκριμένη δράση από ένα ευρύτερο πλαίσιο δράσεων και πρακτικών που η κα Πρωτονοταρίου είχε συναποφασίσει με το σύλλογο διδασκόντων του σχολείου, με στόχο την ομαλή ένταξη των μαθητών και των οικογενειών τους, την καταπολέμηση της μαθητικής διαρροής και τη συνοχή της εκπαιδευτικής κοινότητας.
Οι δράσεις αυτές είχαν εγκριθεί και χρηματοδοτηθεί στα πλαίσια του προγράμματος Ολυμπιακής Παιδείας και συνεχίστηκαν μετά το πέρας του προγράμματος σε εθελοντική βάση. Περιλάμβαναν, μεταξύ άλλων, διδασκαλία Ελληνικών σε μετανάστες γονείς, ώστε να μπορούν να βοηθούν τα παιδιά τους στα μαθήματα, αλλά και να επικοινωνούν καλύτερα με το σχολείο. Τα μαθήματα μητρικής γλώσσας ( αλβανικής και αραβικής) αποσκοπούσαν , όπως ενημερωθήκαμε, στη βελτίωση της γλωσσικής ικανότητας των αλλοδαπών μαθητών και στην καλύτερη σχολική τους επίδοση, σύμφωνα με τα πορίσματα της παιδαγωγικής επιστήμης ,αλλά και την πρακτική που εφαρμόζεται στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης.
Είναι αυτονόητο ότι τέτοιες πρωτοβουλίες επηρεάζουν θετικά το σύνολο του μαθητικού πληθυσμού του σχολείου (και τους Έλληνες μαθητές), αφού αντισταθμίζονται τα ελλείμματα και ανεβαίνει το γνωστικό επίπεδο. Εξάλλου η επί της ουσίας διαπολιτισμική προσέγγιση στο χώρο του σχολείου εφοδιάζει τα παιδιά μας με αξίες, εμπειρίες και δεξιότητες πολύτιμες για την μετέπειτα ζωή τους.
Η επιλεκτική αναφορά στα μαθήματα Αλβανικών στοχεύει προφανώς στην πρόκληση εθνικιστικών αντανακλαστικών και στην απόδοση «ύποπτων» κινήτρων στην κα Πρωτονοταρίου και τους συναδέλφους της.
Ως γονείς του 132ου, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε από πρώτο χέρι το ήθος της κας Πρωτονοταρίου, την παιδαγωγική της ευαισθησία, την αποτελεσματικότητα με την οποία άσκησε επί σειρά ετών τα διευθυντικά της καθήκοντα. Στη διάρκεια της θητεία της, το σχολείο μας αναβαθμίστηκε, κέρδισε διακρίσεις και εύσημα.
Για όλους τους παραπάνω λόγους, ο σύλλογός μας αισθάνεται την ανάγκη και την ηθική υποχρέωση να ενώσει τη φωνή του με τους δεκάδες συλλόγους και φορείς που έχουν δηλώσει τη συμπαράστασή τους στις διωκόμενες εκπαιδευτικούς και να ζητήσει
- Να απαλλαχθούν από κάθε κατηγορία
- Να δικαιωθούν η κα Πρωτονοταρίου και οι δάσκαλοι του 132 για τις παιδαγωγικές τους επιλογές
- Να δοθεί ένα ηχηρό μήνυμα απόρριψης του σκοταδισμού και της ξενοφοβίας, ένα αισιόδοξο μήνυμα για την παιδεία και την κοινωνία του αύριο

Για το Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων του 132ου Δημ. Σχολείου Αθηνών
Η πρόεδρος Η γραμματέας
Χατζηδιαμαντή Ελένη Παγουλάτου Ολυμπία

Θα ήθελα να κάνω μερικά σχόλια:
Καταρχήν μπράβο στους καθηγητές και στο σύλλογο γονέων και κηδεμόνων για το ανοιχτό πνεύμα που αντιμετώπισαν το θέμα. Το γεγονός αυτό δείχνει κάτι πολύ αισιόδοξο. Στην Ελληνική κοινωνία που πολλοί θέλουν να φτύσουν ως συντηρητική και ξενοφοβική, υπάρχουν δημοκρατικά αντανακλαστικά, και γνωρίσματα κοινωνικής αλληλεγγύης.
