Ψηλά το κεφάλι παιδιά... Το πιο βαθύ σκοτάδι έρχεται λίγο πριν φέξει.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ
Άρθρο του Γ. Δελαστίκ με τίτλο ¨Η χανένη γενιά του Μνημονίου¨
Δεκάδες χρόνια πίσω γυρίζει τον ελληνικό λαό το Μνημόνιο που υπέγραψε η κυβέρνηση Παπανδρέου με την ΕΕ και το ΔΝΤ. Θα επιφέρει βίαιη πτώση του βιοτικού επιπέδου των Ελλήνων. Για τους μεγαλύτερους, οι οποίοι έχουν ζήσει τη φτώχεια των δεκαετιών του 1950, του 1960 ή του 1970 και τη διαρκή βελτίωση της κατάστασης προς μεγαλύτερη υλική ευμάρεια τις επόμενες δεκαετίες, η οπισθοδρόμηση της εποχής του Γιώργου Παπανδρέου είναι σίγουρα κάτι πολύ δυσάρεστο, το οποίο όμως δεν τους εξεγείρει, όπως αποδεικνύει η ζωή. Ελπίζουν και νομίζουν ότι θα μπορέσουν να προσαρμοστούν στη μιζέρια προηγούμενων δεκαετιών.
Τα πράγματα όμως είναι διαφορετικά με τους νέους. Το αίσθημα της αδικίας εις βάρος τους, τους πνίγει. Ιδίως όσοι βρίσκονται γύρω στα τριάντα, έχουν τελειώσει τις σπουδές τους, έχουν συχνά κάνει και μεταπτυχιακές σπουδές κατά δεκάδες χιλιάδες, χιλιάδες από αυτούς έχουν πάρει και διδακτορικά διπλώματα, κατέχουν μία, δύο ή περισσότερες ξένες γλώσσες και ψάχνουν απεγνωσμένα για δουλειά ανάλογη με τα προσόντα τους χωρίς να μπορούν να βρουν. Καθόλου σπάνια δεν μπορούν να βρουν ούτε υποδεέστερη δουλειά για να βγάζουν έστω χρήματα που θα τους επιτρέψουν να αρχίσουν την αυτόνομη, δική τους ζωή, τη δική τους οικογένεια.
Δεν υπάρχει πιο ειδεχθής εγκληματική πράξη μιας κοινωνίας από το να εμποδίζει τους νέους της να ανοίξουν τα φτερά τους, να διοχετεύσουν δημιουργικά την ορμή και το πάθος τους για έναν καινούργιο κόσμο που θα φέρει τη δική τους σφραγίδα.
Ηταν που ήταν χάλια η κατάσταση τα τελευταία χρόνια, ήρθε τώρα και το Μνημόνιο του ΔΝΤ για να ενταφιάσει οριστικά και αμετάκλητα τα όνειρα της σημερινής νέας γενιάς.
Πέρα από τα ασύστολα ψεύδη και τις ανοησίες σκοπιμότητας, που λένε οι υπουργοί για να συγκαλύψουν το ανοσιούργημα που διαπράττουν, η ουσία είναι πως ο στραγγαλισμός της ελληνικής οικονομίας μέσω των όρων του Μνημονίου θα καταδικάσει στην τραγική υποβάθμιση τους νέους της πατρίδας μας για τα επόμενα τουλάχιστον δεκαπέντε-είκοσι χρόνια.
Λένε τα παιδιά μέσα στην απογοήτευση και την αφέλειά τους ότι θα πάνε να δουλέψουν στο εξωτερικό, ενθαρρυμένα από τρία-πέντε παραδείγματα μορφωμένων Ελλήνων που βρήκαν εύκολα δουλειά. Μακάρι να μπορούσαν να πάνε όλα να χτίσουν έξω τη ζωή τους κι ας τα στερούμασταν εμείς και η χώρα μας που πληρώσαμε για τη μόρφωσή τους!
Η ζοφερή πραγματικότητα όμως είναι ότι ολόκληρη η Ευρώπη υφίσταται βίαιες κοινωνικές αλλαγές προς τα κάτω, σε όλες τις χώρες. Τα ίδια με τα Ελληνόπουλα λένε οι νέοι της Ιρλανδίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας - σύντομα ίσως και οι νέοι της Ιταλίας ή ακόμη και της... Γαλλίας!
Πού θα πάνε να δουλέψουν οι μορφωμένοι νέοι μας; Πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει χώρα που να τους περιμένει για να τους απορροφήσει. Και πέρα από αυτό, είναι δυνατόν να επιβιώσει μια Ελλάδα που θα έχει μετατρέψει τους νέους της σε ναυάγια και όπου οι γέροι θα διηγούνται ιστορίες φτώχειας από τις δεκαετίες του 1950 και του 1960 για να παρηγορήσουν τους νέους πόσο συγκριτικά καλύτερη θα είναι η ζωή το 2020;
Το Μνημόνιο φέρνει σκληρές, πολύ σκληρές εποχές. Οι κυβερνήσεις έδωσαν εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουν τους τυχοδιώκτες ζάπλουτους τραπεζίτες και τώρα ξεζουμίζουν εκατοντάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες για να μαζέψουν τα λεφτά που χάρισαν στους τραπεζίτες, καταδικάζοντας ως «παράπλευρη απώλεια» δεκάδες εκατομμύρια νέους της Ευρώπης στην υποαπασχόληση, στην υποβάθμιση, στην ανεργία, στην απραξία.
Οι ηγέτες της ΕΕ, μαζί φυσικά και ο Γ. Παπανδρέου, οδηγούν έτσι σε ένα νέο χάσμα γενεών. Περιθωριοποιώντας τους νέους, αμείβοντάς τους πολύ λιγότερο, με μισθούς που δεν τους επιτρέπουν να ζήσουν, τους ωθούν σε μια κατάσταση μίσους εναντίον της κοινωνίας που δείχνει να μην τους θέλει. Αυτό όμως είναι εξαιρετικά επικίνδυνο.
Νέοι όροι της πολιτικής πάλης. Αδιαφορούν πλέον οι ηγέτες των ευρωπαϊκών χωρών για τις ανάγκες και τα αιτήματα των λαών τους. Περιφρονούν τις δημοκρατικές κινητοποιήσεις τους, ακόμη και όταν οι πολίτες κατεβαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν κατά εκατομμύρια, όπως πρόσφατα στη Γαλλία. Προτάσσουν την ευημερία των αριθμών έναντι της δυστυχίας των ανθρώπων και δη των νέων. Αλλάζουν έτσι τους κανόνες λειτουργίας του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως το γνωρίσαμε. Αυτό όμως είναι πολύ πιο επικίνδυνο από όσο φαίνεται, γιατί αυτό αντικειμενικά αλλάζει υποχρεωτικά και τους όρους της πολιτικής πάλης. Οταν οι κυβερνήσεις κωφεύουν στα αιτήματα των πολιτών, σκληραίνουν και οι άνθρωποι και οι συγκρούσεις.

Σημείωση βυσσινόκηπου: Οι μέρες του Μνημονίου και των εκφραστών του, δεν είναι πολλές. Πιστεύω ως εκ τούτου ότι δεν θα υπάρξει "ΧΑΜΕΝΗ ΓΕΝΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ". Θα υπάρξει μια γενιά που μέσα απο ανυπέρβλητες δυσκολίες θα υπερβεί τον εαυτό της, θα πάρει την κατάσταση στα χέρια της και θα δώσει λύση. Και αυτό θα γίνει πολύ απλά γιατί είναι αναγκαίο να γίνει. Πάντα πίστευα ότι η αναγκαιότητα, είναι η μαμή της ιστορίας. Για κάτι όμως στεναχωριέμαι κι εγώ. Κρίμα που δεν είμαι λίγο πιο νέος για να ζήσω τα κοσμοϊστορικά γεγονότα σε όλη τους την έκταση.

Ντομινίκ, «σαν στο σπίτι σου»!

Στη χώρα που κυβερνήτης - «σωτήρας» είναι ο κ. Παπανδρέου, στη χώρα που πάνε κι έρχονται οι «φιλέλληνες - σωτήρες», προεξαρχόντων των κ.κ. Ντομινίκ Στρος Καν και Ολι Ρεν, η προ κρίσης κατάσταση διαμορφώθηκε ως εξής:
*
α) Μόνο στην περίοδο 2000 έως το 2008, τα επίσημα καθαρά κέρδη των εγχωρίων επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ξεπέρασαν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.
Την ίδια περίοδο - καθ' ομολογίαν της σοσιαλίστριας υπουργού Εργασίας - το βιοτικό επίπεδο ενός στους πέντε Ελληνες έχει κατρακυλήσει κάτω από το όριο της φτώχειας.
*
β) Στο σύνολο της βιομηχανίας, της οποίας η ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» προϋποθέτει νέες μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους - τα επίσημα, ετήσια κέρδη ανά εργαζόμενο (όπως καταγράφονται στις εκθέσεις της ICAP) είχαν την παρακάτω πορεία.
• 1996: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 4.451 ευρώ.
• 2000: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 8.783 ευρώ.
• 2005: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 9.000 ευρώ.
• 2007: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 12.000 ευρώ.
Την ίδια περίοδο, η αγοραστική αξία του εργατικού εισοδήματος - καθ' ομολογίαν του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ - «έπεσε» στα επίπεδα του 1984...
*
γ) Τη δεκαετία του '90 ο φορολογικός συντελεστής επί των επιχειρηματικών κερδών βρισκόταν στο 45%. Σήμερα, μετά από διαδοχικές «πατριωτικές» αποφάσεις των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχει μειωθεί πάνω από το μισό και βρίσκεται στο 20%. Το αποτέλεσμα ήταν:
Ενώ το έτος 2000, τα φυσικά πρόσωπα (κατά βάση μισθωτοί και συνταξιούχοι) πλήρωσαν το 52% του συνόλου των άμεσων φόρων και τα επιχειρηματικά κέρδη πλήρωναν το 48%, μετά από μια τετραετία ΠΑΣΟΚ κι άλλη μία τετραετία ΝΔ,
το 2008, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι έφτασαν να πληρώνουν το 70% του συνόλου των άμεσων φόρων και τα επιχειρηματικά κέρδη μόνο το 30%.
*
δ) Οπως προκύπτει από τις ετήσιες εκθέσεις του ΟΗΕ για τις ανισότητες (αλλά και καθ' ομολογίαν του αντιπροέδρου της κυβέρνησης) ο δείκτης απόδοσης του κεφαλαίου στην Ελλάδα, μετά από τις διαρκείς επιθέσεις στα εργατικά εισοδήματα και την υλοποίηση πολιτικών ρυθμίσεων για τον περιορισμό του «εργατικού κόστους», ανέρχεται στο 14%, είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο μέσο όρο της υπόλοιπης ΕΕ και δεύτερος παγκοσμίως, μετά το Μεξικό.
Την ίδια στιγμή - και πριν ακόμα φανούν οι επιπτώσεις του μνημονίου (Ιούνης 2010) - καταμετρήθηκε ότι στην Ελλάδα, μεταξύ των λαϊκών νοικοκυριών,
ένας στους τρεις καταναλωτές της ΔΕΗ αδυνατεί να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος και ότι ένας στους έντεκα κατοίκους της Αττικής προσφεύγει για τον επιούσιον στα συσσίτια...
*
ε) Από το 1990 μέχρι το 2007, το ΑΕΠ της χώρας από τα 38 δισ. ευρώ πήγε στα 208 δισ. ευρώ, το βασικό μεροκάματο του εργάτη από 15 ευρώ πήγε στα 30 ευρώ, αλλά τα κέρδη των επιχειρήσεων από 575 εκατ. ευρώ εκτινάχτηκαν στα 16 δισ. ευρώ!
Με άλλα λόγια: Σε μια περίοδο, που καλύπτει σχεδόν δύο δεκαετίες και κατά τη διάρκεια των οποίων ο ελληνικός λαός πολλαπλασίασε με τη δουλειά του την περίφημη «πίτα»,
από την κατά 5,5 φορές αύξηση του ΑΕΠ της χώρας, το αποτέλεσμα ήταν τα κέρδη των καπιταλιστών να αυξηθούν κατά 28 φορές (!) ενώ ο εργάτης με την «αύξηση» κατά 1 φορά του κατώτατου μισθού του, έφτασε, σε αποπληθωρισμένες τιμές, να αμείβεται σε προ 25ετίας επίπεδα!
***
Κατόπιν αυτών, παρότι διάφοροι ασπάλακες,
(για να παίξουν το παιχνίδι του ξεπουλήματος της χώρας μέχρι τελευταίου τσίγκου, για να προλειάνουν το έδαφος των 200.000 απολύσεων στο δημόσιο τομέα - Ραγκούσης, «Βήμα», 5/12/2010 - και για να πιούν το αίμα του εργάτη με το μπουρί του ΣΕΒ),
φτάνουν στο σημείο να κακολογούν την ωραία πατρίδα μας και να την εμφανίζουν σαν «την τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης» (!),
*
εμείς, ως λαός και ως άνθρωποι, με τη στοιχειώδη αυτογνωσία που αρμόζει σε ένα διεθνές πειραματόζωο των πολυεθνικών, των τραπεζών, των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων, είμαστε στην υπερήφανον θέσιν να υποδεχτούμε, σήμερα, τον κύριο ΔΝΤ και μεθαύριο τον κύριο Κομισιόν,
στην «πρώτη καπιταλιστική χώρα του κόσμου»!


Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ο ΤΕΣΕΛΕΜΕΝΤΕΣ ΤΟΥ Ο.Ο.Σ.Α

Πριν αρκετά χρόνια (1996) γράφτηκε από τον Christian Morrison, στέλεχος του ΟΟΣΑ, μια Έκθεση με τίτλο The Political Feasibility of Adjustment[1]. Η έκθεση βασίζεται σε μελέτες της εφαρμογής μέτρων που επέβαλε το ΔΝΤ σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής κατά τη δεκαετία του 1980 και περιέχει συστάσεις προς κυβερνήσεις που θέλουν, με το πρόσχημα των (λεγόμενων) «διαρθρωτικών αλλαγών» στις οικονομίες των χωρών τους, να διαλύσουν το κοινωνικό κράτος χωρίς να εμποδιστούν από επικίνδυνες λαϊκές αντιδράσεις.

Ο «τσελεμεντές» του ΟΟΣΑ για τη συντριβή υπόδουλων λαών

Christian Morrisson: «The Political Feasibility of Adjustment»
Πριν αρκετά χρόνια (1996) γράφτηκε από τον Christian Morrison, στέλεχος του ΟΟΣΑ, μια Έκθεση με τίτλο The Political Feasibility of Adjustment[1]. Η έκθεση βασίζεται σε μελέτες της εφαρμογής μέτρων που επέβαλε το ΔΝΤ σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής κατά τη δεκαετία του 1980 και περιέχει συστάσεις προς κυβερνήσεις που θέλουν, με το πρόσχημα των (λεγόμενων) «διαρθρωτικών αλλαγών» στις οικονομίες των χωρών τους, να διαλύσουν το κοινωνικό κράτος χωρίς να εμποδιστούν από επικίνδυνες λαϊκές αντιδράσεις.

Αυτό το εγχειρίδιο του καλού δικτάτορα είναι μεν του ΟΟΣΑ, αλλά προορίστηκε για χρήση από το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς και από υποτελείς (σε αυτούς) κατοχικές κυβερνήσεις. Ο «τσελεμεντές» περιέχει και οδηγίες παράκαμψης της αντισυνταγματικότητας (των αντιλαϊκών μέτρων του ΔΝΤ) σε ορισμένες χώρες, καθώς και «ευγενικά διατυπωμένες» συστάσεις προς τις (κατοχικές) κυβερνήσεις να πετσοκόψουν το δικαίωμα της απεργίας και να επιμηκύνουν τη διάρκεια της παραμονής τους στην εξουσία (π.χ. 5 αντί για 4 χρόνια) έτσι ώστε να μπορέσουν να εφαρμόσουν τα αντιλαϊκά μέτρα. Ειδικά για το θέμα των .υπερβολικά δημοκρατικών(!) Εθνικών Συνταγμάτων, όταν αυτά εμποδίζουν τις (νεοφιλελεύθερες) μεταρρυθμίσεις, ο συγγραφέας αναφέρει ως παράδειγμα το Εκουαδόρ, στο οποίο (δήθεν) δεν εφαρμόστηκαν οι σωστές πολιτικές λόγω του συντάγματός του, παρόλο που στο Εκουαδόρ, όχι μόνο εφαρμόστηκαν οι ίδιες (αισχρές) πολιτικές (του ΔΝΤ) αλλά οι εξαιρετικά αρνητικές συνέπειές τους και οι διάτρητοι (αρπαχτικοί) στόχοι τους, άφησαν εποχή. Η «βοήθεια» του ΔΝΤ προς το Ecuador είχε κύριο σκοπό να βοηθήσει τις Τράπεζες και όχι το λαό, σύμφωνα με δημοσίευμα της διεθνούς οικολογικής οργάνωσης Φίλοι της Γης (το 1999, τρία χρόνια μετά την κυκλοφορία του παρόντος «τσελεμεντέ»).

Παρατίθενται χαρακτηριστικά αποσπάσματα της εν λόγω Έκθεσης:

Το ΔΝΤ κάνει καλό

«Από τη μια, η αντιπολίτευση θα ρίξει όλα τα βάρη των μέτρων στην κυβέρνηση, ενώ από την άλλη, αν η κυβέρνηση περιμένει να ξεσπάσει η κρίση πριν πάρει τα μέτρα, θα έχει ελάχιστο χώρο για να ελιχθεί σε μια ενδεχόμενη πολιτική κρίση. (...). Τελικά, μια ενδεχόμενη προσφυγή στο ΔΝΤ μπορεί να κάνει καλό σε μια κυβέρνηση, μιας και θα μπορέσει να απαντήσει στους επικριτές της ότι η συμφωνία με το ΔΝΤ της επιβλήθηκε, δεν το ήθελε.»

Διακομματική υποστήριξη

«Αν μια κυβέρνηση πρόκειται να χρειαστεί επαρκή χώρο για πολιτικές μανούβρες για την προσαρμογή, πρέπει να υποστηριχθεί από ένα ή δύο μεγάλα κόμματα κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, και όχι από έναν συνασπισμό μικρών κομμάτων, που σημαίνει ότι ένα ευθέως πλειοψηφικό σύστημα για κοινοβουλευτικές εκλογές προτιμάται από απλή αναλογική αντιπροσώπευση (ή τουλάχιστον έναν συνδυασμό των δύο). Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι ενδυνάμωσης της εκτελεστικής εξουσίας, όπως η πιθανότητα προσωρινών έκτακτων/ειδικών εξουσιών ή η θέσπιση εκ των υστέρων ελέγχου από τη δικαστική εξουσία, ώστε να αποφευχθεί πιθανό εκ των προτέρων μπλοκάρισμα του προγράμματος από το δικαστικό σώμα. Ένα δημοψήφισμα μπορεί να αποδειχθεί αποτελεσματικό όπλο για μια κυβέρνηση, υπό την προϋπόθεση ότι μόνο η κυβέρνηση μπορεί να το καλέσει.»

Περί συνδικάτων

«Αν οι εργαζόμενοι σε εταιρίες του δημοσίου τομέα είναι οργανωμένοι σε δυνατά συνδικάτα, μπορεί να αναδειχτούν πολύ αποτελεσματική αντιπολίτευση ενάντια στις κυβερνητικές αποφάσεις (χιλιάδες απολύσεις ή ιδιωτικοποιήσεις). Κάθε πολιτική που αποδυναμώνει αυτόν το «συντεχνιασμό» είναι επιθυμητή: από οικονομικής σκοπιάς, αυτό θα εξαφάνιζε οποιαδήποτε εμπόδια για ανάπτυξη, ενώ από πολιτική σκοπιά η κυβέρνηση θα αποκτούσε ελευθερία κινήσεων σε περίοδο προσαρμογής. Μπορεί να πει κανείς ότι τέτοια πολιτική θα ξεσηκώσει αντιδράσεις, αλλά είναι σαφώς προτιμότερο να δοθεί αυτή η μάχη όταν η οικονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, από το να δοθεί σε περίοδο κρίσης και αδυναμίας. Τέτοιες πολιτικές μπορούν να λάβουν πολλές μορφές: εγγυήσεις μίνιμουμ υπηρεσιών, εκπαίδευση επιπλέον ειδικευμένων εργαζόμενων, ιδιωτικοποιήσεις ή κατάτμηση σε πολλές επιχειρήσεις που θα ανταγωνίζονται η μία την άλλη, όπου είναι εφικτό.»

Το κατάλληλο τάιμινγκ

«Παρατηρούμε μια σχέση, μια καθυστέρηση τριών με έξι μηνών, ανάμεσα στην ανακοίνωση των μέτρων σταθεροποίησης και τις κοινωνικές αντιδράσεις, απεργίες ή διαδηλώσεις. Αυτό είναι ενδιαφέρον, γιατί αποδεικνύει ότι, σε αντίθεση με την θεωρία των "αναλογικών προσδοκιών", οι πολιτικές αντιδράσεις εμφανίζονται όχι τη στιγμή που ανακοινώνονται, αλλά τη στιγμή που εφαρμόζονται.»

Περικοπές μισθών

«Επιδόματα μπορούν να περικοπούν σε συγκεκριμένους τομείς, χρησιμοποιώντας μια πολιτική διακρίσεων, έτσι ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να ενωθούν οι δημόσιοι υπάλληλοι σε ένα κοινό μέτωπο. Προφανώς δεν συμβουλεύουμε να κοπούν τα επιδόματα των δυνάμεων ασφαλείας σε δύσκολες πολιτικές καταστάσεις, όπου η κυβέρνηση μπορεί να τους χρειαστεί.

Τίποτα δεν είναι πιο επικίνδυνο από το να λαμβάνονται καθολικά οικονομικά μέτρα για να λυθεί ένα μακροοικονομικό πρόβλημα. Για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση θέλει να μειώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, πρέπει να τους κόψει σε έναν τομέα, να τους παγώσει σε άλλον, και ακόμα και τους αυξήσει σε έναν πολιτικά ευαίσθητο τομέα.»

Τα πιο εφαρμόσιμα μέτρα

«Μπορούμε να προτείνουμε σειρά μέτρων που μπορούν να παρθούν χωρίς ιδιαίτερη πολιτική δυσκολία. Για να μειωθεί το δημοσιονομικό έλλειμμα, υπάρχουν πολύ ουσιαστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις ή συμμάζεμα των λειτουργικών εξόδων που δεν εμπεριέχουν πολιτικό ρίσκο. Όταν κόβουμε τα λειτουργικά έξοδα, δεν το κάνουμε μειώνοντας την ποσότητα της παρεχόμενης υπηρεσίας, ακόμα και αν αυτό γίνει σε βάρος της ποιότητας. Για παράδειγμα, μπορούμε να κόψουμε τα λειτουργικά έξοδα σε σχολεία ή πανεπιστήμια, αλλά θα ήταν επικίνδυνο να μειωθεί ο αριθμός των μαθητών/φοιτητών. Οι οικογένειες θα αντιδράσουν βίαια αν τα παιδιά τους δεν μπορούν να σπουδάσουν, αλλά θα δεχτούν με ήπιες αντιδράσεις μια σταδιακή μείωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης, ενώ τα σχολεία μπορούν προοδευτικά και για συγκεκριμένους σκοπούς να ζητήσουν -και να πάρουν- συνεισφορές από τις οικογένειες, ή να παύσουν κάποια συγκεκριμένη δραστηριότητα. Αυτό δεν πρέπει να γίνει παντού ταυτόχρονα, πρέπει να γίνει αρχικά σε ένα σχολείο αλλά όχι κατευθείαν σε όλα τα σχολεία μιας γειτονιάς, ώστε να αποφευχθεί μια γενικευμένη δυσαρέσκεια.»

Απεργίες δασκάλων

«Οι απεργίες των καθηγητών-δασκάλων δεν προκαλούν από μόνες τους ιδιαίτερο πρόβλημα για μια κυβέρνηση, αλλά είναι εμμέσως επικίνδυνες, όπως έχουμε πολλές φορές δει, μιας και αφήνουν ελεύθερους τους μαθητές να διαδηλώνουν.»

Μέτρα προς αποφυγήν

«Πολλοί κάτοικοι φτωχών περιφερειών νιώθουν απελπισμένοι και αποκλεισμένοι σε σύγκριση με τον υπόλοιπο αστικό πληθυσμό. Βανδαλισμοί και λεηλασίες σε πιο εύπορες περιοχές είναι λοιπόν μια διέξοδος γι' αυτούς. Αν ένα σταθεροποιητικό μέτρο -παύση επιδοτήσεων, για παράδειγμα- προκαλέσει ραγδαία άνοδο στις τιμές των βασικών αγαθών, αυτοί οι πληθυσμοί θα αντιδράσουν βίαια πάνω στην απελπισία τους. Τέτοια μέτρα χαμηλώνουν βίαια το ήδη χαμηλό επίπεδο της ζωής τους, και όταν φτάσουν σε αυτό το σημείο, οι φτωχοί δεν έχουν τίποτε άλλο να χάσουν.