Μάλιστα παρότι η πατρίδα μας αποτελεί πια μεταναστευτική πύλη, οι ρατσιστικές και εθνικολεβέντικες κορώνες που ακούγονται είναι πιο σπάνιες από την "πολιτισμένη Δύση" ...
Όμως κάποιες υπηρεσίες του κράτους φαίνεται να ενοχλήθηκαν. Το βαθύ κράτος στην Ελλάδα, πάντα είχε πολύ συντηρητικά αντανακλαστικά. Έτσι οι ελεγκτικές υπηρεσίες, αφού έλυσαν όλα τα προβλήματα του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος... ενοχλήθηκαν επειδή οι καθηγητές του 132ου αποφάσισαν να κάνουν τη δουλειά τους. Όχι σαν "υπαλληλίσκοι-φοβητσιάρδες-δούλοι-νωθροί", αλλά σαν άνθρωποι που θέλουν να βοηθήσουν όταν κάποιοι μαθητές τους αντιμετωπίζουν πρόβλημα.
Ενοχλήθηκαν οι μανδαρίνοι, διότι κάποιοι τους χαλάνε τη σούπα...Δηλαδή κάποιοι ενδιαφέρονται πραγματικά ώστε να διευκολύνουν ένα κομμάτι της νεολαίας να έχει ευκολότερη πρόσβαση στη γνώση. Ενδιαφέρονται για να διατηρηθεί (κι όχι να αποκοπεί βίαια)ο διαπολιτισμικός πλούτος, που φέρνει μαζί της η νεολαία της μετανάστευσης.
Αλήθεια...γνωρίζουν αυτοί οι κύριοι ότι οι Έλληνες της Γερμανίας όχι μόνο δικαιούταν μαθήματα Ελληνικής γλώσσας αλλά είχαν και Ελληνόγλωση διδασκαλία;;;
Η συμπεριφορά των μανδαρίνων και οι αντιδράσεις τους, θα έχουν αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επιδιώκουν. Με αυτές τις πρακτικές οι νέοι μετανάστες, όχι μόνο δεν θα ομογενοποιηθούν, αλλά αντίθετα θα νιώθουν μειονεκτικά διαφορετικοί. Ξέρω ότι είναι υπερβολή, αλλά με αυτά θυμήθηκα τις εμπειρίες μου από το στρατό και τα όσα τραβούσαν οι Πομάκοι της Θράκης που είχα στη κληρουχία μου. Υπήρχαν τότε κάποιοι υπερπατριώτες αξιωματικοί, που ξέσπαγαν το τσαμπουκά τους σε αυτά τα παιδιά, βάζοντάς τους συνεχώς σε αγγαρείες και καψώνια. Μάλιστα όταν κάναν κάποια γλωσσικά λάθη, τους μιλούσαν υποτιμητικά και υβριστικά. Εκεί κατάλαβα πόσο τραγικά βλάκες ήταν αυτοί οι αξιωματικοί, μια που το μόνο που κατάφερναν, ήταν να εμφυσήσουν ανθελληνικά αισθήματα σε παιδιά που επέλεξαν να υπηρετήσουν (για 21 μήνες!!!) τον Ελληνικό στρατό.
Ο Άινσταϊν είχε την πεποίθηση ότι δύο πράγματα ήταν άπειρα: ΤΟ ΣΥΜΠΑΝ ΚΑΙ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΒΛΑΚΕΙΑ...
αν και για το πρώτο δεν ήταν και πολύ σίγουρος...

ΣΥΝΑΓΕΡΜΟΣ-ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΞΕΛΙΞΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΠΙΣΩ

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ
Οποιος πουλάει «δεξιότητες» αναγνωρίζεται
Η αποπροσανατολιστική «κόντρα» περί ...υποβάθμισης των κολεγίων, δεν μπορεί να κρύψει ότι το υπουργείο Παιδείας νομιμοποιεί κάθε μαγαζί που πουλάει «δεξιότητες» και «πιστοποιητικά», με το προσχέδιο νόμου που ανακοίνωσε προχτές
Η «κόντρα» που, υποτίθεται, ότι ξεκίνησε, από χτες, μεταξύ του υπουργείου Παιδείας και των ιδιοκτητών κολεγίων, με αφορμή το προσχέδιο νόμου για τη Διά Βίου Μάθηση και την Επαγγελματική Κατάρτιση, που παρουσιάστηκε προχτές, δεν μπορεί να κρύψει την ουσία των στόχων της κυβέρνησης. Με τις αλλαγές του θεσμικού πλαισίου και αξιοποίηση διάφορων οργανισμών, το υπουργείο Παιδείας επιδιώκει τη νομιμοποίηση και αναγνώριση κάθε μορφής εμπόρων γνώσης που παρέχουν δεξιότητες και καταρτίσεις.