Το πρώτο μέτρο που πρέπει να επισημανθεί είναι η αποφυγή μέτρων "χαλάρωσης" σε περιόδους ευημερίας, μιας και δημιουργεί "κεκτημένα δικαιώματα", που μετά είναι δύσκολο να αμφισβητηθούν.

Αν δεν μπορεί να αποφευχθεί αύξηση τιμών, πρέπει να ληφθούν κάποιες προφυλάξεις. Είναι αναγκαίο να αυξηθούν πρώτα οι τιμές στα "ενδιάμεσα" αγαθά, και όχι στα προϊόντα βασικής ανάγκης στα οποία στηρίζονται τα φτωχά νοικοκυριά. Αν σκοπεύουμε να αυξήσουμε κατόπιν και τις τιμές των βασικών αγαθών, πρέπει να δώσουμε για ένα χρονικό διάστημα πριν μετριοπαθείς αυξήσεις μισθών.»

Στιβαρή διακυβέρνηση

«Σε περιόδους πραγματικών αναμετρήσεων, το ειδικό πολιτικό βάρος ενός επικεφαλής του κράτους μπορεί να αναδειχτεί σε καθοριστικό παράγοντα για την επιτυχία της αναδιάρθρωσης. Οι κυβερνήσεις πάντα έχουν μια πραγματική δυνατότητα να αντισταθούν, βέβαια, χάρη στο στρατό και την αστυνομία. Σε κάποιες περιπτώσεις π.χ. στο Εκουαδόρ, η κυβέρνηση δεν έδρασε όταν ξέσπασαν απεργίες. Όταν οι αναταραχές μπορεί να απειλούν το καθεστώς, παρ' όλα αυτά, η ειδική παρουσία τού αρχηγού τού κράτους είναι εξαιρετικά ισχυρός παράγοντας. Έτσι έγινε στο Μαρόκο, την Ακτή Ελεφαντοστού και τη Βενεζουέλα, όπου ο πρόεδρος είχε αυτή την εξουσία επειδή το κόμμα έλεγχε την προεδρία, το Κοινοβούλιο και το μεγαλύτερο συνδικάτο.»

ΚΡΑΥΓΕΣ ΚΑΙ ΨΙΘΥΡΟΙ

Ανοιχτή επιστολή σε Εκπαιδευτικούς, Γονείς και λοιπούς ‘πνευματικούς ταγούς’ της πόλης.

Δεν πέρασαν δα και πολλά χρόνια από τότε που κάποιοι ‘αλήτες’ της εποχής τους κλείστηκαν στο Πολυτεχνείο κι έκαναν το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ να ζητήσει τη θέση που του ανήκει στην Ιστορία της Ανθρωπότητας, κι αυτό ανεξάρτητα από την μετέπειτα πορεία πολλών από τους πρωταγωνιστές εκείνης της εποχής.
Δεν πάνε δα και πολλές μέρες από τότε που όλα τα σχολεία, με επικεφαλής τους διεθυντάδες και τους καθηγητάδες τους, τίμησαν την παραπάνω επέτειο, μόλις δεκατρείς μέρες πέρασαν.
Κυρίες και κύριοι βολεμένοι, ασφυκτιούντες μικρομεσαίοι, Δημαρχαίοι, Νομαρχαίοι και λοιποί εις-χαίοι,
Σε μια χώρα η οποία κατέληξε να τελεί υπό την Κατοχή του ΔΝΤ, της ΕΚΤ, και της Ε.Ε και δημιουργούνται Κόμματα για να χαιρετίσουν αυτό το γεγονός και να στηρίξουν τα μέτρα που γυρίζουν τον εργαζόμενο τουλάχιστον 120 χρόνια πίσω,
Σε μια χώρα στην οποία γίνεται αθρόα εισαγωγή ξένων οικονομικών μεταναστών και την ίδια στιγμή εκατοντάδες, και σε λίγο καιρό χιλιάδες, ελληνόπουλα κάτοχοι πτυχίων, αναγκάζονται να πάρουν το δρόμο της αναγκαστικής εργασιακής προσφυγιάς,
Σε μια χώρα όπου η μεσημβρινή τηλεοπτική κλειδαρότρυπα αναγορεύει τους Ψινάκηδες , τις Τζούλιες και άλλους τέτοιου βεληνεκούς ξεγάνωτους τενεκέδες σε κήνσορες της πνευματικής ζωής της χώρας μας,
Σ’ αυτή τη χώρα όπου, εκτός από τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, οι κάτοικοί της παρακολουθούν με απάθεια τον αργό ταξικό θάνατο που επιβάλουν οι δυνάμεις Κατοχής,
η μαθητιώσα νεολαία της πόλης μας έκλεισε τα σχολεία και αγωνίζεται να βάλει τη δική της σφραγίδα Αντίστασης στην επερχόμενη αντιεκπαιδευτική λαίλαπα. Η νεολαία λέει ΟΧΙ στο σχολείο της ελεγχόμενης και υποταγμένης ‘Αριστοκρατίας’, της πανάκριβης Παιδείας, μιας Παιδείας που οδηγεί στην ξενιτιά.
Αντί να ψιθυρίζετε, όπως κάνετε συνήθως, αντί να επικαλείστε εισαγγελείς και αστυνομία, σταθείτε δίπλα τους. Τιμήστε τη νεολαία της πόλης μας, διότι κάνει αυτό που δεν τολμάτε να κάνετε εσείς, οι βολεμένοι. ΑΝΤΙΣΤΕΚΟΝΤΑΙ στην ΑΒΥΣΣΟ της Κατοχής.
Μετατρέψτε τους απειλητικούς Ψιθύρους της υποταγμένης συνείδησής σας, σε Κραυγές συμπαράστασης στον Αγώνα που ξεκίνησαν τα παιδιά σας. Είναι το λιγότερο που μπορείτε να κάνετε, εδώ που οι δικές σας επιλογές και η δική σας ανοχή έσυραν τη χώρα στην Κατοχή από το ΔΝΤ και την Τρόικα. Τους το χρωστάτε.

Κείμενο του Ρωμύλου Αυδή, το οποίο ο βυσσινόκηπος προσυπογράφει πλήρως.

.

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΜΜΕ ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ ΤΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου του ΚΚΕ
για την επιμήκυνση αποπληρωμής
του δανείου της Τρόικας.

Η επιμήκυνση της αποπληρωμής του δανείου της τρόικας σημαίνει επιμήκυνση του βασανισμού του λαού στο κρεβάτι του Προκρούστη, που τον έχουν αλυσοδέσει κυβέρνηση-τοκογλύφοι-πλουτοκρατία, τουλάχιστον έως το 2021.
Φέρνει μνημόνιο διαρκείας και νέα πιο άγρια μέτρα.
Αποκαλύπτεται ψεύτικος και ο ισχυρισμός της κυβέρνησης και των συμμάχων της ότι το μνημόνιο είναι προσωρινό και έκτακτης ανάγκης.
Κανένας φόβος, καμιά ανοχή στους εκβιασμούς της κυβέρνησης. Το μνημόνιο διαρκείας και η ΕΕ είναι μονόδρομος για την πλουτοκρατία και τα κόμματά της, όχι για το λαό.
Λαϊκή συσπείρωση και αντεπίθεση για να εμποδίσουμε τα χειρότερα που φέρνουν. Ριζική ανατροπή του συσχετισμού των δυνάμεων υπέρ της λαϊκής συμμαχίας, της αποδέσμευσης της ΕΕ, της λαϊκής προοπτικής.

.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΕΛΗΞΕ... Ο ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΕΙΖΕΤΑΙ

Πολλοί νομίζουν ότι όταν ένας αγώνας αναστέλεται, σημαίνει ότι έχει επέλθει ήττα. Για μας ο μοναδικός αγώνας που χάνεται είναι ο αγώνας που δεν έγινε ποτέ.

Τι κι αν τα ΜΜΕ διαμόρφωναν κλίμα φόβου για τα καημένα τα νησιά που αποκλείονται... λες και οι εφοπλιστές δεν τα αποκλείουν κάθε χειμώνα.

Τι κι αν οι συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ, άφησαν μόνα τα δύο σωματεία του ΠΑΜΕ (ΠΕΜΕΝ-ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ), να επιμείνουν στην ανυπακοή της επίταξης.

Τι κι αν ο μηχανισμός του Καρχιμάκη, έπαιξε χυδαίο παρακρατικό ρόλο χτυπώντας τους ναυτεργάτες στο Ηράκλειο.

Τι κι αν τα δεσμά ενός ολόκληρου λαού από τους τραπεζίτες και τους κερδοσκόπους, θα συνεχιστούν και αύριο.

Η ΑΠΕΡΓΙΑ ΕΓΙΝΕ.

ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΚΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΟΥ ΖΟΡΙΣΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

ΗΤΑΝ Η ΠΡΩΤΗ ΡΩΓΜΗ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ.

ΑΚΟΥΜΠΗΣΑΝ ΠΑΝΩ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΥ ΤΗΝ ΣΤΗΡΙΞΑΝ ΣΤΙΣ ΜΠΟΥΚΑΠΟΡΤΕΣ, ΣΤΑ ΜΠΛΟΓΚΣ, ΣΤΑ ΚΑΦΕΝΕΙΑ, ΣΤΙΣ ΠΙΑΤΣΕΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ.

ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΗΚΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ, ΠΟΥ ΕΠΙΤΑΣΣΕΙ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ.

ΟΛΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΑΠΟ ΕΝΑ ΥΠΟΥΡΓΟ "ΠΑΙΔΙ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ"

ΑΥΤΟΙ ΒΛΕΠΟΥΝ ΗΤΤΑ.

ΕΓΩ ΒΛΕΠΩ ΜΙΑ ΟΡΓΗ ΝΑ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ.

ΒΛΕΠΩ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΔΑΓΜΑΤΑ ΝΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ.

ΒΛΕΠΩ ΑΥΤΑΠΑΤΕΣ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΙ.

ΣΥΝΤΡΟΦΟΙ ΘΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ...

.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ

Μέχρι την Κυριακή δε θα λύσει κάβος. Εμπρακτη η αλληλεγγύη εργατών της στεριάς, της νεολαίας, των μικρών ΕΒΕ, των γυναικών.

Με νέα 48ωρη απεργία που αρχίζει να μετρά από σήμερα Παρασκευή τα ξημερώματα, οι ναυτεργάτες παραμένουν αταλάντευτα στους καταπέλτες των πλοίων, δίνοντας, με τη δύναμη της έμπρακτης αλληλεγγύης των εργατών της στεριάς, της νεολαίας, των μικρών ΕΒΕ, των γυναικών, που ενισχύουν τις απεργιακές ναυτεργατικές φρουρές σε όλα τα λιμάνια, έναν αποφασιστικό αγώνα για να αποκρούσουν την άνευ προηγουμένου επίθεση που έχει εξαπολύσει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, το οποίο για την αύξηση της κερδοφορίας του επιδιώκει πλέον να σαρώσει το σύνολο των ναυτεργατικών δικαιωμάτων. Οι ναυτεργάτες, με το βάρος της οργάνωσης του αγώνα να έχουν αναλάβει τα ταξικά ναυτεργατικά σωματεία ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, παλεύουν για να υπερασπίσουν το δικαίωμά τους στο μπάρκο, διεκδικούν ικανοποιητικές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας, μόνιμη σταθερή εργασία, με πλήρη εργασιακά δικαιώματα.