Στο μεταξύ, το ΠΔ που θα αναγνωρίζει τα κολέγια ενσωματώνοντας την ευρωπαϊκή οδηγία 36/05 είναι, ήδη, στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Η υπουργός, προχτές, μίλησε περί μη αναγνώρισης «ακαδημαϊκών προσόντων» στους αποφοίτους των κολεγίων, αλλά για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων «τα οποία αποκτούνται σε μια χώρα της Ευρωπαϊκής Ενωσης και από τη στιγμή που αποκτηθούν και πιστοποιηθούν σε μια χώρα τότε ισχύουν και σε όλες τις άλλες χώρες της ΕΕ». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι τα πτυχία των κολεγίων θα αναγνωρίζονται κανονικότατα στην «αγορά» με τη σφραγίδα του κράτους. Ενας απόφοιτος κολεγίου θα μπορεί να έχει στην «αγορά» ίδιας «αξίας» πτυχίο με ένα απόφοιτο δημόσιου πανεπιστημίου.
Πώς; Το ...εξήγησε η υπουργός: «Η αναγνώριση των επαγγελματικών δικαιωμάτων σύμφωνα με την ενσωμάτωση που κάνουμε, δεν γίνεται βέβαια αυτόματα. Οι επαγγελματικοί φορείς αλλά και αντίστοιχη επιτροπή του δημοσίου θα έχει δικαίωμα να ζητά επιπλέον μαθήματα ή περίοδο εμπειρίας η οποία θα πρέπει να έχει συσσωρευθεί στη χώρα μας για να πιστοποιείται η δυνατότητα άσκησης επαγγελματικού δικαιώματος». Συνοψίζουμε: Το πτυχίο κολεγίου θα πιστοποιείται απ' το πανεπιστήμιο που συνεργάζεται ο επιχειρηματίας ιδιοκτήτης του και μετά οι επαγγελματικοί φορείς ή μια επιτροπή του δημοσίου θα το επικυρώνει με επιπλέον μαθήματα. Και για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους: Η κυβέρνηση ψάχνει δρόμους και διαδρόμους να νομιμοποιήσει τα πτυχία των κολεγίων, αφού δεν μπορεί να το κάνει «επίσημα», λόγω του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Η ουσία του προσχεδίου νόμου
Το θέμα, όμως, είναι αλλού. Το υπουργείο Παιδείας, σύμφωνα με το σχέδιο που παρουσίασε, προχτές, ετοιμάζει μια αγορά «εκπαίδευσης» και κατάρτισης στην οποία προοπτικά θα υπάρχουν τα δημόσια και ιδιωτικά πτυχία και πιστοποιητικά, η συμμετοχή σε μια ΜΚΟ για δενδροφύτευση, η παρακολούθηση σεμιναρίων και ό,τι άλλο παρουσιάζεται ως εκπαιδευτικό προϊόν. Στο προσχέδιο αυτό διατυπώνεται σαφώς ότι στόχος είναι η δημιουργία ενός «Εθνικού Δίκτυου Διά Βίου Μάθησης». Τι σημαίνει Διά Βίου Μάθηση; Ο,τι αναφέραμε παραπάνω: «Η Διά Βίου Μάθηση δε λαμβάνει χώρα μόνο στα πλαίσια του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος (τυπική εκπαίδευση) αλλά και σε μια ποικιλία εξωσχολικών μη τυπικών και άτυπων μορφών μαθησιακών δραστηριοτήτων (οικογενειακή και επαγγελματική ζωή, ελεύθερο χρόνο, κοινωνικές και αθλητικές δραστηριότητες), οι οποίες θα μπορούν να πιστοποιηθούν».
Αυτά είναι τα μακροπρόθεσμα σχέδια. Το άμεσο σχέδιο είναι η νομιμοποίηση κάθε είδους μαγαζιού εκπαίδευσης στα χαρτιά, αλλά και στη συνείδηση των εργαζομένων και των σπουδαστών. Τα εκπαιδευτικά προϊόντα και οι διάφορες πιστωτικές μονάδες που θα προκύπτουν απ' την παρακολούθησή τους θα είναι τα «εφόδια» του «ευέλικτου» σπουδαστή και εργαζόμενου. Μια ζωή θα κυνηγάμε πιστωτικές μονάδες! Αυτές θα καταγράφονται σε μια ειδική «κάρτα», το λεγόμενο «Ατομικό Μητρώο Διά Βίου Μάθησης για κάθε πολίτη, προκειμένου η συμμετοχή του στη Διά Βίου Μάθηση να αναγνωρίζεται και να προσμετράται».
Ο κεντρικός φορέας πιστοποίησης θα είναι το Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης Δομών Συνεχιζόμενης Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΕΚΕΠΙΣ), που πρακτικά θα νομιμοποιήσει και θα δώσει υπόσταση σε όσες ιδιωτικές «εκπαιδευτικές» δομές ήδη υπάρχουν αλλά είναι απαξιωμένες. Τα σεμινάρια που οργανώνει ο κάθε ιδιώτης, τα μαθήματα μαγειρικής, τα φροντιστήρια λογιστικής, τα πάντα! Αυτά θα καταγράφονται στο «Ατομικό Μητρώο Διά Βίου Μάθησης». Το κυνήγι θα συνεχίζεται με την συνεχή αναζήτηση κατάρτισης των εργαζομένων, ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες της εκάστοτε επιχείρησης και να μην απολυθούν ή αν είναι άνεργοι να ελπίζουν ότι θα μπορέσουν να βρουν δουλειά.

ΖΕΙ ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ

Στις 8 Γενάρη 1991, πριν από 19 χρόνια ακριβώς, δολοφονήθηκε στην Πάτρα ο κομμουνιστής καθηγητής Νίκος Τεμπονέρας. Μέλος του ΕΑΜ (Εργατικό Αντιιμπεριαλιστικό Μέτωπο), μαθηματικός, 38 ετών.
Μέσα στη φλόγα της εξέγερσης και του κινήματος του 1990-91, με τις μαζικές καταλήψεις και τα συγκλονιστικά συλλαλητήρια, ένα ακόμα μεγαλειώδες κίνημα ενάντια στην συντηρητική πολιτική.
Το Γενάρη του 1991 ο Νίκος Τεμπονέρας, υπερασπίζοντας τους μαθητές του, την παιδεία και τις δημοκρατικές ελευθερίες, όρθωσε το ανάστημά του απέναντι στον κρατικό αυταρχισμό και την βάρβαρη πολιτική κυβέρνησης και κεφαλαίου. Ταυτίστηκε με ένα κίνημα και μια ολόκληρη γενιά αγωνιστών.

Ο Νίκος Τεμπονέρας ζει και θα ζει στους αγώνες μας. Θα εκδικείται σε κάθε μάχη ενάντια στη συντηρητική πολιτική, σε κάθε προσπάθεια για την ανατροπή των νόμων και της κοινωνίας του κέρδους και της αγοράς. Είναι παρών στις νέες γενιές. Βαδίζει μαζί μας σε κάθε πορεία, απεργία, συνέλευση, κατάληψη. Με Πέτρουλα-Λαμπράκη μας οδηγεί.

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΕΣ ΤΗΣ ΠΡΑΣΙΝΟ-ΡΟΖ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Η δημοτική αρχή Αγίου Νικολάου δεν μπόρεσε ούτε καν μια κάποια προοδευτική διαχείριση να κάνει, πόσο μάλλον να ξεσηκώσει αγώνες προς όφελος της αυτοδιοίκησης και της εργατικής τάξης.