«Με την αποφασιστική καθολική συμμετοχή των ναυτεργατών και την έμπρακτη αλληλεγγύη των εργαζομένων από άλλους κλάδους, των ταξικών συνδικάτων και δυνάμεων που παλεύουν μέσα από τις γραμμές του ΠΑΜΕ και της νεολαίας, συνεχίζεται με απόλυτη επιτυχία η απεργία των ναυτεργατών», τονίζουν με ανακοίνωσή τους ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ, σημειώνοντας ότι αυτό είναι και έμπρακτη απάντηση των ναυτεργατών «στα χοντροειδή ψεύδη, τις συκοφαντίες και την κατάφωρη διαστρέβλωση της πραγματικότητας που επιχειρεί ο πρόεδρος της ΕΕΝ Α. Βεντούρης», βρίσκοντας βήμα στα ΜΜΕ των εφοπλιστών, βιομηχάνων, μεγαλοεργολάβων.
Τονίζουν ότι η επιθετικότητα των εφοπλιστών σε βάρος των ναυτεργατικών δικαιωμάτων, που την αντλούν από την αντιλαϊκή πολιτική, η απαίτησή τους για πλήρη, χωρίς κανένα περιορισμό ελευθερία δράσης, η μέχρι τώρα κατάσταση που έχουν διαμορφώσει στην ακτοπλοΐα, πανάκριβα εισιτήρια, νησιά στην απομόνωση, «δημιουργούν συνθήκες ερήμωσης» και «διευκολύνουν τη συνδιαχείριση του Αιγαίου, σύμφωνα με τα ΝΑΤΟικά σχέδια, διατηρώντας αυτοί τα πλοία της ακτοπλοΐας, όπως κυνικά έχουν δηλώσει (σ.σ. δήλωση Βεντούρη 3 Νοέμβρη 2010)».
Σε ό,τι αφορά τη στάση της πλειοψηφίας της ΠΝΟ, η οποία χτες αναγκάστηκε κάτω από τη θέληση των ναυτεργατών να πάρει απόφαση για τη νέα 48ωρη απεργία, τα σωματεία σημειώνουν: «Η πλειοψηφία της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΠΝΟ έχει σοβαρές ευθύνες γιατί περιορίζει το πλαίσιο αιτημάτων μόνο στο ζήτημα της ανανέωσης της ΣΣΕ και με ευτελή αύξηση του ποσοστού» σε σχέση με την τεράστια απώλεια του ναυτεργατικού, όπως συνολικά του εργατικού, εισοδήματος. Ετσι, σύμφωνα με τα σωματεία, η πλειοψηφία εξαιρεί τμήματα των ναυτεργατών, όπως τα πληρώματα των κρουαζιεροπλοίων, των πορθμείων που δε συμπεριλαμβάνονται στην απεργία, τους ανέργους, όταν η επίθεση των εφοπλιστών είναι σφοδρή και ενιαία.

Περιοδείες σε πλοία από ΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ και ΜΑΣ

Ξεχωριστό ήταν χτες το πρωί το στιγμιότυπο που καταγράφηκε στο λιμάνι του Πειραιά. Αντιπροσωπεία του Μετώπου Αγώνα Σπουδαστών περιόδευσε μαζί με εκπροσώπους των σωματείων ΠΕΜΕΝ και ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ στα ακτοπλοϊκά πλοία «ΝΗΣΟΣ ΧΙΟΣ» και «EUROPEAN EXPRESS». Οι ναυτεργάτες επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στους νεολαίους με μαζικές συγκεντρώσεις που έγιναν αντίστοιχα στα γκαράζ των δύο πλοίων.
Από την πλευρά των σπουδαστών μίλησε στους συγκεντρωμένους ναυτεργάτες ο Πέτρος Καραλιώκης, ο οποίος - ο ίδιος είναι γιος ναυτεργάτη - ανέφερε ότι ο αγώνας των ναυτεργατών «είναι και δικός μας αγώνας γιατί έχουμε γονείς ναυτεργάτες και γιατί παλεύουμε και εμείς, όπως και εσείς ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική». Ανακοίνωση συμπαράστασης στην απεργία των ναυτεργατών εξέδωσαν οι Επιτροπές Αγώνα του Πανεπιστημίου Πειραιά.

Συλλαλητήριο συμπαράστασης από το ΠΑΜΕ

Συλλαλητήριο συμπαράστασης στην απεργία των ναυτεργατών, αλλά και στον αγώνα των εργατών της Ναυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, διοργανώνει σήμερα στις 6.30 μ.μ. στην πλατεία του Ηλεκτρικού Σταθμού η Γραμματεία Πειραιά του ΠΑΜΕ.
Η συμπαράσταση είναι αναγκαία «στους απεργούς ναυτεργάτες που παλεύουν για συγκροτημένα εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά δικαιώματα, στους εργαζόμενους της Ζώνης που παλεύουν για μέτρα στήριξης των ανέργων, για ανάπτυξη, υποδομές, παραγωγική ανασυγκρότηση της Ζώνης, για το δικαίωμα στη δουλειά, τη ζωή και το μέλλον». Καλεί όλους τους εργαζόμενους, τους ανέργους, τους συνταξιούχους, τους μικρούς ΕΒΕ, τους νέους, τις γυναίκες, τους φτωχούς αγρότες, «που νιώθουν στο πετσί τους καθημερινά τις συνέπειες της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής», «να συσπειρωθούν με το ΠΑΜΕ και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα, καλύτερη οργάνωση να υπερασπιστούμε τα δίκια μας, με προοπτική τη ρήξη και ανατροπή της βάρβαρης αυτής αντιλαϊκής πολιτικής».
Τη συμπαράστασή τους στους ναυτεργάτες εκφράζουν η διοίκηση του Παλλεσβιακού Εργατικού Κέντρου και η Γραμματεία ΠΑΣΕΒΕ του Πειραιά. Ψήφισμα αλληλεγγύης στον αγώνα των ναυτεργατών εξέδωσε και η Ενωση Συνταξιούχων ΙΚΑ Πειραιά.

Αποθρασύνθηκαν οι εφοπλιστές

Σχόλιο του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ, για τις απειλές των εφοπλιστών σε βάρος των αγωνιζόμενων ναυτεργατών:
«Ταξικό μίσος, απειλές, ψέμα και τρομοκρατία είναι η απάντηση των εφοπλιστών στο δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών, για εργασία και αξιοπρεπείς μισθούς. Ο πρόεδρος της Ενωσης Επιχειρήσεων Ναυτιλίας Απ. Βεντούρης, έχοντας τις πλάτες της κυβέρνησης, των ΜΜΕ που ανήκουν σε εφοπλιστές και μεγαλοεπιχειρηματίες, προκαλεί με τις συκοφαντίες που εκτοξεύει κατά της απεργίας των ναυτεργατών και του ΠΑΜΕ.
Οι στυγνοί εκμεταλλευτές, οι μεγάλοι ληστές των επιβατών, οι εκβιαστές των νησιωτών, αυτοί που ευθύνονται για μαζικά εγκλήματα, όπως για παραδείγματα, του ΣΑΜΙΝΑ και του ΔΥΣΤΟΣ, οι πιο ευνοημένοι καπιταλιστές σε κρατικές επιδοτήσεις και φοροαπαλλαγές, που θησαύρισαν και εξακολουθούν να έχουν τεράστια κέρδη, τολμούν να απειλούν με πτώχευση, αν οι ναυτεργάτες δεν υποταχθούν στην καταδίκη να δουλεύουν σε καθεστώς γαλέρας. Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο των εφοπλιστών, όλων των καπιταλιστών. Για την αποθράσυνσή τους ευθύνονται και οι κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, τα κόμματα που όλα αυτά τα χρόνια πιστά τούς υπηρετούν και οι δυνάμεις τους στο συνδικαλιστικό κίνημα.
Το ΚΚΕ καλεί την εργατική τάξη, τη νεολαία, τις γυναίκες, να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στο δίκαιο αγώνα των ναυτεργατών».

Υποσημείωση Βυσσινόκηπου:
Οι Λασηθιώτες αγρότες που κατεβαίνουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τις επιπτώσεις αυτής της απεργίας στα προϊόντα τους, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι μια νίκη των ναυτεργατών, θα είναι μια νίκη όλου του Λαού, απέναντι στους εφοπλιστάδες, και την κυβέρνηση της Τρόϊκας. Οι όποιες διαμαρτυρίες τους πρέπει να στραφούν εναντίον όσων προάγουν μια πολιτική, που συντρίβει την αγροτική παραγωγή και όχι εναντίον της εργατικής τάξης.

Στον αγώνα της νεολαίας, η ελπίδα!

ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ
Με συνθήματα σαφώς επηρεασμένα από αυτά της γενιάς του Πολυτεχνείου, τα γυμνασιόπαιδα του αθλητικού και κλασικού Γυμνασίου Αγίου Νικολάου, πήραν το βάπτισμα του Αγώνα.
Με μαζικότητα και δυναμισμό και με αφορμή το κόψιμο της δωρεάν μεταφοράς τους από τα αθλητικά κέντρα προς τα σχολεία, τα παιδιά από την κατάληψη του Γυμνασίου, έκαναν πορεία στο κέντρο της πόλης, απέκλεισαν για μια ώρα τη Νομαρχία και κατευθύνθηκαν ξανά στο κατειλημμένο σχολειό τους.
Πολύς κόσμος ευχαριστήθηκε από το παλμό και σχολίαζαν θετικά την αγωνιστική τους στάση. Φαίνεται ότι είδαμε στην κινητοποίηση μια κολυμπήθρα του Σιλωάμ... όπου ξεπλένουμε οι μεγάλοι το αμάρτημα της απάθειας. Βλέπεις εμείς έχουμε συνηθίσει στις σφαλιάρες και δεν μας ξεκουνάει τίποτα.
Σε κάθε περίπτωση μπράβο παιδιά.

ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ...

«Τρομοκρατική» εισαγγελική παρέμβαση για τους μαθητές
Άμεση απάντηση χτες από γονείς, εκπαιδευτικούς, μαθητές. Νέα κινητοποίηση σήμερα των μαθητών με συμμετοχή των εκπαιδευτικών

Με εισαγγελική παρέμβαση, προσπαθούν να τρομοκρατήσουν μαθητές και γονείς λόγω των κινητοποιήσεων που πραγματοποιούνται σε πολλά σχολεία του Ηρακλείου Κρήτης και των καταλήψεων στις οποίες έχουν προχωρήσει συνολικά 22 Γυμνάσια και Λύκεια του Νομού με αποφάσεις των συμβουλίων τους.

Ο εισαγγελέας Ηρακλείου, Νικόλαος Μαρκάκης, με έγγραφό του προς τον Διευθυντή της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, ζητά την ενημέρωση όλων των διευθυντών και καθηγητών των σχολείων, με σκοπό να παρέμβουν συμβουλευτικά όπως αναφέρει προς τους μαθητές, ώστε να σταματήσουν οι καταλήψεις των σχολείων «ώστε να μην απαιτηθεί η δρομολόγηση ποινικών διαδικασιών για την επίλυση του προβλήματος»(!), γιατί, όπως τονίζει, η κατάληψη σχολικών συγκροτημάτων και η διακοπή της λειτουργίας των σχολείων, συνιστούν αυτεπαγγέλτως διωκόμενη αξιόποινη πράξη.

Επίσης, στο ίδιο έγγραφο ο Εισαγγελέας Ηρακλείου ζητά να ενημερωθούν και οι σύλλογοι γονέων και κηδεμόνων, ώστε να ενημερώσουν τους γονείς των καταληψιών ότι «σε περίπτωση που παραλείπουν να αποτρέψουν τα παιδιά τους από την διάπραξη της παραπάνω αξιόποινης πράξης τελούν την αυτεπαγγέλτως διωκόμενη πράξη της παραμέλησης εποπτείας ανηλίκων».

Χτες το πρωί, η Ομοσπονδία Γονέων του νομού, η ΕΛΜΕ, το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών και μαθητές πραγματοποίησαν παράσταση διαμαρτυρίας στα γραφεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, δηλώνοντας ότι η επιχείρηση τρομοκράτησης των μαθητών δε θα περάσει. Τέτοιου είδους ενέργειες τόνισαν δείχνει πόσο η κυβέρνηση φοβάται τους αγώνες του λαού και της νεολαίας. Αποτέλεσμα της πίεσης και της αποφασιστικότητας των συγκεντρωμένων ήταν από τη Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης να αποστείλει έγγραφο προς τους Διευθυντές των σχολείων ζητώντας τους να μην πάρουν υπόψη τους το εισαγγελικό έγγραφο, να το θεωρήσουν, όπως χαρακτηριστικά είπε, ανενεργό.

Η καλύτερη απάντηση ήρθε στο δρόμο όπου 3000 μαθητές, γονείς, καθηγητές, πλημμύρισαν τους δρόμους του Ηρακλείου.