• Η μείωση των κονδυλίων από την κατάργηση του τέλους παρ’ επιδημούντων , δικαιολόγησε και θα δικαιολογήσει ακόμα μεγαλύτερη λαϊκή αφαίμαξη, για τις πράγματι μεγάλες ανάγκες ενός τουριστικού δήμου,
• οι ιδιωτικοποιήσεις σε κρίσιμους τομείς (καθαριότητα, παραλίες κλπ),
• η εκτεταμένη χρήση συμβασιούχων και stage στη στελέχωση των υπηρεσιών,
• η αύξηση ως 150% των δημοτικών τελών,
• η ανικανότητα προστασίας της ελεύθερης πρόσβασης στις ακτές,
• η ανικανότητα αποτροπής ιδιωτικών μαρινών από ξενοδοχεία,
• η απουσία αποτελεσματικής προστασίας στον υδροβιότοπο του «Αλμυρού»,
• η μείωση το αστικού πρασίνου και η προβλεπόμενη μετατροπή του «Ελαιώνα» σε υπόγειο πάρκινγκ μέσω ΣΔΙΤ,
• το μπάσιμο χορηγών σε εκδηλώσεις, ακόμα και στη πρωτοχρονιάτικη διανομή παιχνιδιών στη γιορτή του νέου έτους,
• η παρακμή στα περισσότερα χωριά (ειδικά στα μη τουριστικά),είναι αποτέλεσμα της έλλειψης οποιουδήποτε σχεδίου συνδρομής για παραγωγική ανάπτυξη, σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση της φωνής των κοινοτήτων μέσω του Καποδίστρια 1,
• το πέρασμα τεράστιων εκτάσεων-φιλέτων (μέσω ΠΕΡΠΟ) στο μεγάλο και διεθνές κεφάλαιο με όρους δόμησης ασύγκριτα ευνοϊκούς,
• η εντός του συνδυασμού τέλεια ασυνεννοησία που προέκυψε όχι από διαφορές σε ζητήματα πολιτικής αλλά από συγκρούσεις φατριών συμφερόντων,
• οι αλλεπάλληλες διενέξεις και η σύγκρουση αρμοδιοτήτων με το λιμενικό ταμείο, δημιούργησαν μια εικόνα ανούσιας αντιπαράθεσης και ένα κλίμα συνεχούς καχυποψίας το οποίο έφερε σε αδιέξοδο τις αναγκαίες παρεμβάσεις που χρειάζονταν για να μπει σε μια τάξη το παραλιακό μέτωπο (οι ευθύνες βαρύνουν σαφώς και τους δύο φορείς, αν και μας βρίσκει σύμφωνους το μόνιμα διατυπωμένο αίτημα από όλες τις δημοτικές αρχές για οριστική παραχώρηση της λιμενικής ζώνης στους δήμους),
• η αδυναμία να δώσει η δημοτική αρχή λύσεις με έργα και παρεμβάσεις μακράς πνοής στα ζητήματα του κυκλοφοριακού-πεζοδρομήσεων –αστικής συγκοινωνίας-αποκέντρωσης υπηρεσιών-εύρεσης ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου, χώρων δωρεάν στάθμευσης. Αδυναμία που καθρεφτίστηκε στην άτολμη νέα κυκλοφοριακή μελέτη,
• η ανικανότητα προγραμματισμού αναγκών που έφερε ασφυκτικά προβλήματα στη σχολική στέγη,
• η λιγόψυχη αντιπαράθεση της δημοτικής αρχής με μικροσυμφέροντα πχ καταλήψεις πεζοδρομίων ή κόψιμο-αποξήρανση δέντρων μπροστά από τις βιτρίνες τους,
• η μη αποκάλυψη (για να μην πούμε συγκάλυψη) του γνωστού «ελλείμματος της μαρίνας»
• η μη προώθηση κανενός αγωνιστικού πλαισίου διεκδίκησης από την περιφέρεια ή το κράτος,
• ο δανεισμός που αντικαθιστά τη μη-διεκδίκηση, ανεβάζει (λόγο τόκων) το κόστος εκτέλεσης έργων ή παροχής υπηρεσιών και προσανατολίζει την αποπληρωμή τους από τους χρήστες δημότες και τις μελλοντικές γενιές, με το δεδομένο ότι δε πρόκειται να διατεθεί κανένα κονδύλι από κράτος η ΕΕ, για αποπληρωμή δανείου,