Ο ΕΜΠΟΡΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΚΑΙ ΤΟ "ΕΛΕΥΘΕΡΟ" ΩΡΑΡΙΟ

Χάος, αθέμιτος ανταγωνισμός και ανθρωποφαγία
ή συνεννόηση, συναδελφική αλληλεγγύη και ανθρώπινα ωράρια;

Μέσα στη κρίση πολλοί συνάδελφοι του εμπορικού κόσμου, ζητούν πανικόβλητοι αύξηση των ωρών λειτουργίας των καταστημάτων τους.
Ο πανικός αυτός εντείνεται από την ανεπάρκεια του Εμπορικού Συλλόγου της πόλης να συζητήσει το πρόβλημα του ωραρίου, καθώς και από την ανυπαρξία οποιουδήποτε ελέγχου από την Επιτροπή Εμπορίου της Νομαρχίας.
Ατυχώς κάποιοι συνάδελφοι δεν εννοούν να μπουν στο χειμερινό ωράριο λειτουργίας με αποτέλεσμα να αποκομίζουν κάποια ελάχιστα οφέλη από την απογευματινή εργασία Δευτέρας, Τετάρτης και Σάββατου. Τα ολίγα που βγάζουν, προέρχονται από το γεγονός ότι κάποιοι άλλοι συνάδελφοί τους ακολουθώντας το ωράριο, παραμένουν κλειστοί. Τα επιπλέον έσοδα τους δηλαδή είναι προϊόν αθέμιτου ανταγωνισμού.
Αγαπητοί συνάδελφοι, επικαλούμενος τη λογική, θέλω να σας επισημάνω ότι η μείωση του τζίρου μας προέρχεται από τα μειωμένα εισοδήματα των πελατών μας. Όσες ώρες παραπάνω κι αν δουλέψουμε, αυτά τα εισοδήματα δεν πρόκειται να αυξηθούν. Εκείνο που αυξάνεται είναι το ράγισμα της ενότητας του εμπορικού κόσμου. Μιας ενότητας που είναι απαραίτητη στις δύσκολες ώρες που έρχονται.
Η ανθρωποφαγία όπως όλοι ξέρουμε, θα ενισχύσει τους πιο ισχυρούς. Οι πολυεθνικές για παράδειγμα, θα επιτύχουν το αίτημά τους για κατάργηση της Κυριακάτικης αργίας, αν τα μικρότερα τοπικά σούπερ μάρκετ επιμείνουν να έχουν προνομιακά ανοικτά και τις Κυριακές. Δεν καταλαβαίνουν ότι ένα πρόσκαιρο άνοιγμά τους, θα τους εξασφαλίσει κάποιο κέρδος αρχικά, αλλά θα τινάξει στον αέρα το σύνολο των εργασιακών σχέσεων και θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στη πλήρη επικράτηση του μεγάλου κεφαλαίου.
Αν πραγματικά κάποιοι μικρομεσαίοι θέλουν να βγάλουν μόνοι τους τα μάτια τους, ας προπαγανδίζουν το «ελεύθερο» ωράριο ως μοναδική λύση. Υπάρχουν όμως και οι συλλογικές διαδικασίες του εμπορικού κόσμου. Οι Γενικές μας Συνελεύσεις. Δεν μπορεί να αδιαφορούμε για αυτές. Ούτε να τις υποκαθιστούμε και να κάνουμε ότι μας γουστάρει.
Μερικοί συνάδελφοι, επικαλούνται το συμφέρον της πόλης. Να μην ερημώνει η πόλη το χειμώνα, μας λένε. Ακούστε συνάδελφοι. Όσο η οικονομική πολιτική θα πλήττει τα λαϊκά στρώματα, όσο η τουριστική κίνηση θα εξαρτάται μόνο από το ήλιο και τη θάλασσα, κι όσο η ψυχολογία του λαού μας θα παραμένει στο Ναδίρ… καμιά ανοιχτή αγορά δεν θα κατεβάζει «χαρούμενους καταναλωτές» στη πιάτσα. Θα κάνουμε παρέα με τα φαντάσματα τα απογεύματα του χειμώνα, αυξάνοντας απλά το λειτουργικό μας κόστος. Από την άλλη θα κάνουμε ανυπόφορη τη ζωή τη δική μας, των παιδιών μας, αλλά και των υπαλλήλων μας.
Αγαπητοί συνάδελφοι του Εμπορικού Συλλόγου, σας καλώ να προχωρήσετε άμεσα σε διενέργεια έκτακτης γενικής συνέλευσης, που θα έπρεπε να είχε γίνει εδώ και καιρό λόγο της περαίωσης, της αύξησης του ΦΠΑ, του συνταξιοδοτικού κλπ. Οι καιροί δεν μας περιμένουν άλλο και μερικά ζητήματα έχουν φτάσει στα όρια.

Βασίλης Χατζηδάκης

ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ

Αναδημοσίευση φωτογραφίας από το ρεπορτάζ της ΑΝΑΤΟΛΗΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ 22 ΝΟΕΜΒΡΗ
24 ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΕΣΠΑ
ΔΙΩΡΗ ΣΤΑΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ
Το Υπουργείο Παιδείας ζητάει από τους αναπληρωτές εκπαιδευτικούς (Μουσικής, Θεατρικής Αγωγής, Εικαστικών Ξένων Γλωσσών κ.α.) που διορίστηκαν με προγράμματα ΕΣΠΑ στα πλαίσια του «Νέου» Σχολείου, να υπογράψουν σύμβαση εργασιακού μεσαίωνα που τους μετατρέπει σε ημερομίσθιους, με χαρακτηριστικά ωρομισθίων, αφού:
-Θα πληρώνονται μόνο τις μέρες λειτουργίας του σχολείου!
-Η πληρωμή τους θα γίνεται όποτε ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη χρονοβόρα διαδικασία!
-Δεν αναγράφεται στη σύμβαση το ποσό μισθού ή ημερομισθίου που θα παίρνουν.
Έχουν περάσει σχεδόν 2,5 μήνες από την αρχή της σχολικής χρονιάς και κανένας συνάδελφος που προσλήφθηκε με προγράμματα του ΕΣΠΑ δεν έχει πληρωθεί.
Καλούμε όλους τους εκπαιδευτικούς, να μη δεχτούν να περάσει η σύμβαση της ντροπής που θυμίζει εργασιακό μεσαίωνα και να συμπαρασταθούμε στους συναδέλφους αναπληρωτές.
Η ΔΟΕ κάτω από την κατακραυγή του εκπαιδευτικού κινήματος για την ολιγωρία της, αναγκάστηκε να προκηρύξει 24ωρη απεργία για τους εργαζόμενους με προγράμματα ΕΣΠΑ και δίωρη στάση εργασίας για τους υπόλοιπους εκπαιδευτικούς. Ουσιαστικά πρόκειται για απροκάλυπτη στάση στήριξης της κυβέρνησης και προδοτική αποδοχή της ομηρίας των συναδέλφων εκπαιδευτικών.
Δυστυχώς παρά την επιμονή του ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών για 24ωρη απεργία όλου του κλάδου η πλειοψηφία του Δ.Σ. της ΔΟΕ «φόρτωσε» την κινητοποίηση στις πλάτες των απλήρωτων αναπληρωτών του ΕΣΠΑ, τη στιγμή που επιχειρείται, εκτός από τη μορφωτική υποβάθμιση, χτύπημα της μόνιμης δουλειάς και γενίκευση των ελαστικών μορφών εργασίας.
ΟΛΟΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ ΣΤΙΣ 12:30 ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΝΟΜΑΡΧΙΑ
ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ:
-Ένταξη των συμβασιούχων του ΕΣΠΑ στην ίδια κατηγορία με τους άλλους αναπληρωτές.
-Πλήρη εργασιακά, μισθολογικά, ασφαλιστικά-συνταξιοδοτικά δικαιώματα σε όλους τους αναπληρωτές ως την κατάργηση του θεσμού.
-Σταθερή και μόνιμη δουλειά για όλους.
-Μονιμοποίηση τώρα όλων των συμβασιούχων στην εκπαίδευση χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Μαζικοί διορισμοί από το Υπουργείο Παιδείας.
-Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής απασχόλησης.
-Έξω τα ευρωπαϊκά προγράμματα (και τα ΕΣΠΑ) από το δημόσιο σχολείο.
ΞΕΣΗΚΩΘΕΙΤΕ!
ΑΛΛΑΞΤΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!
ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Σε όλο τον κόσμο η νεολαία βγαίνει στους δρόμους και διεκδικεί.

ΧΙΛΗ: 60 μαθητές κατέλαβαν το κογκρέσο απαιτώντας αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας.
Μαθητές μπήκαν και κατέλαβαν το κογκρέσο της πόλης Valparaiso, 121 χιλιόμετρα από το Σαντιάγκο. Στις 16 Νοεμβρίου 2010 περίπου 60 μαθητές κατέλαβαν το δημόσιο κτήριο αντιδρώντας στις αλλαγές που επιχειρεί η κυβέρνηση της Χιλής στη δημόσια εκπαίδευση.
Κύριο αίτημά τους ήταν η αύξηση της χρηματοδότησης της παιδείας.

Το Σάββατο περίπου 1,2 εκατοµµύρια Γάλλοι πήραν µέρος στις διαδηλώσεις που πραγµατοποιήθηκαν σε όλη τη χώρα κατά των αλλαγών που προβλέπουν την αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 έτη. Μεταξύ των διαδηλωτών ξεχώρισαν και πάλι πολλοί µαθητές και φοιτητές που έχουν κινητοποιηθεί έπειτα από έκκληση των συνδικάτων, καθώς, όπως λένε, «εάν οι µεγάλοι µένουν περισσότερο στην εργασία εµείς δεν θα βρούµε δουλειά ποτέ».
Το σύνθηµα που κυριάρχησε ήταν «απεργία µέχρι τη σύνταξη», ενώ δεν ήταν λίγοι εκείνοι που κρατούσαν πλακάτ τα οποία έγραφαν «Κάρλα, σου µοιάζουµε. Και εµάς µας πηδάει ο Σαρκοζί».

Στα γραφεία του Συντηρητικού Κόμματος στο Λονδίνο, εισέβαλαν διαδηλωτές μετά την ογκώδη πορεία που οργανώθηκε από φοιτητικά σωματεία με θέμα τον υπερδιπλασιασμό των πανεπιστημιακών διδάκτρων. Σύμφωνα με εκτιμήσεις, ο αριθμός των διαδηλωτών ξεπέρασε τις 50.000 κάτι που αιφνιδίασε τις αστυνομικές δυνάμεις που δεν περίμεναν περισσότερους από 20.000.

O ΑΓΩΝΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΨΩΜΙ – ΠΑΙΔΕΙΑ – ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ
Το σύνθημα της λαϊκής εξέγερσης του Πολυτεχνείου, επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε.
ΨΩΜΙ: Η ανεργία έχει προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις. Στο 12,2% (613.108 άνεργοι) το ποσοστό της ανεργίας τον Αύγουστο σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας. Στο 20% η πραγματική ανεργία ξεπερνώντας το 1.000.000 ανέργους εάν υπολογιστούν όλο αυτοί που δε συμπεριλαμβάνονται στους άνεργους από τον ΟΑΕΔ όπως είναι οι νέοι που πρωτοεισέρχονται στην αγορά εργασίας και αναζητούν δουλειά. Το ποσοστό στους νέους έως 24 ετών ξεπερνά το 30%. Χιλιάδες οι εργαζόμενοι που δεν παίρνουν το επίδομα ανεργίας γιατί δεν τηρούν τις προϋποθέσεις ή είναι μακροχρόνια άνεργοι.
Το λαϊκό εισόδημα των εργαζομένων συρρικνώνεται δραματικά είτε από τα αλλεπάλληλα κύματα ακρίβειας είτε από φόρους είτε από άμεσες μειώσεις μισθών και συντάξεων που επέβαλε η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ την προηγούμενη χρονιά.
Χιλιάδες οι απλήρωτοι εργαζόμενοι σ΄όλη τη χώρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο εργαζόμενοι στα δημόσια έργα του νομού μας ΒΟΑΚ, Αεροδρόμιο Σητείας, που είναι απλήρωτοι για μήνες.
Καταργούνται ουσιαστικά οι Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας και παγιώνονται οι βάρβαρες εργασιακές σχέσεις με μισθούς πείνας και συνθήκες εργασιακού μεσαίωνα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, που διορίστηκαν με προγράμματα του ΕΣΠΑ στα πλαίσια του «νέου» σχολείου και αναγκάστηκαν να υπογράψουν τη «σύμβαση της ντροπής», που τους μετατρέπει σε ημερομίσθιους πράγμα που σημαίνει ότι:
-Θα πληρώνονται μόνο τις ημέρες λειτουργίας του σχολείου.
-Η πληρωμή τους θα γίνεται όταν ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη χρονοβόρα διαδικασία, δηλαδή θα είναι για μήνες απλήρωτοι.
-Δεν αναγράφεται στη σύμβαση το ποσό του μισθού ή ημερομισθίου που θα παίρνουν. Εάν δε δεχτούν να δουλέψουν μ΄αυτούς τους όρους βγαίνουν από τον πίνακα αναπληρωτών και μένουν άνεργοι για ένα χρόνο.
ΠΑΙΔΕΙΑ: Το «νέο» σχολείο που οραματίζεται να οικοδομήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, θα λειτουργεί ως επιχείρηση και οι γονείς θα αναγκάζονται να επιβαρύνονται οικονομικά για τη λειτουργία του. Την προηγούμενη χρονιά οι δαπάνες για την παιδεία, μειώθηκαν κατά ένα δισ. ευρώ. Στην αρχή της φετινής χρονιάς, δόθηκε στις σχολικές επιτροπές το 1/3 των χρημάτων που δινόταν συνήθως κάθε χρόνο. Με το πολυνομοσχέδιο για το «νέο» σχολείο, την αυτοαξιολόγηση και το σχέδιο «Καλλικράτης», η εκπαίδευση γίνεται ακόμα πιο ταξική. Αφαιρείται ουσιαστικά το δικαίωμα στη μόρφωση για τα παιδιά της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Το δημόσιο-δωρεάν, σχολείο θα χάσει τον κοινωνικό του χαρακτήρα και θα γίνει το σχολείο της αγοράς. Το μορφωτικό του περιεχόμενο θα γίνει ακόμα πιο αντιδραστικό και αντί για ολόπλευρη μόρφωση και γνώση θα παρέχει χαμηλού επιπέδου κατάρτιση και δεξιότητες χρήσιμες στο μεγάλο κεφάλαιο για ν΄αυξήσει τα κέρδη του.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: Μεγαλώνει ο αυταρχισμός και η τρομοκρατία ενάντια στο φοιτητικό και μαθητικό κίνημα, ενάντια στο εργατικό κίνημα. Απαράδεκτες είναι οι διώξεις που προγραμματίζει η κυβέρνηση ενάντια στους τυφλούς μαθητές του Κέντρου Εκπαίδευσης και Αποκατάστασης Τυφλών Καλλιθέας, που αγωνιζόταν για την αναβάθμιση του Κέντρου. Κλιμακώνοντας την επιχείρηση τρομοκράτησης των αγωνιζόμενων μαθητών η διοίκηση του Κέντρου κάλεσε επανειλημμένα την αστυνομία στο Κέντρο. Σε συνέχεια αυτών, ήρθαν οι κλήσεις μαθητών και των γονιών τους στα αστυνομικά τμήματα και οι «συστάσεις» προκειμένου να σταματήσουν να αγωνίζονται και να διεκδικούν το δικαίωμά τους στη μόρφωση και την εκπαίδευση. Ακόμα νωπές είναι οι εικόνες από την Ακρόπολη και την επίθεση των ΜΑΤ ενάντια στους εργαζόμενους του Υπουργείου Πολιτισμού, που ήταν μήνες απλήρωτοι. Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα που δείχνουν ότι η ελευθερία στην αστική δημοκρατία υπάρχει μόνο για το μεγάλο κεφάλαιο προκειμένου να αυξάνει τα κέρδη του και να καταχρεώνει τη χώρα και το λαό μας.
Σήμερα 37 χρόνια μετά τη λαϊκή εξέγερση στο Πολυτεχνείο όπως και τότε έτσι και τώρα η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων είναι αυτή που παράγει, ενώ ο πλούτος πηγαίνει σε όλο και λιγότερα χέρια. Εμείς οι εργαζόμενοι είμαστε οι παραγωγοί του κοινωνικού πλούτου. Σήμερα υπάρχουν όλες οι υλικές προϋποθέσεις για να ζήσουμε καλύτερα εμείς και τα παιδιά μας. Η λαϊκή οικονομία και εξουσία μπορεί να βγάλει τη χώρα από την καπιταλιστική κρίση, μπορεί να δώσει λύση στο επίκαιρο σύνθημα «ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ». Ο αγώνας μας συνεχίζεται.