• η από κοινού με άλλους δήμους λανθασμένη επιλογή διεκδίκησης αρμοδιοτήτων (χωρίς μάλιστα την εξασφάλιση των απαιτούμενων πόρων)που οδηγεί τομείς όπως την υγεία την παιδεία και την πρόνοια στην πολυδιάσπαση, την παρακμή ή την ιδιωτικοποίηση και που είναι σε τελείως αντίθετη κατεύθυνση από το προοδευτικό αίτημα για ενιαία, αναβαθμισμένη και δωρεάν δημόσια παιδεία-υγεία-πρόνοια,
• άμεσο αποτέλεσμα της παραπάνω επιλογής είναι η διαρκής αύξηση στα τροφεία των δημοτικών βρεφονηπιακών σταθμών ή το εθελοντικό αυτό-χαράτσι των συλλόγων γονέων και κηδεμόνων για την κάλυψη αναγκών στα σχολεία,
• το εκρηκτικό πρόβλημα της διαχείρισης απορριμμάτων που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην εξάντληση της φέρουσας ικανότητας του υπάρχοντος ΧΥΤΑ εντός του 2010, σε συνδυασμό με τις τοπικιστικές κόντρες με όμορους δήμους, οδηγούν στο χάσιμο χρόνου, ενώ η λύση είναι στην από κοινού διεκδίκηση βιώσιμης λύσης σε κοινά αποδεκτό χώρο,
• τη στασιμότητα στην χρηματοδότηση της τριτοβάθμιας επεξεργασίας λυμάτων που θα εξασφάλιζε ακόμα καθαρότερες παραλίες αλλά και άφθονο νερό άρδευσης,
• τη καθυστέρηση εισόδου περιοχών στην επέκταση σχεδίου με αποτέλεσμα τη δημιουργία οικιστικού χάους και δυσεπίλυτων προβλημάτων στο σχεδιασμό και την ολοκλήρωση υποδομών (αμμουδάρα, ρούσα λίμνη κλπ)
• τα αδικαιολόγητα μεγάλα ποσά που στοίχισαν διάφορα έργα και που δίνουν το δικαίωμα να λέγονται πολλά για τη μη υπεράσπιση του δημοσίου χρήματος από πλευράς του δήμου,
• οι ακριβού εισιτηρίου και αμφίβολης ποιότητας καλοκαιρινές πολιτιστικές εκδηλώσεις, που βρίσκονται πολύ μακριά από την ενθάρρυνση και συνδρομή στη ντόπια πολιτιστική δημιουργία και θυμίζουν αποτελέσματα επιλογής από ένα κατάλογο «προεπιλεγμένων» των ευνοουμένων του υπουργείου πολιτισμού,
• άφησαν ημιτελή, όπως και τα παρέλαβαν, τα έργα στις δύο μεγάλες αθλητικές υποδομές στην Αμμούδα . Το ανοιχτό στάδιο και το κολυμβητήριο, το οποίο μάλιστα μια έκλεινε και μια άνοιγε στους σχεδιασμούς, πότε ανακοινωνόταν με πενηντάρα και πότε με εικοσιπεντάρα πισίνα. Όμως το αλαλούμ αυτό έδωσε στο κράτος την δικαιολογία που χρειαζόταν για την μη υλοποίηση των έργων.
ΘΕΤΙΚΑ ΚΡΙΝΟΥΜΕ
• την προσπάθεια ανακύκλωσης (η οποία όμως δεν προπαγανδίζεται επαρκώς), ενώ αντίθετα η διαρκής έλλειψη σε κατάλληλα απορριμματοφόρα δυσφημεί το όλο εγχείρημα αφού οι ειδικοί κάδοι συχνά αδειάζονται στα ίδια φορτηγά με τους κοινούς κάδους,
• την μετατροπή του κεντρικού δρόμου σε δρόμο ήπιας κυκλοφορίας, αφού βρίσκεται στη λογική της αναβάθμισης της ποιότητας ζωής για τους ντόπιους και τους επισκέπτες, σε ένα ζωτικής σημασίας σημείο του κεντρικού δημοτικού διαμερίσματος,
• την αναμόρφωση της κεντρικής πλατείας στην Ελούντα,
• τη διεύρυνση κάποιων πεζοδρομίων,
• την ολοκλήρωση κάποιων παλιότερων σχεδιασμών (διαμόρφωση Επιμενίδου, επέκταση σχεδίου πόλης κλπ)
Όμως τα έργα που έγιναν είναι πολύ πίσω από τις ανάγκες του νέου διευρυμένου δήμου. Αυτό που έκαναν με επάρκεια οι πρασινο-ρόζ συνέταιροι, ήταν ότι προώθησαν σε όλο της το μεγαλείο την αντιδραστική λογική του δήμου «επιχείρηση», του δήμου «μακρύ χέρι» της κυβέρνησης που φορτώνει τα βάρη της αυτοδιοίκησης στο πιο αδύναμο κρίκο: Τον εργαζόμενο και τον αυτοαπασχολούμενο.