ΠΑΜΕ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Ν. ΛΑΣΙΘΙΟΥ

ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Στους καιρούς της επιτήρησης, ο αγώνας για εργασιακά, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, θυμίζει σε όλους μας ότι τα αιτήματα της γενιάς του Πολυτεχνείου μένουν πάντα επίκαιρα.

Θα λεγε κανείς ότι 37 χρόνια μετά, με τόση πρόοδο στην επιστήμη και την τεχνολογία, οι βασικές ανάγκες του ανθρώπινου είδους θα έπρεπε να είχαν καλυφθεί, και μάλιστα με μικρότερο παραγόμενο έργο. Όμως μας έχει ξεφύγει η βασική λεπτομέρεια:

Τότε όπως και τώρα, το κοινωνικό σύστημα που διεκπεραιώνει την οργάνωση της παραγωγής αλλά και το μοίρασμα του πλούτου, ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ.

Κι ο καπιταλισμός με την άναρχη παραγωγική του τακτική, καταστρέφει τις παραγωγικές δυνάμεις του...Γη και ανθρώπινη εργασία, δεν είναι τίποτα άλλο από μεταβλητές που ο Καπιταλισμός συνθλίβει για να παράγει κέρδη για τους κεφαλαιοκράτες. Για να το περάσει πιο εύκολα αυτό, βάζει ταξικά εμπόδια στην κατάκτηση της γνώσης, αλλά και σε όλα τα πολιτικά δικαιώματα που είχε παραχωρήσει στην αυγή της ύπαρξής του.

Πιθανόν το ΄70 να φάνταζε γελοίος ένας Αμερικανοκίνητος θίασος στρατιωτικών, που κυβερνούσε στην Ελλάδα. Η πλειοψηφία της παγκόσμιας κοινότητας, πόνταρε ότι αυτή η παρένθεση θα έκλεινε σύντομα, υπό το βάρος του ξεσηκωμένου λαού αλλά και του διεθνούς κινήματος αλληλεγγύης... Παρόλα αυτά χρειάστηκε να θυσιαστεί ένα μαχόμενο κομμάτι νεολαίας και να συντελεστεί μια πατριωτική τραγωδία για να κλείσει αυτός ο κύκλος εκφασισμού.

Τα πράγματα όμως μοιάζουν ακόμα πιο δυσοίωνα στο σήμερα... Ο εκφασισμός είναι παγκόσμιος. Ο καπιταλισμός έχει καταφέρει να ταυτίσει την αντίσταση στο σύστημα με την τρομοκρατία, με την αντεθνική ενέργεια, με την "συντεχνιακή" διεκδίκηση. Σήμερα ο καπιταλισμός είναι ένα πολιτικό-οικονονομικό καθεστώς που έχει επικρατήσει σε όλο τον πλανήτη... και το αντίπαλον δέος του είναι κάτι φανατικά θρησκευάμενοι του μουσουλμανικού τόξου, από τους οποίους οι λαοί δεν μπορούν να αποκομίσουν ούτε όραμα, ούτε αισιοδοξία, ούτε αλληλεγγύη. Κακά τα ψέματα... Οι εργαζόμενοι έχασαν τα "δόντια τους", μετά την ανατροπή της προσπάθειας οικοδόμησης του Σοσιαλισμού. Η αντιλαϊκή επίθεση θέριεψε, απλώθηκε και σήμερα λαμβάνει τα χαρακτηριστικά μιας παγκόσμιας Χούντας του κεφαλαίου.

Τα όπλα που διαθέτουν οι ιμπεριαλιστικοί κύκλοι, για την επικράτηση της παγκόσμιας σκλαβιάς, απέχουν έτη φωτός από τις αύρες των Παπαδόπολου-Παττακού. Η τεχνική του ψυχαναγκασμού, περνάει μέσα σε κάθε σπίτι, από τις τηλεοράσεις και τον λοιπό ηλεκτρονικό κι έντυπο τύπο. Όλα είναι ελεγχόμενα. Ακόμα και το ιντερνετ, ανάλογα με τη χώρα, το ελέγχουν τόσο όσο πρέπει για να μην καθίσταται επικίνδυνο.

Και έρχεται το ερώτημα:

Δηλαδή επήλθε το τέλος της Ιστορίας;
Κάθε μάχη των ανθρώπων με τους ανθρωποφύλακες, θα είναι πια μάταιη;
Κάθε άλλο.
Το θετικό πρόταγμα, ΨΩΜΙ - ΠΑΙΔΕΙΑ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ αγγίζει πια τα χείλη όλης της ανθρωπότητας. Δεν είναι το πρόταγμα μιας πρωτοπορίας που ξεχύνεται στις γειτονιές της Αθήνας. Το σύνθημα αυτό ακούγεται στις γειτονιές του κόσμου. Για μια ακόμα φορά ο κύριος Μαρξ είχε δίκο. Ο ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΩΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥ... ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΕ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΝΟΣ ΤΩΝ ΔΙΣΕΚΑΤΟΜΥΡΙΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟΥ, ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΧΙΛΑΔΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ ΠΟΥ ΤΟ ΝΕΜΟΝΤΑΙ.
Ο αδύναμος κρίκος του, από τον οποίο θα αρχίσει το ξήλωμα δεν ξέρουμε που θα είναι. Μπορεί στη ξεσηκωμένη Μιανμάρ, μπορεί στη Παλαιστίνη, μπορεί στη γη του Μπολιβάρ, μπορεί στις εργατογειτονιές του Σικάγο, μπορεί στις φαβέλες του Ρίο, μπορεί Πατησίων και Στουρνάρη γωνία.

Ένα είναι σίγουρο. Επειδή είναι κοινωνικά αναγκαίο οι λαοί θα νικήσουν. Ευκολότερα ή δυσκολότερα, αργότερα ή γρηγορότερα θα νικήσουμε.

Ας εγερθούμε και ας εξεγερθούμε. Όπως τότε... μέχρι τη νίκη
.

ΟΣΟ ΘΥΜΩΝΕΙΣ ... ΤΟΣΟ ΜΑΣ ΠΟΡΩΝΕΙΣ

Το «μεγάλο κόλπο» και η εξαπάτηση των λαών

ΕΜΠΟΡΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΔΙΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΝΘΡΑΚΑ



Ακούγοντας κανείς τα λόγια υπουργών και προέδρων κυβερνήσεων και εταιρειών «ευαίσθητων σε θέματα περιβάλλοντος», παρακολουθώντας τις δραστηριότητες των ειδικευμένων περί τα περιβαλλοντικά Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων, τις ειδικές εκπομπές ηλεκτρονικών μέσων και τις αναλύσεις σε εφημερίδες και περιοδικά, για τα ευεργετικά αποτελέσματα του εμπορίου δικαιωμάτων άνθρακα στο πρόβλημα του φαινομένου του θερμοκηπίου, θα μπορούσε να πιστέψει ότι όλοι αυτοί πράττουν, μιλούν και γράφουν από πραγματικό ενδιαφέρον για το περιβάλλον. Αλλωστε, όλοι ζούμε πάνω στον ίδιο πλανήτη, γιατί να μη θέλουν όλοι να λύσουν το πρόβλημα, που είναι, όπως λέγεται, «παγκόσμιο»;

Και βεβαίως γεωγραφικά μπορεί πάνω κάτω να είναι παγκόσμιο, αλλά κοινωνικά σίγουρα δεν είναι, τόσο από τη σκοπιά των συνθηκών διαβίωσης της εργατικής τάξης σε αντιδιαστολή με τους κεφαλαιοκράτες, όσο και από τη σκοπιά της ευθύνης του καθενός στη δημιουργία του προβλήματος. Εκτός κι αν χρεώσουμε ευθύνη σε εκείνον που δουλεύει στο ρυπαίνον εργοστάσιο για να εξασφαλίσει τα προς το ζην και τον βάλουμε στο ίδιο τσουβάλι με τον ιδιοκτήτη του εργοστασίου που επιλέγει την τεχνολογία και την παραγωγική διαδικασία με κριτήριο το μεγαλύτερο κέρδος, τις κυβερνήσεις που τάχα ελέγχουν τους ρυπαίνοντες και τους κεφαλαιοκράτες των οποίων τα ΜΜΕ υποτίθεται ότι αποκαλύπτουν τα «κακώς κείμενα».

Προσοδοφόρα «εκδούλευση»
Το ενδιαφέρον του κεφαλαίου, των κυβερνήσεών του και των αστικών ΜΜΕ για το φαινόμενο του θερμοκηπίου και τις κλιματολογικές αλλαγές, δεν είναι για την επίλυση του προβλήματος. Είναι, όπως και για καθετί άλλο, για να γίνουν δηλαδή μπίζνες με στόχο το κέρδος, να ανέβει η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Κι αν αυτό μπορεί να γίνει εμφανίζοντάς το παράλληλα ως εκδούλευση προς το λαό, αποπροσανατολίζοντάς τον, τότε ακόμα καλύτερα. Για να υπάρξει κέρδος, πρέπει να κυκλοφορήσει το κεφάλαιο, κάτι να παραχθεί (αυτό το κάτι είναι ήδη εξασφαλισμένο ως παραπροϊόν από τη λειτουργία της βιομηχανίας και λέγεται διοξείδιο του άνθρακα), το οποίο θα διακινηθεί ως εμπόρευμα, θα αγοραστεί και θα πουληθεί.