Η δεξιά αντιπολίτευση στο Δήμο αντιμετώπισε προβλήματα ύπαρξης μια που η δικιά της διαχείριση σε τίποτε δεν διέφερε με αυτήν τις πλειοψηφίας… Εξού και οι κρίσιμες αποφάσεις πάρθηκαν με την σύμφωνη γνώμη της.
Στο απερχόμενο δημοτικό συμβούλιο θέλουμε να ξεχωρίσουμε τη στάση 2 ανθρώπων που ενώ μας χωρίζουν ιδεολογικές διαφορές , παρόλα αυτά η κρίση τους και η ψήφος τους αμφισβήτησε το κυρίαρχο ιδεολογικό ρεύμα της εποχής όπως περιγράφηκε πιο πάνω. Αυτοί είναι ο Νίκος Αφορδακός από τη συμπολίτευση και ο Γιώργος Καλογεράκης από την ελλάσωνα … συμπολίτευση.
Είναι προφανές ότι η παρούσα δημοτική αρχή θα κληθεί να τοποθετηθεί για το μείζον θέμα του Καποδίστρια 2, που είναι υπό τελική επεξεργασία. Οι φόβοι μας για το τι θα εξυπηρετούσε το Καποδίστρια 1, και πόσο πιο αδύναμη έκανε τη φωνή της περιφέρειας επιβεβαιώθηκαν στη πράξη. Οι πρασινορόζ σύμμαχοι που ήταν αναφανδόν υπέρμαχοι του 1ου Καποδίστρια, τώρα έχουν καταπιεί το σάλιο τους, μετρώντας τις τεράστιες ευθύνες και δυσκολίες του να μετατρέπεται κανείς από Δήμαρχος σε Έπαρχος, ειδικά όταν γνωρίζουν ότι τα μπικικίνια θα είναι λειψά. Βέβαια όλοι αυτοί οι κολαούζοι του «εκσυγχρονισμού» που επιχειρηματολογούσαν για τις μεγάλες δυνατότητες που θα άνοιγαν οι «οικονομίες κλίμακος», τώρα πώς να τα πάρουν πίσω; Γιατί πράγματι όσο περισσότερος είναι ο πληθυσμός, τόσο λιγότερο (κατά κεφαλήν) κοστίζουν οι παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά το ζήτημα είναι… αυτό που κοστίζουν ποιος το πληρώνει; Να επισημάνουμε εδώ ότι αν οι υπηρεσίες απλώνονται σε μεγάλη γεωγραφική κατανομή (μακρινές αποστάσεις), η χωροταξική κατάτμηση των υπηρεσιών (π.χ η συλλογή και διαχείριση σκουπιδιών) ίσως να είναι πιο οικονομική.
Εν κατακλείδι… η διαχείριση των προβλημάτων του Δήμου μας ήταν αρκούντως προβληματική. Το μόνο θετικό είναι ότι έσπασαν οι αυταπάτες σε ένα κόσμο, που θεωρούσε ότι μια ομάδα «ειδικών» λογιστών και μηχανικών είναι αρκετή για να λύνει προβλήματα. Αν τα προβλήματα μπορούσαν να λυθούν τεχνοκρατικά… θα είχαν λυθεί προ πολλού.
Τα προβλήματα στη νέα τετραετία παραμένουν και θα οξυνθούν κι άλλο, αν δε βρούμε πολιτικές λύσεις ανατροπής κι όχι μίζερης διαχείρισης των προβλημάτων της αυτοδιοίκησης