Μεγάλοι οικονομικοί οργανισμοί, όπως οι «Μέριλ Λιντς», «Τζ. Π. Μόργκαν», «Ντόιτσε Μπανκ», «Γκόλντμαν Σακς», μπαίνουν στην ανθούσα αγορά δικαιωμάτων αερίων του θερμοκηπίου, που σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα έφτασε το 2007 σε ύψος τα 64 δισεκατομμύρια δολάρια, ενώ το 2008 υπολογίζεται ότι θα ανέβει στα 100 δισ. δολάρια. Στην αγορά αυτή το εμπόρευμα (το διοξείδιο του άνθρακα) δεν ανταλλάσσεται με στόχο να καταναλωθεί, να μεταποιηθεί ή να αξιοποιηθεί με κάποιο τρόπο στη βιομηχανική παραγωγή. Ανταλλάσσονται μόνο τα δικαιώματα ρύπανσης που αποδόθηκαν στα μονοπώλια, με βάση τις συμφωνίες μεταξύ των κρατών, κατ' αρχήν της συμφωνίας του Κιότο και μετέπειτα και άλλων συμφωνιών. Ακόμα και οι ΗΠΑ, που δεν επικύρωσαν τις συνθήκες αυτές, δείχνουν να κινούνται στην κατεύθυνση ανάπτυξης του εμπορίου αερίων του θερμοκηπίου στο εσωτερικό τους, αλλά και σε ανταλλαγές με άλλες χώρες.

Το εμπόριο διοξειδίου του άνθρακα υποτίθεται ότι λειτουργεί ως εξής: Η κυβέρνηση κάθε χώρας θέτει ένα ανώτατο όριο εκπομπής αερίων του θερμοκηπίου κατά βιομηχανικό κλάδο, τομέα και περιοχή, που επιμερίζεται τελικά σε κάθε βιομηχανία ή οικονομικό οργανισμό που εκπέμπει τέτοια αέρια. Μετά, το κράτος πουλάει ή παραχωρεί δικαιώματα εκπομπής σε κάθε ενδιαφερόμενο. Αν αυτά αποδειχτούν αρκετά, έχει καλώς. Αν του λείψουν, επειδή ρυπαίνει πέραν και αυτών των υψηλών ορίων που θεσπίστηκαν, τότε πρέπει να αγοράσει συμπληρωματικά δικαιώματα από τη σχετική αγορά. Αν πάλι του περισσέψουν μπορεί να τα πουλήσει. Το λεπτό σημείο βρίσκεται ακριβώς στο ότι οι επιχειρήσεις που εκπέμπουν αέρια του θερμοκηπίου σε μεγάλη κλίμακα, μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές τους με οποιοδήποτε τρόπο, δηλαδή έχουν κάθε δικαίωμα να τις μειώσουν μόνο στα χαρτιά, όχι στην πραγματικότητα. Ετσι πάει περίπατο η προστασία του περιβάλλοντος και απομένει μόνο το εμπόριο.

Ρυπαίνουν όσο δηλώσουν...
Με βάση το σύστημα εμπορίου διοξειδίου του άνθρακα που αποφάσισε η ΕΕ, οι επιχειρήσεις δεν είναι ούτε καν αναγκασμένες να εγκαταστήσουν όργανα μέτρησης των εκπομπών του αερίου. Μπορούν απλά να το ...υπολογίσουν οι ίδιες. Οι υπολογισμοί τους ελέγχονται βεβαίως από κρατικούς ελεγκτικούς μηχανισμούς, αλλά ποιος δε γνωρίζει ότι και τα σαπιοκάραβα που βυθίζονται κάθε χρόνο έχουν ελεγχθεί και χαρακτηριστεί αξιόπλοα... Ετσι κι αλλιώς η ακριβής μέτρηση με όργανα των εκπομπών είναι πρακτικά αδύνατη. Με άλλα λόγια, οι αίτιοι του προβλήματος αφήνονται να εκτιμήσουν οι ίδιοι το μέγεθος της συμβολής τους σ' αυτό και μετά να συμμετέχουν στο εμπόριο δικαιωμάτων ρύπανσης. Πόσο δύσκολο είναι μια βιομηχανία που ρυπαίνει να εμφανίσει εαυτόν ως ρυπαίνουσα κάτω του ορίου, άρα να έχει και περισσευούμενα δικαιώματα προς πώληση στην αγορά;

Σε οποιαδήποτε περίπτωση, αν τελικά προκύψει κόστος σε μια επιχείρηση για τη συμμόρφωσή της με βάση το όριο ρύπανσης, το κόστος αυτό θα μετακυληθεί στον καταναλωτή, δηλαδή τον εργαζόμενο. Και βέβαια μια άλλη πλευρά του εμπορίου ρύπων είναι η αξιοποίησή του στον ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό, από τις χώρες που ήδη αναπτύχθηκαν καίγοντας κάρβουνο σε βάρος των αναπτυσσόμενων χωρών που κάνουν σήμερα έντονη χρήση του ίδιου καυσίμου.

Το εμπόριο ρύπων γίνεται πιο εξοργιστικό επειδή σ' αυτό γίνεται χρήση και των λεγόμενων αντισταθμισμάτων, που λειτουργούν ως συνάλλαγμα της συγκεκριμένης αγοράς. Το πράγμα πάει έτσι: Αν η Α εταιρεία πρέπει να εκπέμπει λιγότερο διοξείδιο του άνθρακα, μπορεί είτε να αλλάξει το καύσιμο που χρησιμοποιεί, είτε να βελτιώσει με νέα τεχνολογία ή ειδικά αντιρρυπαντικά μέτρα τον τρόπο παραγωγής, είτε μπορεί να βρει μια εταιρεία Β την οποία θα πληρώσει για να μειώσει εκείνη τις εκπομπές της κατά ποσότητα ίση με την υπέρβαση της Α εταιρείας. Αλλά αυτή η δεύτερη εταιρεία δε σημαίνει ότι θα κάνει πραγματική, άμεση, χειροπιαστή μείωση των εκπομπών. Μπορεί αντ' αυτού να χρηματοδοτήσει για παράδειγμα τη δεντροφύτευση μιας περιοχής, ώστε τα δέντρα που θα μεγαλώσουν εκεί να απορροφήσουν την περισσευούμενη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα.

Καουμπόηδες του άνθρακα
Τυπικά, η ρυπαίνουσα εταιρεία πρέπει να μπορεί να «πείσει» ότι χωρίς το αντιστάθμισμα δε θα προέκυπτε η προβλεπόμενη μείωση εκπομπών, αλλά αυτό είναι επίσης πρακτικά αδύνατο, οπότε ο καθένας ισχυρίζεται ό,τι θέλει. Μάλιστα, έχει ήδη καθιερωθεί η ονομασία καουμπόηδες του άνθρακα για τις εταιρείες που πουλάνε ανύπαρκτες μειώσεις εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Στην Κίνα εδώ και πολλά χρόνια αυξάνεται σταθερά η παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από υδροηλεκτρικά έργα κατά 10 γιγαβάτ το χρόνο. Είναι προφανές ότι η κατασκευή των νέων υδροηλεκτρικών έργων θα γινόταν έτσι κι αλλιώς, αλλά πολλές εταιρείες αντισταθμίζουν τη ρύπανση του περιβάλλοντος που προκαλούν στην Ευρώπη πέραν των καθορισμένων από την ΕΕ ορίων, με την ανάπτυξη των υδροηλεκτρικών στην Κίνα!

Αλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι οι χρησιμοποιούμενοι στα ψυγεία χλωροφθοράνθρακες που είναι χιλιάδες φορές πιο ισχυροί ως αέρια του θερμοκηπίου. Επειδή η καταστροφή αυτών των αερίων ως αντισταθμίσματα είναι πολύ πιο κερδοφόρα από την πώληση των ίδιων των αερίων, πολλές από τις κατασκευάστριες αύξησαν την παραγωγή τους, για να φτιάξουν στη συνέχεια οι ίδιες προγράμματα καταστροφής τους και να πουλάνε αντισταθμίσματα αερίων του θερμοκηπίου! Η σαπίλα του καπιταλισμού σε όλο της το μεγαλείο.

Οσοι πηγαίνουν τα παιδιά τους στις «φιλοπεριβαλλοντικές» εκδηλώσεις κοινωνικής ευθύνης των εταιρειών θα πρέπει να το ξανασκεφτούν. Μαθαίνεις το παιδί σου να αγαπάει τη φύση και το περιβάλλον και δεν ξέρεις αν το δεντράκι που θα φυτέψει θα εξαργυρωθεί ως αντιστάθμισμα για να συνεχίζεται η ρύπανση.


Επιμέλεια:
Σταύρος ΞΕΝΙΚΟΥΔΑΚΗΣ
Πηγή: «Discover»

ΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΔΙΝΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΛΑΟ, ΤΟΣΟ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΑΝΥΠΑΚΟΕΣ ΘΑ ΕΙΣΠΡΑΤΟΥΝ

ΕΝΑ ΦΙΛΜΑΚΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΕΙ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΡΙΝ ΠΑΤΕ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΤΕ. ΘΑ ΣΑΣ ΒΑΛΕΙ ΙΔΕΕΣ...

Μια συζήτηση με ενδιαφέρον

Δεν ξέρω αν αντέξετε να δείτε όλο το υλικό, αλλά νομίζω ότι βγαίνουν κάποια συμπεράσματα. Ας τους κάνουμε λοιπόν την έκπληξη, όσο πιο μεγάλη μπορούμε.
Το έχει ανάγκη ο κόσμος της δουλειάς και όσοι παλεύουν στο πλευρό του.

www.tvcreta.gr/website/index.php?option=com_content&view=article&id=1968:2010-10-08-20-04-49&catid=110:ΕΚΛΟΓΕΣ-ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ&Itemid=777

Ο αντικομμουνισμός, ανθίζει όταν η εξουσία είναι έτοιμη να πάρει μέτρα εναντίον του λαού.

Ντροπή για κάποιους νέους δασκάλους.

Ο ιμπεριαλισμός όμως έχει άλλο ένα στόχο στην επιχείρηση εξίσωσης φασισμού-κομμουνισμού. Το νέο άνθρωπο, το μαθητή, το φοιτητή, που θα του δώσει ένα απολυτήριο, ένα πτυχίο κι ένα πανάκριβο μεταπτυχιακό για να τον ημιαπασχολήσει ανασφάλιστο, μ’ ένα πρόγραμμα Stage. Την καινούργια γενιά θέλει να ποδηγετήσει ο ιμπεριαλισμός κι έχει διαθέσει ένα τρομακτικό πακτωλό χρημάτων, μέσα στον οποίο κολυμπά, δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία της λεγόμενης διανόησης. Θέλει να κρατήσει τη νεολαία σε επιλεκτική άγνοια, μακριά από την οργάνωση και την πάλη. Θέλει να κερδίσει χρόνο. ( Μέχρι και καθηγητές Πανεπιστημίων στην έδρα της Εγκληματολογίας έχουν επιστρατεύσει εσχάτως οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ. Σήμερα αναλύουν το ‘προφίλ’ των απαγωγέων μεγαλοεπιχειρηματιών, αύριο θα αναλύουν το προφίλ των απεργών. Και μη χειρότερα!)
Η Ιστορία γράφτηκε στα πεδία των μαχών, η εργατική τάξη ίδρυσε το πρώτο στην ιστορία της Ανθρωπότητας εργατικό κράτος στην παλιά τσαρική Ρωσία, υπό την καθοδήγηση του Λένιν. Οι ναζιστικές θηριωδίες καταγράφηκαν από το φωτογραφικό και κινηματογραφικό φακό. Η εικόνα μικρών παιδιών που κείτονται νεκρά από τις γερμανικές θηριωδίες κυκλοφορούν στα κινηματογραφικά επίκαιρα. Οι φούρνοι στο Μπέλτσεν, το Νταχάου και το Άουσβιτς είναι κινηματογραφημένοι. Η ‘υπαγόρευση’ του Μονάχου φέρει τις υπογραφές των ηγετών της Γαλλίας και της Βρετανίας. Οι εμπνευστές του Ψυχρού Πολέμου είναι γνωστοί, όπως γνωστοί είναι και οι δολοφόνοι του Νίκου Μπελογιάννη, του Νίκου Πλουμπίδη, του Στέλιου Νικηφορίδη, του Σωτήρη Πέτρουλα, του Τσε Γκεβάρα, οι θηριωδίες των Αμερικάνων στο Βιετνάμ, η αρπαγή αμύθητων αρχαιολογικών θησαυρών από το Μουσείο της Βαγδάτης, η γενοκτονία των Παλαιστινίων. Όλα αυτά μόνο προσωρινά μπορεί να αλλοιωθούν, να αποσιωπηθούν, να παραχαραχθούν. Ο ιστορικός του μέλλοντος θα τοποθετήσει τον κάθε ‘πνευματικό’ άνθρωπο σύμφωνα με το γραπτό έργο του και τη θέση που παίρνει απέναντι στα όσα συμβαίνουν στις μέρες μας, εκεί που πρέπει. Το ίδιο θα κάνει και για τον κάθε λαό, τον κάθε πολιτισμό. ………
Τα παραπάνω είναι ένα απόσπασμα από την εισαγωγή του υπό έκδοση βιβλίου μου ‘ Ο Λεκές και οι Λακέδες’. Ο Λεκές είναι η σφαγή στο Κατίν κι οι Λακέδες είναι οι απολογητές του Γκαίμπελς. Το βιβλίο πρόκειται να κυκλοφορήσει προσεχώς και η συγγραφή του τελείωσε τον περασμένο Φλεβάρη.
Όλο και πιο συχνά γίνομαι αποδέκτης παραπόνων από μαθητές σχολείων της περιοχής του Δήμου μας, οι οποίοι μου καταγγέλλουν θρασύτατο αντικομμουνισμό από νέους, κυρίως, εκπαιδευτικούς. Δεν ξέρω αν ο αντικομμουνισμός τους εδράζεται σε ιδεολογικές θέσεις των ίδιων, αλλά και παιδιών κάποιων καλών οικογενειών (στοιχείων της Χρυσής Αυγής τα οποία ρυπαίνουν τους τοίχους των σχολείων με συνθήματα μίσους). Μπορεί βέβαια οι συγκεκριμένοι εκπαιδευτικοί, να αγωνιούν μήπως και δεν γίνουν αρεστοί στη νέα δημοτική αρχή και τους νέους προϊσταμένους εκπαίδευσης. Κρίμα γιατί πρόκειται για νέους ανθρώπους. Εμένα πάντως μου θυμίζουν σκουλήκια που τρέμουν μήπως φυσήξει Βοριάς δυνατός και τα στείλει εκεί που καταλάβατε.
Αν δεν σταματήσει αυτή η πατέντα θα επανέλθω με ονόματα και σχολεία και δε γουστάρω να παίξω αυτό το ρόλο. Δεν είμαι σαν τα μούτρα τους.

Κείμενο του Ρωμύλου Αυδή.

Σημείωση Βυσσινόκηπου: Σε καμμία περίπτωση δεν πρέπει να εκπέσουμε σε δημοσιοποίηση ονομάτων εκπαιδευτικών και κυρίως πιτσιρικάδων. Θεωρώ ότι το λαϊκό κίνημα έχει τους δικούς του ιδεολογικούς τρόπους, για να βάζει στη θέση τους τέτοιες περιπτώσεις. Στο κάτω κάτω κι αν δημοσιευτούν ονόματα, ποιος περιμένεις να τους τιμωρήσει;;; Το κράτος που αναπαράγει τέτοια παπαγαλάκια; Εσύ θα εκτεθείς και θα κατηγορηθείς για ρουφιάνος. Νομίζω όμως ότι μια κουβέντα εντός εκπαιδευτικού χώρου πρέπει να ανοίξει άμεσα.

Τα παιδιά από τα Χανιά κράτησαν ζωντανή την εικόνα ενός ανυπότακτου λαού που μπορει να λέει ΟΧΙ...

ΟΣΟ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΝΤΑΙ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ.

Να κάνουμε το αναγκαίο...εφικτό.

Η ΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΗ ΣΥΓΚΥΡΙΑ ΤΗΣ «ΕΠΙΤΗΡΗΣΗΣ»
Oι Δήμοι όλης της χώρας βρίσκονται με μικρές διαβαθμίσεις στο ίδιο κρίσιμο σημείο: Συσσώρευση αρμοδιοτήτων, ελλιπείς πόροι, αύξηση της επικράτειάς τους και μείωση της αυτοτέλειάς τους. Πραγματικά εκρηκτικό μείγμα. Έτσι η τοπική αυτοδιοίκηση ευνουχίζεται και η εκλογή των δημοτικών συμβουλίων αποτελεί φύλλο συκής για την υποχρεωτική εφαρμογή μιας αντιδραστικής πολιτικής.
Της πολιτικής της «επιτήρησης»

Στον Άγιο Νικόλαο για άλλη μια τετραετία, κύκλοι τοπικών συμφερόντων, ίντριγκες κομματικών γραφειοκρατών και φιλοδοξίες προσώπων, δημιούργησαν δύο δήθεν ανεξάρτητες παρατάξεις, οι οποίες στην πολιτική τους δεν διαφέρουν πουθενά.
Οι δύο αυτοί συνδυασμοί όχι μόνο αποσιωπούν τη τραγική κατάσταση που υπάρχει, αλλά στηρίζουν τον «Καλλικράτη», και αδιαφορούν για τις κοινωνικές επιπτώσεις της «επιτήρησης». Έτσι αν αναλάβουν τα ηνία, θα καταντήσουν τους δήμους παράρτημα του κρατικού μηχανισμού.
Οι άρχοντές μας, νομίζουν ότι οι επισκέψεις στα γραφεία των πολιτευτών, βουλευτών και υπουργών θα φέρουν τη λύση. Όμως όλοι οι Δήμαρχοι μοιράζονται τις ίδιες ελλειμματικές πιστώσεις, τις ίδιες απατηλές υποσχέσεις.
Το χειρότερο είναι ότι δεν βγάζουν πολιτικά συμπεράσματα από τις αδιέξοδες πρακτικές τους, αλλά συνεχίζουν στην ίδια γραμμή πλεύσης.

ΠΟΥ ΔΙΑΦΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ
• Είμαστε εργαζόμενοι, επιστήμονες, αγρότες, μικρομεσαίοι και ανεξάρτητα που ανήκουμε ή τι ψηφίζουμε θα αντιπαλέψουμε την αντιλαϊκή πολιτική η οποία μετατρέπει τους δήμους σε επιχειρήσεις, τους δημάρχους σε φοροεισπράκτορες και τους συμβούλους των κοινοτήτων άφωνους και άβουλους παρατηρητές της ερήμωσης της υπαίθρου.
• Στα δικά μας ψηφοδέλτια δε θα βρείτε ανθρώπους της γραβάτας και των διασυνδέσεων. Δέσμευση όλων μας είναι να μην εξυπηρετήσουμε ιδιοτελή συμφέροντα αλλά στη σύγκρουση μαζί τους να υπερασπιστούμε το δικαίωμα μας να φτιάξουμε κοινωνίες αλληλεγγύης, σε ανθρώπινα οικιστικά συγκροτήματα.
• Δεν ισχυριζόμαστε πως έχουμε μια λύση για κάθε πρόβλημα, αλλά υποσχόμαστε ότι θα παλέψουμε μαζί σας για κάθε αίτημα που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες της εργαζόμενης πλειοψηφίας και όχι των λίγων και εκλεκτών.
• Οι υποψήφιοι του συνδυασμού μας που θα εκλεγούν στο δήμο, θα σε ενημερώνουν για ότι σχεδιάζει πίσω από την πλάτη σου, το κράτος με τους γραφειοκράτες της αυτοδιοίκησης.
• Επειδή διεκδικούμε τον τίτλο των απλών ανθρώπων και όχι των τεχνοκρατών, θα σας ρωτάμε για όσες αποφάσεις σας αφορούν μέσα από γενικές συνελεύσεις σε γειτονιές, χωριά και τόπους δουλειάς. Θέλουμε μια κοινωνία σε κίνηση, μια κοινωνία ενήμερη και μάχιμη.
• Θα κοντράρουμε όποια απόφαση δημοτικού συμβουλίου προωθεί την πρόσθετη φορολογία και θα διεκδικήσουμε από την κεντρική Διοίκηση το ποσό που αντιστοιχεί στις ανάγκες της περιοχή μας.
• Αρνούμαστε την ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δήμου γιατί το κέρδος του ιδιώτη θα επιβαρύνει είτε την τσέπη των δημοτών είτε την ποιότητα των υπηρεσιών.
• Δίπλα με όλο τον ελληνικό λαό αγωνιζόμαστε για δημόσια, δωρεάν και ποιοτική υγεία και παιδεία.
• Οι δήμοι δεν έχουν ούτε τα κονδύλια ούτε τη δυνατότητα κεντρικού σχεδιασμού με αποτέλεσμα προγράμματα όπως το «βοήθεια στο σπίτι» να υπολειτουργούν, οι εργαζόμενοι σε αυτά να παραμένουν απλήρωτοι, και οι ιδιώτες να εποφθαλμιούν για την εκμετάλλευσή τους. Τι γίνονται όμως τα προβλήματα των λαϊκών οικογενειών που έχουν παιδιά με ειδικές ανάγκες, φροντίζουν ηλικιωμένους με συντάξεις πείνας, άρρωστους που το σύστημα υγείας δεν είναι σε θέση να τους παράσχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες κοντά στον τόπο διαμονής τους; Μέχρι το κράτος να πιεστεί από τους λαϊκούς αγώνες και να καλύψει αυτές τις ανάγκες δεσμευόμαστε να εκμαιεύσουμε και το τελευταίο σεντς από ευρωπαϊκά προγράμματα που ο ελληνικός λαός έχει «προπληρώσει» με πολλούς και διάφορους τρόπους.
• Οι υποψήφιοί μας θα δίνουν συνεπή μάχη για την υπεράσπιση των ελεύθερων χώρων, των παραλιών και των χώρων πρασίνου, ενάντια σε όσους επιβουλεύονται την...«αξιοποίηση – εκμετάλλευσή» τους.
• Θα παλέψουμε ώστε οι εργαζόμενοι στο Δήμο να έχουνε σταθερή δουλειά με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Δεν τους θέλουμε άβουλους υφιστάμενους και διεκπεραιωτές αλλά συνεργάτες και πρωτοστάτες ενός Δήμου από τους Δημότες για τους Δημότες.
• Θεωρούμε απαραίτητο να σταματήσει η κατασπατάληση τεράστιων ποσών με την ανάθεση μελετών σε ιδιωτικά μελετητικά γραφεία. Όλες οι μελέτες πρέπει να παρέχονται από μια σύγχρονα εξοπλισμένη και επαρκώς στελεχωμένη τεχνική υπηρεσία του Δήμου. Επίσης η εκτέλεση των έργων πρέπει να γίνεται κατά προτεραιότητα με αυτεπιστασία των τεχνικών υπηρεσιών και όχι με ιδιώτες εργολάβους.
• Θα συνεχίσουμε και θα βαθύνουμε τις σχέσεις μας με τις κοινότητες των αλλοδαπών εργαζομένων που θα βρίσκουν πλάι μας συμπαραστάτες για τα δικαιώματά τους και βοηθούς ενάντια στις γραφειοκρατικές συμπληγάδες. Αποτελεί πρώτη μας προτεραιότητα η στελέχωση με παραπάνω προσωπικό των υπηρεσιών εξυπηρέτησής τους που θα παρέχουν και υπηρεσίες νομικής ενημέρωσης, ώστε να αρθεί το μειονέκτημα τους από την έλλειψη γνώσης των νόμων και της γλώσσας.
• Αγωνιζόμαστε για ένα Δήμο συμπαραστάτη στο κίνημα της ειρήνης. Βρισκόμαστε αλληλέγγυοι σε λαούς που υποφέρουν από στρατιωτικές επεμβάσεις και ιδιαίτερα στο Παλαιστινιακό λαό που ζει φυλακισμένος στον ίδιο του το τόπο.
• Δεσμευόμαστε για την κατάργηση της δημοτικής αστυνομίας και την μετακίνηση των υπαλλήλων της σε άλλες θέσεις. Το έργο της, αφορά την τροχαία. Η δημοτική αστυνομία, στην ουσία είναι άλλη μια υπηρεσία είσπραξης εσόδων από του δημότες. Άλλωστε σε κάθε περίπτωση προτιμούμε την συνεννόηση από την αστυνόμευση.
• Θέλουμε ένα δήμο αρωγό σε κάθε προσπάθεια ερασιτεχνικής δημιουργίας, και δεσμευόμαστε στην επιχορήγηση όσων αθλητικών συλλόγων προάγουν προγράμματα μαζικού αθλητισμού ή πολιτιστικών σωματείων που θα οργανώνουν θεματικά σεμινάρια για τέχνες και πολιτισμό.
• Θα παλέψουμε για την ανάδειξη του φυσικού κάλλους των χωριών μας, την εξασφάλιση της επισκεψιμότητας και φροντίδας στους αρχαιολογικούς χώρους και της παραπέρα στήριξης της πολιτιστικής παράδοσης του τόπου μας.
• Για όλα αυτά θεωρούμε απαραίτητη τη συνεργασία με όλους τους Ο.Τ.Α του Νομού και όχι την αντιπαλότητα μαζί τους.


ΝΑ ΓΙΑΤΙ ΛΕΜΕ ΟΤΙ Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ …ΔΥΝΑΜΗ.
ΛΑΪΚΗ ΔΥΝΑΜΗ.